De kookkunst van de narcist.

 

 

[responsivevoice voice=”Dutch Male” buttontext=”Luister hier naar dit artikel”]

Koken door een narcist.

Ik heb een verhaal gehoord van een narcist die altijd zeer goedkope, buiten de datum ingrediënten kocht. Bij de bereiding van het eten liet de narcist ze dan nog aanbranden ook.

Maar dat was de schuld van de oven. Uiteraard zei iedereen dat het lekker smaakte. Daarna volgde dan een gesprek waarvan je zou gaan denken dat liegen de basis van alle communicatie was.

Meestal vertellen de narcisten dat ze fantastische koks zijn. De preparatie, de voorbereiding van het eten door een narcist is perfect. Evenwel valt het dan op dat een nagerecht maken niet hun ding is.

Vergeet ook niet dat het best mogelijk is dat narcistische stiefmoeders in staat zijn om zeer frequent voedsel te verbergen.

Ze verstoppen het in de wasmand, achter de kasten, achter de boekenplanken, en in valse prullenbakken. Maar uiteraard doen ze dat enkel voor je gezondheid, want ze vinden je nogal dik. Dat was pas echt verwarrend.

Het gevolg van de handelingen van een narcist die je uithongert kan zijn dat je het honger gevoel zodanig veel hebt moeten onderdrukken dat je opnieuw gaat moeten leren luisteren naar je lichaam.

Het ziet er naar uit dat er weinig narcisten zijn die echt kunnen koken, want dat moet je met liefde doen.

Maar hoe eigenaardig ook, je moet niet verwonderd staan als ze plots vertellen dat ze een award met koken hebben verdiend. Waarschijnlijk dan eentje dat je kunt afkopen online.

Lekker eten bevat toch iets magisch waar de meeste narcisten niet toe in staat zijn.

Als je diep van binnen ongelukkig bent ga je niet gelukkig worden door balletjes in tomaten saus te maken. Je zult wel de wrok waarmee het is klaargemaakt smaken.

En als dat het geval was rond jouw tafel, dan ga je vlug eten, om te vermijden dat de narcist te veel zou kunnen zeggen. Sommigen hebben er zelfs een ‘muis’ gewoonte door gekregen door hun eten mee te nemen naar hun eigen kamer.

Ook de vraag of ze nog eens wat bij mochten scheppen op hun bord werd met een piepstemmetje gezegd.

Hun gedachten bij belangrijker zaken dan koken.

Sommige narcisten gaan zelfs kip onvoldoende braden, wat gevaarlijk is voor de gezondheid, omdat ze met hun gedachten bij belangrijke dingen vertoeven.

Maar narcisten hebben meestal voor hun eigen voedsel speciale bevelen, zoals enorm doorbakken voedsel. Waarschijnlijk omdat hun tafelgenoten dan langer dienen te wachten voor ze kunnen beginnen met eten.

Sommige narcisten hebben ook een eetstoornis, en eten zo goed als niet substantieels. Enkel yoghurt en sappen. Een kwestie ook van zo weinig mogelijk te moeten betalen en delen met anderen.

En dat samen eten is echt niet genietbaar, ten gevolge van zijn/haar commentaren en het gluren, wat ook een manier is om controle te krijgen.

Kruiden worden ook zelden gebruikt. Het is alsof God specerijen verbiedt.

Ze zijn wel goed in het wegpikken van het voedsel op je bord waarna ze laconiek zeggen : ik dacht dat je geëindigd was. Maar in de omgekeerde richting, dan mag je een razernij verwachten.

Pas ook op als je zelf een keuze maakt wat je gaat eten, want het is best mogelijk dat de narcist zich beledigd voelt, ongeacht of je nu volwassen bent om dat te beslissen of ziek bent.

Dat is natuurlijk een domme manier om zich daardoor beledigd te voelen, maar het is de keuze van de narcist.

Pas op als je een kind bent en de kok is een narcist.

Niets eten is dan GEEN optie. Als je zou weigeren iets oneetbaars te eten, zoals de vette reepjes op de schaal van varkenshaasjes, kan de narcist in woede uitbarsten, schreeuwen, gewelddadig worden en dan een vork pakken en het eten fysiek in jouw mond stoppen en je laten inslikken.

