Zelfgenezing is niet alleen soms simplistisch. Het kan ook gevaarlijk zijn. Stel dat iemand overgaat tot het nemen van medicatie zonder raadpleging van een dokter. Medicatie aanraden doe je niet als je het over zelfgenezing hebt dat zijn limieten.
Maar je kunt je ook vragen stellen bij het gemak waarmee je medicatie kunt verkrijgen bij een dokter.
Niet alle dokters zijn het eens over een specifieke therapie. Gelukkig kan ik de medicatie krijgen voor de behandeling van mijn rug. Voor mijn krampen problemen kan ik zelf beslissen volgens de ernst in welke mate.
Dat is het voordeel van af en toe naar een oudere arts te gaan. Zo’n arts zal eerder een “kuur” voorschrijven. Het is belangrijk dat je deze stipt opvolgt.
Beide voorstellen wissel ik dan met elkaar af. Dit zorgt ervoor dat er geen gewenning aan de medicatie optreedt.
De meeste dokters en apothekers gebruiken gelijkaardige software. Ze gebruiken het om een diagnose te stellen. Ook schrijven ze hiermee medicatie voor.
Het medisch onderzoek vooraf stelt limieten van zelfgenezing!
Gelukkig heb ik een dokter die ernstig zijn stethoscoop gebruikt en zijn bloeddrukmeter. Een dokter die ook zijn tijd neemt om te luisteren en de juiste vragen te stellen.
Je zult maar zelden vragen horen. Hoe gaat het met de voeding en het slapen? Hoe is de uithouding en het urineren? Hoeveel tijd breng je buiten door en hoeveel tijd zit je op een stoel, enzovoort? Eigenlijk de basis van je gezondheid. Maar goed ik veronderstel dat hij ons gezin wat kent doordat we allemaal bij hem gaan.
Er is een reden waarom het jaren duurt voordat therapeuten de opleiding en training krijgen. Ze hebben dit nodig om daadwerkelijk een praktijk op te zetten.
Dat is echter zeker niet een garantie voor een goede therapie. In de opleiding psychologie is er weinig therapie verwerkt. Het is precies voorzien dat therapie niet voor de massa is, maar alleen voor de elite.
Psychologie en therapie is niet zo eenvoudig als het leren van de basistheorie.
Zelfgenezing gaat inderdaad meer over die basiskennis van gezond en gelukkig leven. Maar het is wel die basiskennis die bepalend is. Water, zon, groenten en fruit.
Maar een virus zoals corona dat ons immuunsysteem aantast, ga je te lijf met een vaccin en met hygiënische maatregelen. De basiskennis is daar niet voldoende. Je hebt virologen en epidemiologen nodig om je het advies te geven.
Maar ook daar is weer een sociale strijd. We leven samen in een wereld waar het marktprincipe geldt. Het nationalisme kan mogelijk tiert. Ook doet de wet van de sterkste nog altijd de intrede. Elke gebeurtenis is blijkbaar geopolitiek met de bijpassende informatieoorlogen.
Het is bovendien geen garantie dat een geslaagde student psychologie bekwaam is om ernstige psychologische problemen aan te kunnen.
De zelfgenezingstips komen uit de medische wereld. Deze tips worden in boeken en tijdschriften onderschreven door verschillende artsen en psychiaters.
Studies rond de invloed van het ademhalen op het stressniveau zijn te vinden op het internet. Dit geldt evenzeer voor alle andere zelfgenezingstips voor herstel van trauma.
Ik zwijg hier natuurlijk over het feit dat er ernstige psychologische problemen zijn. Deze problemen kunnen en mogen niet worden behandeld door middel van “zelfgenezing”. Ze vereisen een diagnose en een combinatie van medicatie en therapie. Als een persoon niet normaal kan verwoorden wat hij of zij heeft meegemaakt, weet je dat er problemen zijn. Deze problemen zijn ernstig. We verwijzen dan gewoon door.
