Als ik het in mijn artikelen heb over narcisten dan betreft het mensen met een vermoedelijk narcistische stoornis.

Als je op alles narcist(e) gaat kleven dan is dat niet meer werkbaar.

Ook met statistieken als die er al zijn kun je weinig in een persoonlijke relatie gaan doen.

Elke persoon is in bepaalde mate uniek.

Tussen mijn Facebook-vrienden zitten ook een aantal vluchtelingenhaters.

Zijn dat dan narcisten met een stoornis? Ik denk het niet. Maar dat is best wel jammer. Het enigste waar je zeker van bent dat is als je werkt aan jezelf om in alles je eigen verantwoordelijkheid te nemen en het beste uit jezelf te halen en te delen met anderen.

Ik ben nogal voor geweldloze communicatie en om er te zijn voor anderen, niet zo zeer om concepten er door te drammen.

Ze zijn enkel hulpmiddelen. Ik weet dat mensen een zekere bevrediging halen uit een aha-moment.

Maar volgens mij is nederigheid zeer belangrijk, dat lijdt tot het besef dat je nog veel moet bijleren en dat je het moet bekijken van de realiteit met een open geest.

Voor mij blijft het waarom nog altijd veel belangrijker dan het hoe, niet dat het niet nodig is om te weten hoe de dingen in elkaar zitten.

Een van de kenmerken van een stoornis is een gebrek aan een persoonlijke identiteit waardoor de stress van de massa nog groter kan zijn.

Maar verlies aan identiteit is tevens het gevolg van in aanraking te komen met een narcist. Wees daarom op je hoede met wie je vriendschap sluit.

Als iemand obsessief bezig is met het labelen van anderen of het voortdurend analyseren van een ander voor “wat” zijn ze dan op de vlucht? Ik hou dus niet zo van generaliserende uitspraken. Misschien toch één !

Onder druk van de massa verliest haast iedereen zijn identiteit.

Maar Ik doe mijn best stand te houden tegen de druk van ‘de haters’ wat ik hier de massa noem.

Wat een ander denkt kan mijn geen zak schelen. Niet dat ik niet die andere meningen lees. Integendeel ik ben heel geïnteresseerd in wat die anderen allemaal denken. Elke communicatie hoe geshift ook is interessant. Maar natuurlijk wil ik mijn tijd niet verliezen.

De vraag is wie gaat er gelijk krijgen, en dat zal de geschiedenis bepalen. haast iedereen bezwijkt onder druk van de massa

Mensen waar ik mij mogelijks goed bij voel daar bouw ik een vriendschapsrelatie mee op. Maar die anderen zijn ook belangrijk, maar dan niet om hen te helpen.

Ik beslis volledig zelf, wie ik help.

Ik doe dat op basis van mijn ervaring.

Niemand heeft recht op mij. Als je ook maar claimt dat je een zeker bezit van mij mag nemen verlies ik niet mijn interesse maar mijn engagement.

Als je me beliegt, en ik vermoed dat het niet ten gevolge van je emotionele stoornis is (maar om mij te manipuleren), ja ik weet dat de grens heel nauw is, wat kan ik dan nog voor je doen.

Je hoeft geen vrienden te zijn met mijn vrienden, maar als je het zelfs niet eens kunt zijn, dat we het niet eens moeten zijn, en vooral als je denkt dat je genoeg weet. Fuck it !

Dopamine.

Zoals je weet  presteren mensen  niet goed onder druk. Ik laat me dus niet onder druk zetten. Nog zet ik mezelf onder druk. Er staat voor mij weinig op het spel. Dus presteer ik beter dan iemand die onder druk staat.

De verminderde prestatie bij iemand die onder druk staat wordt veroorzaakt doordat je werkgeheugen tijdelijk minder goed werkt en omdat je je aandacht minder goed kan richten en dit ten gevolge van baseline dopamine niveaus.

Dopamine is een neurotransmitter, een soort signaalstof in de hersenen die een belangrijke rol lijkt te spelen in de balans tussen flexibiliteit en stabiliteit in je denken.

Optimaal presteren.

Die balans is belangrijk, want om optimaal te kunnen presteren wil je bijvoorbeeld wel informatie binnen krijgen die belangrijk is om je doel te bereiken, maar geen afleidende gedachten hebben.

Eerder onderzoek heeft laten zien dat de balans tussen flexibiliteit en stabiliteit in je denken afhankelijk is van dopamineniveaus in twee hersengebieden, het striatum en de prefrontale cortex.

Wat heel interessant is aan deze niveaus, is dat ze vermoedelijk een omgekeerde U-vorm relatie hebben met cognitieve controle. Waar te hoge of lage niveaus van dopamine het cognitieve functioneren verslechteren, lijken gemiddelde dopamineniveaus te zorgen voor een optimale balans en dus ook een optimale prestatie.

Deze post is nog niet voorbij, maar misschien ben je geïnteresseerd in :

Wat met verwaarlozing?

De Eye Blink Rate, EBR.

