Hebben we een bovennatuurlijke God nodig om te genezen?

De bovennatuurlijke God verschijnt dikwijls in een andere mens. Het kan ook een boeddhist zijn of een moslim. Het kan een agnosticist of atheïst zijn. Het kan ook een christen zijn of om het even welke nominatie. Ze hebben allemaal hun idee over een bovennatuurlijke God.

Maar met dit artikel wil ik je eraan herinneren. Ondanks het slechte nieuws zijn de zorgen van het leven er altijd. De bovennatuurlijk God is er altijd. Een licht voor ons, waar we alleen maar ons hoofd naar hoeven op te heffen. En dat is uiteindelijk de ziel waarmee je het innerlijke werk kunt doen.

Elke mens kan een genezer worden op een bepaald moment voor een ander waardoor de bovennatuurlijke God werkt.

En al zeker een goede dokter of psycholoog of psychiater. Waarom zou God speciaal een christen kiezen? Hij heeft die diversiteit aan godsdiensten gemaakt zodat we een keuze hebben. We kunnen zelfs kiezen welke religie we kiezen of niet kiezen. We kunnen religies misbruiken of gebruiken voor een valse God.

God is de “onnoembare”, is de “ik zal er zijn”, JHWH. Waarom zou Hij of zij zichzelf eerst kenbaar maken aan een atheïst? Hij doet zijn werk met de handen van een atheïst. Er zijn veel ongelovigen in Jezus. Zij doen, zonder het te weten, het werk van ‘ik zal er zijn’ voor jou.

Zelfs bij het lezen van een boek kan ons een bovennatuurlijke God verschijnen. Deze God werkt helend. Dit kan bij om het even welke vorm van literatuur. Het geldt voor toneel, gedicht, novelle, trilogie of bij om het even welke schrijver. Dat kan bij om het even welk genre en om het even welke schrijver.

De Bijbel bevat zo van die verschillende genres, verschillende formaten, en verschillende personages waar het meestal over God gaat.

Je moet er niet op rekenen dat de bovennatuurlijke God verschijnt bij het lezen van de bijbel. Zeker niet als je de vele gewelddadige taferelen leest. Hij moet niet verschijnen want Hij is er al. Wij zijn het echter die ons kunnen openen voor zijn aanwezigheid.

Sommige dingen kun je alleen leren in het donker, in de winter. Als je het geloof in God wil vergroten, dan moet je in een uitdagende situatie zijn. Daar heb je God nodig om in jou te geloven. God gaat graag daar waar het interessant is.

God is een mens aan het opbouwen. Dit gebeurt dikwijls in de donkerste plaatsen. Daar werkt Hij aan je “hart” op een intense en mooie manier.

Dat wil niet zeggen dat je zelf ook niet aan je hart kunt werken. Als je je voelt in de duisternis, denk niet dat je niets kunt doen. Probeer de patronen uit je verleden te ontdekken.

Als je dan terugkijkt naar de donkere plaats. Daarin ben ik zeker dat God al die tijd daar was. Hij was nooit weg van mij. Niet dat ik toen dat besefte.

Als je ziet dat God de voorkeur heeft aan armen, wezen, weduwen, zieken en uitgestotenen, dan lijkt het ook overduidelijk. Je vindt Hem daar.

Je kunt ook als christen in de duisternis komen. Je moet bijvoorbeeld vluchten doordat je land in oorlog is. Je wordt vervolgd en komt in armoede terecht door ziekte, een faillissement, of een tegenslag. Maar ook niet christelijk gelovigen kunnen door Jezus/God gesteund worden.

Als je in huizen van uitgestotenen komt, hebben ze meestal heel slechte woningen. En als je bij junkies komt, gaat het meestal ook slecht ruiken in hun huizen, zegt mijn vrouw. Hetzelfde als je met daklozen in contact komt die niet altijd de gelegenheid hebben om zich te wassen.

