Ze hebben een tijdje geleden in de live-uitzending van @lennykravets een van de onderwerpen aan de orde gebracht. Dit onderwerp verraste me persoonlijk erg. Het onderwerp was het vermijden van melding van oorlog. Het is belangrijk om te praten over de oorlog en niet uit de weg te gaan.
In het gesprek vertelde Elena dat haar kennissen besloten om kinderen niet over de oorlog te vertellen. Het lukt ze hierin. Ik faalde er in. Hoewel niet alle kinderen van de kampleden van gen.ukrainian niet alle verschrikkingen van oorlog hebben gezien, weten sommigen wat er precies in hun land gebeurt. Ik verberg ook niet de oorlog voor ons pleegkind. In tegendeel we gaan naar musea en evenementen die als onderwerp oorlog hebben.
Voor velen is het leven verdeeld in “voor” en “na” na 24 februari.
Deze gebeurtenissen zitten ingebed in het geheugen, en het gaat erom hoe we door deze ervaringen heen leven. Daarom is voor mij het idee dat oorlog alleen maar een politiek verhaal is, een valse gedachte. Oorlog is pijn, lijden, gedwongen migranten, verloren huizen, dode ouders …
Natuurlijk beslist elke volwassene zelf hoeveel en hoe hij met kinderen over oorlog moet praten. Maar mijn verzoek aan ouders is om niet te zwijgen. Verberg niet wat helaas vandaag duidelijk is. Hier verwijs ik naar een “betrouwbare volwassene”, wiens taak het is om een kind voor te bereiden op verschillende levensomstandigheden.
Kinderen in Oekraïne horen al bijna een jaar luchtalarmsignalen. Ze weten wat opvang is. Ze hebben een extra pak koekjes in hun aktetas. Voor mij voelt het vermijden van praten over de oorlog als het vertellen aan een kind. Het is alsof je hen vertelt dat er geen hemel is. We zien het immers elke dag met eigen ogen.
En hoe zit het met je? Hoe vaak vraagt je kind wat er aan de hand is? Is ze een oorlog aan het tekenen zoals ze het ziet? Als je dit onderwerp ook in je familie vermijdt, vertel ons dan waarom? Zeer geïnteresseerd in je mening.
Alles op onze blog is voor Zelfzorg en solidariteit, vaardigheids- en reflectiepraktijk, groei en bewustwording met psycho-educatieve informatie over individu en samenleving.
Op geen enkele manier is dit een aanzet tot haat of geweld, discriminatie of racisme.
✨ Jouw volgende stap naar heling begint hier
Voel je dat dit artikel je raakte? Dat het iets in beweging zette? Laat dat moment niet verloren gaan.
Sluit je aan bij onze online community – een warme, veilige plek waar gelijkgestemden elkaar begrijpen en ondersteunen.
👉 Doe een groeitaak die bij dit artikel hoort. Kleine stappen, grote transformaties.
Laat een reactie achter. Jouw stem kan iemand anders precies de herkenning geven die ze vandaag nodig heeft.
👉 Deel dit artikel met een vriend(in) die worstelt of twijfelt. Soms is één doorstuuractie het verschil tussen vastzitten en vooruitkomen.
🌿 Samen bouwen we aan herstel, kracht en emotionele vrijheid. Steun ons zonder extra kosten door aankopen bij bol. klik op onderstaande afbeelding.
Steun ons zonder extra kost door uw aankopen bij :
https://www.steunfondsvooroekraine.be/donatiepagina
Liefs Annemie
Lees leer over praten over de oorlog
Oekraïnse referenties en bronnen en schrijvers op sociale media in het Engels
Mariam Naiem: Instagram en Twitter
Tetyana Denford: Instagram en Twitter
Marichka Buchelnikova: Instagram en Twitter
Maria Kuchapska: Instagram
Julia Kyrylova-Fedorchenko: Instagram
Oleksandr Shyn: Twitter
Valeria Voshchevska: Instagram en Twitter
Julia Tymoshenko: Instagram en Twitter