Opgroeien met emotioneel gedereguleerde ouders leidt er vaak toe dat we misplaatste coping-mechanismen ontwikkelen. Dit artikel benadrukt het belang van zelffocus en zelfregulering op volwassen leeftijd, en waarschuwt voor het verwarren van zelffocus met zelfobsessie. Het pleit voor evenwicht, tevredenheid en zelfzorg als manieren om het welzijn te verbeteren en moedigt het cultiveren van zelfvertrouwen aan bij het reguleren van emoties. Onderzoek bevestigt dat zelfverwaarlozing en burn-out kunnen leiden tot mentale en fysieke gezondheidsproblemen, terwijl het deelnemen aan plezierige activiteiten het algehele welzijn verbetert. wordt beschreven hoe mensen die in een relatie met een narcist zitten, hun zelffocus en zelfzorg verliezen. Dit komt doordat ze zich te veel richten op het behagen van de narcist en hun eigen behoeften verwaarlozen. De auteur pleit voor actieve deelname aan zelfgenezing: het creëren van nieuwe gewoonten, het in twijfel trekken van overtuigingen en het koesteren van ons innerlijke kind om vertrouwen, veerkracht en innerlijke veiligheid te bevorderen. Dit stelt ons in staat om ons te concentreren op onze eigen behoeften en ons te bevrijden van de greep van de narcist
Als je dit artikel leuk vindt om te delen, ga je gang, dank je wel!