Zo kwamen we eens een dakloze tegen in Berck-sur-mer. Hij moest zich voortstrompelen door pijnlijke voeten en benen. Ook had hij kapotte schoenen, of wat er nog van overbleef. Mijn vrouw gaf hem 20 euro en ongeveer een jaar later kwamen we hem opnieuw tegen.

Er was een blik van herkenning. Vanaf het eerste ogenblik was er een straling in zijn ogen naar haar toe. Die straling was er niet bij haar eerste ontmoeting met hem. Zijn kledij en schoenen, zijn ziektes waren waarschijnlijk wel dezelfde gebleven.

Shockerende ontmoetingen en heftige gesprekken van mijn vrouw.

Zo’n ontmoetingen zijn shockerend. Bij mijn vrouw is dat meestal maar eventjes. Nu, in corona, is het veel minder dan vroeger. Ze werkt slechts 1 dag per week op kantoor. We mogen zelfs geen huisbezoeken afleggen.

Er zijn slechts een klein deel van haar klanten die dakloos zijn, en verslavingen hebben. Veel klanten van mijn vrouw kwamen in armoede terecht door hun ouders. Daarnaast leden ze daar vaak onder seksueel geweld. Velen van hen spreken met haar over hun God. Een aantal zeggen zelfs dat zij door Hem gered zijn. Anderen geloven door minstens in een bepaalde zin dat ze gelezen hadden.

Ze begint ook nooit zelf over geloof. Wel stelt ze dikwijls de vraag of ze nog dromen hebben en welke? Als ze gelovig zijn, ziet ze dan de verschillen met mijn geloof. Dan vraag ik me af: Waarom is Jezus God? Want zoals je weet, noch het Jodendom noch de Islam erkennen Jezus als God.

Waarom is Jezus God?

En het is zeker al moeilijk om aan iemand uit te leggen dat God echt is. En dan nog eens de sprong maken dat de naam van God Jezus is …

Dus is het echt wel nodig dat als je daarin gelooft dat je dat kunt uitleggen, vind ik. En ook al ben je al jaren gelovig, dat betekent nog niet dat je daarover een goed antwoord hebt. En dat is echt confronterend als je al sinds je geboorte in de kerk komt.

Mijn vrouw is al enkele jaren voorganger in De Lier. We lezen veel over godsdienst. Thuis wordt veel naar christelijke muziek geluisterd. Bijna wekelijks maken we een viering mee. We schrijven teksten over Jezus. Mijn vrouw is al enkele jaren in de stuurgroep van een christelijke organisatie.

Ik lees veel in Kerknet, ben geabonneerd op tientallen nieuwsbrieven van verschillende nominaties. Het boek over Patrick Perquy “Stem die mij roept” wordt regelmatig ter hand genomen en grondig gelezen.

Ik geloof in Jezus, en ik weet toch niet duidelijk waarom ik een christen ben.

Dat maakt dat je toch door een angst gaat en dat er regelmatig twijfel bovenkomt. Niet dat mijn collega’s op het werk daar aanstoot aannemen. Ik heb er geen. Ik ben gepensioneerd. Mensen waar ik contact mee heb zijn vooral de ouders aan school.

Het is een lagerschool die behoort tot het katholiek netwerk. Mijn vrouw schrijft vooral de artikels voor onze blog. Ze is ook ACOD hoofddelegee. Ook daar krijgt ze geen weerstand.

Het mag gezegd, ze heeft als armoede consulent stuk voor stuk fantastische collega’s. Bij ons thuis staat een Paaskaars. We hadden daar ook geen reactie op van ouders op het laatste verjaardagsfeestje van Helena.

Ik heb een paar jaar de kerkdeur ‘s morgens geopend. ‘s Avonds sloot ik de kerkdeur op aanvraag van de vorige pastoor. Toen die verhuisde, maakte de parochieraad aan mijn taak een einde.

