Het ego heeft een flair voor dramatiek. Het Ego wil namelijk dat jij iemand bent. Het ego wil dat iemand is. Het ego heeft interesse in worstcasescenario‘s. Voor het ontwikkelen van verhalen over wie je ego wil dat iemand is, in plaats van wie ze objectief zijn.
Wanneer mensen ons leven verlaten, wordt het ego het meest getriggerd.
Omdat het het meest bang is dan. Omdat mensen die weggaan ons oorspronkelijke gehechtheidstrauma uit de kindertijd oproepen. En met dat gehechtheidstrauma komen de kernovertuigingen van het ego: “Ik ben niet lief.”, “Mensen verlaten me altijd.”, “Er is iets mis/niet goed genoeg.”
Deze valse kernovertuigingen maken ons ego wanhopig om gekozen te worden en niet uitgesloten te worden.
We kunnen de andere persoon niet echt “zien”. We zien wat we willen dat ze zijn. Dit is gebaseerd op onze ervaringen uit het verleden.
Ons diepste verlangen is dat ze ons kunnen redden van onze pijn. Dat verlangen kan ons gefocust houden. We blijven gefocust op de versie van een persoon die we zelf hebben gemaakt. Dan denken we in onze wanhoop dat dat liefde is.
Ons werk is om ons innerlijke kind te eren.
Het kind dat niet gezien, gehoord of in staat is zich te uiten. Het innerlijke kind dat werd uitgesloten. Waar wijzelf niet naar geluisterd hebben, zijn bestaan hebben ontkent, in een poging om de pijn te doen verminderen.
Ons werk is om te valideren hoe pijnlijk het is voor iemand om te vertrekken. We moeten ook getuige zijn van de verhalen die ons ego creëert. Veel van deze verhalen zijn niet eens waar.
Hier zijn enkele aanbevelingen om te handelen in situaties die te maken hebben met ego en hechtingstrauma:
- Zelfreflectie: Neem de tijd voor zelfreflectie en introspectie. Begrijp je eigen hechtingstrauma’s en hoe ze van invloed kunnen zijn op je reacties en verwachtingen.
- Erken Gevoelens: Erken je eigen gevoelens en die van anderen die betrokken zijn. Erken de pijn van hechtingstrauma en de impact ervan op relaties.
- Innerlijk Kind Werk: Ga aan de slag met innerlijk kind werk. Eer de onvervulde behoeften en emoties van je innerlijke kind. Erken ze. Dit kan therapeutische technieken omvatten die gericht zijn op het helen van oude wonden.
- Zoek Ondersteuning: Overweeg om ondersteuning te zoeken bij een therapeut of counselor die gespecialiseerd is in hechtingstrauma en ego-werk. Professionele begeleiding kan waardevolle inzichten en copingstrategieën bieden.
- Mindfulness Praktijken: Verken mindfulness praktijken om meer bewust te worden van je emotionele reacties en gedachtepatronen. Mindfulness kan helpen bij het beheersen van op ego gebaseerde reacties.
- Educatie: Verdien jezelf over ego-werk en gezonde hechting. Het begrijpen van de psychologische dynamiek kan je helpen om effectiever te reageren in dergelijke situaties.
- Grenzen en Communicatie: Stel duidelijke grenzen en open communicatie in relaties vast. Gezonde grenzen kunnen helpen bij het beheersen van op ego gebaseerd gedrag en het verminderen van triggers in hechting.
Onthoud dat het navigeren van hechtingstrauma en ego-dynamiek uitdagend kan zijn. Het zoeken van professionele hulp en ondersteuning wordt altijd aangemoedigd.
Vragen voor jou
- Hoe heeft hechtingstrauma invloed gehad op jouw relaties?
- Op welke manieren kun je zelfreflectie toepassen om inzicht te krijgen in je eigen hechtingstrauma’s?
- Welke strategieën gebruik jij om de onvervulde behoeften en emoties van je innerlijke kind te erkennen?
- Op welke manier zoek jij ondersteuning bij het omgaan met ego-werk en hechtingstrauma?
- Welke mindfulness praktijken pas jij toe om bewuster te worden van je emotionele reacties en gedachtepatronen?
- Hoe zou je gezonde grenzen en open communicatie in je relaties kunnen versterken?
Referenties
- Soo, L., Dijker, A. J., & Phua, D. Y. (2018). The Effect of Ego Depletion on Implicit and Explicit Weight Bias. Frontiers in psychology, 9, 582. Link
- Murphy, M. C., & Mejia, A. F. (2016). Power and Social Distance: Hierarchy-Attenuating and -Enhancing Effects of Egalitarianism and Elitism. Journal of Personality and Social Psychology, 110(1), 151–177. Link
- Mikulincer, M., & Shaver, P. R. (2016). Attachment in Adulthood: Structure, Dynamics, and Change (2nd ed.). The Guilford Press.
Alles op onze blog is voor Zelfzorg en solidariteit, vaardigheids- en reflectiepraktijk, groei en bewustwording met psycho-educatieve informatie over individu en samenleving.
Op geen enkele manier is dit een aanzet tot haat of geweld, discriminatie of racisme.
✨ Jouw volgende stap naar heling begint hier
Voel je dat dit artikel je raakte? Dat het iets in beweging zette? Laat dat moment niet verloren gaan.
Sluit je aan bij onze online community – een warme, veilige plek waar gelijkgestemden elkaar begrijpen en ondersteunen.
👉 Doe een groeitaak die bij dit artikel hoort. Kleine stappen, grote transformaties.
Laat een reactie achter. Jouw stem kan iemand anders de herkenning geven die ze vandaag nodig heeft.
👉 Deel dit artikel met een vriend(in) die worstelt of twijfelt. Soms is één doorstuuractie het verschil tussen vastzitten en vooruitkomen.
🌿 Samen bouwen we aan herstel, kracht en emotionele vrijheid. Steun ons zonder extra kosten door aankopen bij bol. klik op onderstaande afbeelding.
Geef het artikel een dikke duim!
Steun ons zonder extra kost door uw aankopen bij :
Liefs Annemie
Lees meer
