Als we als menselijk ras genoeg hebben van de pijn van het creëren van ‘scheiding’, dan hebben we misschien ‘nirvana’ op aarde.

Het is aan ons allemaal om de schaduwen, de pijn en de ‘draken’ volledig te omarmen ”In onze interne grotten om ze EINDELIJK te genezen en in het Licht te brengen.

Ze ontkennen en wensen dat ze dat niet hoefden te zijn, zal dit nooit bereiken.

Plus de geschenken die we ontketenen, door oude pijnlijke overlevingsenergie (duisternis) vrij te maken in pure creatie (licht) — betekent dat we 1000% terugbetaald krijgen voor dit te doen.

Woorden kunnen niet uitdrukken hoeveel.

Dus waarom zouden we dit niet met heel ons hart accepteren?

Het licht van zelf-liefde.

Ik geloof dat onze evolutie gaat over het verlaten van het standpunt van: “Ik heb genoeg van mezelf, accepteer en keur mezelf goed, niet om misbruik te verdragen ” dat is het nodige licht — het is het licht van “zelfliefde” dat is onze hoogste missie op deze planeet.

Het opwindende is dit, door het misbruik van deze persoon, realiseren we ons iets heel diepzinnigs dat ze alleen de identieke manieren weerspiegelden waarmee we met ons spraken en onszelf behandelden.

Niemand heeft ons ooit zo veel consequent misbruikt als wijzelf.

Dus via deze persoon kunnen we weg gaan, krijgen we de boodschap.

Dankzij de narcist doen we het ultieme werk aan het opruimen van onze relatie met onszelf.

Het innerlijke proces doen om de angst, pijn, oordelen, omstandigheden enz. Die we op onszelf hebben te transcenderen (en op anderen en anderen reflecteren terug naar ons)

Deze narcistische persoon is een geschenk van de evolutie.

Waarom zouden we ze loslaten als we nog niet de boodschap hebben die ze bezorgen?

En zelfs als ze dat deden, zou dat dan worden opgelost, als je het nog niet had begrepen?

Zou het contract NIET worden uitgevoerd?

Zou dat niet betekenen dat een andere persoon die een identieke evolutionaire kans biedt (die je met deze persoon hebt gemist) zou moeten verschijnen in het hologram van wat je kent als je ‘levenservaring’?

Helpt dat te verklaren?

We dachten allemaal in de slachtoffermodus, of in ieder geval veel van ons.

Ik, zoals zovelen, dachten dit: “Ik was ZO nauwkeurig in mijn relaties”, dus op mijn evolutiereis en zo spiritueel fit, vóór de narcist, en dat het slechts een wrede, onnodige draai van het Leven was.

Na het diepgaande innerlijke onderzoek en het innerlijke onderbewuste werk (echte zelfpartnerschap) vond ik inderdaad wat een egoïsche illusie dat was en niet, omdat ik mezelf begon te ‘beschuldigen’, in plaats daarvan, omdat ik zoveel onbewuste wonden vond dat zonder enige twijfel ik moest misbruikt worden om ze te genezen (het onbewuste in het bewustzijn brengen).

Ik was nog steeds rechtvaardig (veroordelend).

 Nog steeds was ik hard voor mezelf (evenals voor anderen).

 Ik behandelde mezelf nog steeds enorm met voorwaardelijke liefde

 (met een hoofdletter C) daarom wilde ik ook in het begin GEEN verantwoordelijkheid nemen waarom dit mij was overkomen.

Die oriëntatie desintegreerde me zozeer dat het me bijna doodde, omdat ik het hele punt MISTE.

Je kunt op deze plek blijven, maar eerlijk gezegd negeer je de waarheid van ‘zo v binnen zo buiten’. 

Als je geestelijk gezond was en een volledige bron voor jezelf zou zijn, zou je ‘vol genoeg’ zijn geweest, zelfwaarde en zelfgoedkeuring en zelfliefde.

Je zou het niet hebben doorstaan. 

Je zou geluisterd hebben naar je lichaam dat “misbruik” schreeuwde en vertrokken en wist hoe je met je samen kon werken, in plaats van iemand anders als jouw bron van jou aan te wijzen. 

We zouden ALLEN weggegaan zijn toen het misbruik begon.

Als we zelfpartner waren en ‘thuis’ in onszelf, zou alles verdwenen zijn toen het misbruik begon.

We zouden nergens “in” kunnen vallen, maar niet als het al een deel van onszelf was.

En dat deel is zelf-scheiding.

Dat is het ego, de angsten, de pijn die echt velen van ons hadden verdoezeld (zonder het te weten) totdat een narcist in ons leven kwam en deze delen van bewusteloosheid in bewustzijn smeet (geactiveerd wat sluimerend was).

En ja, als we onze hiaten niet opvoeren, vangen we het virus gruwelijk. Het is een virus van bewusteloosheid, de egoïstische slachtofferschap ‘Ik ben NIET verantwoordelijk als de bron van mijn eigen creaties’.

Narcisten spelen met ons op een vreselijk manier.

Dat is de reden waarom ze niet evolueren en misbruik blijven maken. 

Slachtoffers kunnen het ook vangen als ze ervoor kiezen om daar te blijven.

Dat is de enige reden dat je nu zoveel pijn hebt -, omdat je ervoor kiest om in de absolute basis van dat virus te geloven.