Het systeem zit zo in elkaar dat als je de zoekfunctie gebruikt, je op bijna alle vragen antwoorden vindt. Als je de groeitaken volgt in babystapjes, ga je vooruitgang maken.
We zetten die informatie op onze website. Iemand volgt dat dan gedurende een maand. Ze stellen al dan niet resultaten vast. Als je zelfgenezingstips niet een maand volhoudt dan moet je ook geen resultaat verwachten.
Hoewel er ook bij een diagnose van een psycholoog en psychiater kunnen twijfels ontstaan tijdens de evolutie van een patiënt.
Inderdaad iemand die een langdurig trauma heeft door narcistisch misbruik zou zich best regelmatig laten controleren door een arts. Als die persoon pijn in de borststreek heeft, gaat die waarschijnlijk niet verdwijnen met 15 minuten te gaan wandelen.
Maar de tip 15 minuten gaan wandelen is ook niet gevaarlijk. Dat er geen lamp gaat branden bij die dokter dat zijn patiënt leeft met een narcist dat is pas gevaarlijk.
‘t Is dan ook zo dat we een regelmatig bezoek aan een arts aanraden. Ook bloedonderzoek is belangrijk. Je weet maar nooit welke gezondheidsrisico’s je oploopt als je met een narcist. Die zijn wel gekend! Je vindt ze met de zoekfunctie.
Mensen die zelfgenezing raadplegen voor traumaherstel van narcistisch misbruik maken in hun reacties iets duidelijk. Ook al heb je er niet rechtstreeks mee gepraat, het gaat niet over een onverklaarbare, algemene ongelukkig en ontevreden gevoel. Sommige verhalen zijn heel gedetailleerd.
Hun emotionele pijn is niet de enige reden om naar zelfgenezingtips te grijpen. Toch doen ze dat, ondanks de limieten voor zelfgenezing.
Dikwijls is het omdat ze zich niet anders kunnen veroorloven. Ze hebben al verschillende therapeuten gezien die bij hen geen verlichting van de pijn bezorgden. Of ze vinden het te riskant om een huisarts te raadplegen. Hij of zij zou het aan de narcist kunnen doorvertellen. Een gebrek aan vertrouwen dus, en waarschijnlijk terecht.
Ik hoor dat psychologen hun klanten afraden om verkrachting bij de politie aan te geven. Dan vraag ik me af waar de grens ligt. Psychologen adviseren hun klanten soms om verkrachting niet bij de politie aan te geven. Daar begint mijn twijfel over de grens. Wanneer kun je een ernstig trauma zelf aanpakken? Wanneer moet je het overlaten aan een expert?
Je hoort trouwens ook dat dokters hun klanten niet aanraden om hun seksueel misbruik en/of drogering aan te geven.
Dan zit er niet anders op dat met de hulp van enkele vrienden of kennissen zelfgenezingstips toe te passen.
Iemand krijgt eerst het advies van dokter A. Vervolgens adviseert psycholoog A om een dubbele misdaad (drogering en verkrachting) niet aan te geven. Je kunt niet verwachten dat deze persoon naar een andere dokter zal stappen. Deze persoon zal niet snel om een ander advies vragen.
Een dokter en psycholoog waarmee ze niet vertrouwd zijn zoals met dokter A en psycholoog A!
Natuurlijk is het vermoeiend om het werk alleen te moeten doen. Maar het horen dat je geen kans maakt als je aangifte doet, is een vorm van hertraumatisering.
Voor mij is dat choquerend te horen. Dokters en psychologen raden het nog steeds af om aangifte te doen. Dit blijft zo, zelfs na alle misbruik dat er aan het licht is gekomen de laatste jaren!
Al wat een persoon meemaakt is dus een maat voor niets en voor herhaling vatbaar. Ook experten A hebben een glazenbol!
