Jeugdtrauma door wat je niet hebt ervaren
Jeugdtrauma komt niet alleen voort uit wat je ervaart. Het kan ook zijn van wat je niet ervaart.
Door het verdriet te verwerken van wat ik als kind niet heb ontvangen, kon ik genezen. Ik heb gekeken naar manieren waarop ik mezelf dat nu kan bieden.
Hier zijn enkele voorbeelden van jeugdtrauma:
Geen vreugde, spel, spontaan plezier:
“over-ernstig zijn” komt veel voor in disfunctionele gezinnen. Dit kan zijn vanuit de overlevingsmodus op de lange termijn waar speelsheid niet bestaat. We worstelen om luchtig te zijn of niet op onze hoede te zijn.
Geen reparatie:
als we gekwetst of verraden zijn, is reparatie nodig. Reparatie houdt in dat verantwoordelijkheid wordt genomen. Daarnaast worden excuses gemaakt. Er is ook directe erkenning van wat er in de toekomst anders zal zijn. Zonder reparatie leren we geen gezonde relaties.
Emotionele verwaarlozing:
wanneer we geen ouderfiguur ervaren die emotioneel afgestemd (verbonden) is, leren we dat onze behoeften er niet toe doen. En onze rol is om de emotionele toestand van anderen te herstellen of te beheersen.
Wanneer aandacht en emotionele bevestiging in de jeugd ontbraken, kun je daar als volwassene nog vragen over hebben. Bij de latere gevolgen van emotionele verwaarlozing lees je over mogelijke patronen en steun, zonder uit klachten alleen een verleden te bewijzen.
De passage over emotionele verwaarlozing roept ook de vraag op wat een kind nodig had, maar niet ontving. ** Ongezien opgegroeid van Lindsay C. Gibson sluit aan bij het herkennen van die gemiste steun in de relatie met ouderfiguren. De boeklinks zijn affiliatelinks: bij een aankoop ontvangen wij mogelijk een kleine vergoeding, zonder extra kosten voor jou.
Geen ruimte om kind te zijn:
wanneer we ouder worden (gemaakt om een ouderrol te vervullen), missen we het vermogen om emotioneel volledig zelfgevoel te ontwikkelen. Dit komt doordat we ons concentreren op ‘volwassen’ volwassen problemen die we nooit hebben kunnen oplossen.
Aangeleerde hulpeloosheid:
Wanneer we geen voorbeeld krijgen van hoe we problemen moeten oplossen, vinden we geen oplossingen. We krijgen niet de kans om te leren in misbruiksituaties. Het resultaat is aangeleerde hulpeloosheid. We missen probleemoplossende vaardigheden en persoonlijke keuzevrijheid.
Bij kinderen vraagt verlies van vertrouwen in de eigen invloed om steun, geen verwijt dat zij te weinig proberen. De uitleg over kinderen ondersteunen bij aangeleerde hulpeloosheid beschrijft hoe voorspelbaarheid en kleine, veilige keuzes ruimte kunnen geven.
Gebrek aan verantwoordelijkheid:
een kernkenmerk van disfunctionele gezinnen is andere mensen de schuld geven van problemen. Als we niet zien dat volwassenen verantwoordelijkheid nemen, leren we niet veerkracht. Dit is nodig om door het leven te gaan.
Wie na het lezen over aangeleerde hulpeloosheid en verantwoordelijkheid zijn eigen patronen wil verkennen, kan verder lezen in ** How to do the work van Nicole LePera (Nederlandse editie) als aanvulling op persoonlijke reflectie.
Geen ruimte voor fouten:
fouten zijn essentieel voor groei en om logica te ontwikkelen. In disfunctionele gezinnen is perfectie vereist. Dit geeft ons problemen met uitstelgedrag en chronische angst voor kritiek.
Als ik eraan terugdenk, wilde ik zelfs deel uitmaken van de conflicten thuis. Ik was niet gescheiden van het plezier of het conflict. Als toeschouwer aan de buitenkant, als een vredestichter, was ik nooit een deel van de eenheid. Ik had veel liever in het kruisvuur gezeten en opgemerkt willen worden. De koude schouder krijgen zorgde ervoor dat ik me beschamend voelde. Het liet me ook onbelangrijk en buitengesloten voelen.
Dit is de reden waarom zoveel mensen niet erkennen dat ze lijden aan niet-genezen trauma. Daarom doen ze de genezing niet. Ze gaan ermee om met verdovend en verslavend gedrag. Het is zo belangrijk voor de samenleving om trauma beter te begrijpen.
