Een patroon van chronische dissociatie doorbreken.
Ik voelde me vroeger soms gek. Bovendien kon ik me moeilijk ontspannen. Ik kon niet zomaar genieten van het moment. Spontaan zijn was gewoon niet iets wat ik deed. Ik was elders, niet in het nu, soms zodanig dat ik zag dat er een luchtbel rond mij was. Ik was ook nergens hoopvol over. Dat waren symptomen van chronische dissociatie.
Inhoudsopgave
Pas toen mijn partner dit ter sprake bracht, werd ik me er volledig bewust van. Ze kon echt “grappig doen” en ik deed dan niet mee. Ze vertelde me dat ik soms gewoon uitgecheckt leek. En gevoelloos.
Ik begon te begrijpen dat ik een patroon van chronische dissociatie had.
Een beschermende reactie. Decennia van sympathische activering eisten hun tol van mijn lichaam. Ik was in de afsluiting.
Ik realiseerde me dat ditzelfde patroon in mijn familie zat. Er was weinig vreugde, weinig feest. Precies wat alleen maar omschreven kan worden als een wat donkere wolk. De ontregeling was een patroon. Spelen en ontspannen was ons allemaal vreemd.
Wil je daarnaast begrijpen hoe stilvallen en terugtrekken bij dreiging kunnen ontstaan? Lees de uitleg over omgaan met de bevriezingsrespons als aanvulling op deze persoonlijke ervaring.
Ik heb maandenlang mijn lichaam geholpen om te reguleren van jaren van voortdurende spanning. Door middel van goede slaap, voeding en beweging kreeg ik beetje bij beetje resultaten. Ik dissocieerde steeds minder. Op een dag kon ik hoopvol zijn. Vroeger dacht ik dat het met de wereld slecht zal aflopen. Ik was ontspannen, ik was op mijn gemak en glimlachte. Mijn lichaam was in ventrale vagale toestand.
Op deze website vind je alle groeitaken. Je kunt ze beetje bij beetje doen. Doe ze consequent om verlost te worden van je chronische dissociatie.
Veel mensen vertellen me hoe moeilijk het is om hoopvoller te worden. Hoe ze het gevoel hebben dat ze het gewoon niet kunnen. Alleen al de wetenschap dat je niet alleen bent, voelde echt helend. Ik heb al enkele jaren een gemeenschap gevonden waar ik kan praten met mensen die hetzelfde ervaren.
Ik merk vandaag ook dat het onderwijzen van rust mainstream wordt. En dat vind ik geweldig: het is duidelijk dat we rust en aarding nodig hebben. En ik weet ook dat sommige mensen zo vastzitten in sympathische activering dat ze dat niet kunnen. Hun zenuwstelsel is in gevaarmodus. Dat vermoeide, maar bedrade gevoel weerhoudt hen ervan om te vertragen.
Natuurlijk is er niets mis met serieus zijn. Natuurlijk zijn sommigen van ons serieuzer dan anderen. Het probleem is wanneer je het gevoel hebt dat je buiten jezelf bent. Dit is chronische dissociatie. Je ziet andere mensen van het leven genieten.
Wanneer ernst en crisis het enige emotionele systeem zijn waar je toegang toe hebt. Wanneer het leven een dagelijks gevecht lijkt, dan is dat ook zo voor je lichaam.
Welke kleine stap past vandaag bij jou?
Misschien gaf dit artikel woorden aan iets wat je al langer voelde. Misschien roept het vragen op, of wil je één inzicht verder onderzoeken.
Sta even stil bij deze vraag:
Wat wil ik meenemen uit dit artikel, en welke kleine stap past bij mijn mogelijkheden van vandaag?
Je kunt één gedachte opschrijven, een groeitaak uit het artikel proberen, steun vragen of bewust tijd nemen om alles te laten bezinken. Je hoeft niets te forceren. Ook rust nemen kan een passende stap zijn.
Van overleven naar leven. Van verdoving naar verbinding. Op jouw tempo.
Vind jouw volgende stap
Wil je verder lezen, maar weet je niet waar te beginnen? Onze startpagina helpt je een gids te kiezen rond narcisme begrijpen, herstel, trauma, zelfreflectie, grenzen, communicatie, kritisch denken of solidariteit.
Start hier: vind de gids die bij jouw vraag past.
Herkenning en uitwisseling
Soms helpt het om te lezen hoe anderen met vergelijkbare vragen omgaan. In onze Facebookgroep vind je ruimte voor herkenning en uitwisseling.
Je kiest zelf of je meeleest of deelneemt aan een gesprek, en wat je over jezelf wilt delen. Je hoeft je verhaal niet te vertellen om erbij te mogen horen.
Was dit artikel waardevol voor jou? Bewaar het gerust om later opnieuw te lezen, of deel het met iemand voor wie het steun of inzicht kan bieden.
Zelfzorg en solidariteit vormen onze basis
Op narcisme.blog verbinden we persoonlijke groei met zorg voor elkaar. We bieden psycho-educatieve informatie, reflectievragen en praktische oefeningen om jezelf, relaties en maatschappelijke patronen beter te begrijpen.
We willen bijdragen aan meer bewustwording, gezonde grenzen, verbinding en menselijk handelen. Daarbij kijken we zowel naar wat iemand zelf kan oefenen als naar de steun en omstandigheden die daarvoor nodig zijn.
Menselijke waardigheid, respect en geweldloze communicatie staan centraal. We wijzen haat, geweld, discriminatie en racisme af.
We bespreken schadelijk gedrag en maatschappelijke mechanismen zonder mensen tot een etiket te reduceren. Onze informatie ondersteunt inzicht en reflectie en vervangt geen persoonlijke diagnostiek of behandeling.
Zie je een fout of heb je een inhoudelijke vraag?
We streven naar zorgvuldige, begrijpelijke en actuele informatie. Toch kan er een fout, onduidelijkheid of ontbrekende nuance in een artikel staan.
Meld een fout of stel je vraag via het contactformulier. Vermeld de link naar het artikel, de passage waarover het gaat en een korte toelichting. Voeg gerust een relevante bron toe als die je melding verduidelijkt.
Eén duidelijke melding via dit formulier helpt ons je vraag overzichtelijk te behandelen. We beoordelen meldingen zorgvuldig en corrigeren of vullen informatie aan waar nodig. Verzoeken om inhoud te verwijderen bekijken we individueel.
Dank je dat je meedenkt en helpt onze informatie te verbeteren.
Liefs,
Annemie en Johan Persyn-Declercq (auteurs)
update : 09102026
Wij vallen. Wij staan op. Wij groeien.
Als je ons wilt steunen kunt U dat gratis door uw aankopen bij bol.com