Objectconstantie kan van toepassing zijn op objecten of op mensen en relaties

Mensen die aan persoonlijkheidsstoornissen lijden, ervaren soms een gebrek of een tekort aan objectconstantie.

Dit kan de oorzaak zijn van problemen zoals verlatingsangst, evenals selectief geheugenverlies, valse beschuldigingen, dissociatief geheugen.

Hoe het eruit ziet?

Een baby huilt zodra een ouder de kamer verlaat.
Een partner belt of sms herhaaldelijk — meer dan 10 keer op één dag.
Een ouder gaat ervan uit dat hun tiener is weggelopen als ze 15 minuten te laat thuiskomen van school.

Een huisvrouw heeft herhaalde affaires, terwijl haar man aan het werk is, omdat ze zich verlaten voelt.

Narcisten zijn niet in staat constantheid te beteugelen, wat betekent dat als je narcist boos op je bent, ze je goede kwaliteiten niet meer kunnen zien. Daarom zijn ze niet in staat om een ​​van de meest elementaire delen van menselijke relaties te begrijpen.

klik op de foto

Narcisten zijn zo wreed vanwege iets wat objectconstantie wordt genoemd.

• Het is normaal om met je partner te vechten, maar het kan ongelooflijk wreed en bedreigend zijn in verhitte situaties.
• Dit komt, omdat ze van je houden, en iemand die ze tegelijkertijd kwaad heeft gemaakt.
• Er was iets traumatisch gebeurd in hun vroege leven, wat betekent dat ze geen ‘objectconstante’ ontwikkelden.
• Narcisten kunnen niet veranderen, dus het beste is om hen te verlaten en jezelf te beschermen.
• We zijn schuldig aan het zeggen van kwetsende dingen in de hitte van het moment. Elke relatie heeft zijn ups en downs, die het gevolg zijn van de argumenten, maar deze betekenen niet noodzakelijkerwijs dat je uit elkaar gaat.
• Wanneer we ruzie maken met onze geliefden, hebben de meesten van ons het vermogen om dat te doen. Dit komt door iets wat objectconstantie wordt genoemd.

Het betekent in feite dat object constantie  een positieve invloed heeft op boosheid, gekwetstheid of teleurgesteld zijn met hen.

Het betekent ook dat je je emotioneel verbonden kunt voelen met die persoon wanneer deze niet fysiek om je heen is.

Voor de meesten  van ons is dit een gegeven, en we kunnen voorbij de kleine dingen komen.

Geconcentreerd op het moment door gebrek aan object constantie.

Voor degenen met een narcistische persoonlijkheidsstoornis, of mensen die psychopathisch of sociopathisch zijn met narcistische eigenschappen, zijn de negatieve gevoelens die ze hebben vergeleken met iemand in het heden, alles waarop ze zich kunnen concentreren.

Margaret Mahler.

Een gerespecteerde en geciteerde Amerikaanse psycholoog, Margaret Mahler, onderzocht de constantheid van objecten bij baby’s.

In haar werk merkte ze op dat zodra een kind begint te kruipen, het begint te begrijpen dat het gescheiden is van zijn moeder en een zelfgevoel begint te ontwikkelen.

Het eerste object dat kinderen leren, is hun moeder, en hoe alle verschillende delen van haar — haar stem, armen, vermogen om te voeden — allemaal tot hetzelfde wezen behoren.

Ze leren ook dat wanneer ze de kamer verlaat, ze weer terug zal komen.

Gefragmenteerde ontwikkeling?

Sommige kinderen groeien echter op, terwijl dit deel van hun ontwikkeling op de één of andere manier wordt gefragmenteerd. De redenen hiervoor zijn nog niet goed begrepen in de psychologie. Maar zoals meermaals zal zowel de natuur (genetica) als opvoeding (ouderschap) een rol spelen.

Mahler schreef bijvoorbeeld dat als de verzorger van een kind beledigend is, dit kan leiden tot een afweermechanisme.  In de psychologie wordt dit afweermechanisme ‘splitsen’ genoemd.