Misschien weet je niet meer hoe vaak je spijsverteringsproblemen had nadat je gedwongen was om daar te gaan zitten en jouw bord met zwaar eten te voltooien.

Je moet ook niet verwonderd zijn als je een narcistische moeder/vader hebt dat er gewoon niet gekookt wordt.

Dat er ook niet gevraagd wordt als je iets nodig hebt. Veel jongeren gaan het dan zelf kopen en verstoppen het in de kamer, maar terwijl je in de klas bent eet de narcistische moeder/vader het wel op als ze het vinden.

Je kunt ergens vast stellen dat narcisten het moeilijk hebben met orders te volgen, vandaar dat ze geen recepten kunnen lezen en uitvoeren. Toch zullen ze melden dat ze grote koks zijn terwijl ze in werkelijkheid slechts enkele maaltijden kunnen maken.

Vertrouwen in de kok is echter een belangrijk gevoel om te hebben, om trek in het eten te krijgen.

Als de kok echter de narcistische martelaar uithangt, die zo hard heeft moeten werken om het klaar te maken, alsof het irritant is om te koken, dan zal je niet veel lekkers op je bord krijgen.

Het is verbazingwekkend hoe vele narcisten de moderne wereld op geen enkele manier omhelzen, tenminste totdat iedereen iets doet en ze hun ‘gezicht moeten redden’, het is alsof alle nieuwsgierigheid naar het leven uit hen is geslagen en ze nu alleen nieuwe dingen leren als een manier om ‘sociaal het hoofd boven water te houden’.

De tirannie van de narcistische huishoudster.

Als je als tafelgenoten geen input hebt in het voedsel dat op tafel komt, en in de manier hoe het bereid wordt dan moet je je wel hulpeloos en schuldig voelen bij zoveel martelaars-schap.

Dan ondervind je de tirannie van één narcistische ouder die het huishouden domineert en iedereen onderwerpt aan zijn/haar behoeften.

De leeggelopen narcist heerst over het gezin en zorgt er voor dat iedereen medelijden krijgt met hen als een hulpeloos slachtoffer.

Ze organiseren het gezin om zich heen door hun verwaarlozing en door passieve agressieve handelingen, het onthouden van voedsel, van hygiënische zorg, van emotionele warmte.

Sommige narcistische ouders slagen er in om schriftelijke huishoudelijke regels op te stellen rond alles.

Ze zijn zo ondergedompeld in “zelfbehoefte” dat ze het gezichtspunt van hun kind niet kunnen overdenken. Het kind, en soms de echtgenoot, is niemand.

Veel narcisten hamsteren voedsel en houden ijverig elk item bij dat in de koelkast en voorraadkast staat.

Velen delen het niet graag, zelfs niet met hun eigen kinderen.

Ze zullen je vaak een schuldgevoel geven als je het eet.

Op andere momenten zullen ze je een schuldgevoel geven dat je het niet eet.

Nu, ik suggereer niet dat dit gedrag een kenmerk is van alle narcisten.

Maar het is niet verwonderlijk dat zoveel partners en familieleden veel te zeggen hebben over hun ervaringen met narcisten in de keuken.

Eten is één van onze dierbaarste hulpbronnen. Verpesten dus zegt de narcist!

Wanneer de narcistische combinatie van pathologische zelfzucht en de behoefte aan controle en dominantie hun lelijke kop opsteekt in de devaluatie fase, zal je dit maar al te vaak zien in hun gedrag met betrekking tot een van onze dierbaarste hulpbronnen – eten.

Narcisten zijn controlefreaks en hun behoefte aan controle strekt zich vaak uit tot in de buik van degenen om hen heen. Leven met zo’n controle en regels is niets minder dan slopend. Ook een reden om zo snel mogelijk afscheid te nemen.

De koelkast voelt meer als een slagveld wanneer je de deur opent en probeert voorzichtig door de inhoud van de planken te navigeren.

Dan vraag je je af waar je mag aankomen en aan wat niet.

Zelfs kinderen worden verwacht de vijandige linies niet te overschrijden en worden zwaar gestraft voor pogingen tot verboden terrein.

