Is meervoudige overgevoeligheid de ziekte van 21 ste Eeuw?

Wat was/is het warm deze zomer.

Een paar dagen geleden droeg ik korte mouwen toen we in de Pyreneeën vertoefden. De zon scheen op de top van de berg. Het leek erop dat de zomer elk moment zou overgaan in een echte hittegolf. Echter niet in Spanje op dat moment. België was tropisch gedurende een paar weken. Alles zag eruit als een bloem van een dag want de maanden voordien, had het wel veel geregend in Spanje, maar we hadden het mis. Zijn onvoorspelbare weersomstandigheden of klimaatverandering oorzaak voor het meer frequent voorkomen van auto-immuunziekte en/of meervoudige overgevoeligheid?

Twee dagen later begon er veel wind, hevige regen en zelfs sneeuw  op te steken. Er viel op plaatsen waar het voordien 23 graden was, sneeuw.  Rivieren kolkten in Oostenrijk en in de Ardèche.

Deze inleiding helpt ons een beetje dichter bij het begrijpen van de grote verandering in de eenentwintigste eeuw, de meervoudige overgevoeligheid.

Klimaat verandering, politieke instabiliteit en haatzaaierij maakt ons overgevoelig.

Miljoenen mensen over de hele wereld, hetzij door het immuunsysteem problemen of gevoeligheden voor ziekteverwekkers om ons heen lijden meer en meer.

Die miserie wordt uitgedrukt in de vorm van allergieën, fibromyalgie, vermoeidheid, chronische vermoeidheid, depressie, angst …

Maar er is ook grotere armoede, en minder toegankelijkheid tot ziekenzorg.

De realiteit van meerdere en massale overgevoeligheid.

Uiteraard kunnen deze mensen worden aangemerkt als de typische “bubbelkinderen”. Toch wou ik ook dat er een bewoonbare wereld voor hen was.

Doordat er weinig reflectie in de samenleving is over narcisme en zijn gevolgen voor de samenleving is er alleen maar sporadisch gemeenschapsgevoel mogelijk zoals rond de wereldbeker met de Rode Duivels.

Daarnaast is er een toename aan echtscheidingen waar kinderen onder lijden en meer en meer narcistische ouders die de onmisbare zorg niet meer uitvoeren naar hun kinderen.

Het is ingewikkeld om met meerdere overgevoeligheid te leven

De redenen zijn het sociale en gezondheidsonbegrip dat deze patiënten vandaag tegenkomen. De aandoening wordt in veel landen erkend, vooral in de ICD-10-handleiding, maar in Spanje en ook België is het nog steeds in de discussie. De vraag is, zijn er gevestigde belangen zodat deze aandoeningen niet wordt onderzocht?

Toch lopen de kosten voor deze mensen maandelijks op tot zelfs 300 – 400 euro.

Zoals we al psychologen kennen die personen met een auto-immuunziekte stigmatiseren en hoewel deze mening niet wordt gedeeld, probeer ik erover na te denken.

De labels op een bepaald moment helpen om te begrijpen wat uw huidige situatie is. Wat is het verloop van de stoornis en hoe kunnen symptomen worden voorkomen of tot een minimum worden beperkt?

Maar niet alle mensen zijn gelijk.  Het label kan helpen op een bepaalde tijd om te begrijpen wat er gaande is in je lichaam. Waarom ben je zo gevoelig en ga je verder met je leven dansend op een slappe koord?

Deze preventieve strategieën of palliatieve  zorgen voorziet geen algemene praktijk.  Het maken van een lijst van symptomen en ziekten die worden toegevoegd aan de winkelwagen en het vullen eindigt, maar zonder het te weten waarom deze producten er zijn.

Al snel plakt er Maggie De Block een protocol voor behandeling op alsof we met robots te doen hebben.

Naar welke dokter ga ik als ik meervoudige overgevoeligheid heb?

Wat ik wil zeggen is dat er over holistische geneeskunde nog een lange weg te gaan is.

Als je je slecht voelt op het niveau van pijn, sturen ze je naar de reumatoloog, als je allergisch bent voor de allergoloog en als je slecht voedsel voelt voor de chemicaliën of een immuunreactie, omdat ze je naar de spijsvertering specialist sturen.

Deze artsen sturen u op hun beurt geven dan chemische pillen, die u opnieuw ongemak of sensibilisatie veroorzaken.

Wat gebeurt er met mensen die aan meervoudige overgevoeligheid lijden?

Nou, dit is de realiteit van een persoon met meervoudige gevoeligheid.

Ze moeten luisteren naar heel wat artsen. In het algemeen begrijpen ze hun stoornis niet op een algemene of holistische manier. Dat veroorzaakt bijkomende stress door een gebrek aan perspectief. Soms horen ze dat ze er mee moeten leven.

Daarom komen depressies en angsten, obsessieve stoornissen tevoorschijn door de desinformatie. Alles wat geen conventionele geneeskunde is, doet er niet toe volgens velen.  Maar een depressie kan het gevoel zijn van een slecht werkende schildklier.

Is meervoudige overgevoeligheid de ziekte van de 21ste eeuw?

Ik zeg niet dat conventionele geneeskunde een systeemstoring is of dat het moet worden uitgeschakeld. Het is duidelijk dat een zo drastisch probleem een ​​probleem is waar veel entiteiten mee te maken hebben.

Er zijn zelfs gevestigde belangen in alternatieve geneeskunde en biologische producten, enzovoort.

Bio wordt zelfs meer en meer een label zonder inhoud.

Je hoeft alleen maar te kijken wat een brood kost zonder gluten en een “normaal” brood.

De maatschappij is gemaakt voor de norm en zelfs als dat op ons weegt, zal het blijven gebeuren. Echter, meer en meer mensen worden uitgesloten. Wie in zijn vroege kinderjaren te weinig zorg heeft gehad of onder misbruik heeft geleden wordt afgeschreven als hij of zij een chronische ziekte ontwikkelt.

Geestelijke gezondheid wordt dus te belangrijk, maar er is toch een afbraak aan spiritualiteit, een afbraak aan solidariteit en participatie. Ieder heeft echter meer meditatie en mindfulness nodig. Mentaliseren is de boodschap.

Ik vrees echter dat door de onstabiliteit in de politiek, de klimaatverandering en de haatprediking de afbraak zal toenemen.

Maar mijn oorspronkelijke vraag was  … is de meervoudige overgevoeligheid de ziekte van deze eeuw?

Waarom hadden onze voorouders een gezonder immuunsysteem? Er waren niet zoveel giften en ze voedden zich met hun eigen hulpbronnen. Milieusexploitatie was een utopie en het vee liep los op het land.

Laten we nadenken, we hebben maar één leven om te leven en er zijn mensen die het waardig willen leven.

Gepubliceerd door Annemie Declercq

Annemie is in het bezit van een Bachelor diploma in Orthopedagogie dat ze heeft behaald aan de Hogeschool Gent. Ze heeft een passie voor het bouwen van groepsluiken werkwelzijn en het gebruikmaken van de goedstoel-methodiek en presentie. Ze werkt al vele jaren in de VDAB om mensen te helpen werk te vinden en te behouden. Ze houdt van fietsen, boeken, schrijven, wandelen en muziek luisteren. Annemie Declercq is moeder van 3 kinderen, grootmoeder pleegmoeder, plusmama, armoede consulent en orthopedagoge. Ze werkt 33 jaar in de VDAB in Roeselare. Ervaringsdeskundige narcistisch misbruik en zelfgenezer van trauma.

Voeg hieronder een reactie toe!