spiritualiteit en narcisme

Wanneer we spiritueel beginnen te ontwaken, beginnen we te begrijpen dat we niet onze gedachten zijn. We zijn niet ons ego. Spiritualiteit is een pad dat laat zien dat we meer zijn dan ons ego, maar ook verbonden met anderen.
We beginnen te begrijpen dat we niet onze conditionering zijn en krijgen een kleine glimp van ons ware, hoogste, meest authentieke zelf.


Dan is het een willekeurige woensdag. We zijn moe. Humeurig. We hebben geen zin om voor onszelf te zorgen. We worden reactief met een partner. Of vergelijk onszelf met iemand die het ‘beter’ doet dan wij.
We voelen jaloezie. Dan volgt het beginnen met die jaloezie te projecteren in de vorm van oordeel. We reageren vanuit ruimtes van onze eigen verwonding.
Dan beoordelen we onszelf.


Spiritualiteit gaat over getuige zijn. Het gaat erom alle dingen (inclusief het menselijke deel van onszelf) met liefdevol bewustzijn te zien. We zijn getuigen met nieuwsgierigheid, met humor. Met de acceptatie die zo weinigen van ons kregen als kinderen.
Het gaat over het zien van de menselijke delen van onszelf en zeggen: “Ik zie dat, en ik hou ook van dat deel.”
Het spirituele pad gaat over het leren liefhebben van het menselijke zelf.