Iets alleen moeten doen is toch beter dan een hertraumatisering mee te maken. Het maakt wel duidelijk waarom er zo weinig aangiften gebeuren. Er moet niet altijd daarom met de vinger naar de politie gewezen worden.
Ik kan er niet anders dan op te wijzen hoe belangrijk je keuze van dokter en therapeut is. Deze keuze is cruciaal voor de kwaliteit en de toekomst van je leven.
Welke zelfgenezingtips je toepast, is ook wel van belang! Of je nu meer in het zonlicht gaat komen, of je ervoor kiest oesters of broccoli te eten. Het zal wel een verschil maken voor iemand die zich maanden heeft geïsoleerd en niet buitengekomen is. Je zou kiezen voor de wandeling in het zonlicht. Maar de oesters of de broccoli kunnen zeker geen kwaad.
Je kunt dus maar beter zelf “klussen” dan je te laten bepraten. Vermijd limieten voor zelfgenezing opgelegd door iemand die geen diepgaande positie kiest tegen onrecht.
Helaas bestaat er wel TripAdvisor voor hotels, maar niet door dokters en psychologen. Een bezoek aan een restaurant en/of hotel is wel aangenamer. Toch heeft het niet de intrinsieke waarde boven een dokter of therapeut. Daarom is er geen DocAdvisor of TherapAdvisor.
Niet dat een expert een patiënt moet dwingen. Toch is het afraden van wat me juist lijkt zelfs een lichte vorm van medeplichtigheid. Het toont een gebrek aan burgerzin. Het afraden is zelfs verkeerde begeleiding! Het heeft zeker een traumatische invloed, en misschien stimuleert het de dader en zorgt voor meer slachtoffers.
Als je dergelijke verhalen hoort en meemaakt, stimuleert dit je om nog meer informatie te plaatsen. Dit gebeurt door minder limieten te stellen aan zelfgenezing, waar mensen steun aan hebben als ze trauma meemaken.
Gelukkig zijn ze niet allemaal zo, veronderstel ik. Maar op de 6 verhalen die ik van dichtbij heb gevolgd, heb ik nog niet het tegendeel meegemaakt.
Hoeveel moet er nog gebeuren? Hoe kun je zelfgenezingstips voor traumaherstel gebruiken als je geen hulp krijgt? Behalve luisteren, bevestig je vaak de angst in plaats van werktuigen aan te reiken.
Is dit de nieuwe psychologische trend en werkwijze bij misbruik? Ik hoop van niet! Er zijn dan gelukkig weinig limieten van zelfgenezing te bespeuren in dit traumaherstel.
Vragen voor Jouw Reflectie en Betrokkenheid
- Wat zijn jouw ervaringen met zelfgenezing? Heb je ooit geprobeerd om op eigen houtje te genezen?
- Heb je een therapeut of dokter gehad waar je je echt veilig bij voelde? Wat maakte die ervaring uniek voor jou?
- Hoe ga je om met situaties waarin je twijfelt of zelfgenezing voldoende is? Wat helpt jou in deze momenten?
- Welke tips voor zelfgenezing ken jij die wellicht goed werken? Zou je deze delen met anderen?
- Speelt het idee van stigma rondom geestelijke gezondheidsproblemen een rol in jouw beslissing om hulp te zoeken? Waarom wel of waarom niet?
- Hoe belangrijk vind je het om goed geïnformeerd te zijn over de limieten van zelfgenezing? Hoe belangrijk vind je de rol van professionele hulp?
- Wat zou je anderen willen adviseren die twijfelen aan de effectiviteit van therapie of medicatie?
We zijn erg benieuwd naar jouw mening en ervaringen. Deel ze in de commentaarsectie hieronder! Jouw stem is belangrijk voor dit gesprek!