Uit eerder onderzoek is gebleken dat dopaminewaarden betrouwbaar (?) kunnen worden geschat op een indirecte manier door bij te houden hoe vaak iemand in een bepaalde periode knippert (Eye Blink Rate, EBR).

In 2016 zijn wel meer dan 5000 studies gedaan rond dopamine.  Lees hier meer over mogelijke correlatie tussen EBR & dopamine niveau.

Een belangrijk voordeel van deze methode is dat het niet-invasief is (er komen bijvoorbeeld geen naalden aan te pas), wat fijner is voor de proefpersoon.

Feit is wel dat bij mij gedurende transcendentale meditatie als ik mijn oogleden naar boven draai dat ik niet meer ga knipperen met mijn ogen maar een soort rapid eye movement hebt, waardoor ik  rustiger word.

Dat valt regelmatig voor maar dat kan volgens deze studie van persoon tot persoon verschillen.

Als ik voel dat ik te weinig dopamine heb dan ga ik wat luisteren naar video’s over narcisme van Ross Rosenberg, of video’s over ondernemerschap zoals Gary V.

Als ik voel dat ik te veel dopamine heb dan ga ik wat lezen over aanverwante onderwerpen zoals veerkracht. Of herlezen van wat ik al ken in verband met neuro-linguistisch programmeren.  Dat brengt me een zeker rust.

Wil dat nu zeggen dat ik minder gemotiveerd ben?

Absoluut niet. Kijk er mijn prestaties van het laatste jaar er maar op na. Het zijn niet mijn woorden die tellen maar mijn daden.  Je kunt het aantal uren dat ik met mijn lezers chat zelfs niet inschatten.

Ik kan nog al wat stress aan. Gebruik daarvoor zelfhypnose, meditatie en sport. ‘k heb gedurende mijn marathons – en 100 km lopen heel wat geleerd over mezelf maar ik heb vooral veel geleerd door de mensen waarmee ik chat. Al doende leert men hé.

Zoals altijd, heel erg bedankt voor het zijn van een mooie ziel!

PS  Op zoek naar meer? Misschien wil je dit bericht ook lezen over hoe je je dromen kunt bevrijden of deze over hoe je je denken kunt verbeteren.

OVER Johan

johanpersyn.com avatar

Ik ben Johan Persyn. Geen psychiater, geen psycholoog en geen therapeut.

Een out-reacher die hier is om je te helpen onoverwinnelijk worden en je interne BS en blokkades te overwinnen, zodat je een ongelooflijk geweldig leven kunt maken!

Ik schrijf  over persoonlijke ontwikkeling, manifesteren & meer voor slachtoffers van narcisme.

8 geheimen van NLP Klik hier

Echt bruikbare suggesties.

Van kwetsuur naar litteken hulpverlening aan kinderen met complex trauma Paperback

Super interessant boek voor professionals en de hulpverlening.Maar ook voor wie inzicht in zijn eigen complex trauma wil hebben. Je krijgt een goed inzicht in het hoe en waarom van trauma en hoe dit het functioneren van een kind en zijn gezin beïnvloed. Dus ook hoe dit jou kan beïnvloed hebben.

Kinderen met complex trauma (ook gehechtheidstrauma of vroeg ontwikkelingstrauma genoemd) worden in de hulpverlening aangemeld omdat ze moeilijk in de omgang zijn. Hun opvoeders, begeleiders en ouders kunnen een gespecialiseerde handleiding gebruiken om deze kinderen zonder kleerscheuren te helpen opgroeien.

Ontwikkelingstaken die bij andere kinderen iets meer ‘vanzelf’ verlopen, of met slechts kleinere hobbels in de weg, zijn voor deze kinderen soms onoverkomelijke struikelblokken of doen de ontwikkeling helemaal vastlopen. Ze krijgen wel eens etiketten als ‘ontwikkelingsgestoord’, ‘gedragsgestoord’, of ‘gehechtheidsgestoord’ opgeplakt.

Van kwetsuur naar litteken

Deze kinderen en hun ouders verdienen een trauma-sensitieve context met veel begrip én professionele kennis. Dit boek wil daartoe bijdragen. In het boek wordt bekeken hoe moeilijke ervaringen tijdens de eerste levensfase de ontwikkeling van een kind kunnen beïnvloeden, en welke ontwikkeling deze kinderen (vaak adoptie- en pleegkinderen) vervolgens kunnen doormaken. Daarna wordt de lezer meegenomen in de therapieruimte, om er stil te staan bij de processen van verandering en groei die meer constructieve ontwikkelingssporen mogelijk kunnen maken.

Crushing It! How Great Entrepreneurs Build Their Business and Influence-and How You Can, Too

Jab, Jab, Jab, Right Hook How to Tell Your Story in a Noisy Social World

The Thank You Economy

Groepsdynamica

René Girard over Petrus ontkenning

Print Friendly, PDF & Email
Advertisements

Wat betekent deze tekst voor U?

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.