Sindsdien hebben we geen contact meer met de kerkgemeenschap in Hooglede. Een van de bestuursleden doet zelfs alsof ze ons niet kennen als we hem of haar tegenkomen op een Vredeswake. Hilarisch is dat toch? Hij was namelijk bij ons thuis. Hij kwam in 2013 om de homilie te schrijven voor de begrafenis van mijn moeder. De meeste weerstand komt dus vanuit de Katholieke parochieraad. Geen bezoek, geen vraag om samen te werken, geen vraag om taak op te nemen.

Mijn sociale media tijdlijn, noch onze blog verbergt onze godsdienstige standpunten.

We hebben er zelfs een aantal categorieën aan besteed. Deze omvatten “Bijbels, maar niet godsdienstig”, “gemeenschapsvorming”, “spiritualiteit” en “bestrijd de krachten van het kwaad”. Andere categorieën zijn “spiritueel coachen”, “radicale vergiffenis”, “René Girard” en “zingeving”.

En dan zie ik toch regelmatig op mijn tijdlijn aanvallen op het christendom. Er zijn ook aanvallen tegen uitspraken in de Bijbel. Terwijl ikzelf met heel wat standpunten van de katholieke kerk niet akkoord ga. Al zeker niet met veel ideeën van sommige Amerikaanse Evangelicals. Laat staan met diegene die een connectie hebben met Trump-wereld.

Maar om meer klaarheid te krijgen in wat ik geloof en waarom. Het enige dat je hebt is de Bijbel. Daarin staan de beloften voor de mens.

Je moet die zien staan in de Bijbel omdat het echt zou kunnen zijn. Het verliezen van hoop is waarschijnlijk het ergste wat je kunt meemaken. Door al die twijfels is het het ergste wat ik heb meegemaakt.

Er is zoveel dood rondom mij, ook al leef ik niet in een grote stad. Mensen staan te gesticuleren voor pietluttigheden. Ik ben aan een leeftijd gekomen dat al enkele van mijn kennissen gestorven zijn. Vroegere figuren waar ik mijn jeugd naar keek zijn haast volledig verdwenen.

Het aantal berichten over mensen in concentratiekampen, slachtoffers van terrorisme, burgeroorlog, vervolging en oorlog is schrijnend. Slachtoffers van rampen, records over vluchtelingen breken records. En dan is er nog de pandemie dat ons allen op scherp zet. Ook het groot aantal mensen dat lijdt en sterft aan kanker.

En het groot aantal mensen steekt zijn kop in het zand voor de klimaatontwikkeling, ouderverstoting, partnergeweld en seksueel geweld. In het bijzonder negeren ze politiegeweld, wapengeweld en racisme.

Ik hoor veel mensen zeggen, ik bekijk het nieuws niet meer.

Veel mensen willen al dat lijden ontkennen, veel mensen kunnen nog meer stress niet aan. Ook ikzelf neem vitamines, doe ademwerk, mediteer, doe egowerk, let op voeding en beweging. Toch voel ik meer en meer wanhoop in mezelf en mijn huisgenoten. En toch wil ik niet opgeven.

Ik denk dat waarschijnlijk iedereen op de wereld bang is om te sterven en bang van de dood.

Om te worden overgenomen door “iets” onbekend en duister, om de controle te verliezen. Niemand wil dat. En geconfronteerd worden met de realiteit dat dit allemaal echt is.

Mijn stiefdochter werkt in het woonzorgcentrum waar ik woon. Van haar hoor ik hoeveel mensen er gestorven zijn. Duisternis is dus echt en die wordt er niet lichter op door al diegenen die dit ontkennen. Ik heb dus menig FB kennissen ontvriend die propaganda maken voor Trump, Willem Engel en het Vlaams Belang. (of gelijksoortigen)

Ik heb zelfs alle leden geschrapt van mijn steungroep.

Ik ben onder andere voorwaarden begonnen. Andere leden benaderden de leden om hen hun coaching aan te smeren. Duidelijkheid van deze leden kregen ik niet welke de methode was, noch wat de prijzen waren.

Daardoor heb ik de groep omgevormd voor zelfgenezers. Wat een cynisme om van mensen in trauma gebruik te maken. Ze willen daar zelfs niet de nodige inspanning en bewijzen voor doen. Alle links vind je in het menu.

