Hallo allemaal. Ik vermoed dat iemand die je vertrouwt onze website heeft genoemd. Misschien ben je online een van mijn video’s, foto’s of artikelen over intimiteit tegengekomen.
Welkom terug op mijn blog. Welkom als dit je eerste keer is dat je hier vandaag bent. We hebben het over een term waar ik heel graag over praat. Intimiteit is op dit moment het leidende woord in mijn relationele leven.
Het was dit ook gedurende het grootste deel van mijn leven. Ik vermeed namelijk intimiteit als de pest. Het was waarschijnlijk het engste wat ik me kon voorstellen met een ander mens. Ik kwam dan ook veel mensen tegen die niet beschikbaar waren voor intimiteit.
Iedereen welkom
Als je resoneert met deze titel, dan hebben we veel om over te praten. Heb je zelfs maar een voorbijgaande nieuwsgierigheid naar deze titel? Dan hebben we veel om over te praten. Maar iedereen is welkom. Of je het met me eens of oneens bent, ik wil je standpunt horen. Als individuen zijn we net zo belangrijk als ieder ander op deze aarde.
Voordat we beginnen, wil ik het een en ander duidelijk maken. Ik heb zeker niets uitgevonden van de concepten waar ik het over heb. Veel van wat ik hier zeg, zal een aanpassing zijn. Het zal een uitbreiding van andermans concept over complex trauma zijn. Ook over het genezen van schaamte en het opbouwen van gezonde relaties.
Op deze blog gebruiken we verschillende psychologische modellen als middel. Ze helpen ons om onszelf beter te begrijpen. Ze helpen ook om andere mensen beter te begrijpen. In het algemeen probeer ik de gezondheid van onze relaties en ons leven in het algemeen te verbeteren.
Als we onszelf en onze relaties verbeteren, krijgen we meer van wat we wel willen in ons leven. We ontvangen minder van wat we niet willen. Hier verwijs ik naar het model van complexe posttraumatische stressstoornis.
Nu ga ik niet te diep in op wat cptss is of toxische relaties zijn.
Als je het niet weet, vind je meer in de categorieën en tags. Zo kun je wat meer leren voordat je terugkomt. Maar ik wil er ook voor zorgen dat je je kunt verhouden tot wat ik in dit artikel ga zeggen. Je hoeft geen cptss of toxische relatie te hebben om dat te doen. Veel van wat ik zeg, zal relevant zijn voor iedereen die worstelt met gevoelens van giftige schaamte. Het geldt ook voor iedereen met een onzekere hechtingsstijl.
Ik gebruik regelmatig de term cptss. Ik geloof dat het onderwerp waar ik het over ga hebben direct van toepassing is op mensen met cptss. (ten gevolge van narcistisch misbruik of langdurige toxische relaties.)
Maar als je jezelf herkent in dit artikel, betekent dit niet noodzakelijkerwijs dat je cptss hebt. De situatie die ik ga beschrijven zal van toepassing zijn op mensen in een breed scala aan contexten.
Dus waar ik het vandaag over wil hebben, kan inspirerend voor je zijn. Ik hoop dat je neemt wat goed voor je is. Vermijd te doen wat op dit moment niet met je resoneert.
Welk pad je ook hebt gevolgd, ik ben echt blij dat je er bent.
Deze site staat vol met ongelooflijke bronnen en ideeën. Ze kunnen u helpen uw complex trauma te stoppen. Ze kunnen ook bijdragen aan het opbouwen van een gelukkig leven. Ik ben geen filosoof, wel ontwikkelaar van deze site en ik heb niet alle antwoorden.
Daarbij maak ik fouten. Ik heb slechte dagen. Ik raak verwikkeld in angst en twijfel aan mezelf. Dat gebeurt net als bij de rest van de mensheid. Maar ik ben vastbesloten om u het allerbeste te bieden van wat ik leef en leer. Tegelijkertijd houd ik het reëel en eerlijk.
Verwacht dus geen perfectie. Daar ben ik te openhartig voor. Maar verwacht wel tot nadenken stemmende ideeën en tijdloze wijsheid. Je zult ook wat gekke capriolen tegenkomen. Er is een niet aflatende toewijding om je te helpen zoeken naar antwoorden. Er is ook een toewijding om je werktuigen te bieden om om te gaan met complex trauma.
Opwindend
Ik heb de laatste 10 jaar veel werk verricht rond complex trauma en de ruimte van het innerlijke kind. Eindelijk ben ik op een punt aangekomen. Emotionele intimiteit met de mensen met wie ik een nauwe band heb, voelt nu heel opwindend. Bovendien is het een doel dat ik grotendeels met volle teugen wil nastreven. Ik steek dan ook veel meer tijd in mijn relationele leven de laatste tijd.
In deze blog wil ik dieper ingaan op een belangrijk inzicht. Dit inzicht kwam naar voren terwijl ik meer intieme verbindingen ontwikkelde. Ik bespreek ook enkele patronen die ik ben gaan opmerken rond wat mensen lijkt weg te houden van intimiteit.
Een groot aantal mensen vermijdt zelfs innigheid in situaties waarin dat is wat ze willen. beweren te willen of in situaties waarin het echt is wat ze willen.
