Een gezin heeft het vermogen om zijn leden te frustreren zoals niemand anders dat kan. In een bepaalde mate is dat opvoeding. Maar wat kun je doen als het gezin waarin je bent geboren niet alleen frustrerend is? Wat als het ook wreed, neerbuigend en ronduit beledigend is tegenover kinderen, zoals in een gezin met een narcistische ouder?
Zo’n ouder zou kunnen zijn voogdij rechten verliezen. Wil je meer inzicht in deze problematiek lees dan verder.
Overweeg twee opvattingen over het concept van familie:
Van de nadruk op structuur tot de nadruk op relaties:
Het gezin is gedefinieerd als de vereniging van mensen die een onmisbaar project van gemeenschappelijk bestaan hebben. We willen duurzame relaties. Sterke gevoelens van verbondenheid worden gemaakt om in die groep te delen. Er is een persoonlijke betrokkenheid onder de leden. Er zijn nauwe betrekkingen die gevestigd zijn op intimiteit, wederkerigheid en afhankelijkheid. (Rodrigo en Palacios, 1998).
De systemische aard van het familieconcept:
“Een dynamisch systeem van wederzijdse interpersoonlijke relaties, ingekaderd in meerdere invloedencontexten die sociale en historische veranderingsprocessen ondergaan” (Rodrigo 2010).
Het concept van het gezin is veel veranderd van de typische “moeder-vader-kinderen” -familie. We moeten benadrukken dat een éénoudergezin meestal minder middelen heeft. Vaak is de volwassene een moeder. Deze gezinnen hebben vaak minder middelen om een kind te onderwijzen dan een tweeoudergezin.
In eenoudergezinnen is er een zekere “overbelasting” voor de zorg die kinderen nodig hebben.
De verantwoordelijkheid voor het alleen moeten nemen van een enkele beslissing kan een zeer zware last zijn.
Een voorbeeld kan zijn als een onverdiende schreeuw het kind treft. In het geval van het eenoudergezin moet je de situatie opnieuw samenstellen en uitleggen als alleenstaande.
Maar deze overbelasting heeft geen negatief effect op het onderwijs. Als we denken dat bepaalde sociale structuren negatief zijn voor het onderwijs, dan rijst de vraag of we legitimiteit hebben. Kunnen we die structuur echt verbieden?
Wie gelooft niet dat er een invloed is van structuur en functies? Men denkt misschien dat structuren dat niet degenen zijn die de functies voorspellen. Maar de relaties voorspellen de functies.
Als de structuren de functies bepalen, moeten wetten worden ingevoerd om ze te besturen. Maar als de structuren de relaties beïnvloeden, zijn ze verantwoordelijk voor het bepalen van de relaties. Ze hoeven dan niet te worden gecontroleerd.
Daarom is er geen relatie tussen structuren en functies. Ze worden bestuurd door relaties. Daarom zijn er geen betere of slechtere structuren. Relaties met goede communicatie en vertrouwen zullen het concept zijn waarop de nadruk moet worden gelegd.
De familie is een systeem met elkaar verbonden elementen, die veranderen als anderen veranderen.
Er zijn geen structuren die op zichzelf voorspellen. Ze kunnen het waarschijnlijker maken, maar niet zo, zonder uitsluitsels. De structuur is niet alleen te voorspellen, maar wordt voorspeld door de relaties.
Relaties zijn erg belangrijk en kunnen het gewicht van de structuur verminderen. Daarom ligt de nadruk op relaties, niet op klassieke tweeoudergezinnen. Het gezin is veranderd, de uitgebreide familie verdwijnt.
Functies van het gezin:
- Overleven (dat de kinderen geen bleekwater eten, val niet op de grond). Het eerste dat een familie moet doen, is het voortbestaan van het kind waarborgen. Dit is in sommige omgevingen niet gemakkelijk. Belangrijke verkeersveiligheidsmaatregelen. Kinderarmoede heeft ernstige gevolgen voor de ontwikkeling van het kind.
- Steun het klimaat van affectie en emotionele steun. Dat betekent, psychologische gehechtheid.
- Geef stimulatie om competentie te ontwikkelen die zich verhoudt tot de fysieke en sociale omgeving.
- Neem beslissingen over de rest van de onderwijscontexten zoals keuze van de school, buitenschoolse vorming, vrienden. De ouders zijn degenen die beslissen, de school, of je nu wel of niet naar de kinderkamer gaat.
Het gezin heeft een directe invloed op het kind in de eerste drie functies en indirect in de laatste functie. Wanneer het kind autonomie wint, maakt het een stap van heteronomie naar autonomie. Deze stap is beperkt, maar niet in het begin.
Afhankelijk van de cultuur zullen er meer middelen zijn die het gezin kan gebruiken bij de opvoeding van hun kinderen.
Wat de overlevingsfunctie betreft, ligt het welzijn van het kind boven het gezin. De samenleving neemt de voogdij over de kinderen af als het gezin niet aan de basisbehoeften voldoet. Ze moeten zich houden aan de gevestigde rechten van kinderen en zich aan de wetten houden.
We moeten ook de beste voorwaarden aan gezinnen geven, zodat ze de taken kunnen uitvoeren die van hen worden gevraagd. CAW’s – Centrum voor algemeen welzijn – hebben bijvoorbeeld de hulp aan gezinnen verhoogd.
Zijn alle families functioneel?
