Veel dingen die cultureel worden beloond, zijn in feite daden van zelfbeschadiging. We zien ze niet altijd zo naar mijn mening omdat ze ons een sociale status of goedkeuring van ouders en vrienden geven.

Geschatte leestijd: 3 minuten

Vanaf het moment dat we kinderen zijn, zijn we geprogrammeerd met overtuigingen over ‘succes’. Onze omgeving programmeert ons over wat het is om een ​​goed mens te zijn. Er is ook de conditionering over welke eigenschappen en emoties we mogen “ok” zijn om uit te drukken. Andere emoties zijn niet ok. Dan dienen we die volledig te ontkennen of onderdrukken.

Daarom worstelde ik altijd met het idee van ‘klinische depressie’ of ‘klinische angst’. Deze toestanden komen zo vaak voor. Bovendien vragen we zelden waarom. We diagnosticeren en behandelen zonder te kijken naar de patronen en overtuigingen die we collectief hebben gecreëerd. Onze mensen zijn zo depressief, zo afgeleid, zo gefrustreerd en zo verloren door die patronen en overtuigingen.

Zelfbeschadiging die door de samenleving wordt beloond, ziet eruit als:

Overwerken / overtreffen / constant ‘gaan’:

het hebben van visies en ambities is een geschenk waarbij we onszelf kunnen uitdagen en creëren wat we willen zien. Een ambitie hebben die je niet bewust hebt gekozen, of het gebruik van de avatar van een ‘workaholic’ is vaak een ontsnappingsmiddel dat tot ernstig ongeluk leidt.

Zelfopoffering als liefde:

we belonen of beschouwen mensen vaak als deugdzaam die ‘iedereen boven zichzelf stellen’. Dit patroon leidt tot wrok en uiteindelijk tot ontkoppeling van de mensen van wie we houden, omdat we onszelf daarbij verraden. We kunnen pas echt geven als we eerst aan onszelf geven.

Ons financieel teveel uitbreiden om anderen ‘bij te houden’:

leidt tot cycli van chronische vergelijking en stress.

Altijd bereikbaar zijn (op afroep): wordt vooral beloond in gezins- en werkomgevingen. Leidt tot gebrek aan grenzen en wrok

‘verontwaardiging’ op sociale media:

verontwaardiging op sociale media doet zich voor wanneer we zonder pauzes inhoud consumeren die ons in een cyclus van emotionele verslaving brengt. Deze platforms zijn ontworpen om onze dopamine- en cortisol hits te gebruiken om ervoor te zorgen dat we het product blijven gebruiken. Ze kunnen ertoe leiden dat we ons hulpeloos gaan voelen en een verhaal over de wereld hebben dat niet noodzakelijk de werkelijkheid weerspiegelt.

Volhouden en nooit opgeven:

het is prachtig om iets door te zien. We hebben een verkeerde overtuiging dat stoppen op de een of andere manier slecht is of ons tot een mislukking maakt. Stoppen met dingen die niet op één lijn liggen en nieuwe dingen proberen, is eigenlijk het pad van geluk

Deze presentatie bevat afbeeldingen die zijn gebruikt onder een Creative Commons-licentie.