Sommigen voelen zich verantwoordelijk voor het welzijn van anderen. Ze laten zich gemakkelijk voor andermans karretje spannen en doen alles om conflict te vermijden. Durf nee te zeggen is geen moto van hen!
Overdrijf daar niet mee. Als je altijd ja zegt, stoot je niemand voor het hoofd. Dit maakt dat je uiteindelijk je eigen waarden uit het oog verliest.
Doen: durf nee te zeggen!
Onderzoek wat jouw waarden zijn en gedraag je daarnaar. Zet je eigen gevoelens niet opzij om iemand anders te sparen. Durf nee te zeggen, ook al wordt het niet gewaardeerd dat je voor jezelf opkomt.
Verkeerde vragen kunnen de integriteit van onze identiteitsontwikkeling in gevaar brengen. Ze kunnen ons ervan weerhouden het niveau van uitmuntendheid te bereiken dat we kunnen bereiken.
Dus sta mij toe je een driegangenmenu te serveren. We beginnen met een onderzoek van de verboden vrucht om nee te zeggen. Dan zullen we onze tanden in het voorgerecht zetten. We zullen onderscheiden waarom onze ogen vaak groter zijn dan onze magen. Tenslotte zullen we leren. Als je moet beslissen of het dessert crème brulee is, lijkt het op het fruit- en kaasplateau van je grootmoeder. Het zijn die momenten waarop je geen hap meer moet eten. Of zelfs de decadentste chocoladetaart is het ook die keren.
Ik ben niet de enige die moeite heeft om nee te zeggen. Voor de meesten van ons gaat het probleem verder dan het afwijzen van voedsel. Dit voedsel wordt aangeboden door een verwennende grootmoeder.
De bekroonde auteur van Alec Mackenzie merkt op. Hij zegt dat 80% van de mensen soms het idee niet kan verdragen. Ze vinden het moeilijk om nee te zeggen.
Maar deze bereidheid om te sussen is niet zo onschuldig als het lijkt. Organisatiepsycholoog Adam is professor aan de Wharton School of Business van University Penn. Hij gaf toe dat het vermogen om nee te zeggen een van de belangrijkste vaardigheden is. Hij benadrukte dat een ja-man zijn ons niet ver zal brengen op de werkplek.
Paradoxaal genoeg heeft dit de neiging om het tegenovergestelde resultaat te hebben.
Er is een oud gezegde: Weet welke kant van je brood beboterd is.
Dat suggereert in feite dat we moeten weten hoe we het beste van onszelf kunnen profiteren. Het probleem is dat dit een obsessie is geworden en heeft geleid tot een regelrechte angst voor confrontatie.
We jagen alle mogelijke voordelen achter elke kans na. Als we geen ja zeggen, lopen we misschien iets mis. Wat als deze kans leidt tot de baan van mijn dromen?
Wat als er nog maar één club op mijn sollicitatie verschijnt? Wat als ik niet naar het feest ga? Mis ik dan een kans om mijn zielsverwant te ontmoeten? Al deze druk. Ironisch genoeg eindigen we zo druk om anderen te plezieren. Daardoor merken we iets belangrijks niet op: waar we helemaal geen boter op ons brood hebben.
Gewoon een spoor van kruimels voor de vogels om te eten. Er is geen uitweg uit een bos van verantwoordelijkheid en verplichting.
Dus waarom is nee zeggen eigenlijk zo moeilijk.
Nou, het blijkt dat onze versie na verloop van tijd biologisch is. Onze hersenen zijn geëvolueerd om veel te reageren sterker tegen negatieve informatie.
Een recent onderzoek aan de universiteit van Chicago heeft de elektrische output van de hersenen gemeten. Deze meting gebeurde als reactie op een verscheidenheid aan positieve en negatieve stimuli. Ze ontdekten dat in alle situaties negatieve informatie een veel grotere toename van hersenactiviteit veroorzaakte. De toename was ook veel plotselinger. Onze hersenen zijn geprogrammeerd om sterk te reageren. Ze aarzelen daarom om ons dezelfde pijn aan anderen te laten aandoen.
