Wanneer we opgroeien in huizen die chronisch chaotisch, onvoorspelbaar of emotioneel verwaarlozend zijn, distantiëren we ons om te overleven. Dissociatie is wanneer we fysiek boos zijn, maar mentaal weg zijn. En we worstelen met het hebben van herinneringen.
Onze kernbehoefte is om aan een ouderfiguur te koppelen. Dissociatie stelt ons in staat om te overleven als we ons niet kunnen hechten aan een ouderfiguur. We hebben ook een intern verdedigingssysteem dat zich ontwikkelt om ons veilig te houden. Zie het afweersysteem als een intern alarm dat gevaar signaleert.
Wanneer een ouderfiguur beschamend is, misbruik maakt of woedecycli heeft, is er een conflict. Het probleem ligt tussen ons hechtingssysteem en ons verdedigingssysteem.
Ons zenuwstelsel gaat vechten, vluchten, bevriezen of plezieren.
Tegelijkertijd moet ons hechtingssysteem de verbinding met onze ouderfiguur voor survival behouden. Onze geest en lichaam gaan dus om met dit conflict door te dissociëren.
Het is een briljant beschermingsmechanisme. Het stelt ons in staat om emotioneel verbonden te blijven met onze ouder. Ondertussen beroeren we ons op een oppervlakkig niveau van wat we ervaren.
Dit zorgt voor een interne scheiding.
We gaan door het dagelijkse leven, communiceren met mensen en zijn aanwezig, maar sommigen van ons zijn niet helemaal aanwezig. Een ander deel is getraumatiseerd door slechte ervaringen in de jeugd. Emotioneel onvolwassen en diep wantrouwend.
We blijven dissociëren in de volwassenheid.
Dit ziet eruit als chronisch dagdromen of uitspreiden. Het kan ook verdoofd zijn of het gevoel hebben dat je boven jezelf staat. Je voelt je niet echt in je lichaam.
Het komt vaak voor dat mensen die zich tijdens de kindertijd hebben gedissocieerd, herinneringen missen. In mijn geval heb ik bijna geen jeugdherinneringen, alleen verstrooide gevoelens van wat er is gebeurd. Dit is niet omdat ik een ernstig trauma had. Het komt omdat ik op lange termijn emotionele ontkoppeling van een ouder had.
Op momenten dat we de originele kernwond van een ouder voelen, gebeurt er iets bijzonders. In mijn geval heb ik het gevoel dat ik emotioneel in de steek word gelaten. Dan komt ons afweersysteem binnen om te beschermen.
Wanneer dissociatie plaatsvindt, gedragen we ons vaak kinderlijk. We slaan deuren dicht, stampen, schreeuwen, schelden en doen alsof iemand er niet is. Dit wordt regressie genoemd.
Het is helend om dit te begrijpen dat dit niet echt je bent, het is gewoon een deel van je.
Geverifieerd
Het is belangrijk om te begrijpen dat als kinderen, we *altijd* zullen kiezen om verbonden te blijven met een ouderfiguur. Zelfs als die ouder emotioneel misbruikt, onvoorspelbaar, instabiel of emotioneel verwaarlozend is.
Onze hechtingsdrift is net zo sterk als onze verdedigingsdrift.
En om met dit conflict om te gaan, zal het lichaam dissociëren. Dit is de reden waarom veel mensen als volwassenen in gewelddadige relaties blijven. Hun vroegste gehechtheden waren (ook) beledigend. Ze hebben aanpassingen ontwikkeld om deze omgevingen te overleven. Ze blijven ook verbonden met hun misbruiker.
Als we onze copingmechanismen begrijpen, kunnen we deze delen leren geven. We kunnen ze validatie, mededogen en begrip geven. Zelfs als ons gedrag “giftig” of “disfunctioneel” is, proberen we onszelf altijd te behouden. Ook proberen we een verbinding te behouden. Het is gebruikelijk om dit gedrag te bestempelen als “persoonlijkheidsstoornissen”. In de kern is dit echter een gedissocieerde reactie op een verleden van verlating, pijn en schaamte.
Het uitvoeren van innerlijk-kindwerk heeft me enorm geholpen om de dissociatie en fragmentatie te helen.
Ik geloof wel dat wanneer we trauma’s doorstaan, een aspect van ons op dat moment fragmenteert. Dat betekent dat we veel verschillende gefragmenteerde delen van onszelf hebben. Deze delen komen van momenten in de kindertijd. Op zulke momenten voelden we ons ongezien of beschaamd, enz. Innerlijk-kindwerk heeft me geholpen om die gefragmenteerde delen te verbinden met mijn volwassen zelf.
“Het ligt niet echt aan je, het is gewoon een deel van je.” Dat besef is levensveranderend. Het is voor mensen die zichzelf in elkaar slaan voor zelfbehoudsgedrag. Ze proberen dit gedrag zo hard te veranderen.
Je hoeft je niet te herinneren om te helen. Je lichaam zal zich herinneren wanneer het veilig voelt om dat te doen.
Samenvatting van deze tekst
- Dissociatie is een overlevingsmechanisme ontwikkeld in een chaotische of emotioneel verwaarlozende omgeving tijdens de kindertijd.
- Het stelt ons in staat om emotioneel verbonden te blijven met een ouderfiguur, ondanks misbruik, verwaarlozing of schaamte.
- Ons zenuwstelsel reageert met vechten, vluchten, bevriezen of pleasen, terwijl ons hechtingssysteem conflicteert met ons verdedigingssysteem.
- Volwassenen kunnen symptomen van dissociatie ervaren, zoals dagdromen, depersonalisatie en het missen van jeugdherinneringen.
- Het innerlijk-kindwerk is een helende methode. Het helpt om dissociatie en fragmentatie te helen. Dit gebeurt door verbinding te maken met gefragmenteerde delen van ons kinderlijke zelf.
- Het is cruciaal om zelfbehoudsgedrag te begrijpen als een reactie op verleden verlating, pijn en schaamte.
- Herinnering is niet noodzakelijk voor genezing; ons lichaam zal zich herinneren wanneer het veilig voelt om dat te doen.
Alles op onze blog is voor Zelfzorg en solidariteit, vaardigheids- en reflectiepraktijk, groei en bewustwording met psycho-educatieve informatie over individu en samenleving.
Op geen enkele manier is dit een aanzet tot haat of geweld, discriminatie of racisme.
✨ Jouw volgende stap naar heling begint hier
Voel je dat dit artikel je raakte? Dat het iets in beweging zette? Laat dat moment niet verloren gaan.
Sluit je aan bij onze online community – een warme, veilige plek waar gelijkgestemden elkaar begrijpen en ondersteunen.
👉 Doe een groeitaak die bij dit artikel hoort. Kleine stappen, grote transformaties.
Laat een reactie achter. Jouw stem kan iemand anders de herkenning geven die ze vandaag nodig heeft.
👉 Deel dit artikel met een vriend(in) die worstelt of twijfelt. Soms is één doorstuuractie het verschil tussen vastzitten en vooruitkomen.
🌿 Samen bouwen we aan herstel, kracht en emotionele vrijheid. Steun ons zonder extra kosten door aankopen bij bol. klik op onderstaande afbeelding.
Geef het artikel een dikke duim!
Steun ons zonder extra kost door uw aankopen bij :
Liefs Annemie