Ik heb veel leden en FB-kennissen ontvriend. Ze stuurden me complottheorieën van 10 jaar geleden. Ook stuurden ze de nieuwe verzinsels die daarop verder borduren.

Er is een correlatie tussen paranoïde toestanden en trauma. Complextrauma leidt tot ongenuanceerd reageren. Al de crisissen die nu samenkomen, zoals politiek, klimaat, pandemie en migratie, hebben een sterk traumatiserend effect wereldwijd. Dit alles maakt me wanhopig.

Ik heb het nodig om terug tot het licht te komen zonder het lijden te ontkennen.

Met het boeddhisme kan ik leven, maar ik ben het er niet mee eens. Net als ik het niet eens ben dat het individuele probleem van een mens louter een individueel probleem is. Ik ben het dan ook niet eens. Zelfs als iedereen de nodige meditatietechniek of andere technieken toepast, zijn niet al onze problemen opgelost.

Maar ‘t is niet omdat ik het er niet mee eens ben dat ik dat regelmatig in de verf zet. Ik maak vooral teksten over wat ik denk dat goed en juist is naar mijn mening. Ik maak niet zozeer teksten rond wat slecht en verkeerd is. Uitzondering is mijn rubriek narcisme en autoritarisme.

Ten eerste is iedereen vrij om een godsdienst te kiezen of niet. Alsnog moeten we nog niet voor het werk of school zwaaien met de Vlaamse of Chinese vlag. Ook dienen we geen speciale religieuze kledij te dragen.

Maar als christenen worden aangevallen heb ik wel de neiging om ze te verdedigen.

Ik neem het al lang op voor Tibet, de LGTB+ en minderheidsgroepen in de wereld. In de praktijk passen we de mensenrechten toe. Dit geldt ook in onze christelijke gemeenschap. Dus als iemand op een status reageert krijg je volgende discussie:

Mijn status:

Het christendom leert dat, in tegenstelling tot stoïcisme, lijden zwaar is. In tegenstelling tot monisme, lijden is echt. In tegenstelling tot karma, lijden is vaak onrechtvaardig. In tegenstelling tot secularisme kan lijden altijd zinvol zijn. Elke visie heeft waarheid, maar benadrukt de ene waarheid te veel en sluit de andere uit.

Reactie:

Is lijden zinvol? Ik zie de historische Jezus en de Christus van nu, dit niet verkondigen. De instituties die aan de basis liggen van het praktiserende christendom, leggen de nadruk op lijden, zonde, schuld, boete…

De Bijbel spreekt van de toren van God… De vreselijke straffen die Hij uitspreekt en oplegt aan de mens. Doden, stenigen, uitstoten… Lev. 10.3 “Door mijn schuld…” “Heer, ik ben niet waardig…” Zo ben ik opgegroeid. Dit alles bovenop de erfzonde.

Ongeveer de helft van de wereldbevolking wordt opgevoed met teksten die in de drie monotheïstische godsdiensten gebruikt worden. Deze teksten zijn op vandaag in tegenspraak met De Rechten van de mens. Ze zijn ook in tegenspraak met de Universele verklaring van de Ware Natuur van de mens.

Toch blijven deze teksten behouden in het meest verkochte en verspreide boek in de wereld. De Bijbel Theologiseren, contextualiseren, herinterpreteren, zijn ideeën die door een minderheid gehoor krijgen, gehoord worden.

De andere minderheid, zijn mensen, die op vandaag, de geschriften letterlijk interpreteren. Het eigen geloof (onder andere in dergelijke teksten) doet de mens lijden. Dit lijden in onze denkgeest kan worden opgeheven. Dat werd door de Boeddha al onderwezen.