Persoonlijke definitie intimiteit
Dus voordat we daar allemaal op ingaan, wil ik eerst bespreken hoe ik persoonlijk intimiteit definieer. Dus definieer ik intimiteit als de handeling van het aanwezig zijn bij een andere persoon in diens onverdedigde staat. Het houdt ook in dat je toestaat dat die persoon bij jou aanwezig is in je onverdedigde staat.
Dit vertaalt zich dus in zoverre bekend als het mogelijk is om gekend te worden door een ander mens. Dus als je met hen communiceert, verberg je niets. Je probeert ze niet een bepaalde indruk over jou te geven die niet waar is.
Je staat toe dat ze je zien zoals je zowel in je goede als in je lelijke delen bent. En andersom. Dit moet de operationele definitie van intimiteit voor deze blog zijn. Het is de manier waarop ik persoonlijk definieer.
Nu denk ik dat er één enkel hulpmiddel is. We kunnen hiermee snel tot de kern van intimiteit komen in de meeste interacties. Het is echter een zwaar onderbenut instrument in de samenleving waarin we leven.
We gaan hier dieper in op het waarom. Voordat we daar aankomen, wil ik het hebben over wat er gebeurt. Het houdt de meesten van ons uit de intimiteit. Of het laat ons vastzitten in het gebied van intimiteit. Dit gebeurt zelfs als we die diepere verbindingen willen hebben.
Om dat te bereiken zal ik verwijzen naar een model. Dit model wordt vaak gebruikt in de praktijk van authentiek omgaan met elkaar.
Bij Authentiek omgaan heb je het model van de drie gespreksniveaus noemen.
Niveau één is dus het informatieniveau.
We hebben het alleen over objectieve feiten, dingen die gebeuren. We betrekken op dit niveau niet veel van onszelf in het gesprek. Zelfs als je het hebt over iets wat met jou te maken heeft, deel je je ervaring niet. Je laat de ander geen enkel deel ervan zien. Je deelt jouw persoonlijke gevoelens niet mee. Je vertelt ze niet echt wat je ervan vindt.
Ze vragen je misschien wat je vandaag hebt gedaan. Je kunt ze vertellen: ik ging naar mijn werk, ik kwam thuis. Ik maakte soep voor het avondeten en ik ging slapen. Juist, dat is allemaal informatief, ook al is dat persoonlijke informatie.
Niveau twee van relaties is het persoonlijke niveau.
Dit is het moment waarop we enkele van onze subjectieve gevoelens, emoties of gedachten over de informatie beginnen te delen. Wat heb je vandaag gedaan? Hoe heb je je daarbij gevoeld? Dit zijn persoonlijkere vragen dan: Wat heb je vandaag gedaan?
Nou, ik ging vandaag naar mijn werk en ik was een beetje gefrustreerd over dit ene project. Ik werk eraan samen met mijn collega Brian. We zijn het niet altijd met elkaar eens. Dat kan een beetje stressvol zijn. Toen kwam ik thuis en maakte soep voor het avondeten.
Daarna was ik dit nieuwe recept aan het bekijken van deze ene website die ik erg lekker vind. Ik denk dat de persoon die de website beheert uitstekend is in vlees en groenten. Maar hij is niet zo goed in soepen. Ik was niet superblij met het resultaat. Maar ik was blij dat ik vanavond vroeg naar bed mocht. Ik was al een tijdje behoorlijk uitgeput. Het voelde fijn om een avond te hebben waarop ik eindelijk kon bijpraten en slapen.
Net zo diep, maar niet verder?
Nu we op het persoonlijke niveau zijn, begrijp je meer van mijn eigen subjectieve gevoelens. Je begrijpt ook mijn gedachten over wat er met mij aan de hand is gedurende de dag. Voor veel mensen gaat dit ongeveer net zo diep als we ooit gaan met onze relaties.
Ik zou bijna gaan betogen dat de meeste mensen hun hele leven lang niet verder gaan dan dit niveau. Zelfs in hun interacties met de mensen met wie ze heel dichtbij staan, gaan ze vaak niet verder.
Het derde niveau, het niveau waarop intimiteit zich echt begint te ontwikkelen, is het relationele niveau.
Op relationeel niveau bespreken we hoe het voelt om de directe ervaring van dit moment te hebben. We hebben het over hoe het is om mij te zijn die jou over mijn dag vertelt.
Vandaag, ja, terwijl ik je hier over mijn dag vertel, merkte ik dat mijn hartslag sneller begint te kloppen. Dit gebeurt als ik denk aan mijn relatie met mijn collega Brian. Bovendien merk ik dat ik me zorgen maak. Ik ben bang dat je me gaat beoordelen. Je denkt misschien dat ik niet genoeg bijdraag aan die relatie. Of je denkt dat het mijn schuld is dat we in conflict zijn. Ik probeer ook manieren te vinden om indruk op je te maken.
Ik wil dat je denkt dat ik een goede kok ben. Bovendien wil ik dat je denkt dat ik mijn leven op orde heb. Ik wil dat je denkt dat ik verantwoordelijk ben. Ook weet ik dat ik mezelf een beetje afleid met die gedachten en dat nu met je deel. Ik schaam me een beetje en merk dat ik geen duidelijk oogcontact met je wil maken.
