De jonge Duitser Ole Nymoen zegt in zijn tekst Warum ich niemals für mein Land kämpfen würde dat hij nooit zou vechten voor zijn land. Hij verklaart dat hij nooit bereid zou zijn om voor zijn land te strijden, wat een sterk standpunt van pacifisme vertegenwoordigt. Hij vindt dat oorlog nooit goed is en dat hij niet wil meevechten, ook niet als zijn land wordt aangevallen.
Op het eerste gezicht lijkt dat moedig en eerlijk. Maar als je goed nadenkt, zie je dat dit soort pacifisme ook gevaarlijk kan zijn. Want als iedereen weigert om zijn land en zijn medemensen te helpen, wie stopt dan de vijand?
Wat bedoelen we met pacifisme als excuus voor nietsdoen?
Vrede is belangrijk. Niemand wil oorlog. Maar Ole Nymoen gebruikt zijn pacifisme om geen verantwoordelijkheid te nemen. Hij zegt dat hij liever leeft onder een dictatuur dan dat hij sterft in een oorlog.
Hij kiest dus voor zijn eigen veiligheid, zelfs als dat betekent dat anderen onderdrukt worden. In plaats van te helpen, kijkt hij weg. Dat is geen echte vrede, dat is onverschilligheid. Daarom noemen we dit: pacifisme als vrijgeleide voor morele onverschilligheid.
Kun je democratische staten vergelijken met onderdrukkers?
Nymoen denkt dat staten vaak tegen de mensen zijn. In sommige landen klopt dat. Maar in democratische landen, zoals Duitsland, kiezen burgers samen wie hen leidt.
De regering maakt dan wetten en neemt beslissingen namens het volk. Als zo’n staat zich verdedigt, doet hij dat om zijn burgers te beschermen. Bijvoorbeeld: Rusland viel Oekraïne aan. Duitsland wil zich voorbereiden zodat dat hier niet gebeurt. Het is dus niet altijd slecht als een land zich verdedigt. Mensen zoals Nymoen vergeten dat.
Is neutraal blijven wel zo goed als het lijkt?
Nymoen zegt dat hij niemand wil doden, ook geen soldaat van een ander land. Maar wat doe je als die soldaat je familie, je buren of onschuldige mensen in een ander land bedreigt?
In Oekraïne vallen er elke dag burgerslachtoffers door Russische bommen. Als jij dan weigert iets te doen, help je onbedoeld de aanvaller. Je zegt misschien dat je neutraal bent, maar in de praktijk laat je de sterkste winnen. En dat is niet rechtvaardig. Soms moet je kiezen.
Wat leert de geschiedenis ons over zwijgen?
Na de Tweede Wereldoorlog riepen veel Duitsers: “Nie wieder Krieg” (Nooit meer oorlog). Dat was logisch, want ze hadden veel leed meegemaakt.
Maar tijdens de opkomst van Hitler zagen te veel mensen het gevaar niet of deden ze niets. Dat leidde tot miljoenen doden. Ook vandaag zien we weer een leider die andere landen bedreigt: Poetin.
Als we dan zeggen dat we niets willen doen omdat we tegen oorlog zijn, maken we weer dezelfde fout. Echte vrede vraagt actie, niet alleen mooie woorden.
Gaat oorlog altijd alleen over geld en macht?
Nymoen denkt dat oorlogen altijd gaan over geld, concurrentie en bedrijven. Dat klopt soms, maar lang niet altijd. In Rusland wil Poetin vooral macht. Hij wil andere landen onderdrukken en zijn ideeën opdringen.
Mensen die tegen hem zijn, worden gevangengezet of erger. Dat heeft niets te maken met alleen economie. Als je dat niet ziet, begrijp je niet wat er echt speelt. Door alles als klassenstrijd te zien, vergeet Nymoen het verschil tussen aanvallen en jezelf verdedigen.
Waarom jezelf verdedigen soms de enige optie is
Niemand wil geweld. Maar soms heb je geen keuze. Stel je voor dat iemand je huis wil afpakken. Wat doe je dan? Weglopen? Of proberen te beschermen wat je lief is? Verdedigen betekent niet dat je van geweld houdt. Het betekent dat je opkomt voor rechtvaardigheid.
