Zomer 2025 – Onze Bergen, Ons Hart
Er komt altijd dat ene, stille moment waarop je voelt: het is voorbij. De koffers zijn leeg, de wasmachine draait haar laatste rondes, het gras ligt er weer keurig bij, het onkruid is gewied, Happy blaft de duiven achterna alsof er niets veranderd is…
En de bergen? Die zijn plots zo ver weg.
Maar wat blijft, is wat echt telt: herinneringen die zich als zonlicht op de huid hebben gelegd. En dit jaar, waren die er in overvloed.
We vertrokken op zondag 29 juni, in het blauwe voorlicht van de ochtend, om vier uur al. Onze trouwe Nissan NV200 – dertien jaar, maar nog steeds onvermoeibaar – stond klaar voor een nieuw hoofdstuk.
In de wagen: mijn man, onze kleinzoon Logan van zes, onze altijd opgewekte hond Happy, en ik.
Febe volgde samen met Helena met haar eigen wagen .
Bestemming: Castejón de Sos, diep in de Spaanse Pyreneeën. Het is een plek die meer is dan vakantie. Deze plek voelt als thuiskomen.
Na een rustige overnachting in het vertrouwde Ibis Hotel in Angoulême, bereikten we op 30 juni Casa Bonita.
Bekend terrein. Het was ons tweede verblijf in dit huis. Het voelde alsof het daar stond te wachten op ons. Het wachtte geduldig. Alsof het wist dat we terug zouden keren.
De Spaanse Pyreneeën hebben ons sinds 2010 in hun ban – enkel onderbroken door de stilte van de coronajaren. Wat ons blijft raken: de oprechtheid van de mensen. De ongetemde warmte van de natuur. Het eerlijke, eenvoudige bestaan dat daar lijkt te heersen.
Mijn beperkte Spaans opent deuren – niet letterlijk, maar in harten.
Toch is het meer dan dat. Het zijn de bergen zelf die iets in mij wakker maken. De rotsen, de lucht, het veranderende licht: ze raken een snaar die ik zelf niet helemaal begrijp. Alsof een stuk van mijn ziel ooit achterbleef in een verloren gebergte, tussen stilte en zon. Daar, in die ruige schoonheid, voel ik wie ik ben als alles wegvalt. Niet gewoon een reisbestemming – maar een spiegel, een thuiskomst.
In Castejón was het weerzien met onze vaste plek om te eten – Pájaro Loco – warm en vertrouwd. We noemen de uitbater liefkozend “Free Willy”. Hij doet ons telkens weer denken aan de verzorger uit die oude film. En ja, hij herkende ons nog. Kleine dingen, grote betekenis.
Het weer was precies wat het moest zijn. Het was zomers warm, met nu en dan een donderklank. Het was genoeg om de magie van de Pyreneeën tastbaar te houden.
We zwierven: naar Torla, Maladeta, Aínsa, Graus, Roda de Isábena… Elk dorp een parel, elke wandeling een verhaal.
En dan was er Helena. Ze durfde.
Een duosprong met de parapente, samen met Parapente Pireneos, de eerste paraglidingschool van Spanje, sinds 1985.
Vanuit het charmante Castejón begon het avontuur, omhoog met een vierwielaangedreven voertuig.
Onderweg kwamen de reuzen tevoorschijn. De Cotiella, de Turbón, Monte Perdido, en Posets verschenen. Ook zagen we de verre Vignemal en zelfs de Aneto, die 3404 meter hoog is.
Wij stonden beneden met knikkende knieën, maar zij? Zij vloog – stralend, krachtig, moedig. Zeg haar nooit meer dat ze iets niet durft.
Op 9 juli keerden Febe en Logan huiswaarts. Wij trokken verder op 14 juli. We staken de grens over naar een nieuw hoofdstuk: de Franse Pyreneeën.
Het is het mysterieuze land van de Katharen.
Bélesta werd onze thuisbasis, een dorpje als uit een oud verhaal. Het huisje viel tegen, ja, maar dat lieten we los.
De streek deed vergeten wat niet belangrijk was.
We doorkruisten Foix, Montségur, Puivert, Mirepoix, Roquefixade, Limoux, Chalabre, Quillan… Elk dorp ademde geschiedenis, elke ruïne fluisterde oude waarheden. De verhalen van de Katharen hingen nog in de lucht.
En ook hier: vriendelijkheid. Gastvrijheid. Dezelfde zachte warmte als in Spanje. Zelfs het Franse chauvinisme, waarvan men spreekt, bleef achterwege. We kwamen er in Montaillou de eigenaar van de gite Vielha tegen.
Happy stal overal harten – een universele taal die geen woorden nodig heeft.
Ondanks mijn protesterende knieën wandelden we samen 186 kilometer – door Spanje en Frankrijk heen, stap voor stap. Elke stap een overwinning, gedragen door de bergen zelf.
Of zoals we onderweg tegen elkaar zeiden:
“Paso a paso, on avance.”
Stap voor stap, we gaan vooruit – in het Spaans én het Frans, precies zoals deze reis ons meevoerde.
Spanje verraste ons opnieuw: eten en drinken was er haast bescheiden geprijsd. Frankrijk iets meer, maar nog steeds gul in vergelijking met thuis.
Op 21 juli zetten we koers richting België, met een laatste halte in Ibis Poitiers.
En dan: thuis.
De oprit, de voordeur, ons eigen bed – eerlijk is eerlijk, dat hadden we het meest gemist.
Woensdagavond zagen we al onze kinderen terug – wat een thuiskomst.
En ook Riestje, onze kanarievogel, kwam terug van vakantie. Verwend tot en met door Christine, maar blij om weer te zingen in haar vertrouwde kooi.
Wat blijft, is dankbaarheid. Voor de bergen, voor het licht, voor de mensen, voor de rust.
En ja, een vleugje weemoed. Want opnieuw begint het wachten op volgend jaar.
Maar zolang we kunnen dromen van wat was, en plannen voor wat komt,
blijven we onderweg.
Paso a paso, on avance.
Alles op onze blog is voor Zelfzorg en solidariteit, vaardigheids- en reflectiepraktijk, groei en bewustwording met psycho-educatieve informatie over individu en samenleving.
Op geen enkele manier is dit een aanzet tot haat of geweld, discriminatie of racisme.
✨ Jouw volgende stap naar heling begint hier
Voel je dat dit artikel je raakte? Dat het iets in beweging zette? Laat dat moment niet verloren gaan.
Sluit je aan bij onze online community – een warme, veilige plek waar gelijkgestemden elkaar begrijpen en ondersteunen.
👉 Doe een groeitaak die bij dit artikel hoort. Kleine stappen, grote transformaties.
Laat een reactie achter. Jouw stem kan iemand anders de herkenning geven die ze vandaag nodig heeft.
👉 Deel dit artikel met een vriend(in) die worstelt of twijfelt. Soms is één doorstuuractie het verschil tussen vastzitten en vooruitkomen.
🌿 Samen bouwen we aan herstel, kracht en emotionele vrijheid. Steun ons zonder extra kosten door aankopen bij bol. klik op onderstaande afbeelding.
Geef het artikel een dikke duim!
Steun ons zonder extra kost door uw aankopen bij :
Liefs Annemie