Voor veel mensen die met een narcist hebben geleefd, zijn de ervaringen van liefde, koestering en delen onbekend, vooral met betrekking tot voedsel.

Door te eten, maken we onszelf een prioriteit door deel te nemen aan de daad van zelf liefde en zorg.

Narcisten willen niet dat hun partners en familieleden handelen met eigenliefde. Eigenliefde bevordert gevoelens van belangrijkheid en onafhankelijkheid, die de behoefte van de narcist om de regerende overste te zijn, bedreigt.

Het beheersen en nauwgezet rekenschap geven van de middelen die essentieel zijn voor onze overleving, is een van de manieren waarop narcisten dominantie en controle bepalen in hun relaties.

Het mijne is kleiner dan het jouwe.

Als je hen onbewust het kleinere stuk opdient, zullen ze erop aandringen, met de onrijpheid van een 5-jarig kind, dat hun plak gelijk moet zijn, of groter dan de jouwe. Een kleinere portie ontvangen is voor de narcist absoluut beledigend, omdat het zijn opgeblazen kijk op zichzelf niet ondersteunt, of zijn status niet hooghoudt.

Wanneer je de narcist onbedoeld een kleiner deel opdient, zullen ze de gelegenheid aangrijpen om je ervan te beschuldigen egoïstisch te zijn.

Niemand wil de schuld krijgen van egoïstisch te handelen, vooral als dat niet zo is, dus de volgende keer en elke keer daarna, ben je er absoluut zeker van je onbaatzuchtigheid te bewijzen door de narcist een groter deel te geven.

Door dit gebaar begin je symbolisch door voedsel, in te stemmen met en te ondersteunen van de behoefte van de narcist aan dominantie en  bevestig je standaard je minder belangrijke status.

Een ander voeden, of een maaltijd delen, wordt door velen beschouwd als een daad van zorgzaamheid en koestering.

Het vereist het geven van jezelf en je bronnen. Maar narcisten zijn te pathologisch egoïstisch om deel te nemen aan welke handeling dan ook die hen verplicht om te geven als ze er in ruil daarvoor niets terug zullen krijgen.

En ze zijn niet geïnteresseerd in de wederkerigheid van binding die ontstaat door samen te eten; ze zijn geïnteresseerd in controle. Mensen met een narcistische persoonlijkheidsstoornis voeden alleen hun eigen ego.

Bovendien zullen ze zo ‘n gelegenheid aangrijpen om je te doen slecht voelen als het gaat om eten en tafelen.

Narcisten vinden het leuk om geen win-situaties te creëren.

Koken voor jou geeft hen de perfecte gelegenheid omdat te doen. Wat je ook doet ze zullen iets vinden dat je fout doet aan tafel en met hun eten.

Hoe mooi hun ogenschijnlijk liefdevolle gebaar van het plannen en het bereiden van een maaltijd voor jou.  In werkelijkheid ging koken van de narcist nooit over het geven van liefde of zorgzaamheid.

In essentie is het allemaal om hun behoefte aan bevestiging, voor hun culinaire vaardigheden en inspanningen.

Besef dat het nooit over jou gaat. Het gaat altijd over hen, en zal dat altijd blijven.

Sommige narcisten bereiden alleen een maaltijd voor u om een ruzie te maken en liefst op een feestdag.

Ik heb geconstateerd dat als je ruziënde gesprekken hebt over de aankoop van, opslag van, een verdeling van of iets anders met betrekking tot voedsel, dat je dan  waarschijnlijk een narcist in huis hebt.

Heb jij rare eten en kookproblemen met de narcist? Word je toegelaten om voedsel te kopen waarvan de narcist niet houdt?

Hoe reageert de narcist als je kenbaar maakt dat je wilt gaan diëten?

Moet je er voor vechten omdat het zou toegelaten worden door de narcist?

Hoeveel geklaag en gezaag maak je mee aan tafel?

Weet de narcist nooit wat hij/zij zal koken maar als je het hem/haar zegt dan komt het nooit op tafel?

En is het steeds hetzelfde gerecht? Idem voor de keuze van een restaurant? Zelfs al geef je 3 voorbeelden?

