Er is een culturele drang om ‘een einde te maken aan het stigma’ rond psychische aandoeningen.
We hebben de psychische aandoening genormaliseerd. Dit was een poging om mensen op hun gemak te stellen bij het krijgen van hulp. De boodschap is dat sommige mensen het gewoon “hebben.” We moeten dit als een voor altijd realiteit accepteren. In plaats daarvan zouden we hen zelfgenezing moeten leren.
Het is niet ongebruikelijk dat vrouwen van begin twintig drie of vier diagnoses krijgen. Meestal hebben ze zich voor het leven bij deze labels neergelegd. Hen is alleen verteld om het met medicatie te behandelen. Ze moeten ook de (meestal grote) beperkingen in hun leven omzeilen.
Door dit te doen, vragen we nooit waarom. Waarom wordt een psychische aandoening zo erg? Hoe komt het dat 1 op de 6 mensen geestelijk ziek? Waarom is een psychische aandoening de belangrijkste reden waarom mensen een handicap hebben? Waarom falen de huidige conventionele behandelingen? Zou levensstijl een rol kunnen spelen? Heeft voeding effect?
Het beëindigen van een stigma creëert geen oplossing.
Het stopt ook alle kritische gedachten. Het zorgt ervoor dat een persoon zich volledig machteloos voelt om zijn eigen gezondheid te beïnvloeden.
Geestesziekte is een symptoom. Het kan zich manifesteren als angst, depressie, misschien bipolair. De diagnose is voor mij onbelangrijk. Het enige wat ik hoor als ik een diagnose hoor, is een lichaam dat niet in homeostase is.
Het is een oproep om een onderliggend probleem op te lossen dat te lang heeft geduurd. Als je de onderliggende oorzaken aanpakt (darmgezondheid, ontstoken hersenen, slechte circadiane ritmes, enz.) En je vastlegt om je levensstijl te veranderen, zul je genezen. Het hangt er gewoon van af hoe graag je het wilt.
Ik ga iets zeggen waar veel mensen het misschien niet mee eens zijn: we hebben het stigma beëindigd.
Nu hebben we van psychische aandoeningen een maatschappelijke norm gemaakt. Een pil slikken en doorgaan is gewoon niet iets wat ik voor mezelf kan accepteren. Ik zou dat niet voor jou willen.
In plaats van te proberen een stigma uit te wissen, wordt het tijd dat we mensen zelfgenezing leren. Elke dagelijkse keuze draagt bij aan of neemt afstand van het delicate evenwicht van jouw lichaam en geest. We kunnen de realiteit delen waar lichaam en geest wanhopig aan werken om te genezen. Je moet er gewoon mee werken.
Als dit artikel resoneert met je, deel het dan alsjeblieft. We houden onze blog volledig zonder advertenties en delen helpt ons om meer mensen op hun reis te helpen. Volg ons ook op sociale media. Geef deze tekst een waardering door uw commentaar en like.
Alles op onze blog is voor Zelfzorg en solidariteit, vaardigheids- en reflectiepraktijk, groei en bewustwording met psycho-educatieve informatie over individu en samenleving.
Op geen enkele manier is dit een aanzet tot haat of geweld, discriminatie of racisme.
✨ Jouw volgende stap naar heling begint hier
Voel je dat dit artikel je raakte? Dat het iets in beweging zette? Laat dat moment niet verloren gaan.
Sluit je aan bij onze online community – een warme, veilige plek waar gelijkgestemden elkaar begrijpen en ondersteunen.
👉 Doe een groeitaak die bij dit artikel hoort. Kleine stappen, grote transformaties.
Laat een reactie achter. Jouw stem kan iemand anders precies de herkenning geven die ze vandaag nodig heeft.
👉 Deel dit artikel met een vriend(in) die worstelt of twijfelt. Soms is één doorstuuractie het verschil tussen vastzitten en vooruitkomen.
🌿 Samen bouwen we aan herstel, kracht en emotionele vrijheid. Steun ons zonder extra kosten door aankopen bij bol. klik op onderstaande afbeelding.
Steun ons zonder extra kost door uw aankopen bij :
https://www.steunfondsvooroekraine.be/donatiepagina
Liefs Annemie