Al die dingen gebeuren voor mij op dit moment. Ze hebben betrekking op jou. Dit zijn de echte intieme dingen.
Dat zijn de dingen die we normaal gesproken nooit delen. De meesten van ons voelen zich redelijk op hun gemak bij het delen van onze gedachten en gevoelens. Eerst filteren we ze een beetje. Daarna vinden we sociaal aanvaardbare manieren om ze te delen.
Zeer weinigen van ons laten mensen weten wat er op dat moment werkelijk met ons gebeurt. Inclusief hoe onze ervaring van het samenzijn met een andere persoon een impact heeft op dat huidige moment.
Ervaar echter dit niveau. Het relationele niveau van conversatie is waar we echte intimiteit opbouwen. We beginnen te begrijpen wie de persoon is en wat er door zijn hoofd gaat. We ontdekken ook wat hun werkelijke moment-tot-moment ervaring van leven in onze aanwezigheid is voor hen.
Dit is ongeveer zo afgestemd als we maar kunnen zijn met een andere persoon op een bepaald moment. We begrijpen hoe het is om hen op dat moment te zijn door hun subjectieve lens.
Dat is een heel diepgaande vorm van zien en gezien worden door iemand.
Het is ook een heel, heel kwetsbare manier om door iemand gezien te worden. Daardoor zullen velen van ons heel verlegen worden om zo te spreken. Er zijn ook andere redenen voor dit gevoel van verlegenheid.
Natuurlijk blijven velen weg op dat relationele niveau, vooral als het nodig is om indruk te maken. Als het gaat om die relationele vorm van relateren: ik heb dit persoonlijk veel geoefend in online workshops. Deze workshops gingen over authentieke relaties met radicale eerlijkheid. Ik kon met intimiteit ook oefenen tijdens de feedback van bepaalde meditatieoefeningen die ik heb gedaan.
Online gemeenschap
In de meeste van die gevallen, was de inzet niet zo groot. In eerste instantie was de inzet van dr. Nicole Lepera te hoog. Toen ik die online gemeenschap voor het eerst betrad, bevond ik me in een grote online groep.
Ik wist niet hoe iedereen zou reageren, noch of mijn Engelse taalvaardigheid groot genoeg was. Er was het voordeel dat niemand me kende. Ik kon de groep verlaten wanneer ik wilde en achteraf de chat bekijken.
Ik wist niet wie er geen eerdere opvattingen over mij had. Dus was de waarheid over hoe het voor mij voelde om bij hen te zijn als ik met hen zou delen meestal iets in de trant van:
Mijn hart klopt snel. Ik merk dat ik me ongemakkelijk voel als mensen op dit moment naar mij kijken. Maar het waren mensen met wie ik aanvankelijk geen nauwe band had. Daarom voelde het nog niet zo kwetsbaar.
Spirituele gemeenschap
Het is anders als ik bij het breken van het brood ben. Het is anders als ik bij het schenken van de wijn ben in de spirituele gemeenschap waar ik bij hoor. Daar zeg ik hoe ik me voel op dat moment. Dit kan gaan over iets wat ik heb meegemaakt. Bijvoorbeeld, verdrietig nieuws gedurende de week.
Dan denk ik onmiddellijk niemand gaat dit negatieve nieuws graag horen. Anderen vinden misschien dat ik het zelf heb gezocht. En dat kan ik dat erbij opmerken, en uiten.
Waar het kwetsbaarder wordt, bijvoorbeeld: je praat met je partner en je zit in een conflict. Of je praat met een familielid, of met een vriend en je bevindt je op een gespannen moment.
De meesten van ons zullen onmiddellijk en snel van koers veranderen. ver weg van het relationele en zelfs veel van het persoonlijke vermijdend. Wat we in plaats daarvan zullen doen is proberen op het informatieniveau te blijven.
Vaak proberen we onbewust het persoonlijke en relationele te nemen en het informatief te maken.
Als ik een partner heb en ruzie met haar heb, zeg ik dat ze niet om mij geeft. Dan probeer ik informatieve verklaringen te rechtvaardigen. Ik sta niet in die verklaring. Ik vertel ze iets waarvan ik denk dat het een feit over haar is.
Maar wat probeer ik daar op subtiele wijze in te verwerken? Waarschijnlijk iets in de trant van: Ik voel me de laatste tijd echt verwaarloosd. Of ik voel me eenzaam in onze relatie. Als ik dat nu met jou deel, voel ik me doodsbang.
Mijn hart klopt. Mijn handen zijn bezweet. Ik heb een verhaal in mijn hoofd. Je gaat denken dat ik te veel ben. Ik overweldig je. Je gaat me op het relationele moment in de steek laten.
Informatie die duister wordt
Het is heel moeilijk om die twee dingen te zeggen. Het is een stuk gemakkelijker om te zeggen: je geeft niet om mij alsof het een feit is. Voor de meeste mensen is het soort norm rond conflicten in onze samenleving om dingen op informatief niveau te houden.
Vervolgens proberen we onze informatieve verklaringen te vullen met onze persoonlijke subjectieve gevoelens. We beweren dat we objectief zijn. Dat is waar de dingen echt, echt, duister en moeilijk op te lossen worden.
