Niet in mijn naam
Over het gevaar van zwijgen, de moed om te spreken en waarom neutraliteit geen optie meer is
1. Zwijgen is geen optie meer
Er zijn grenzen aan wat ik kan aanvaarden en verdragen. En ik besef: wie zwijgt, stemt toe. Daarom wil ik het luid en duidelijk stellen: dit moet voorbij zijn. Niet in mijn naam wil ik dat deze destructieve stiltes voortduren.
2. De stilte die geweld voedt
In Gaza vallen bommen op ziekenhuizen, scholen en schuilplaatsen. Volgens een VN-rapport van januari 2025 stijgt het aantal burgerslachtoffers dagelijks, met duizenden gewonden en doden als gevolg van aanhoudende luchtaanvallen. De cijfers zijn ondraaglijk en de beelden laten een onuitwisbare indruk na. Ondertussen verdwijnen in Oekraïne kinderen: gedeporteerd, geheropvoed, weggerukt van hun families. Een cultuur wordt uitgewist, niet alleen met wapens, maar ook met wetten, censuur en angst.
Dit zijn geen losstaande tragedies. Integendeel, de geschiedenis toont ons keer op keer dat honger, angst en vernietiging vaak doelbewuste strategieën zijn. Denk bijvoorbeeld aan de Holodomor, waarbij miljoenen Oekraïners verhongerden door een door Stalin opgelegde hongersnood, of aan het getto van Warschau, waar nazi’s voedsel weigerden aan Joodse families om hen te breken. Evenzo stierven in Biafra kinderen onder het oog van de wereld, en in Jemen blijft honger vandaag een bewuste strategie. Toch blijven we vaak stil. Enerzijds omdat het ver weg lijkt, anderzijds omdat het complex is.
Maar wat als juist onze stilte het geweld in stand houdt?
We zien dit patroon niet voor het eerst. In bijna elke oorlog die Rusland sinds de jaren ’80 heeft gevoerd, keren dezelfde elementen terug. Aanvallen op burgerdoelen, deportaties, en het uitwissen van identiteit zijn voorbeelden. Ook het lamleggen van hulpverlening en het verspreiden van desinformatie komen voor. Denk aan Afghanistan, waar burgers massaal het slachtoffer werden van Sovjetbombardementen. In Tsjetsjenië werden steden met de grond gelijkgemaakt. Ook in Georgië werd de soevereiniteit geschonden onder het mom van “bescherming”. In Syrië steunde Rusland een regime dat ziekenhuizen en scholen bombardeerde. En in de Krim werd de annexatie verpakt als “zelfbeschikking”, terwijl tegenstanders verdwenen. Telkens weer: geweld, leugens, stilte – en straffeloosheid.
3. Aanvallen op helpers en onschuldigen
Er is een gevaarlijk patroon dat zich telkens opnieuw aandient: eerst de aanval, vervolgens het viseren van wie helpt. Brandweerlieden, artsen, vrijwilligers. Geen strijders, maar levensredders. Toch worden zij doelwit. Juist omdat ze menselijkheid belichamen.
Daarnaast worden ook vrouwen en kinderen niet gespaard. Aanvallen op zwangere vrouwen, toekomstige moeders, moederhuizen, fertiliteitsklinieken en kraamafdelingen zijn geen uitzondering meer. Deze doelgerichte aanvallen raken het fundament van menselijkheid en toekomst. Zo werd begin dit jaar nog een fertiliteitskliniek in Kharkiv volledig verwoest, waarbij meerdere vrouwen en hun pasgeboren baby’s omkwamen. Kinderen worden verminkt of gedood, soms zelfs opzettelijk. Ondertussen worden internationale hulporganisaties zoals het Rode Kruis, UNICEF en VN-personeel beschoten of verhinderd in hun werk. Wie bescherming zou moeten bieden, wordt geviseerd.
Daarnaast sterven journalisten. Vaker dan ooit. Wie waarneemt, wie spreekt, wordt gevaarlijk. Niet alleen fysiek, maar ook via censuur, druk en framing. Daardoor verliezen we meer dan mensenlevens: we verliezen toegang tot waarheid en inzicht.