Mijn reactie:

Iedereen is sterfelijk. Bij de meeste mensen die ik ken, veroorzaakt dat lijden. Doodsstrijd beschouw ik als lijden. Het is net als geboortepijn. Geboorte zorgt meestal bij de entourage wel voor vreugde. Het afscheid nemen van een geliefde brengt pijn met zich mee. Zinvol? Om elkaar te steunen. Zie de kwetsbaarheid en de gave van het leven. Reflecteer over je prioriteiten.

Gelukkig kan veel lijden worden opgeheven, o.a. door Boeddha. Waarschijnlijk ook door medicatie. Het kan ook door de zorg van mensen. Een einde maken aan onrecht, discriminatie en armoede helpt ook. En door de zorg voor de wereld. door zielsarmoede en kwetsuren te genezen.

De bezetting van Tibet veroorzaakt veel lijden. Ook de uitroeiingen van boeddhisten brengen veel leed. Er lijkt geen einde aan te komen. Dit is vergelijkbaar met het lijden van “andersgeliefden” in zoveel landen.

Genoeg lijden in de wereld om in tranen en in ongeloof uit te barsten. Geloof biedt niet automatisch troost als je geconfronteerd wordt met ellende en zinloos geweld en een “oneerlijke” dood.

Woeden mag tegen uitstervend licht, net als de keuze voor zelfverbranding of euthanasie.

Ontkenning van dood en lijden is zo dominant in onze cultuur, maar het is een persoonlijke realiteit en geen abstractie.

Iets wat echt moet worden voor ons hart, net als liefde. Je kunt angst voor lijden en dood niet afwenden, en al heel moeilijk bij een ander. Ik veronderstel dat je het echte werk zelf moet doen.

We hebben zoveel vertrouwen gekregen in de kracht van logica en technieken. We kunnen ons geen goede reden voorstellen dat lijden bestaat. Daarom nemen we aan dat het niet bestaat.

Toch denk ik dat we ons lijdend hart kunnen doen rusten zonder ontkennen. Namelijk we kunnen ook van “het moment” genieten nu en dan. De eenvoudigste genoegens kunnen bronnen van dagelijks geluk worden.

Neem de tijd om om te gaan met je angsten. Neem ook de tijd om te genieten van wat je vreugde brengt. Dit sluit niet uit dat ik aspecten van Boeddha’s leer, zoals begeerte als oorzaak van het lijden, niet terugvind in de visie van René Girard. Zijn visie over het Christendom gaat namelijk over mimetische begeerte. Nog een fijne dag toegewenst.

Reactie:

Wat je schrijft, veel om over na te denken, te reflecteren en elkaar hierin te beluisteren. Deze week was ik zelf bezig met het verschil tussen pijn en lijden. Gerbert Bakx, schrijft en zegt daar wijze inzichten over…

Ik heb het nodig om in aangezicht te komen met iemand van buiten mijn menselijk perspectief. Dit beïnvloedt mijn idee van wie God is.

God moet iemand zijn die volledig buiten het idee ligt van hoe ik over God heb nagedacht. Het moet iemand zijn die ik menselijk kan bedenken. Een God die me kan redden, ik heb een redder nodig.

Ondanks die wanhoop heb ik de laatste maanden niet nagelaten om te blijven schrijven. Ik heb blijven vragen dat de Heilige Geest zou komen. Ik heb wel minder geschreven en ook meer toepast van wat ik zelf aanbeveel.

Maar toch wist ik niet goed wat te doen: de wanhoop bleef!

Ik bleef me zo klein voelen en machteloos. Het lijkt allemaal een veel groter probleem dan dat ik me kan voorstellen. De duizenden leugens verspreid via sociale media, de spanning rond China, de drugcrisis althans in Amerika. De verdere groei van nationalistische en populistische bewegingen. De splitsing van ons land in 2024?

Ik had een tijd niet meer geluisterd naar de liederen waar ik naar luisterde toen onze tweede pleegkind L. bij ons was. Ik had echt op een mirakel gehoopt dat L. zou kunnen blijven. Maar waarom zou God doen waarom ik zo gesmeekt heb? Zelfs Job had zoveel lijden te verwerken. Waarom zou het de wil van God zijn om mij hierin te helpen?