De meeste relationele problemen kunnen pas echt worden opgelost op relationeel niveau of op zijn minst op persoonlijk niveau. Maar het probleem is dat het een bepaald hulpmiddel vereist. Daarom hebben zoveel mensen moeite om naar dat relationele niveau te gaan. Voor velen van ons is dat hulpmiddel heel moeilijk toegankelijk.
Dit hulpmiddel maakt meer mogelijk dan welk ander hulpmiddel ook. Het helpt om snel en effectief intimiteit met een andere persoon op te bouwen. Als we kunnen leren onszelf te vertrouwen om het te gebruiken. Dat hulpmiddel is nieuwsgierigheid.
Nieuwsgierigheid die voortkomt uit een relatief onverdedigde psychologische ruimte in onszelf.
Dit klinkt eenvoudig. Het is een van de moeilijkste dingen die een mens kan doen. Je moet bij iemand anders zitten en echt nieuwsgierig zijn naar het volledige scala van hun ervaringen. Je moet ook openstaan voor alles wat dat ons te bieden heeft.
Nu zijn velen van ons erg nieuwsgierig op het informatieniveau. Misschien zijn we zeer intellectueel, waarschijnlijk is nieuwsgierig een woord dat we vanaf onze geboorte met onszelf associëren.
Misschien verzamelen we altijd feiten om nieuwe dingen te leren. Eventueel stellen we zelfs aan andere mensen honderden informatieve vragen wanneer we in hun aanwezigheid zijn. Misschien zijn we ook erg interpersoonlijk nieuwsgierig.
Soms zijn we eraan gewend mensen vragen te stellen over wat ze denken en voelen over verschillende dingen. Nogmaals, dat kan een eigenschap zijn die we al heel lang met onszelf associëren.
Relationeel nieuwsgierig zijn is echter zeer zeldzaam. Relationeel nieuwsgierig zijn is zeldzaam omdat als we ons verdiepen in onze ware ervaring, dat volledig en ongefilterd is. Het omvat hoe anderen ons volledig waarnemen. Het gaat er ook over hoe het voor hen is om bij ons te zijn op een bepaald moment. Het betekent ook dat we ons kunnen verdiepen in de ervaring van de andere, als die ongefilterd is. Je delft als het ware elkaars gezicht op.
Er is een heel groot potentieel dat er iets ontstaat dat pijnlijk gaat aanvoelen.
Wat als er iets is wat ze niet leuk vinden aan ons? Wat indien ze een oordeel over ons vellen? Stel dat we een fantasie hebben over de manier waarop de ander over ons denkt. Wat als deze niet waar blijkt te zijn als we hun ware, ongefilterde gedachten krijgen? Hoe reageer je dan?
Hoe ga je er mee om als we een fantasie hebben over de ander? Dan beseffen we plots dat die in onze eigen geest zit en we weten niet waarom. Wat daarmee aan te vangen? Want wat gebeurt er als mijn gesprekspartner kapot gaat? Wat als hij of zij ons vertelt hoe het eigenlijk is om hem of haar te zijn?
Echte relationele nieuwsgierigheid is het absolute machtsmiddel om intimiteit op te bouwen.
Ik noem het machtsmiddel om dat het zo krachtig is, maar het is evenzeer ontmoetingsmiddel als communicatiemiddel. We moeten in staat zijn om in een onverdedigde staat met een ander te zijn om relationele nieuwsgierigheid te bevorderen. Dit vereist dat we ons openstellen. Daarbij kunnen we aanwezig zijn bij een ander in zijn of haar onverdedigde staat.
Het vereist het onderscheidingsvermogen. We moeten weten wanneer het relatief veilig is om in zo’n toestand met iemand anders te verkeren. Het vergt ook dat we zelfbeschermende vaardigheden hebben. We moeten weten hoe we voor onszelf moeten zorgen. Ook moeten we onze wonden verzorgen als er iets pijnlijks gebeurt omdat we in die staat verkeren.
Het vereist zowel hoe we grenzen kunnen trekken. Dit geldt als we met iemand in die toestand terechtkomen. Als blijkt dat hij of zij niet de veiligste persoon was om dat mee te doen, moeten we dat erkennen. We moeten dat erkennen.
Dus wat eenvoudig lijkt en wat eenvoudig zou kunnen zijn op informatief en persoonlijk niveau. Op relationeel niveau is het in feite een zeer complexe vaardigheid.
Ik geloof dat dit de reden is waarom veel mensen geen diep vervullende intieme relaties hebben. Het gaat om het niveau van nieuwsgierigheid en kwetsbaarheid. Het vermogen om onze wonden te verzorgen speelt ook een rol als er iets pijnlijks gebeurt. We zijn zo kwetsbaar tegenover iemand.
Dus geen gehechtheid hebben aan de manier waarop iemand ons waarneemt vereist een hoge emotionele volwassenheid. Dit vereist een heel hoog niveau van onthechting. Dit betekent dat je het niet persoonlijk opneemt. Je kunt dit proberen en er soms roekeloos in zijn. Wat, naar wij denken, relationeel is, is eigenlijk dan slechts een projectie.