Hoewel wij mensen biologisch in staat zijn zich voort te planten, wil dat niet zeggen dat we cultureel zijn getraind. We zijn niet automatisch voorbereid om op te voeden. Er is een natuurlijk onderdeel. De jongen worden verzorgd door de zoogdieren. Dat is al voorbij voor ons. Er is geen garantie aan opvoeding in een complexe wereld. Die onderdompeling in een complexe wereld vormt een probleem voor sommige gezinnen.
Er zou een CAW’s moeten zijn met voldoende persoon om de gezinnen te vertellen wat ze moeten doen. Mensen zouden de voorwaarden om de familie taken te kunnen vervullen moeten kennen. Het heeft echter geen zin om dingen te eisen als er niet voldoende voorwaarden zijn om dit te doen. Het is niet nodig om te informeren, maar om te vormen, dat is de kwestie.
Er is een conventie over kinderrechten die zegt dat aan bepaalde ontwikkelingsbehoeften moet worden voldaan.
En als dat niet het geval is, moet u het kind uit dat gezin verwijderen. Er wordt van uitgegaan dat naar school gaan een recht is. Als het gezin dat recht niet vervult, neemt de staat het weg. Dit betekent dat er een limiet is die de privacy van gezinnen scheidt. Deze limiet wordt bepaald door bepaalde wetten, zoals slaan of naar school gaan.
De interventie moet niet wachten tot het probleem echt gebeurt, voor ouders om hun kinderen te slaan. Het is ook nodig om preventie uit te voeren.
Hoe kun je disfunctionele gezinnen helpen?
Boven de persoonlijke opties, als de gezondheid of het leven van de kinderen in gevaar is, is er de staat. Meer en meer zien we dat het gezin een zeer belangrijke leeromgeving is. Als dat geen warm gezin was, heeft dat verstrekkende gevolgen voor de ontwikkeling van het kind. Daarom moeten we hen veel meer middelen geven om aan hun verplichtingen te voldoen.
De hulp aan vrijwillige gezinnen is aanzienlijk toegenomen; familieprogramma’s, ondersteuning, enz. … voor deze hulpmiddelen komen degenen die willen en degenen die al in de problemen zitten.
- Tertiaire preventie: ik grijp in na de productie van het probleem.
- Secundaire preventie: interventie op de risicogroep.
- Primaire preventie: preventieve interventie voor de gehele bevolking.
In bepaalde voorbeelden, voorbij wat de ouders willen, zijn de behoeften en rechten van de kinderen. En dat komt tegemoet aan een bewustzijn. We zien dit vaak als een diepgaande omgeving voor onderwijs voor het gezin.
Echter, niet bij sommige populistische partijen, die deze kinderrechten niet willen toekennen aan kinderen van vluchtelingen ondanks alle verdragen daarover.
Bovendien is het nodig om de tekortkomingen van de functies hiervan te vervangen. Het is nodig om te bestuderen welk gedrag van het gezin betere resultaten oplevert, om ze toe te passen.
Aanbevelingen
- Zoek hulp: zoek professionele hulp en steun van vertrouwde vrienden of familieleden. Het is belangrijk om een ondersteunend netwerk op te bouwen. Dit netwerk kan helpen bij het omgaan met de uitdagingen die gepaard gaan met een complexe gezinssituatie.
- Leer over grenzen: leer om duidelijke grenzen te stellen en assertief te zijn over wat acceptabel gedrag is. Het is cruciaal om je eigen welzijn en dat van eventuele kinderen te beschermen.
- Zelfzorg: investeer in zelfzorgactiviteiten. Deze kunnen helpen bij het verminderen van stress. Zoals lichaamsbeweging, meditatie of hobby’s die je vreugde brengen.
- Zoek juridisch advies. Als de situatie ernstig is en de veiligheid van jou of je kinderen in gevaar is, overweeg dan juridische stappen. Deze stappen zijn bedoeld om de rechten en veiligheid van het gezin te waarborgen.
- Onderwijs en bewustwording: leer over gezonde relaties, ouder-kind dynamiek, en beschikbare hulpbronnen voor mensen in vergelijkbare situaties. Kennis kan een krachtig hulpmiddel zijn.
Door deze aanbevelingen te overwegen, kan een individu een stap zetten naar het vinden van steun. Ze kunnen ook het beheer van een uitdagende gezinssituatie verbeteren.
Alles op onze blog is voor Zelfzorg en solidariteit, vaardigheids- en reflectiepraktijk, groei en bewustwording met psycho-educatieve informatie over individu en samenleving.
Op geen enkele manier is dit een aanzet tot haat of geweld, discriminatie of racisme.
✨ Jouw volgende stap naar heling begint hier
Voel je dat dit artikel je raakte? Dat het iets in beweging zette? Laat dat moment niet verloren gaan.
Sluit je aan bij onze online community – een warme, veilige plek waar gelijkgestemden elkaar begrijpen en ondersteunen.
👉 Doe een groeitaak die bij dit artikel hoort. Kleine stappen, grote transformaties.
Laat een reactie achter. Jouw stem kan iemand anders de herkenning geven die ze vandaag nodig heeft.
👉 Deel dit artikel met een vriend(in) die worstelt of twijfelt. Soms is één doorstuuractie het verschil tussen vastzitten en vooruitkomen.
🌿 Samen bouwen we aan herstel, kracht en emotionele vrijheid. Steun ons zonder extra kosten door aankopen bij bol. klik op onderstaande afbeelding.
Geef het artikel een dikke duim!
Steun ons zonder extra kost door uw aankopen bij :
Liefs Annemie
Lees meer