En toen hoorde ik dit lied terug:

Als je goed luistert naar de tekst hoe kun je daar dan tegen zijn? Om eerlijk te zijn, wanhoop ik al na al die jaren in een gemeenschap te zijn geweest. Ik heb de Bijbelse teksten bestudeerd. Waarom zou een ander met veel grotere problemen dan ik dan niet wanhopen?

Ik kan die woede van mensen begrijpen als je duidelijk maakt dat je Jezus als God beschouwt.

Zie wat er in het nieuws komt over christelijke religie! Zie wat een hypocrisie in de katholieke kerk rond homoseksualiteit! Zie de doofpot operaties wereldwijd rond seksueel misbruik in christelijke kerken.

Zie de ongelijke behandeling tussen mannen en vrouwen bij de meeste religies. Zie hoeveel lijden ideologische strekkingen die met geweld worden doorgevoerd en gelegitimeerd hebben veroorzaakt! Als je dan beweert Jezus is God dan heb je iedereen tegen je. Maar wat is het idee dat ze hebben over God? Een menselijk concept? Een bovennatuurlijke God? Een supernatuurlijke God?

Mensen hebben jaren gebeden om ellende weg te nemen. Ze hebben gebeden om emoties weg te nemen. Ook hebben ze gebeden om verslavingen weg te nemen. Dit is niet gebeurd.

Bevrijd jezelf van de schaamte die de kerk op je legt. Dit is belangrijk, ook al ben je zo gemaakt. Waar anders kun je dat beter doen dan tussen deze mensen? Maar onmiddellijk als je tegen iemand met een andere geaardheid praat over christenen, dan trigger je die schaamte. Die woede komt daarbij naar boven.

Om van schaamte weg te komen zijn er maar enkele manieren zoals rebellie of Jezus als een bovennatuurlijke God!

Je kunt zeggen dat je die schaamte niet meer zult aantrekken of actie ondernemen om er vrij van te worden. Dan heb je een kracht nodig die veel verder gaat dan dat wat je tot nu toe had, het onnoembare. En ik ben verward geweest dat ik dat niet had.

René Girard heeft me een sluier dat boven Jezus lag weggenomen. Hij noemt zijn antropologie een universele antropologie. Deze past niet zomaar in een post-modernistische visie. Waardoor hij natuurlijk veel tegenkanting krijgt.(kreeg)

Het verhaal van de Bijbel en Jezus opent kennis die verborgen was sinds het begin der tijden. Deze kennis is er voor hen die willen zien. Het gaat om de transformerende kracht van de zondebok. Jezus is een unieke figuur. Hij demystifieert de mythe over “God” volledig. Dit doet hij door aan het kruis te sterven en te verrijzen zonder in de dynamiek van geweld te komen.

Je kunt niet zomaar blijven zeggen dat er een probleem is!

Lees dit boek. Of bekijk die artikels. Of koop dit programma en trek je plan maar. Ga naar een therapeut en praat. Of volg zijn techniek en het komt goed. Ergens moet je de kracht vinden om die eerste bladzijde te lezen, om dat telefoontje te maken.

Of sta maar eens 1 maand op een wachtlijst. Het kan ook 6 maanden zijn. In sommige situaties is het zelfs meer dan een jaar.

Christendom heeft wel een aantal van die problemen veroorzaakt in onze cultuur en de kerk blijft dat maar bevestigen.

De kerk kan blijven zeggen dat homoseksualiteit zondig is. Ze kunnen zeggen dat het zondig is als je vindt dat moeders keuzes moeten hebben. Of zij kunnen zeggen dat het zondig is als zieken keuzes hebben. Of je mag geen communie hebben omdat je gescheiden bent. Dat is toch geen oplossing!

We hebben dus een andere God nodig: Een bovennatuurlijke God

Een Jezus die er is voor de zondaars, en die met hen eet en hen kan genezen. Een veel hogere God dan die van religie en kerk. Noem Hem dan een supernatuurlijke God. De benoeming door Huub Oosterhuis “ik zal er zijn”, “de onnoembare” komt daar dicht bij. Het is trouwens de Joodse vertalen “ik ben die ben”.

