Waarom we onszelf boven ons ego kunnen kiezen?

Wat leidt je af?

Ons ego is op zijn plaats om een ​​verhaal te versterken dat ofwel zelfzuchtig ofwel zelfvernietigend is. Ego’s taak is een herinnering aan waar we zijn geweest en hoe die situaties zijn verlopen. Voor onszelf kiezen is meer dan wat we hebben gedaan in het verleden. Onszelf kiezen is ook kiezen voor onze dromen en accepteren waar me nu zijn.

Beschouw het als onze “innerlijke stem” die stabiliteit en vertrouwdheid wil – zelfs als het bekende giftig is voor onze groei. Maar als Ego in het spel is, kan het omslaan naar een innerlijke criticus die ons probeert te overtuigen dat we het niet waard zijn of die schaamte, pijn en spijt oproept.

Of, mijn Ego verdraait het script door ons ervan te overtuigen dat de andere persoon of situatie onze tijd niet waard is.

Ego wil ons afleiden van zelfbewustzijn en zelfcompassie. 

Het wil het verhaal als zelfbeschermend of zelfvernietigend houden. Het probeert dingen te verdoven en ons vast te houden aan dezelfde patronen, cycli en gewoonten die in het verleden hebben ‘gewerkt’.

Hier komt trots tussenbeide.

Als het de taak van het ego is om ons af te leiden van groei, is trots datgene wat ons de afleiding geeft. Trots-projecten geven de schuld aan anderen: “Ik heb het probleem niet veroorzaakt. Dat deden ze.” Trots ontkent: “F*ck it, de relatie was sowieso niet zo geweldig.”

Bovendien verdooft trots: zoals bij workaholisme. Trots doet ons overdrijven in de sportschool. Daarbij zorgt trots dat we onszelf overbelasten.  Trots zorgt dat we “Achter najagen van” relaties. Gedragsverslavingen. Emotionele verslavingen.

Ons Zelf boven Ego kiezen:

Doe een stap terug van de innerlijke verhalen die we horen. Dit is belangrijk om te leren scheiden wat op het ego gebaseerd kan zijn van wat op de werkelijkheid gebaseerd is.

Daag het verhaal uit. Daag de boodschap uit die het probeert over te brengen.

Als de boodschap ego-beschermend is, zal het ons in een positiever licht proberen te plaatsen terwijl het het zelfbewustzijn bagatelliseert. Hier kunnen we verstrikt raken in afleidingen die ons verdoofd houden, groei vermijden en eraan ontsnappen.

Als de berichten zelfvernietigend zijn, zal het proberen ons in een minder positief daglicht te stellen door onze sterke punten en onze inherente waarde te bagatelliseren. Hier kunnen we verstrikt raken in het verkeerd geloven van onze innerlijke criticus en zijn retoriek. 

Ik zou zelfs zo ver willen gaan om te zeggen dat je ego de grootste oorzaak is van je huidige ontevredenheid met het leven. 

Dit kan lijken alsof het op een weg naar een neerwaartse spiraal gaat. Dus kun je beter kiezen voor jezelf dan voor je ego.

Immers onze hele kijk op het leven is door de lens van onze eigen persoonlijke ervaring en gefilterd door onze vooroordelen en wrok. Onze onmiddellijke reactie op onaangename gebeurtenissen is in de verdediging schieten. De grootste fout in deze benadering is een van twee dingen: de eerste is het idee dat we dit soort dingen in het leven kunnen beheersen en de tweede is dat jij het was die aanpassingen moesten doen om te voorkomen dat deze gebeurtenis zich voordeed.

Het is natuurlijk wel belangrijk om je opties te bekijken in het nu, maar de klok terugdraaien kun je niet. Je bent als persoon verbonden met de samenleving en met een netwerk en je reactie op de gebeurtenissen van vandaag kunnen mee jullie toekomst bepalen. Je persoonlijke reactie kan je toekomst bepalen, maar dat is ook maar één variabele.

Vraag in plaats daarvan: ‘Is er iets wat ik had kunnen doen om dit te voorkomen?’ Dit neemt onmiddellijk de verantwoordelijkheid en druk van zelfverwijt uit de situatie en stelt je in staat om te zien of voor wat het werkelijk is.

Als je dat niet doet bestaat de kans dat je de schuld aan iemand anders gaat toewijzen en dus streven om op die persoon wraak te nemen.

We vergeten dan dat er gebeurtenissen in het leven zijn die niet kunnen worden voorspeld.

Zo ook is de bedoeling van solidariteit of altruïsme niet een vooruitbetaling voor iets was je in de toekomst verdient.

Elke keer dat een idee in ons opkomt, hebben we ongeveer 5 seconden om ofwel impulsief ofwel rationeel te handelen. Wanneer we handelen op basis van emotie of impuls, nemen we alle kansen weg om een ​​goede afweging te maken in de genomen beslissing. Als we het venster van 5 seconden zouden respecteren dat ons brein ons geeft om helder na te denken, zouden de dingen misschien anders zijn, maar voor de meesten kan het jammer zijn hoe herkenbaar dit is.

 Er zijn nog steeds momenten waarop het leven onze geestelijke gezondheid en emotionele stabiliteit op de proef stelt. 

Het is geen verrassing dat woede een emotie is die op deze gebeurtenissen volgt. Maar naarmate we de ‘sh*t happenings’-mentaliteit aannemen, neemt deze perceptie af en zien we onszelf als minder schuldig.

Gepubliceerd door johanpersyn

Het is niet genoeg om klinische beschrijvingen en wetenschappelijke proefschriften te vinden over aandoeningen en hun symptomen. Ook is het niet nuttig om alleen over het verdriet van de slachtoffers te schrijven. Soms hebben we voorbeelden nodig - voorbeelden van het leven - van het gedrag dat deze mensen vertonen en een vertaling van wat echt is, echt aan de hand, voordat we het kunnen internaliseren en de informatie toepassen in ons eigen leven. Maar dikwijls hebben we ook iemand nodig om te luisteren naar onze reactie op die verhalen en gebeurtenissen in ons leven. Daar wil ik mijn ervaring met u delen om samen te groeien in kwalitatievere opvoeding en beleving.

Voeg hieronder een reactie toe!