Hoe zoeken narcisten aandacht aan tafel? Veranderen narcisten plots in de beoordeling van voedsel dat ze graag lusten naar wat ze haten?

Hoe gedraagt een narcist zich in een restaurant? Zal hij/zij moeilijk doen bij de keuze van de wijn, of de wijn afkeuren, of luid aanprijzen?

Durft de narcist een culinair avontuur aan of is hij/zij zeer conservatief?

Hoe heeft het leven met een narcist je eigen kookkunsten beïnvloed?  Hou je nog evenzeer van het resultaat als vroeger?

Krijg je te horen dat je veel meer eet dan iemand anders volgens de narcist?

Hoeveel keer krijg je te horen aan tafel dat er stervende kinderen in Afrika zijn door hongersnood?

Hoeveel wilskracht aan tafel heb je nodig om neen te zeggen? Wat is de reactie van de narcist als je zegt dat je iets heel lekker vindt?

Van wie is de keuken in jullie gezin?

Hoeveel opmerkingen worden er gemaakt terwijl je aan het koken bent? En wie mag er afwassen? En wie zet de afwas in de vaatwasser?

Zijn er bepaalde gerechten dat je echt niet meer lust ten gevolge van de narcist?

Hangt de narcist soms de martelaar uit door de restjes op te eten alsof het voor een goed doel is? Wat doet jouw narcist met het eten dat over tijd is?

Geraak je soms in paniek als je eten voor vrienden dient te maken? Doen jouw vrienden de afwas als jij hebt gekookt?

Laat me jouw antwoorden weten in de commentaren want dit kan andere slachtoffers van narcisten bewustmaken en ondersteunen om stappen te zetten.

Johan Persyn.

[/responsivevoice]

3 Feedbacks on “De kookkunst van de narcist.”

  1. Hij at op iedere dag van de week jaren lang hetzelfde gerecht…Er was geen enkele creativiteit noch variatie. Ik denk ook dat hij het deed uit een financiële overweging. Eke week dezelfde voorspelbare uitgaven doen met boodschappen doen. Er was geld genoeg. Dat lag het niet aan.

  2. Ik kan boekdelen vullen over dit onderwerp… ik kookte vaak, graag, gevarieerd en experimenteel voor mezelf, vrienden, goede doelen. Dit was voor ik de narcist kende. Buitenshuis word ik nog steeds gewaardeerd op dat vlak maar koken is een gesel thuis. De laatste jaren had ik echter periode waar ik niet tot koken kwam na jarenlang in een mijnenveld gekookt te hebben.

    De narcist geeft bakken geld uit aan zijn eten, bijzonder, in een aparte kast, om de haverklap volgt hij bijzondere diëten die hem van het eten met het gezin ontslaan of een bijzondere status geven…hij houdt graag controle over de boodschappen: onze items worden ‘vergeten’ en in verhouding brengt hij makkelijk 2/3 mee voor zichzelf terwijl we met 6 zijn!!
    Punt is er is jaloezie als je speciaal kookt voor kids, het is een kluwen…je loopt op eieren en voor je begrijpt dat ze ziek zijn , lijkt dit gedrag te gek voor woorden.
    Het is één van de zaken die het zwaarst op het gezin wegen: eten en tafelen.

    Hij eet ook vaak apart. Kookt ook liefst voor zichzelf terwijl de kids mijn verantwoordelijkheid zijn. In nood, als ik ziek Ben, komen steeds dezelfde gerechten op tafel. Mits het doorstaan van ruzie en razernij, kan er via feedback wel iets veranderen aan het slecht gekruid of niet doorbakken zijn, maar dan moet er enorm geprezen worden.

    Vroeger deed het ons echt pijn dat hij zich afzonderde om te eten. Maar toen hij begon te merken dat hij niet meer domineerde met zijn afwezigheid en we weer pret hadden aan tafel, kwam hij er steeds vaker weer ongevraagd bijzitten.
    Met als gevolg: spanning aan tafel.

    Kids vonden het vaak moeilijk om zijn eten binnen te krijgen. Ze konden het niet slikken. Door de sfeer, de geladenheid, gebrek aan liefde In de gerechten.