Een vrije samenleving moet ook zichzelf kunnen beschermen. Anders geven we het op aan wie het hardst slaat. Echte vrede bouw je samen, met moed en verantwoordelijkheid.
Wat kunnen we hieruit leren?
Ole Nymoen spreekt een begrijpelijke angst uit: hij wil niet dat jonge mensen moeten vechten. Dat is menselijk. Maar zijn oplossing werkt niet. Als iedereen zoals hij denkt, kunnen dictators makkelijk hun gang gaan.
Vrede betekent niet dat je nooit iets doet. Vrede betekent soms dat je moedig opstaat en zwakkeren helpt. Daarom mogen we pacifisme niet gebruiken als excuus om niets te doen. We moeten het gebruiken als kracht om het goede te doen, ook als dat moeilijk is.
Naam: Annemie Declercq
Rol: Auteur, maatschappelijk analist en specialist in ethiek, psychologie en maatschappelijke verantwoordelijkheid
Website: https://narcisme.blog
Annemie Declercq analyseert de wisselwerking tussen psychologie, ethiek en maatschappelijke keuzes in tijden van crisis. Haar werk richt zich op de morele en psychologische dynamieken achter gedrag, met bijzondere aandacht voor verantwoordelijkheid, collectief handelen en de impact van ideologie op besluitvorming.
Vanuit een interdisciplinair en kritisch-ethisch perspectief verbindt zij inzichten uit psychologie, geschiedenis en politieke filosofie. Ze vertaalt complexe maatschappelijke vraagstukken naar heldere en toegankelijke analyses die lezers aanzetten tot reflectie én actie.
In haar werk rond pacifisme en verantwoordelijkheid belicht zij:
- De spanning tussen morele overtuiging en maatschappelijke verantwoordelijkheid
- De psychologische impact van passiviteit en omstander-effecten
- Historische lessen over zwijgen, neutraliteit en verzet
- De rol van actieve verantwoordelijkheid in het beschermen van democratische waarden
Haar schrijfstijl is helder, kritisch en betrokken, met als doel lezers bewust te maken van hun rol binnen bredere maatschappelijke processen.
👉 Meer over de auteur: https://narcisme.blog/annemie-declercq-about
Expertiseblok (SEO & EEAT)
Expertisegebieden:
- Ethiek en maatschappelijke verantwoordelijkheid
- Politieke psychologie en groepsgedrag
- Ideologie, propaganda en manipulatie
- Democratie, conflict en morele besluitvorming
- Historische analyse en collectief gedrag
Waarom deze auteur betrouwbaar is (EEAT):
- Experience: Ervaring met het analyseren van maatschappelijke en psychologische patronen
- Expertise: Diepgaande kennis van ideologische dynamieken en menselijk gedrag in crisissituaties
- Authoritativeness: Publicaties over narcisme, macht, politiek en maatschappelijke structuren
- Trustworthiness: Kritisch-onderbouwde en genuanceerde benadering met aandacht voor historische context en ethiek
Doel van deze content:
Lezers helpen om kritisch na te denken over pacifisme, verantwoordelijkheid en de rol van individuen in het beschermen van vrijheid en rechtvaardigheid.
Alles op onze blog is voor Zelfzorg en solidariteit, vaardigheids- en reflectiepraktijk, groei en bewustwording met psycho-educatieve informatie over individu en samenleving.
Op geen enkele manier is dit een aanzet tot haat of geweld, discriminatie of racisme.
✨ Jouw volgende stap naar heling begint hier
Voel je dat dit artikel je raakte? Dat het iets in beweging zette? Laat dat moment niet verloren gaan.
Sluit je aan bij onze online community – een warme, veilige plek waar gelijkgestemden elkaar begrijpen en ondersteunen.
👉 Doe een groeitaak die bij dit artikel hoort. Kleine stappen, grote transformaties.
Laat een reactie achter. Jouw stem kan iemand anders precies de herkenning geven die ze vandaag nodig heeft.
👉 Deel dit artikel met een vriend(in) die worstelt of twijfelt. Soms is één doorstuuractie het verschil tussen vastzitten en vooruitkomen.
🌿 Samen bouwen we aan herstel, kracht en emotionele vrijheid. Steun ons zonder extra kosten door aankopen bij bol. klik op onderstaande afbeelding.
Steun ons zonder extra kost door uw aankopen bij :
Liefs Annemie