Emotionele volwassenheid is nodig om op relationeel niveau bij iemand te blijven. Het gaat erom dat we echt onze ervaring bezitten. Als ik bij je zit en ik denk aan een nare gedachte over jou, vertel ik je dat meestal meteen. Dat is mijn eerste instinct. In plaats daarvan zou ik moeten pauzeren en zoeken waar de gedachte in mij vandaan komt, toch?
Wat is mijn ervaring nu? Waarom komen mijn hersenen met die gedachte? Is er een echte, kwetsbaardere ervaring die ik op dit moment zou kunnen delen? Gaat deze ervaring eigenlijk over mij en niet over de ander? Hoe kom ik daarmee in contact?
Dat zijn de vaardigheden om dit emotionele machtsinstrument veilig te bedienen.
Waarom hebben velen van ons dat gevoel van nieuwsgierigheid niet? Waarom is het voor velen van ons zo moeilijk om op relationeel niveau in deze staat van nieuwsgierigheid te komen?
Mijn hypothese hierover is dat we in een cultuur leven. Veel verbinden draait om het maken van indruk op elkaar. We leven in een wereld vol sociale media.
Ik denk dat er voor veel mensen die daten een gevoel bestaat van: “Als ik op een eerste date met iemand ben, heb ik het gevoel dat ik concurreer. Het gevoel gaat verder dan alleen met de drie andere mensen in de stad.” Deze mensen zijn van mijn leeftijd, vrijgezel en op de markt.
Ik concurreer met iedereen die een Instagram-account heeft. Iedereen met wie ik tegenover een ander zit, kan mogelijk in contact komen met een ander. In het digitale tijdperk is dat een enorm aantal mensen.
Op één of andere manier zijn velen bezig met hun imago. Dat is ook zo in de realityprogramma’s en dit werkt dan door in het dagelijks leven. Ik heb het gevoel dat dat ook doorwerkt tot in zelfs spirituele organisaties.
De bedreigde staat
Dus wat er gebeurt, we komen in een soort bedreigde toestand terecht. Wanneer we ons in een bedreigde toestand bevinden, zijn we niet in een staat van nieuwsgierigheid. Nieuwsgierigheid komt voort uit kalm, ontspannen en open zijn.
Als we in gedachten zijn: o mijn God. Hoe zorg ik ervoor dat ze weten dat ik beter ben dan die persoon die ze volgen op Instagram? Hoe kunnen ze weten dat ik net zoveel geld verdien als die andere persoon?
Ze gaan op een date of ze voeren een gesprek. Ze denken dat ze een betere gesprekspartner zijn dan hun laatste drie sociale media-dates. Of ze denken dat ze een goede toekomstige partner zou zijn.
Ze denken misschien: „Ik zou geen goede toekomstige partner zijn.” Je hoopt dat je niet te veel wordt aangevallen. Je bevindt je in die staat van verdediging en probeert indruk op iemand te maken.
Het enige waar we echt aan denken is ons zelfbeeld.
Wat wil ik in deze interactie over mij bekend maken? Hoe wil ik dat ze mij waarnemen? Als we ons in die dreigingstoestand bevinden, is het heel moeilijk om open en nieuwsgierig naar de ander te blijven. Onze aandacht gaat naar waar ons overlevingssysteem denkt dat het heen moet. Dit betekent dat we onszelf rustig en krachtig presenteren.
Ik wil het duidelijk maken: ik denk dat dit een grootschalig maatschappelijk vraagstuk is. Bovendien denk ik dat veel mensen rondrennen en iedereen een narcist noemt. Op een gegeven moment moeten we gewoon contact nemen. Ik denk dat we hier een cultureel probleem hebben. Je kunt de narcisten niet vermijden, maar wel de zelfliefde hebben waardoor je niet wanhopig wordt bij de lovebombing.
Ik denk dat de huidige toestand in de wereld velen van ons in een voortdurende dreiging brengt. We proberen indruk op mensen te maken in plaats van echt bij hen aanwezig te zijn. Die aanwezigheid en nieuwsgierigheid maken het echter mogelijk om relaties te koesteren. Deze relaties voelen daadwerkelijk betekenisvol en duurzaam aan.
Maar als we voortdurend proberen onze beelden in de hoofden van andere mensen te beheersen, zullen we interne angsten ontwikkelen. De cultuur op dit punt in de geschiedenis onderschrijft dit sterk. We voelen angst over de emoties, gedachten en gevoelens die we hebben en veroordelen. Dan worden we beschaamd.
De angst om schaamte te voelen kan ons afsluiten voor veel echte, diepgaande, authentieke interacties.
De angst om schaamte te voelen is iets dat we met andere mensen zouden kunnen hebben. Als we ze delen, houdt ons dit indirect weg van intimiteit.
Op Twitter zei iemand: waarom stellen mannen niet meer vragen bij dates, en daar is veel discussie over. Ik wil duidelijk zijn: ik denk niet dat dit een probleem is dat exclusief voor mannen geldt.
Ik denk dat er gemiddeld genomen verschillen zijn in de manier waarop we mannen en vrouwen socialiseren. Dit kan betekenen dat het probleem iets explicieter is voor het ene geslacht. Het gaat echter dieper dan dat probleem.
Ik denk dat veel mensen bang zijn om dat meer intieme niveau met mensen te bereiken. Ze zijn bang voor wat ze over zichzelf te weten zouden kunnen komen als ze daarheen gaan.
