Categorieën
Familie narcistische dochter of zoon Nederland België Nederlandstalig Recent

Heb je een narcistische dochter in de familie? Deel 1a

Een narcistische dochter in de familie. Wat kun je doen en verwachten van de relatie? Emotionele afhankelijkheid van de narcist. De narcistische vader en de invloed op zijn kinderen. De perikelen met de narcist stoppen nooit.

De beste en gezondste manier om naast elkaar te bestaan, als je dat nog een leven kunt noemen,  is om ervoor te zorgen dat je je eigen grenzen stabiel en duidelijk zijn. Grenzen is een woord dat ik haat, maar het is handig hier om te gebruiken vooral als je te maken hebt met een narcistische dochter.

Een schuldgevoel bij niet-narcistische ouders over de opvoeding van hun kinderen.

In veel gesprekken hoor ik mijn gesprekspartner zeggen dat zij soms twijfelen of ze zelf ook geen narcist zijn. Als het een vrouw betreft dan duiden ze dikwijls hun moeder aan als narcist.

Het is een feit dat zelfs op forums van ondersteuningsgroepen voor slachtoffers van narcisten ook soms narcisten verschijnen.

Echter, denk ik niet dat veel narcisten mij zullen bevrienden, dan hun situatie schetsen, tips vragen wat ze kunnen doen, om daarna te blijken zelf een narcist te zijn.

Nu kan ik me wel voorstellen dat een slachtoffer van narcisten ook bipolariteit of borderline ontwikkelt. Er zijn tussen deze persoonlijkheidsstoornissen of moeilijkheden wel enkele overlappende gedragingen zijn.

Moeder en vader kwetsuren zijn geen teken van een narcistische ouder.

Als moeder is er de opvoedingsrol, die ze nooit perfect kan vervullen, daar kan dus bij een narcistische dochter een moederwond ontstaan zonder dat er sprake is dat de moeder een narcistische persoonlijkheidsstoornis heeft.

Natuurlijk als de moeder een andere persoonlijkheidsstoornis heeft, depressief of zwaarmoedig van aard is, zal dat zijn effect op de kinderen hebben.

Het is ook best mogelijk dat vader en moeder geen zo’n goed koppel waren.

Als gevolg daarvan verwaarloost men de kinderen op verschillende manieren.

In al deze gevallen zal het niet slagen tot de opvoeding van je kinderen leiden in een soort schuldgevoel bij de ouders. Ik kan me niet voorstellen dat een narcist daartoe in staat zou zijn, om zich schuldig te voelen over wat hij of zij gedaan heeft.

Natuurlijk zijn kinderen zeer kwetsbaar. Bij een kind kan één enkele gebeurtenis een zware invloed hebben, maar meestal is er sprake van een patroon.

Men verwent heet gouden kind.

Men tilt het gouden kind over het paard, en mag feitelijk volledig zijn eigen weg gaan.

Het kind heeft nooit geleerd zijn afspraken te houden en had geen enkele plicht te vervullen. Kortom, geen enkele frustratie kon het aan.

Zo’n kind vervult zeker niet tijdens zijn jeugd een zondebok rol in de familie.

Als je met een narcistische dochter te maken hebt en je doet een poging om als moeder haar persoonlijkheidsstoornis als nog te repareren dan heb je geen kans op slagen. Daarvoor is niet het juiste kader en afstand tussen dader en slachtoffer.

Vooreerst is het weinig productief om een narcistische dochter te vertellen dat jij vindt dat zij een narcist is.

Dat klinkt bij de meeste wel als een verwijt.

Ook al is het gevolg van het lezen van een artikel of een boek waar je veel herkenning hebt gevonden met je eigen situatie dan is het beter om al die informatie te laten bezinken. Je moet niet onmiddellijk de reddende engel willen spelen.

Het onderwerp narcisme is vooreerst een zeer groot gebied.

Er wordt ook wel enkele nieuwe onderzoeken rond gedaan. Er bestaan veel misverstanden rond. Een team van psychologen, therapeuten en psychiaters stelt meestal een diagnose. Dus zeker niet door de familie.

Helaas hebben weinig psychologen en therapeuten oog voor de context van het slachtoffer. Ze kunnen niet alle feiten van de context bekomen als ze geen contact hebben met familie en vrienden.

De kijk van een familielid kan dus nog al verschillend zijn van dit van het psychologisch team.

Je kunt moeilijk verwachten dat een familielid met een narcistische dochter, op de hoogte is en de ervaring heeft om een diagnose te stellen.

Maar als geen enkel gesprek met een narcistische dochter helpt over wat in het verleden is gebeurd dan is er wel een kans dat bij beiden of bij één van de gesprekspartners persoonlijkheidsmoeilijkheden aanwezig zijn.

Positieve en negatieve schaamte

Door johanpersyn

Het is niet genoeg om klinische beschrijvingen en wetenschappelijke proefschriften te vinden over aandoeningen en hun symptomen. Ook is het niet nuttig om alleen over het verdriet van de slachtoffers te schrijven. Soms hebben we voorbeelden nodig - voorbeelden van het leven - van het gedrag dat deze mensen vertonen en een vertaling van wat echt is, echt aan de hand, voordat we het kunnen internaliseren en de informatie toepassen in ons eigen leven. Maar dikwijls hebben we ook iemand nodig om te luisteren naar onze reactie op die verhalen en gebeurtenissen in ons leven. Daar wil ik mijn ervaring met u delen om samen te groeien in kwalitatievere opvoeding en beleving.

Één reactie op “Heb je een narcistische dochter in de familie? Deel 1a”

ben grootmoeder van een 15 jarige kleindochter/ probleem op school, op vloer van jobstudenten, vooral thuis onhandelbaar ! groot verdriet bij moeder en vader ! die tot uiterste worden uitgedaagd en kleindochter eist en NEEMT compete vrijheid en doet haar zin ( ‘ s nachts het huis uitglippen….) geen trauma in kinderjaren en begripvolle ouders en grootouders ! hulp nodig van buitenaf doch WAAR ? en WIE ? geen lage IQ doch doet niks voor school en studie

Voeg hieronder een reactie toe! Reactie annuleren