FAQ – De limieten van zelfgenezing: wanneer zelfzorg krachtig is, en wanneer professionele hulp onmisbaar wordt
Wat wordt bedoeld met de limieten van zelfgenezing – en waarom dit onderscheid essentieel is
Kort gezegd: de limieten van zelfgenezing verwijzen naar het punt waarop zelfzorg, zelfhulp en groeitaken niet langer volstaan. Met andere woorden: zelfgenezing kan waardevol en versterkend zijn. Maar het is geen vervanging voor medische of psychologische diagnostiek. Dit geldt vooral wanneer klachten ernstig, langdurig of complex worden.
Zelfgenezing werkt binnen duidelijke grenzen. Zodra die grenzen overschreden worden, is aanvullende professionele ondersteuning noodzakelijk.
Is zelfgenezing altijd veilig, of schuilt er ook een reëel risico?
Nee, beslist niet. Hoewel zelfgenezing vaak laagdrempelig en onschuldig lijkt, is zij niet altijd veilig. Vooral wanneer mensen:
- medicatie nemen zonder medische opvolging,
- ernstige symptomen minimaliseren of negeren,
- diepgaand trauma volledig alleen proberen te verwerken,
kan zelfgenezing meer kwaad dan goed doen. Daarom is waakzaamheid geen overbodige luxe, maar een basisvoorwaarde.
Wanneer is zelfgenezing wél zinvol en ondersteunend?
In veel gevallen wel degelijk. Zelfgenezing is met name zinvol:
- als aanvulling op professionele zorg,
- bij milde tot matige stressklachten,
- bij het versterken van basisgezondheid, zoals slaap, voeding, beweging en zonlicht,
- bij zelfreflectie, ademhaling en emotieregulatie.
Voorwaarde is wel dat zelfgenezing consequent, realistisch en goed geïnformeerd wordt toegepast.
Wanneer is zelfgenezing duidelijk onvoldoende en zelfs ontoereikend?
Daarentegen schiet zelfgenezing tekort bij:
- ernstige psychische stoornissen,
- langdurig of complex trauma,
- dissociatie of geheugenfragmentatie,
- suïcidale gedachten,
- aanhoudende of verergerende lichamelijke klachten,
- traumatische ervaringen zoals langdurig narcistisch misbruik.
In deze situaties is professionele hulp geen luxe, maar een absolute noodzaak.
Kan zelfgenezing professionele therapie vervangen, of is dat een gevaarlijke aanname?
Nee, absoluut niet. Zelfgenezing kan therapie ondersteunen, maar nooit vervangen. Therapie vereist jarenlange opleiding, klinische ervaring en diagnostische vaardigheden. Zelfgenezing richt zich voornamelijk op basiskennis en dagelijkse zelfzorg, niet op het behandelen van complexe of diepgewortelde problematiek.
Waarom is medische controle onmisbaar bij traumaherstel?
Omdat trauma zich niet alleen mentaal, maar ook lichamelijk manifesteert. Regelmatige medische controles, zoals bloedonderzoek of cardiovasculaire screening, helpen om verborgen gezondheidsrisico’s tijdig op te sporen. Kortom: lichamelijke opvolging verhoogt de veiligheid én duurzaamheid van herstel.
Zijn alle therapeuten automatisch bekwaam voor ernstige trauma’s?
Helaas niet. Een diploma is geen garantie voor traumabekwaamheid. Niet elke psycholoog of therapeut beschikt over voldoende expertise om complex trauma, seksueel geweld of narcistisch misbruik te begeleiden. Daarom is de keuze van hulpverlener cruciaal voor herstel en veiligheid.
Waarom kiezen mensen toch voor zelfgenezing, ondanks de bekende risico’s?
Dat gebeurt vaker dan gedacht, onder meer omdat:
- therapie financieel onhaalbaar is,
- eerdere therapieën geen verlichting boden,
- er een diep gebrek aan vertrouwen bestaat in hulpverlening,
- mensen bang zijn voor doorvertellen aan een narcistische partner,
- professionele hulp als hertraumatiserend werd ervaren.