Dus je kunt oprecht verontwaardigd blijven, wat continu pijn gaat doen als de hel. Of je laat het gaan en je gaat naar binnen. Je geneest die delen van je die vereisen dat je naar hen toe komt. Niet met oordeel, en niet met afwijzen van jezelf, niet vermijdend, maar met immense liefde.

Dat is waar het ECHT allemaal over ging voor iedereen die dacht dat we “daar” waren en ontdekten dat we dat eigenlijk niet waren.

Het gaat erom onszelf te bevrijden van hoe we voor onszelf waren.

De narcist was slechts de katalysator om ons daarop te richten.

Als je NOG STEEDS zo bent, beoordeel je de situatie in plaats van te helen en te ondersteunen wat er in jou moet worden genezen en ondersteund!

Zie je de WAARHEID hier over gebrek aan zelfliefde?

Als je genoeg hebt gehad, open je hart en kom naar ons programma, je vindt alle links naar Melanie en het interne proces aan het einde van deze pagina. Ik zal je helpen daar te komen.

Zelfs vervuilde zielen zijn in hun kern nog steeds liefde.

Ze maken deel uit van de Eenheid / God waar alles van komt.

Als ze echter niet meer in staat zijn zichzelf verder te ontwikkelen als ze ‘vervuild’ zijn, begreep Melanie heel duidelijk in haar LBL dat ze terug moeten gaan naar de Eenheid, terug naar ‘de pot’ om zo te zeggen, om terug te komen als een nieuwe onschuldige ziel die de evolutie opnieuw begint.

Misschien zou men kunnen stellen dat het mooi zou zijn mocht dit moeten gebeuren. 

Stel je voor dat je een emotioneel schone lei hebt!

Wat zo verfrissend was aan LBL van Melanie, was dat we ons kunnen realiseren dat we zielen zijn die evolueren.

Zielen hebben echt gebreken, problemen en “dingen”.

Ze zijn niet helemaal een volledig geschapen nar God-Zelf.

Ze evolueren nog steeds om dichter bij All That Is te komen.

Misschien zijn deze onschuldige zielen die opnieuw beginnen zo dicht bij God dat ze ongelooflijke vreugde voelen!

De ironie is dat dit PERFECT is voor hen, want wat wil een run-amok-ego meer dan wat dan ook?

AFZONDERLIJK blijven, zichzelf NIET kennen als Eén met Alles Wat Is.

Dus dit is absoluut wat ik geloof dat de belangrijkste stap voor een vervuilde ziel is om naar God te gaan, omdat de scheiding van Eenheid precies is wat ervoor heeft gezorgd dat het zoveel pijn en zo vies heeft.

Het is de ultieme LIEFDE om te genezen wat nog niet is gerepareerd.

Ironisch genoeg is dit het ding dat totale vernietiging voor een narcist betekent, omdat het verlies van ‘ik’ de ‘identiteit’ van het ‘valse zelf’ letterlijk terreur betekent.

En het is de totale vernietiging van het valse zelf.

En zoals bij ons, degenen onder ons die misbruikers waren, was er nog steeds.

Er was een gevoel van Eenheid. van God binnenin, ons Ware Zelf, van verbinding met Het Veld dat enige hoop schonk.

Dat is waarom zijn wij of iemand anders die nog steeds in staat is zich te ontwikkelen en altijd in het spel is gebleven!

De waarheid is dat “Alles wat is” de enige bestemming voor iedereen is, ongeacht of ze Adolf Hitler of Moeder Theresa waren, omdat er GEEN andere bestemming mogelijk is.

De overtuiging dat er andere mogelijkheden zijn dan “Alles wat is” is een van de grootste illusies die angst, pijn, oordeel en voorwaardelijke liefde in de eerste plaats veroorzaken.

Helpt dit?

Ons echte leven gaat veel verder dan de vijf basis-zintuigen en dit is zo’n fundamenteel begrip voor ons!

Alles wat we ooit hebben gewild of gecreëerd was om positieve emotie te voelen, en welke “emotie” kan logisch gezien worden als een van de vijf zintuigen?

Ons hele leven heeft er weinig mee te maken!

Als we niet bereid zijn om naar de ongeziene wereld te kijken, hebben we geen beheersing van de geziene wereld.

In schril contrast worden we erdoor gecontroleerd.

We maken allemaal deel uit van zielsgroepen die zeker niet toevallig samenkomen!

Ik zeg niet dat het “demonen” zijn.

Ik zeg dat ze een afwezigheid van Licht zijn, gescheiden van Al Dat Is, als onbewust (“Ik ben niet verantwoordelijk voor mijn eigen ervaring.”) Egoïsche wezens.

Is wat ons overkomt een spirituele ervaring? Absoluut.

We kennen allemaal het gevoel van narcisten die onder onze huid rondkruipen en voelen als een letterlijke ziekte.

Maar zijn dat ‘zij’ of is dat de activering van onze verwonding, onze scheidingen van uzelf en Alles Wat Is, en onze zelfdemonstratie?

Het zou redelijk kunnen zijn, vooral, omdat wanneer we dat opruimen, er GEEN spoor is van de narcist in onze geest, wezen, emotie of energieveld in welke vorm dan ook.

Ik geef narcisten niet de betekenis van ‘demonen’.

Ze hebben geen echte macht.

 Ik beschouw ze veel meer als “reflectoren”.

Net zoals ik de mythe over ‘de duivel’ niet geloof.

Dingen om over na te denken.

Ga naar deel 2a

deel 2b

deel 2c

deel 2e

You may also like...

Geef een reactie, vraag of antwoord. Dank je wel!