Wat moet ik doen als ik iets ontdek dat mij pijn doet? Wat als ik niet weet hoe ik pijn en emotionele pijn moet verwerken? Ik ga proberen de hele situatie te vermijden is dan de gemakkelijkste weg.
We leven ook niet in een cultuur die mensen leert aanwezig te zijn bij pijn en emotionele pijn.
Aanwezig zijn bij pijn is een hulpmiddel dat nog ontwikkeld moet worden. We moeten dit doen om diepgaand relationeel nieuwsgierig te blijven naar mensen. Aanwezig zijn bij pijn leren is nodig. We moeten accepteren dat we iets tegenkomen in het intimiteitsproces. Dit gebeurt waarschijnlijk opzettelijk of onopzettelijk. Op een bepaald punt doet iets pijn of voelt het ongemakkelijk. Er kan ook iets opkomen wat we niet willen of niet willen naar kijken.
We willen echte intimiteit met een ander mens. We zullen moeten leren hoe we gevoelens van ongemak, schaamte en pijn kunnen verwerken. Af en toe betekent dat dat je een grens moet trekken met een andere persoon. Maar voor mij was het erg pijnlijk als mijn kinderen erbij betrokken zijn. Je bent daar niet op voorbereid.
Andere keren moeten we gewoon de dingen onder ogen zien die ons angst aanjagen. We moeten erkennen dat we echt bang zijn. We moeten erop vertrouwen dat we in dat proces voor onszelf kunnen zorgen of heel ongewone keuzes zullen maken.
Gesprekken vermijden
Het probleem is dat als we alle onderwerpen van intieme gesprekken vermijden, zullen we uiteindelijk veel relationele informatie missen. We vermijden onderwerpen waar we ons diep voor schamen. Deze dingen zijn allemaal aanwezig op dit moment. We ervaren dat wanneer we een relatie hebben, we uiteindelijk eenzaam blijven voor onszelf. Onze partners, familieleden of vrienden blijven uiteindelijk ook eenzaam voor zichzelf.
Ik denk heel dikwijls dat ik niet al te lang zal leven, en mijn vrouw is 12 jaar jonger. Ik dacht bij een vriend. Als ik zou komen te sterven, was hij de geschikte persoon om voor mijn nabestaanden te zorgen. Toen hij echter een relatie begon, was die geheime hoop aan diggelen. Ik kon het er wel over hebben. Ik vond zijn keuze niet gemakkelijk, maar dat was om een andere reden. Dat was al moeilijk genoeg.
Dat zijn de dingen waardoor je je uiteindelijk heel eenzaam voelt in hechte relaties.
Er is een hele wereld van ervaringen en emoties die ik heb in relatie tot deze ander. Ze hebben geen idee. Misschien heb ik geen idee van de hele wereld van ervaringen die ze hebben in relatie tot mij. ‘t Is mijn bedoeling om op dat niveau te komen.
We kunnen ons onderscheidingsvermogen gebruiken om erachter te komen met wie het redelijk veilig voor mij is. Ik wil in die onverdedigde staat zijn. Daarbij wil ik zo blijven groeien als ik daar ben. Hoe blijf ik dan echt aanwezig bij een andere persoon, ook al gaat het in tegen mijn persoonlijke wensen?
Hoe tolereer ik werkelijk de moeilijke emoties die naar boven kunnen komen? Dit is allemaal een proces. In toekomstige blogs en met de groeitaken gaan we praten over hoe we aan dit proces kunnen beginnen. We willen in de kelder van onze psyche kunnen komen.
Daar kunnen we erachter komen hoe om te gaan met wat er gebeurt als we daar beneden zijn. We willen andere veilige mensen die we vertrouwen uitnodigen om bij ons in de kelder te komen. Dan voelt het daar beneden niet zo eenzaam.
Dan hebben we daadwerkelijk echte, authentieke, intieme verbindingen met mensen. De eerste stap in dit proces is het ontwikkelen van zelfintimiteit.
Zelfintimiteit is uitzoeken naar welke delen van onszelf we niet durven te kijken. Welke delen van onszelf houden we voor onszelf verborgen? Wat verstoppen we in een la in de kelder? Misschien hebben we de sleutel weggegooid?
Zelfintimiteit moet voor interpersoonlijke intimiteit komen om tot een bepaald niveau te komen. Daarna zal het elkaar bestuiven. Hoe zelfintimiteit eruit ziet en hoe je kunt beginnen deze te ontwikkelen, lees je in andere blogs.
Je kunt daar ontdekken wat zich in die kelder bevindt om met iemand anders te delen. Ook kun je daar lezen over wat zich op de bovenste verdieping bevindt die wordt overspoeld met zonlicht. Deze inzichten kun je ook vinden in de groeitaken.
Het hele psychologische huis moet een rol gaan spelen.
Voor sommige mensen zal het ene onderdeel gemakkelijker zijn dan het andere. Sommige mensen hebben al hun schaamte en diepste, donkerste geheimen in hun kelder. Andere mensen houden ervan om leiding te geven aan de kelder.
