Wie was Patrick Perquy?
Patrick Perquy (1942–2018) was een Vlaamse priester en theoloog die bekend stond om zijn warme, mensgerichte benadering van geloof. Hij zette zich sterk in voor innovatie in geloof en gemeenschap. In zijn boek Stem die mij roept verzamelde hij veertien jaar lang wekelijkse teksten. In deze teksten koppelde hij geloof aan het leven van elke dag.
Hij verbond Bijbelse verhalen met inzichten uit de psychologie en sociologie. Hij sprak zich uit voor een kerk die dicht bij de mensen staat. Zijn aanpak inspireert nog steeds. Het is vooral waardevol voor wie zoekt naar een eerlijk en betrokken geloof dat méér doet dan woorden.
Waarom dit boek raakt
Toen ik Stem die mij roept las, viel het me meteen op hoe persoonlijk en toegankelijk Patrick schrijft. Hij stelt vragen die je aan het denken zetten, maar doet dat op een warme manier. Zijn teksten nodigen uit tot rust, bezinning en gesprek. Dit boek laat zien dat geloof niet iets zweverigs hoeft te zijn. Het is iets dat je helpt in het echte leven.
Wat zijn de centrale thema’s?
Perquy’s teksten gaan over thema’s zoals zorgzaamheid, rechtvaardigheid, vergeving, gemeenschap en hoe je zin kunt geven aan het leven. Hij gaf zijn bijdragen een poëtische toon en gebruikte voorbeelden uit het dagelijks leven. Zo verbond hij theorie met praktijk, geloof met gevoel.
Geloof midden in het leven
Patrick vond dat geloven niet losstaat van het echte leven. Hij schreef: “Geloven doe je niet op een eiland. Het Woord moet vlees worden, tussen mensen, in hun verdriet en hun vreugde.” Hij gebruikte inzichten uit de menswetenschappen om de Bijbel opnieuw te lezen. Hij keek bijvoorbeeld naar hoe mensen met uitsluiting omgaan en wat de Bijbel daarover zegt.
Ook bracht hij trauma en Pasen met elkaar in verband. Hij gebruikte de theorieën van René Girard. Deze theorieën gaan over hoe mensen elkaar nadoen en zondebokken zoeken. Hij gebruikte dit om Bijbelverhalen beter te begrijpen. Hij stond in die aanpak dicht bij denkers zoals Frans Naastepad en Egbert Roose.
Wat betekent echte gemeenschap?
Perquy geloofde sterk in de kracht van gemeenschap. Niet als een groep mensen die toevallig samenkomen, maar als een plek waar mensen naar elkaar omzien. Hij zei: “Gemeenschap ontstaat niet door regels, maar door nabijheid. Door samen te zingen, te delen, te zwijgen – door samen te leven.” Zijn huis stond open voor mensen die het moeilijk hadden, zoals ex-gedetineerden en jongeren zonder thuis. In Brugge werkte hij mee aan liturgische groepen zoals De Lier en YOT, waar mensen echt iets aan elkaar hadden.
Liturgie met betekenis
Perquy wilde dat kerkelijke vieringen weer betekenis kregen. Niet door regeltjes te volgen, maar door mensen te betrekken. In zijn vieringen mochten vrouwen voorgaan en was er plaats voor stilte, getuigenissen en symbolen zoals kaarsen. Hij schreef: “Wanneer brood en wijn slechts symbolen blijven, missen we de kern. Pas als ze gedeeld worden, als ze gedragen worden door handen met eelt, worden ze tekens van hoop.” Voor hem was liturgie een plek waar verdriet, vreugde en geloof samenkwamen. Niet iets dat je moet ondergaan, maar iets dat je samen maakt.
Een ander beeld van God
Patrick vond dat we God vaak voorstellen op een manier die ver van ons af staat. Hij pleitte voor een godsbeeld waarin God zichtbaar wordt in de manier waarop mensen met elkaar omgaan. Niet in grootse taal, maar in kwetsbaarheid, stilte en nabijheid. Hij schreef over God als iemand die je ontmoet in de ander – vooral in de kwetsbare ander.
Verwantschap met Huub Oosterhuis
Perquy voelde zich verwant met dichter-theoloog Huub Oosterhuis. Allebei zochten ze naar een taal voor het geloof die eerlijk, poëtisch en menselijk was. Oosterhuis’ liederen en teksten inspireerden hem. In zijn beschouwing over Psalm 30 merk je diezelfde gevoeligheid. Het is een geloof dat twijfels toelaat. Toch geeft het moed.
Geloof dat doet
Patrick vond dat geloof niet alleen over woorden gaat. In projecten zoals De Kerit en het centrum Rustenburg hielp hij mensen die het moeilijk hadden. Hij ving jongeren op die uit de gevangenis kwamen of gevlucht waren uit hun land. Een van hen zei: “Bij Patrick voelde ik me voor het eerst echt welkom.” Zijn geloof kwam tot leven in hoe hij luisterde, ondersteunde en ruimte gaf aan wie niemand zag.
Een priester tussen de mensen
Perquy werd in 1966 priester en gaf les in Roeselare en Brugge. Maar hij bleef altijd iemand die tussen de mensen stond. Tijdens vieringen zong hij mee tijdens de afwas, begroette mensen aan de deur en gaf elke dienst een warme toets. Hij hield van kunst, film en poëzie. Bovendien geloofde hij dat schoonheid en geloof elkaar kunnen versterken. Hij leefde wat hij geloofde – eenvoudig, eerlijk en toegewijd.
Wat blijft hangen na zijn dood
Patrick Perquy overleed op 29 mei 2018, maar zijn stem klinkt nog steeds door. In zijn teksten vinden mensen vandaag troost, inspiratie en richting. Zijn oproep tot verbondenheid, eenvoud en menselijkheid is actueler dan ooit. Hij daagt ons uit om met open ogen en een warm hart in de wereld te staan. Niet perfect, maar wel echt. Niet boven de mensen, maar naast hen.
Meer weten over zijn werk?
Bekijk www.otheo.be of de catalogus van Uitgeverij Halewijn. