Psychopaten projecteren en geven jou de schuld voor wat ze zelf doen
Het is schokkend hoe vaak psychopaten en narcisten hun gedrag op jou projecteren. Heb je ooit het gevoel gehad dat je de schuld krijgt van een narcist? Terwijl de andere persoon eigenlijk de negatiefste was?
Ik herinner me een situatie waarin een vriend me constant verwierp en negeerde. Toen ik mijn frustratie hierover uitte, werd ik als de boosdoener neergezet. “Jij maakt het zo moeilijk,” zei hij. Het was verwarrend, omdat ik de schuld leek te krijgen voor zijn onacceptabele gedrag.
Wanneer je normaal reageert op hun stille behandeling, laten ze je geloven dat jij degene bent die obstructief is. Ook de leugens die ze vertellen, laten ze je geloven dat jij degene bent die obstructief is. Ze zorgen ervoor dat je denkt dat jij het probleem bent. Ik heb zulke momenten meegemaakt waarin ik me boos en gekwetst voelde door hun acties.
Maar in plaats van erkenning, kreeg ik de boodschap dat ik de problemen veroorzaakte. Het was alsof mijn emoties de echte schendingen overstemden. De schuld krijgen van een narcist voelt als een gevaarlijk spel. Ze proberen jou te laten twijfelen aan je eigen reactievermogen.
De kunst van het omdraaien
Dit is de essentie van wat narcisten doen. Ik heb eens een ruzie gehad waarbij ik mijn partner confronteerde met zijn ontrouwe gedrag. In plaats van eerlijkheid en begrip, draaide hij het om. “Jij bent altijd zo kritisch,” zei hij. Het was frustrerend! Hoe kon ik nu de schuld krijgen voor het willen bestrijden van oneerlijkheid?
Wat ik destijds niet besefte, was dat dit een patroon was. Ze werden beledigend en onaanvaardbaar. Het leek erop dat het doel was om jou te laten denken dat jij de abnormale persoon was. Het deed pijn en maakte het moeilijk om mijn eigen waarheid vast te houden.
De onlogica van hun schuld
Wat je ook doet, het lijkt altijd een verlies in de ogen van een psychopaat. Toen mijn voormalig vriend me beschuldigde van het “falen” van onze relatie, voelde ik me als de schuldige. Maar als ik terugkijk, zou ik eerder zeggen dat zijn gedrag ons gewoon nooit een eerlijke kans gaf.
Het idee dat ik met een psychopaat in een relatie zat, opende mijn ogen. Hij maakte me van tevoren al de schuldige, zodat hij zich kon verschuilen achter zijn leugens.
Ik las een keer een e-mail van hem die hij ontkende ooit te hebben verzonden. Hij manipuleerde elke situatie zodat het zo leek dat ik de oorzaak van ons “drama” was. Ik besefte dat ik me constant moest verdedigen, zelfs als ik niets verkeerd deed. Dat is typisch hoe je de schuld krijgt van een narcist.
Breken met de conditionering
Uiteindelijk is het te doorbreken van die conditionering essentieel. Ik liep jaren rond met die voortdurende zelftwijfel veroorzaakt door hem. Maar het moment dat ik besloot dat ik niet meer in zijn spel zou spelen, begon alles te veranderen.
Ja, zelfs nu, soms komt die oude schaduw van twijfel naar boven. Dit gebeurt vooral als ik geconfronteerd word met een kritische opmerking. Maar dat zijn nu herinneringen, en ik laat me er niet meer door beïnvloeden.
Dit proces van loskomen is een constante strijd. Maar ik weet dat het mogelijk is om jezelf te verdedigen tegen de manipulatie van narcisten. Vragen of commentaar? Deel ze gerust! Het krijgen van de schuld voor alles kan je kapotmaken.
Vragen ter Verdieping
- Heb je ooit de ervaring gehad dat iemand je verantwoordelijk hield voor zijn of haar gedrag?
- Wat zijn enkele manieren waarop je hebt geprobeerd om met narcistisch gedrag om te gaan?
- Voel je je vaak schuldig of verantwoordelijk voor conflicten in je relaties?
- Hoe denk je dat de schuld van een narcist je kijk op toekomstige relaties beïnvloedt?
- Heb je technieken ontdekt die je helpen om je zelfvertrouwen terug te krijgen na een toxische relatie?
- Wat voor impact heeft het gedrag van een narcist op je emotionele welzijn gehad?
- Hoe ga je om met de gevoelens van boosheid en verdriet na een dergelijke relatie?
- Welke steunbronnen of mensen zijn voor jou belangrijk geweest in moeilijke tijden?
Alles op onze blog is voor Zelfzorg en solidariteit, vaardigheids- en reflectiepraktijk, groei en bewustwording met psycho-educatieve informatie over individu en samenleving.
Op geen enkele manier is dit een aanzet tot haat of geweld, discriminatie of racisme.
✨ Jouw volgende stap naar heling begint hier
Voel je dat dit artikel je raakte? Dat het iets in beweging zette? Laat dat moment niet verloren gaan.
Sluit je aan bij onze online community – een warme, veilige plek waar gelijkgestemden elkaar begrijpen en ondersteunen.
👉 Doe een groeitaak die bij dit artikel hoort. Kleine stappen, grote transformaties.
Laat een reactie achter. Jouw stem kan iemand anders precies de herkenning geven die ze vandaag nodig heeft.
👉 Deel dit artikel met een vriend(in) die worstelt of twijfelt. Soms is één doorstuuractie het verschil tussen vastzitten en vooruitkomen.
🌿 Samen bouwen we aan herstel, kracht en emotionele vrijheid. Steun ons zonder extra kosten door aankopen bij bol. klik op onderstaande afbeelding.
Steun ons zonder extra kost door uw aankopen bij :
https://www.steunfondsvooroekraine.be/donatiepagina
Liefs Annemie
Beste Johan,
Na op mijn 49ste afstand gedaan van mijn moeder G veranderd alles, familie leden keren zich af van mij. Nu probeert ze mijn dochter te winnen door medelijden op te wekken.
Voor mij is het klaar als een klontje dat ik door geen contact te hebben mij zelf terug vind.
Mijn dochter dringt aan op herstel van het contact.
Ik vind het moeilijk mijn beslissing niet te verdedigen.
Maar ik wil haar wel tot steun zijn,hebt u misschien tips.
Het is moeilijk hier in Amsterdam ondersteuning te vinden.
De persoon die u mij voorstelde heeft een patiënten stop.
Groetjes Hester Stronks
Dagelijks, krijg ik te horen: “Wat kan ik daaraan doen?” “Da’s mijn schuld toch nie…” “Wat trek ik mij daar van aan…””Jij wil altijd gelijk hebben”. “Jij weet altijd alles beter” “Met jouw valt niet te praten” Dit maakt me zo moe. Geen enkele discussie komt uit op een oplossing. Geen enkel moment heb ik het gevoel dat ik m’n ei kwijt kan… Al bijna 11 jaar. En ik wil eruit. En toch voel ik me schuldig. Dat ik de relatie wil beeindigen. Alsof ik hem teleurstel. Maar ik ben opgebrand. Belogen, bedrogen, in de steek gelaten, voor gek verklaard, gebruikt en uitgebuit, en de kids worden overal in meegesleurd… Het gaat niet meer. Zelfs degelijk ruzie maken kunnen wij niet. Niks, maar dan ook niks, verloopt op een normale manier bij ons. NIKS