Het aanvaardbare relatieparadigma heeft niet iedereen de ruimte tot groei

Het idee van één type relatie – het aanvaardbare relatieparadigma – is ons verkocht sinds we kinderen zijn.

De traditionele, monogame relatie kan een mooie ervaring zijn.

Het kan een ruimte zijn van wederzijdse evolutie en diepe groei. Het is ook niet de container die voor iedereen het beste past. Gedurende het hele leven kunnen we verschillende soorten relaties kiezen, afhankelijk van waar we ons op onze eigen reis bevinden. Veel van deze relaties uit de niet aanvaardbare relatieparadigma worden verkeerd begrepen of zelfs gestigmatiseerd.

Wij mensen beoordelen wat we niet kunnen begrijpen of waar we geen persoonlijke ervaring mee hebben.

Onze relaties zijn een afspiegeling van de relaties die we hebben met onszelf en de ruimtes waar we kunnen genezen. Dit kunnen ruimtes zijn waar we ongezonde gehechtheid kunnen afleren en opnieuw gezonde gehechtheden kunnen leren.

Een niet aanvaardbare relatieparadigma bijvoorbeeld:

Single:

Opzettelijk single zijn is een bewuste keuze om geen romantische relatie aan te gaan.

Polyamoreus:

Een praktijk van het aangaan van intieme relaties met meerdere partners die allemaal instemmen.

Bij de seksrelatie:

Gaat het bij deze relatiesoort alleen om de seks en niets anders.

Het geregistreerd partnerschap

Lijkt veel op het huwelijk en vindt plaats onder twee personen die zich wettelijk aan elkaar willen verbinden. De basis van deze relatie is liefde, net zoals bij het huwelijk.

Flow exploratie:

Nieuwe mensen ontmoeten en relaties verkennen zonder commitment.

Bij een driehoeksverhouding 

Zijn drie mensen betrokken, vaak twee personen die op één en dezelfde persoon verliefd zijn. Het kan ook een relatie zijn waarbij de drie personen met elkaar onderling een relatie hebben.

Huwelijk door ontwerp of verstandshuwelijk:

Een huwelijk dat is gekozen om verschillende factoren die niet draaien om liefde of toewijding in de traditionele zin.

Geëngageerd partnerschap:

Een partnerschap dat wordt gekozen voor een monogame verbintenis op lange termijn die geen huwelijk inhoudt.

Open relatie:

Een overeenkomst die door beide partijen tot stand is gebracht om relaties buiten de hunne mogelijk te maken.

De platonische relatie! 

Geeft aan dat er sprake is van een vriendschappelijke relatie waarbij er geen sprake is van seks. Het gaat om een innige vriendschap tussen man en vrouw dat zich niet uit in een seksuele relatie.

Een casual relatie!

Is dikwijls een proces om te ontdekken welke soort relatie men wil.

Een ander type is de langeafstandsrelatie:

In een langeafstandsrelatie bevinden jij en je partner je in andere landen of steden. Je ziet elkaar weinig of niet. 

LAT- relatie (Living Apart Together):

Een LAT-relatie houdt in dat je als koppel bewust apart woont. Dat kan omwille van praktische redenen of omdat je je zelfstandigheid niet wil opgeven. Een LAT-relatie kan zowel een monogame als een open relatie zijn.  

“Friends with benefits” relatie

Bekend van de gelijknamige film wordt de term “friends with benefits” tegenwoordig vaak gebruikt als naam voor een vriendschap met seks.

De perfecte relatie

Maar al te vaak zien we foto’s op sociale media die een “perfecte” relatie moeten voorstellen binnen een aanvaardbare relatieparadigma.

Ze zetten hun beste beentje voor, status staat centraal en oppervlakkig lijkt belangrijker dan de waarde van de relatie zelf – zoals waar ze zijn, wat ze hebben gekocht, wat ze doen of met wie ze zijn.
Niemand wil posten dat hun partner tegen depressie vecht, of dat hun ex vreemd ging. Niemand post dat de ex een “spook” werd en hen een paar weken later verving.

Heb je een post gelezen dat ze hebben geworsteld met angst voor afwijzing of overspoeld worden, of dat ze een familiegeschiedenis hebben van armoede, psychische aandoeningen of ernstige kindermishandeling waardoor ze wantrouwend zijn tegenover een relatie?

Dit zijn de foto’s die we normaal niet zien want ze passen niet binnen het aanvaardbare relatieparadigma.

Maar het doet niets af aan hun betekenis. Het neemt niet weg dat dit soort situaties de hele tijd voorkomen, sommige gebeuren nu. En dit zijn geen dingen die moeten worden gladgestreken, genegeerd, of waar giftige positiviteit hun belang minimaliseert door “gewoon gelukkig te zijn” en “door te gaan”.

Als we een partner kiezen, kiezen we ook voor hun verleden, hun pijn en hun verhaal.
Nee, het is niet onze “taak” om ze te “repareren”, of om ze afhankelijk van elkaar te helpen genezen.

We zijn allemaal verantwoordelijk voor onze eigen genezing.
Wanneer we onze partner kiezen, moeten de relatiedoelen echter niet gericht zijn op schijnende, oppervlakkige b.shit of imago. De doelen moeten gericht zijn op het ondersteunen van elkaars groei.

Over diep in je eigen geschiedenis duiken, kwetsbaar zijn met je partner door hen je verhaal te vertellen en erop te vertrouwen dat ze je niet zullen verraden. De doelen van koppels moeten gericht zijn op het helen van ons verleden, zodat we aanwezig kunnen zijn in de relatie en een gezonde toekomst kunnen ontwikkelen.

WELKE KOPPEL – RELATIEDOELEN ZOU JE MOETEN HEBBEN:

Respecteren van elkaars ruimte. We geven elkaar de tijd om alleen te zijn. Leren gezonde communicatie. Waarderen quality-time boven ‘dingen’. Respecteren van relatiegrenzen. Riskeren van kwetsbaarheid en authenticiteit. Geven de ander de tijd om te groeien. Kiezen onze eigen groei. Wenden ons tot elkaar voor kracht. Praten graag over onze kernwonden.

Ken je iemand die buiten het huidige aanvaardbare relatieparadigma valt?