Heb je het nog steeds moeilijk om op sommige dagen vreugde te vinden?
Was jouw kindertijd verstoken van hobby’s? Heb je bodyshaming ondergaan door jouw familie?
Het is wat niet werd gezien, wat niet werd gehoord, wat niet werd gevierd of wat niet werd gewaardeerd. We internaliseren deze ontbrekende leegtes als schaamte. We denken: “Er is iets mis met me.” Zo vullen we de afwezigheden op destructieve manieren. Toch zie ik die afwezigheden als geniale “game changer.” Ze maken een nieuwe wereld. Dit gebeurt op basis van een systeem dat de plank mis slaat.
Bij de gevoelens van schaamte, buitensluiting en tekortschieten waarmee de tekst eindigt, biedt ** Zelfcompassie van Kristin Neff een invalshoek om jezelf met meer begrip tegemoet te treden.
Welke kleine stap past vandaag bij jou?
Misschien gaf dit artikel woorden aan iets wat je al langer voelde. Misschien roept het vragen op, of wil je één inzicht verder onderzoeken.
Sta even stil bij deze vraag:
Wat wil ik meenemen uit dit artikel, en welke kleine stap past bij mijn mogelijkheden van vandaag?
Je kunt één gedachte opschrijven, een groeitaak uit het artikel proberen, steun vragen of bewust tijd nemen om alles te laten bezinken. Je hoeft niets te forceren. Ook rust nemen kan een passende stap zijn.
Van overleven naar leven. Van verdoving naar verbinding. Op jouw tempo.
Vind jouw volgende stap
Wil je verder lezen, maar weet je niet waar te beginnen? Onze startpagina helpt je een gids te kiezen rond narcisme begrijpen, herstel, trauma, zelfreflectie, grenzen, communicatie, kritisch denken of solidariteit.
Start hier: vind de gids die bij jouw vraag past.
Herkenning en uitwisseling
Soms helpt het om te lezen hoe anderen met vergelijkbare vragen omgaan. In onze Facebookgroep vind je ruimte voor herkenning en uitwisseling.
Je kiest zelf of je meeleest of deelneemt aan een gesprek, en wat je over jezelf wilt delen. Je hoeft je verhaal niet te vertellen om erbij te mogen horen.
Was dit artikel waardevol voor jou? Bewaar het gerust om later opnieuw te lezen, of deel het met iemand voor wie het steun of inzicht kan bieden.
Zelfzorg en solidariteit vormen onze basis
Op narcisme.blog verbinden we persoonlijke groei met zorg voor elkaar. We bieden psycho-educatieve informatie, reflectievragen en praktische oefeningen om jezelf, relaties en maatschappelijke patronen beter te begrijpen.
We willen bijdragen aan meer bewustwording, gezonde grenzen, verbinding en menselijk handelen. Daarbij kijken we zowel naar wat iemand zelf kan oefenen als naar de steun en omstandigheden die daarvoor nodig zijn.
Menselijke waardigheid, respect en geweldloze communicatie staan centraal. We wijzen haat, geweld, discriminatie en racisme af.
We bespreken schadelijk gedrag en maatschappelijke mechanismen zonder mensen tot een etiket te reduceren. Onze informatie ondersteunt inzicht en reflectie en vervangt geen persoonlijke diagnostiek of behandeling.
Zie je een fout of heb je een inhoudelijke vraag?
We streven naar zorgvuldige, begrijpelijke en actuele informatie. Toch kan er een fout, onduidelijkheid of ontbrekende nuance in een artikel staan.
Meld een fout of stel je vraag via het contactformulier. Vermeld de link naar het artikel, de passage waarover het gaat en een korte toelichting. Voeg gerust een relevante bron toe als die je melding verduidelijkt.
Eén duidelijke melding via dit formulier helpt ons je vraag overzichtelijk te behandelen. We beoordelen meldingen zorgvuldig en corrigeren of vullen informatie aan waar nodig. Verzoeken om inhoud te verwijderen bekijken we individueel.
Dank je dat je meedenkt en helpt onze informatie te verbeteren.
Liefs,
Annemie en Johan Persyn-Declercq (auteurs)
update : 09102026
Wij vallen. Wij staan op. Wij groeien.
Als je ons wilt steunen kunt U dat gratis door uw aankopen bij bol.com
Lees ook