Maar je kunt Hem niet voorstellen. Een God als bevrijder. Als er geen zo’n God bestaat, wie zal dan die kracht geven? Wie zal die eerste stap zetten naar genezing voor de “zogenaamde” zondaars?

Je kunt toch niet afkomen met die ideeën van toen je 3 jaar oud was!

Dat bracht mij er eerlijk toe om diep te gaan bidden. Ik realiseerde me dat ik niet wist wat ik moet doen.

Want een groot deel van de mensen met trauma’s, stoornissen en verslavingen wenst te genezen en bevrijd te worden. Velen houden ook van Jezus. Maar hebben er geen inzicht in.
Maar totdat de Heilige Geest iets zegt, zweeg ik want persoonlijk heb ik geen antwoord.

God is aanwezig als je wacht op antwoord. Je mag weten dat God er ook is in het wachten. Houd moed, want God is trouw. Hij zal je dat antwoord geven met een teken.

Ik heb last van schuldgevoelens. Daarom ga ik regelmatig naar die teksten van Oosterhuis. Enkele christelijke liederen die ik graag hoor, zoals deze in deze blog, helpen me ook. En soms doe ik wat bewegingen. Ik overtuig mezelf ervan dat ik die twijfels zal overwinnen en niet zal opgeven.

En ik herhaal de woorden van beloften over mijn leven: ik kan alles doen door dat Christus mij sterkt.

In tegenstelling tot al de leugens dat ik het niet kan, dat ik zal falen. En daardoor krijg ik een doorbraak.
Ik zal niet meer luisteren naar die leugens in mijn hoofd. Ik zal ’s morgens opstaan en geloven wat God zegt dat Hij is. Ik heb geen andere opties. Het is iets heel moois als God de enige optie wordt die je hebt. Je hebt het nodig dat God je ziet, en als je stil wordt zul je zien dat je gezien wordt.

Ik voel me heel zwak en ik zie me zelf niet als veel goeds.

En dat is een sterke innerlijke strijd. Je twijfelt tussen geloven dat je capabel bent. Of geloven dat je in de realiteit bent zoals jij denkt dat je bent.
Zul je leven in je eigen realiteit of deze van God?
Is er vrede in je hart, of blijft het maar malen van problemen?

God kan je een lied geven of een zin om je aan te moedigen.

Het zal in je geest naar voor komen. Je zou de conclusie trekken – de beslissing nemen – om te willen schijnen. God weet wat je dromen en je hoop is.

Als je terug het gevoel krijgt dat hopeloosheid het terug wilt overnemen, ga dan terug op je knieën zitten en zeg tegen:

Jezus als je echt bent, ik heb vrede nodig. En ik heb het nodig dat jij je toont.

En dan kun je verwachten dat die lege plaats in jezelf vervuld wordt met licht. Hij kan tonen hoe “groot” Hij echt is. En dan besef je dat je gered bent, en dat je ziel onsterfelijk is geworden.

Je realiseert je dat de naam van Jezus boven alles staat. Het is waar alles onder valt. Alle duisternis, alle verdriet, alle schaamte, Jezus staat daar altijd boven.
Denk op de tijd met Jezus die niet altijd zo gemakkelijk is.

Dan start je om “Het koninkrijk van God” overal te zien omwille van de naam van Jezus.

Omdat je iets gevonden hebt dat boven alles is. Omdat je bewust geworden bent wat Jezus heeft gedaan kun je door hem aangeraakt worden. En dat verandert je volledige ervaring.
Het schept hoop voor iedereen die je tegen komt of hoort.

Jezus ziet je! En je bent een goede man en je bent een goede vrouw. Het is alsof je spreekt tot wat je van binnen ziet in deze persoon.
Het gevolg is dat je het licht durft te tonen dat je ziet in een ander. Al het andere is overwonnen waarom zou ik het dan mijn aandacht geven.