Dit alles draagt bij aan de zogenaamde negativiteitsbias van de hersenen. Psycholoog Roy Baumeister van de Florida State University beschreef dit fenomeen voor het eerst. Hij verklaart waarom negatieve gebeurtenissen vaak een veel duurzamere invloed hebben op emoties dan positieve gebeurtenissen van gelijke intensiteit.
Eén belediging blijft langer hangen dan één compliment.
Eén nee achtervolgt ons langer dan één ja. Dit alles terzijde, nee zeggen is een vorm van zelfzorg. Dit beschrijft men in zowat elk zelfhulpboek dat ooit is geschreven. Zorgen voor je eigen behoeften, zodat je goed genoeg bent om voor anderen te zorgen.
Het is nodig voor uw lichamelijke gezondheid om uw tanden te poetsen en te douchen. Dus het is ook noodzakelijk om af en toe nee te zeggen.
Als we de controle over ons eigen leven willen nemen, moeten we erkennen dat men ‘nee’ in onze samenleving als een verboden vrucht ziet. We moeten deze opvatting veranderen. Dit is onterecht.
In feite is het zeggen van dit kleine woordje van twee letters misschien wel onze enige kans. Het is een mogelijkheid op een werkelijk vruchtbaar leven.
Dit brengt ons bij het hoofdgerecht. We zullen nooit in staat zijn onze dwang om te veel te doen te veranderen. Tenzij we de waarde bevestigen, houdt nee maar al te vaak de angst in om onszelf boven anderen te stellen.
Het voorkomt dat we nee zeggen en dat we worden wat psychologen bestempelen als een pleaser.
Deze pleasers zoals gerapporteerd in PHD Sherry Pagoda 2012-studie. Men beschrijft ze vaak als aardig en vriendelijk. Toch geven ze vaak aan dat ze het gevoel hebben misbruikt te zijn. Ze voelen zich niet gewaardeerd en onzeker bij het nemen van hun eigen beslissingen.
Paradoxaal genoeg verwerven we in onze eigen pogingen om geliefd te worden al deze onaantrekkelijke eigenschappen. Het lijkt erop dat de enige uitweg uit deze catch 22 is. We moeten leren prioriteiten te stellen voor onze eigen behoeften.
In haar bestverkochte memoires “het jaar van ja” laat Shonda Rhimes zien dat ja zeggen tegen dingen die haar bang maakten. Het verrijkte haar leven. Ze toont dat ja zeggen tegen enge dingen haar leven verrijkte. Ze toont hoe dit haar leven verbeterde. Maar de situatie nam een interessante wending. Shonda had als doel voor het jaar om op deze manier ja te zeggen tegen nee.
Ze leerde productieve conflicten te omarmen en op te staan tegen de giftige mensen in haar leven. Daardoor leerde ze vaker nee te zeggen in plaats van haar ego ten onrechte op te blazen.
Dit leidde bij haar om een effectieve balans tussen werk en privé te creëren. Het bevorderde een groter gevoel van zelfvertrouwen en effectiviteit en liet haar de negatieve sociale invloeden in haar leven elimineren. Door deze lens kan neen dienen als een lakmoesproef voor de sterkte van onze relaties.
Alles op onze blog is voor Zelfzorg en solidariteit, vaardigheids- en reflectiepraktijk, groei en bewustwording met psycho-educatieve informatie over individu en samenleving.
Op geen enkele manier is dit een aanzet tot haat of geweld, discriminatie of racisme.
✨ Jouw volgende stap naar heling begint hier
Voel je dat dit artikel je raakte? Dat het iets in beweging zette? Laat dat moment niet verloren gaan.
Sluit je aan bij onze online community – een warme, veilige plek waar gelijkgestemden elkaar begrijpen en ondersteunen.
👉 Doe een groeitaak die bij dit artikel hoort. Kleine stappen, grote transformaties.
Laat een reactie achter. Jouw stem kan iemand anders precies de herkenning geven die ze vandaag nodig heeft.
👉 Deel dit artikel met een vriend(in) die worstelt of twijfelt. Soms is één doorstuuractie het verschil tussen vastzitten en vooruitkomen.
🌿 Samen bouwen we aan herstel, kracht en emotionele vrijheid. Steun ons zonder extra kosten door aankopen bij bol. klik op onderstaande afbeelding.
Steun ons zonder extra kost door uw aankopen bij :
Liefs Annemie