In die context wordt zelfgenezing soms een laatste vorm van autonomie en zelfbescherming.
Is zelfgenezing bij narcistisch misbruik verantwoord of juist riskant?
Gedeeltelijk. Zelfgenezing kan helpen bij stabilisatie, zelfinzicht en dagelijkse regulatie. Tegelijkertijd is regelmatige medische en psychologische opvolging sterk aanbevolen, omdat langdurig narcistisch misbruik diepe lichamelijke, emotionele en neurologische sporen nalaat.
Zijn zelfgenezingstips wetenschappelijk onderbouwd of vooral populair?
Gedeeltelijk wel. Veel zelfgenezingstips zijn gebaseerd op onderzoek naar ademhaling, stressregulatie en lichaamsgerichte therapieën. Toch geldt: wetenschappelijke onderbouwing betekent niet automatisch dat een methode voor iedereen geschikt of voldoende is.
Hoe lang moet je zelfgenezing toepassen om realistische effecten te zien?
Zelfgenezing vraagt volgehouden inzet. Wie slechts enkele dagen volhoudt, zal weinig verandering merken. In de praktijk heb je minstens vier weken nodig. Alleen dan kun je de effecten op een eerlijke en realistische manier evalueren.
Wat zijn duidelijke signalen dat professionele hulp noodzakelijk wordt?
Let vooral op:
- toenemende of escalerende klachten,
- verlies van realiteitszin,
- lichamelijke alarmsignalen,
- sociaal isolement,
- het gevoel volledig vast te zitten ondanks inspanning.
In deze gevallen is doorverwijzing geen falen, maar een daad van verantwoordelijkheid.
Waarom is de keuze van arts of therapeut zo doorslaggevend voor je herstel?
Omdat een hulpverlener herstel kan bevorderen of blokkeren. Het minimaliseren van misbruik of het afraden van aangifte kan leiden tot hertraumatisering. Daarom zijn vertrouwen, ethiek en maatschappelijke verantwoordelijkheid essentieel in elke behandelrelatie.
Wat is een realistische en volwassen kijk op zelfgenezing?
Een realistische benadering erkent dat:
- zelfgenezing krachtig en ondersteunend kan zijn,
- zelfgenezing duidelijke grenzen heeft,
- professionele hulp soms onmisbaar is,
- autonomie en veiligheid altijd voorop moeten staan.
Wat is het belangrijkste inzicht over de limieten van zelfgenezing?
Samengevat: zelfgenezing werkt het best wanneer zij haar eigen grenzen erkent. Waar zelfzorg stopt, begint verantwoordelijkheid — voor jezelf, voor je veiligheid en voor je herstel.
Alles op onze blog is voor Zelfzorg en solidariteit, vaardigheids- en reflectiepraktijk, groei en bewustwording met psycho-educatieve informatie over individu en samenleving.
Op geen enkele manier is dit een aanzet tot haat of geweld, discriminatie of racisme.
✨ Jouw volgende stap naar heling begint hier
Voel je dat dit artikel je raakte? Dat het iets in beweging zette? Laat dat moment niet verloren gaan.
Sluit je aan bij onze online community – een warme, veilige plek waar gelijkgestemden elkaar begrijpen en ondersteunen.
👉 Doe een groeitaak die bij dit artikel hoort. Kleine stappen, grote transformaties.
Laat een reactie achter. Jouw stem kan iemand anders precies de herkenning geven die ze vandaag nodig heeft.
👉 Deel dit artikel met een vriend(in) die worstelt of twijfelt. Soms is één doorstuuractie het verschil tussen vastzitten en vooruitkomen.
🌿 Samen bouwen we aan herstel, kracht en emotionele vrijheid. Steun ons zonder extra kosten door aankopen bij bol. klik op onderstaande afbeelding.
Steun ons zonder extra kost door uw aankopen bij :
https://www.steunfondsvooroekraine.be/donatiepagina
Liefs Annemie