Bij de beschreven druk op waarheid en publieke beeldvorming past ** Invloed van Robert Cialdini als algemene verdieping in beïnvloeding. Voor afzonderlijke gebeurtenissen blijven controleerbare, onafhankelijke bronnen nodig. De boeklinks zijn affiliatelinks: bij een aankoop ontvangen wij mogelijk een kleine vergoeding, zonder extra kosten voor jou.
4. De hypocrisie van macht
Wereldwijd zijn ernstige mensenrechtenschendingen geen uitzondering. In China worden de Oeigoerse minderheid en andere bevolkingsgroepen systematisch onderdrukt. Er zijn geloofwaardige rapporten over grootschalige interneringskampen, gedwongen sterilisaties en culturele uitwissing. Ook elders laten conflicten diepe sporen na. Tijdens de Golfoorlog vielen duizenden burgerslachtoffers door bombardementen die zogenaamde precisie misten. Deze gebeurtenissen herinneren ons eraan dat geweld nooit zonder gevolgen is voor gewone mensen. Zelfs als het verpakt wordt in technologische taal of geopolitieke logica, blijft het impact hebben.
Ook in westerse democratieën zijn mensenrechten niet vanzelfsprekend. In de Verenigde Staten worden fundamentele rechten regelmatig geschonden. Er is systematisch gebruik van dodelijk politiegeweld tegen minderheden. Migrantenkinderen worden in onmenselijke omstandigheden vastgehouden. Er is ook sprake van de ondermijning van reproductieve rechten van vrouwen. Deze schendingen tonen aan dat mensenrechtenverdediging geen ver-van-ons-bed-show is, maar een verantwoordelijkheid die begint bij onszelf.
Sommige leiders noemen zichzelf vredestichters terwijl ze wapens leveren, gebieden bezetten en verhalen vervalsen. Ze spreken over diplomatie, maar bedoelen in werkelijkheid dat het slachtoffer moet toegeven, zwijgen of het onrecht aanvaarden zonder verzet. Ze hebben het over “vrede”, maar enkel op hun voorwaarden. Denk bijvoorbeeld aan regimes die spreken over soevereiniteit terwijl ze buitenlandse verkiezingen manipuleren of burgerbevolkingen bombarderen.
Bovendien volgen sommige politieke stemmen hun spoor. Ze praten over “neutraliteit” of “complexiteit”, maar zwijgen wanneer dat uitkomt. Bovendien vragen ze begrip voor wie bombardeert, maar stellen zelden vragen bij het geweld zelf. Ze noemen verontwaardiging “selectief”. Echter, wie kiest voor evenwichtsretoriek wanneer de feiten glashelder zijn, maakt van neutraliteit een dekmantel voor verlamming. Niet in mijn naam, willen wij de schadelijke gevolgen van deze houding langer accepteren.
5. Vrede is niet hetzelfde als zwijgen
Moderne verovering draagt geen uniform, maar gebruikt invloed, afhankelijkheid en stilte. Zachte dwang, economische deals en propaganda zijn de nieuwe instrumenten van controle en overheersing. En soms zelfs vredeswoorden. Toch geldt: vrede zonder partij te kiezen is vaak gewoon onrecht laten voortduren. Het is geen vrede, maar status quo.
Wie betrokken wil blijven en tegelijk de eigen draagkracht wil bewaken, vindt verdieping in ** Gezonde grenzen van Nedra Glover Tawwab. Niemand hoeft zichzelf in gevaar te brengen of voortdurend publiek zichtbaar te zijn om solidariteit te tonen.
6. Mijn keuze is helder
Wie vrede wil, moet het onrecht durven benoemen. Men moet durven zeggen wie rooft, wie aanvalt, wie doodt. En wie probeert te overleven.
Daarom kies ik voor mensenrechten. Voor waarheid. Voor empathie, over grenzen heen. Ook voor Palestijnen die lijden onder bezetting. Voor Oekraïners die hun land verdedigen. Ook voor Russen die hun stem verliezen. Voor kinderen die nergens schuld aan hebben, maar alles verliezen. Voor slachtoffers in Soedan, Myanmar. Ook voor hen die in de steek gelaten worden. Dit gebeurt door de rol van Europese staten. Door onze eigen wapenhandel. Door economische belangen of politieke zwijgzaamheid.
Niet voor macht. Ook niet voor gemak. Ook niet voor het comfort van zwijgen.
Niet in mijn naam. Niet vandaag. Nooit ooit.