Dat splitsen kan helpen verklaren waarom sommige mensen opgroeien met een gebrek aan objectconstantie. Dat verklaart dan logischerwijze dat narcisten een onvermogen hebben om empathie te voelen voor anderen.

In deze situatie moet het kind zich verzorgd voelen, ook al biedt hun ouder hen dat niet aan. Is dat niet het geval dan onderdrukken ze de negatieve aspecten van het ‘object’, de moeder, zodat ze de positieve kunnen vasthouden.

In het hoofd van het kind wordt het idee van de moeder tegelijkertijd bewaard en vernietigd.

Dissociatie van de situatie.

Volgens psychiater Perry Branson in een blogpost over Psychology Today kan dit leiden tot dissociatie van de situatie. Dit kan gebeuren in de volwassenheid wanneer de narcist onder druk staat, zoals in een ruzie met zijn belangrijke ander.

Ze distantiëren zich van de positieve gevoelens, terwijl ze negatieve ervaren en vice versa, en zien de andere persoon als goed of slecht.

Het is vergelijkbaar met hoe een peuter een driftbui heeft.

klik op de foto

Verraderlijke gedrag van narcisten.

Therapeut Perpetua Neo vertelde Business Insider dat het gedrag van narcisten in misbruikrelaties zo verraderlijk is dat de slachtoffers stoppen met zichzelf te respecteren.

Narcisten kunnen nooit veranderen.  Het beste dat je kunt doen om te overleven is zo snel mogelijk van hen wegrennen. Je wilt ervoor zorgen dat je je leven op een andere manier terugkrijgt.

Wanneer je met een narcist bent, stop je met dingen te doen. Ze vinden het niet leuk dat je dingen voor jezelf doet. Wees heel duidelijk in je hoofd dat deze persoon een narcist is. Er is niets aan te doen.

Het enige dat je eraan kunt doen, is voor jezelf zorgen.

Hebt u nog een paar voorbeelden van een gebrek aan object constantie? Laat ze me weten. Ik antwoord graag op je vragen.

Trauma en persoonlijkheidsproblematiek

In de behandeling van traumatische stressklachten spelen persoonlijkheidsproblemen vaak een rol, maar in de literatuur en de klinische praktijk zijn dit grotendeels gescheiden velden.

Dit boek wil de kloof overbruggen door kennis en klinische ervaring op deze terreinen te integreren. Het biedt een overzicht over de theoretische achtergronden, de therapeutische methoden en geeft concrete praktische handvatten om cliënten die last hebben van trauma- en persoonlijkheidsproblematiek goed te kunnen behandelen. Hierbij wordt uitgegaan van de nieuwste inzichten uit de DSM-5.

Dit boek behandelt trauma in relatie tot persoonlijkheidsproblemen.

Achtereenvolgens wordt aandacht besteed aan: de samenhang tussen vroegkinderlijke traumatisering en de ontwikkeling van een persoonlijkheidsstoornis met verschillende theoretische modellen. We benadrukken daarbij het belang om overzicht te krijgen over deze complexe behandelingen; door goede diagnostiek, het vaststellen van de samenhang tussen de symptomatologie en de levensgeschiedenis van de patiënt en een praktische therapeutische relatie.

De stappen die nodig zijn om te komen tot een casus conceptualisatie en behandelplan worden duidelijk beschreven.

Met de ‘interventiecirkel’ worden evidence based behandeltechnieken besproken. Tot slot wordt in het laatste deel ingegaan op de gevolgen van trauma- en persoonlijkheidsproblematiek voor de sociale omgeving van de cliënt. Belangrijk hierbij is hoe de behandelaar zo goed mogelijk met reacties van de sociale omgeving kan omgaan en wat daarbij de valkuilen zijn.
Dit boek is bij uitstek geschikt voor psychologen, psychotherapeuten en psychiaters (en zij die daartoe in opleiding zijn) die werken of gaan werken met mensen met complexe trauma- en persoonlijkheidsproblematiek.

naar deel 1

You may also like...

Geef een reactie, vraag of antwoord. Dank je wel!