De plaats waar ik Jezus het meest voel is de plaats zonder oordeel.

Ik geloof dat liefde meer transformeert, veel meer dan religie. Liefde confronteert problemen niet omdat ze verkeerd zijn maar omdat ze dood maken. En Jezus wilt dat je leeft en meer overvloedig leeft.

Jezus komt om ons leven te geven. Jezus heeft die mogelijkheid die ik echt wil. Hij kijkt naar iemand en transformeert diens leven op die dag. In plaats daarvan ziet Hij niet dat we zoveel werk hebben te doen.

Als menselijke wezens hebben we de neiging om het internet te zien als een menigte. Deze menigte rebelleert tegen wat ik geloof.

Het is gemakkelijk om te geloven dat het allemaal zal mislukken. Maar als je die daad ziet, een daad die een leven transformeert, wordt het moeilijk. Het is moeilijk om te zeggen dat het zeer moeilijk zal gaan. Ontmoet je Jezus op straat of in een gesprek op internet vandaag, dan is de ervaring heel krachtig. Dat het onmogelijk is.

We kunnen het hart van God zien voor die ene persoon. Dan hebben we er geen zakens mee. We moeten niet over het geheel praten.

Ik heb de keuze om wakker te blijven met Jezus en zien wat Hij ziet over al die problemen.

Hij is altijd aanwezig met mensen met een gebroken hart en leven. Hij is altijd daar waar mensen het meest noden hebben. En soms kijkt Hij uit naar iemand om met Hem te zijn.
Dit is waarschijnlijk één van de zaken die het meest impact op me hebben gehad. Door actief naar de problemen van de mensen te luisteren, kreeg ik inzicht. Ik ontdekte waar het in Gods hart echt om te doen is.

Hij verlaat niemand. Hij vergeet het niet wanneer mensen in pijn zijn. Hij is echt aanwezig wanneer mensen lijden. Als ik twijfel heb over het karakter van Gods hart. Hij heeft zich getoond aan mij zoals Hij werkelijk is.

En het is goed om die ervaring door te geven. Er zijn geen excuses meer. Bij de gekwetsten is het waar ik God tot vriend gemaakt heb. Hij werd er echt. Hij is echt levend.

Steun elkaar in de commentaren!

Alles op onze blog is voor Zelfzorg en solidariteit, vaardigheids- en reflectiepraktijk, groei en bewustwording met psycho-educatieve informatie over individu en samenleving.

Op geen enkele manier is dit een aanzet tot haat of geweld, discriminatie of racisme.

✨ Jouw volgende stap naar heling begint hier

Voel je dat dit artikel je raakte? Dat het iets in beweging zette? Laat dat moment niet verloren gaan.

Sluit je aan bij onze online community – een warme, veilige plek waar gelijkgestemden elkaar begrijpen en ondersteunen.

👉 Doe een groeitaak die bij dit artikel hoort. Kleine stappen, grote transformaties.

Laat een reactie achter. Jouw stem kan iemand anders de herkenning geven die ze vandaag nodig heeft.

👉 Deel dit artikel met een vriend(in) die worstelt of twijfelt. Soms is één doorstuuractie het verschil tussen vastzitten en vooruitkomen.

🌿 Samen bouwen we aan herstel, kracht en emotionele vrijheid. Steun ons zonder extra kosten door aankopen bij bol. klik op onderstaande afbeelding.

Geef het artikel een dikke duim!

Steun ons zonder extra kost door uw aankopen bij :

Liefs Annemie

Stel hier uw vraag en je vindt onze antwoorden! Of neem contact!

Zoek

Gebruik het contactformulier!

Lees ook

• We zijn geroepen om het licht van de wereld te zijn.
• Natuurlijk Herstel van Lijden: Diepgaande Analyse, Kritische Visies en Risico’s
• Elkaar wederzijds respecteren.
• Wat leert Jezus ons over narcisme?
• God is goed.