Wat kies jij?
Voor het vreedzaam verwoorden van zorgen en betrokkenheid past ** Geweldloze communicatie van Marshall B. Rosenberg; duidelijke taal mag samengaan met respect, luisteren en het benoemen van onrecht.
Referenties
- VN-vrouwenrechten rapport: Voor informatie over vrouwenrechten en de impact van conflicten op vrouwen kun je het VN-vrouwenrechten rapport bekijken. Link naar het VN-vrouwenrechten rapport
- Oeigoerse mensenrechtenschendingen: Dit artikel biedt inzicht in de onderdrukking van onder andere de Oeigoeren in China. Link naar rapport mensenrechten
- Kinderrechten in conflictgebieden: Dit rapport van UNICEF behandelt de uitdagingen voor kinderen in conflictgebieden worldwide. Link naar het UNICEF rapport over kinderrechten
Welke kleine stap past vandaag bij jou?
Misschien gaf dit artikel woorden aan iets wat je al langer voelde. Misschien roept het vragen op, of wil je één inzicht verder onderzoeken.
Sta even stil bij deze vraag:
Wat wil ik meenemen uit dit artikel, en welke kleine stap past bij mijn mogelijkheden van vandaag?
Je kunt één gedachte opschrijven, een groeitaak uit het artikel proberen, steun vragen of bewust tijd nemen om alles te laten bezinken. Je hoeft niets te forceren. Ook rust nemen kan een passende stap zijn.
Van overleven naar leven. Van verdoving naar verbinding. Op jouw tempo.
Vind jouw volgende stap
Wil je verder lezen, maar weet je niet waar te beginnen? Onze startpagina helpt je een gids te kiezen rond narcisme begrijpen, herstel, trauma, zelfreflectie, grenzen, communicatie, kritisch denken of solidariteit.
Start hier: vind de gids die bij jouw vraag past.
Herkenning en uitwisseling
Soms helpt het om te lezen hoe anderen met vergelijkbare vragen omgaan. In onze Facebookgroep vind je ruimte voor herkenning en uitwisseling.
Je kiest zelf of je meeleest of deelneemt aan een gesprek, en wat je over jezelf wilt delen. Je hoeft je verhaal niet te vertellen om erbij te mogen horen.
Was dit artikel waardevol voor jou? Bewaar het gerust om later opnieuw te lezen, of deel het met iemand voor wie het steun of inzicht kan bieden.
Zelfzorg en solidariteit vormen onze basis
Op narcisme.blog verbinden we persoonlijke groei met zorg voor elkaar. We bieden psycho-educatieve informatie, reflectievragen en praktische oefeningen om jezelf, relaties en maatschappelijke patronen beter te begrijpen.
We willen bijdragen aan meer bewustwording, gezonde grenzen, verbinding en menselijk handelen. Daarbij kijken we zowel naar wat iemand zelf kan oefenen als naar de steun en omstandigheden die daarvoor nodig zijn.
Menselijke waardigheid, respect en geweldloze communicatie staan centraal. We wijzen haat, geweld, discriminatie en racisme af.
We bespreken schadelijk gedrag en maatschappelijke mechanismen zonder mensen tot een etiket te reduceren. Onze informatie ondersteunt inzicht en reflectie en vervangt geen persoonlijke diagnostiek of behandeling.
Zie je een fout of heb je een inhoudelijke vraag?
We streven naar zorgvuldige, begrijpelijke en actuele informatie. Toch kan er een fout, onduidelijkheid of ontbrekende nuance in een artikel staan.
Meld een fout of stel je vraag via het contactformulier. Vermeld de link naar het artikel, de passage waarover het gaat en een korte toelichting. Voeg gerust een relevante bron toe als die je melding verduidelijkt.
Eén duidelijke melding via dit formulier helpt ons je vraag overzichtelijk te behandelen. We beoordelen meldingen zorgvuldig en corrigeren of vullen informatie aan waar nodig. Verzoeken om inhoud te verwijderen bekijken we individueel.
Dank je dat je meedenkt en helpt onze informatie te verbeteren.
Liefs,
Annemie en Johan Persyn-Declercq (auteurs)
update : 09102026
Wij vallen. Wij staan op. Wij groeien.
Als je ons wilt steunen kunt U dat gratis door uw aankopen bij bol.com