    De gerechten die hij lekker maakt nu zijn de gerechten waar ik vroeger voor geprezen werd. Ik hoef een aantal daarvan niet meer te maken. Dat doet hij nu beter ( zegt hij).

    Al jaren wordt mijn koken vernederd. Heb je couscous gemaakt oh Neen dan hoef ik niets ( terwijl de narcist op reis zonder problemen 2 porties couscous opschrokt en de kok complimenteert, ook al was het eten maar gewoon). Heb je er x ingedaan, Neen dan eet ik wel iets anders, ik lust dat niet meer.

    Maar maak je iets lekkers dan moet je vechten voor je kids of ze hebben te weinig omdat de narcist er abnormaal veel van schrokt. Je leert lekkers te verstoppen. Een narcist kan niet delen: een zak chips is van hem, een doos ijs van hem, … als hij lekkers koopt voor een ander dan klopt er 9/10 iets niet aan de verhouding. Bijv 6 speciale pintjes, drie gemberdrankjes, vier Schweppes agrum, 6 kombuchas en een fles wijn voor de narcist maar dan wel 1,5l ice tea voor de 5 andere gezinsleden. En zeggen: jullie hebben toch ook jullie speciale drank. Juist ja… er is ook geen mate: de hele bestelling wordt zonder te kunnen wachten snel opgedronken. Maar verwacht gerust vernederend commentaar als je 10l water koopt voor het gezin en dit te duur is, terwijl de narcist er duchtig van meezuipt. Water is er vaak niet. We moeten er altijd op hameren. Het blijft in de gang aan de deur staan, wij moeten dat maar zelf naar binnen sleuren. Enz

    Op restaurant (bijv gisteren) met 12 man:
    De narcist bestelt als enige van het gezelschap direct 2 bijzondere pizza’s . Iedereen bestelt 1 pizza en deelt onderling. Ik wijs de narcist er op dat de anderen misschien ook eens van zijn pizza’s willen proeven. De situatie dwingt hem sociaal maar iedereen kan de tegenzin op zijn gezicht aflezen, dus er moet geprezen worden. Groen lachje.

    Naar de frituur gaan vindt de narcist te duur. Iedereen kiest 1 iets, de narcist brengt enkel voor zichzelf extra drank mee en koopt minstens drie extra snacks. En dit elke keer en waag het niet om ergens es van te willen proeven dan zit het er bovenop. Tenzij je een knieval doet en dan nog…

    Tijdens de love bombing wordt er plots wel es ongevraagd iets voor je meegebracht. Of word je wat geprezen.
    Dat wekt nu eerder wantrouwen op.

    Als er volk komt dan kookt de narcist monotoon maar lekker en krijgt hij of zij alle aandacht en komt zot zorgzaam over.
    Tenzij de gasten in zijn ogen geen status/ nut hebben dan trekt hij zich terug.

    Feest, verjaardagen= stress. Je krijgt silent treatment of agressie voor iets onbeduidends. Dit jaar was mijn beste verjaardag In jaren. Ook dankzij kids. Narcist had zijn best gedaan: 2 yogi tea drankjes van 25 cl voor mij bij het ontbijt. Maar een narcist zou geen narcist zijn… of ik ze niet zomaar wou opdrinken want hij wou graag van allebei proeven. En er was ook een pakje van mijn lievelings zeewier chips. Daar at hij van mee en de volgende dag zag ik dat hij nog meerdere pakjes apart had op zijn bureau voor zichzelf. Typisch.

    Er is een constante slinger die tussen gierigheid en vraatzucht beweegt.

    Maar het ergste is de devaluatie van het eten dat je met liefde bereid hebt. Dat maakt je

    Zo kan ik nog bladzijden en bladzijden doorgaan.

    Ik las deze tekst net ter controle voor aan mijn dochter van 16. Ze had er niets aan toe te voegen en zat stil met rode ogen vol tranen op het einde…

    Het is dus zeker een teken aan de wand als het op deze vlakken abnormaal of fout loopt.

Deel uw gedachten met ons want samen kunnen we opzettelijk de wereld verrijken door waarde bij elkaar toe te voegen.