Waar ze zich eigenlijk een beetje voor schamen, is het feit dat ze drie serres achterin hebben. Ze vertellen hier eigenlijk niemand over. Mensen zijn misschien bang. Ze denken dat als anderen weten dat ik over voldoende middelen beschikte, ze me in de steek zouden laten. Ze geloven ook dat ik mezelf goed kon houden.
Angst voor spontane gevoelens
Wat we ook vrezen dat anderen over ons ontdekken, is precies wat we moeten confronteren. Alleen zo kunnen we weer intimiteit ontwikkelen.
We kunnen ons ook ontwikkelen. We kunnen vertrouwen hebben dat de mensen waarmee ze dit delen ons teder kunnen behandelen. Hetzelfde geldt voor ons naar hen. Dit vereist uiteindelijk dat we de angst voor spontane gevoelens in redelijke mate uitroeien.
Degenen die onzekerder zijn dan degenen die veilige neigingen hebben, zijn niet bijzonder bang om dingen spontaan te voelen. Dit zorgt voor veel meer nieuwsgierigheid in de meeste interacties. Als ik een interactie aanga en weet dat mijn gevoelens gekwetst worden, behoud ik nog steeds eigenwaarde. Het blijft relatief stabiel.
Ik heb andere mensen die van mij houden. Trouwens weet ik hoe ik mezelf kan kalmeren door moeilijke emoties heen. Ik kan met veel nieuwsgierigheid naar binnen gaan.
Als blijkt dat iemand iets kwetsends tegen mij zegt, vertrouw ik erop dat ik dat pijngevoel kan hanteren. Ontdek ik iets wat ik niet leuk vind, dan ben ik daar ook toe in staat. Mijn gekwetste trots staat mij niet in de weg. Wat het ook was, ik zal er op een relatief veerkrachtige manier van herstellen.
Veilig gehechte mensen zijn vaak de psychologisch veerkrachtigste mensen. Ze verbergen geen specifieke reeks emoties voor zichzelf.
Als je onveilig gehecht bent, kunnen spontane gevoelens vaker wel dan niet angstaanjagend zijn. Hetzelfde geldt als je last hebt van giftige schaamte. Ook als je een onopgelost trauma in een of andere vorm hebt, kunnen spontane gevoelens angstaanjagend zijn.
Het is dan ook een bizarre curiositeit. We spreken reeds een 8 jaar maandelijks af met een 10-tal kwetsbare mensen. We eten samen en leren elkaar beter kennen. Het is lastig om iedereen in Brugge erbij te betrekken. Dat geldt zelfs als we het maar 2 keer per jaar proberen.
Rigide gedrag
Omwille van die giftige schaamte, complex trauma of trauma dat onopgelost is, zie je vaak veel rigide gedrag van mensen. Dit is te zien over de hele wereld in het onveilig gehechtheidsspectrum.
Het zijn degenen aan de angstige kant van het spectrum. Zij proberen de reacties van andere mensen op hen te beheersen. Ze proberen ook andere mensen een bepaald gevoel over hen te laten krijgen. Ze willen dat anderen hen op een bepaalde manier zien.
Degenen aan de vermijdende kant van het spectrum worden erg rigide in hun gedrag. Ze worden ook rigide in hun routines en de dingen die ze doen om dingen zelf te reguleren. Er zijn manieren om spontane gevoelens te vermijden. Je kunt het gevoel van pijn vermijden, het gevoel van afwijzing vermijden, het gevoel van schaamte vermijden.
Bepaalde gevoelens vermijden
Als je niet weet hoe je die emoties moet integreren wanneer ze opduiken, zul je verwoed proberen ze te vermijden. Dit zal een groot deel van je leven beïnvloeden. Je zult proberen te voorkomen dat je die emoties ooit tegenkomt. Je zult constant proberen die emoties te vermijden. Dat zal je ervan weerhouden echte intimiteit met een ander mens te koesteren.
Maar tot die prachtige dingen die we intimiteit noemen, komen we op een bijzondere manier. Dit gebeurt wanneer we in een ruimte van onverdedigde relationele nieuwsgierigheid kunnen bestaan. Dit gebeurt met een andere persoon.
Wanneer we een groot deel van de tijd met hen omgaan, kunnen we openlijk praten. We bespreken hoe het is om op dit exacte moment onszelf te zijn. Onlangs hield een vriend een Tai chi sessie in onze woonkamer. Hij deed dit op de muziek Now we are free van Hauzer. Voor mij als toeschouwer was het een heel intiem moment.
De vraag: “Hoe gaat het?” verandert volledig als je het laat vallen van het informatieve naar het relationele niveau of optilt.
Het zou kunnen gaan van ‘Ik voel me oké, een beetje moe vandaag.’ naar ‘Ik voel me de hele dag in een soort gedissocieerde toestand.’ Het is mij onduidelijk waarom. Terwijl ik met je praat, heb ik ook een moeilijke tijd om eerlijk bij je aanwezig te blijven.
Ik ben nu echt ergens anders in mijn lichaam en geest. Dat opent de deur voor de ander om samen met jou nieuwsgierig naar jou te zijn. Intimiteit vereist dat het beide kanten op werkt.
Ik kan ontvangen hoe het voor jou is om jezelf te zijn. Bovendien kan ik je ook vertellen hoe het voor mij is om mezelf te zijn. Dat is hoe we uiteindelijk die echt diepe, eerlijke verbindingen opbouwen.
