Lovebombing is geen verveling voor de narcist.

De resulterende emotionele toestand die je ervaart na de intense idealiseringsfase door de narcist is er een van tevredenheid en een algemeen gevoel van geluk.

U gelooft dat u deelneemt aan een wederzijds liefhebbende en zorgzame relatie, maar zo’n concept is zinloos en zinloos voor een psychopaat / narcist.

Ze hebben nooit bedoeld dat het wederzijds is.

Niettemin willen ze dat je verbonden houden met hen.  Nochtans je in een emotionele staat van geluk houden mist het drama en de opwinding waarnaar ze verlangen. Opnieuw  betekent dat verveling voor de narcist.

Naarmate de tijd vordert, worden je geluk en tevredenheid een bron van verveling en frustratie voor de psychopaat / narcist. Dit herinnert er de narcist aan dat het weer eens tijd is om de “poppensnaren” in handen te nemen. Nu gaan ze hun onverzadigbare ego beter te voeden.

Verveling voor de narcist is over het algemeen het geval na een tijdje.

Ze vervelen zich van hetzelfde en gaan op zoek naar iets beters dan wat ze al hebben. Dit is meestal wanneer de voorraad opraakt of wanneer de leverancier niets anders te bieden heeft.

Mensen kunnen hen de wereld geven en ze zullen altijd meer willen / nodig hebben, of ze zullen een probleem vinden met wat je hen al hebt gegeven.

Ik zeg niet dat ze niet altijd waarderen wat hen wordt gegeven omdat sommige Narcisten het eigenlijk doen, maar ze vinden het bijna onmogelijk om tevreden te zijn met wat ze hebben of wat mensen doen om hen gelukkig te maken.

Een narcist proberen te houden is ontzettend hard werken, ook erg vermoeiend! Als het leven niet over hen gaat, kijken ze ergens anders totdat ze weer in de schijnwerpers staan en hun aandacht trekken!

Klootzakken proberen een leegte te vullen.

Narcisten denken dat hun geluk afhankelijk is van anderen.  Het vinden van de juiste persoon zal de leegte vullen dan zullen ze compleet zijn.

Tegelijkertijd voelt de lul dat hij niet geliefd is  en relaties saboteert. Het is als een zichzelf fufilling profetie. Bovendien proberen ze altijd om zichzelf als correct te bewijzen.

Het is een ziekelijke cyclus.

Elke nieuwe toevoerbron is hoop dat de persoon een leegte kan vervullen, maar niemand kan ooit de leegte opvullen omdat ze iedereen die te dichtbij komt, zal verdrijven.

Mijn beste analyse is dat de “verveling” een verlies van hun hoop is dat de andere persoon hun leegte gaat opvullen. Ze gaan door met zoeken naar iets wat ze nooit zullen vinden. En laten je verweesd achter.  Dit overleven kan al lijkt het op het eerste zicht van niet.

Zonde van verspilling van je tijd als je enkel bijdraagt tot de verveling van een narcist.

We kunnen niet eindigen als een emotionele steun voor mensen die hun uiterste best doen om een probleem voor je te vormen.

Je wordt op een dag wakker en beseft hoeveel jaar je hebt verspild met het doen van onbeduidende dingen.

Nog belangrijker is het denken aan het verspillen van de rest van je leven in hetzelfde patroon als ‘ja’ zeggen tegen het kiezen van een leven vol waanzin. Morele waanzin.

Als we onze kijk op hun gedrag niet veranderden en een oneindige bron van fondsen hadden om hen te laten bloeien met wat ze maar wilden, dan zouden ze zich niet vervelen of een nieuwe voorraad nodig hebben omdat bij de huidige zojuist alles is opgeraakt .

Heb jij ervaring met de verveling van de hartenbreker?  Laat het ons weten.

 

Johan Persyn

Print Friendly, PDF & Email
Advertisements

Wat betekent deze tekst voor U?

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.