Hoe vaker we dit in de loop van ons leven kunnen oefenen, des te sterker worden die verbindingen. Dit oefenen we met de mensen met wie we een nauwe band hebben. We versterken de banden wanneer we het meer oefenen. Als we deze vaardigheden ontwikkelen, worden de verbindingen sterker. We laten de verbindingen hierdoor groeien. Die verbindingen worden ongelooflijk krachtige hulpmiddelen. We kunnen ze gebruiken om onszelf te begrijpen. We kunnen de ander beter begrijpen. Ook kunnen we de mensheid, de wereld en de aard van het mens-zijn in het algemeen begrijpen.
Bang om eerlijk te zijn
De directe levenservaring van ieder mens is een goudmijn aan informatie over de menselijke conditie. Zo weinigen van ons hebben hier ooit direct toegang toe. We zijn allemaal gewoon bang om eerlijk te zijn. Hoe eerlijker we allemaal worden, hoe meer we beseffen dat het niet voor ieder van ons zo verschillend is.
Velen van ons hebben verrassend vergelijkbare ervaringen met Mens-zijn. We weten het gewoon niet omdat we te gefocust zijn op het beheer van de indruk. Zo weinigen van ons hebben ooit echt geleerd hoe we ons op dat diepere niveau moeten verhouden.
Maar ongefilterde nieuwsgierigheid is een prachtig hulpmiddel om te beginnen met bouwen. We gaan hier veel meer praten over hoe je het moet doen.
Oké, dat is alles wat ik voor vandaag te zeggen heb over intimiteit. We moeten begrijpen wat ons ervan weghoudt. Ook is het belangrijk om te weten wat er nodig is om echt naar dat niveau te dalen. Zo kunnen we op een heel direct mens-tot-menselijk niveau verbinding maken. met een andere persoon.
De blogpost bevat ook links naar gerelateerde artikelen en groeitaken die verder ingaan op deze onderwerpen.
Vragen voor jou
- Hoe definieer jij persoonlijk intimiteit in je relaties?
- Op welke van de drie gespreksniveaus (informatie, persoonlijk, relationeel) voel jij je het meest comfortabel?
- Hoe kunnen we verder komen dan het persoonlijke niveau van relaties en naar het meer intieme relationele niveau gaan?
- Ervaar je angst om spontane gevoelens te uiten in je relaties? Hoe ga je hiermee om?
- Welke stappen kun je zetten om zelfintimiteit te ontwikkelen? Hoe denk je dat dit van invloed zal zijn op je interpersoonlijke relaties?
- Hoe kun je meer ongefilterd nieuwsgierig zijn naar anderen en welke obstakels zie je hierbij?
- Welke inzichten heb je opgedaan over het omgaan met pijnlijke emoties? Hoe heeft dit je vermogen tot diepe verbinding beïnvloed?
Deze vragen zullen de lezers helpen om na te denken over hun eigen ervaringen met intimiteit en emotionele verbinding. Ze kunnen bijdragen aan een grotere betrokkenheid bij het onderwerp.
Ontdek de Diepgaande Wereld van Emotionele Intimiteit! 🌟 (om te delen)
Ben jij klaar om jezelf onder te dompelen in een diepzinnige verkenning van intimiteit in relaties? Johan deelt zijn persoonlijke reis naar emotionele verbinding in zijn nieuwste blogpost! 🤗 Laat je inspireren door zijn inzichten over onverdedigde aanwezigheid, relationele nieuwsgierigheid en zelfintimiteit. 🌿
Sluit je aan bij de missie om echte, diepe connecties te koesteren. Neem deel aan de groeitaken die je helpen om deze waardevolle vaardigheden te cultiveren. 💫 Klik op de link in onze bio om nu te lezen! 📚 Of hier de shortlink https://wp.me/p8JRiM-QOb
👉 #EmotioneleIntimiteit #RelationeleNieuwsgierigheid #Zelfontwikkeling #PersoonlijkeGroei #DiepeVerbindingen #Blogpost #Groeitaken
Alles op onze blog is voor Zelfzorg en solidariteit, vaardigheids- en reflectiepraktijk, groei en bewustwording met psycho-educatieve informatie over individu en samenleving.
Op geen enkele manier is dit een aanzet tot haat of geweld, discriminatie of racisme.
✨ Jouw volgende stap naar heling begint hier
Voel je dat dit artikel je raakte? Dat het iets in beweging zette? Laat dat moment niet verloren gaan.
Sluit je aan bij onze online community – een warme, veilige plek waar gelijkgestemden elkaar begrijpen en ondersteunen.
👉 Doe een groeitaak die bij dit artikel hoort. Kleine stappen, grote transformaties.
Laat een reactie achter. Jouw stem kan iemand anders precies de herkenning geven die ze vandaag nodig heeft.
👉 Deel dit artikel met een vriend(in) die worstelt of twijfelt. Soms is één doorstuuractie het verschil tussen vastzitten en vooruitkomen.
🌿 Samen bouwen we aan herstel, kracht en emotionele vrijheid. Steun ons zonder extra kosten door aankopen bij bol. klik op onderstaande afbeelding.
Steun ons zonder extra kost door uw aankopen bij :
Liefs Annemie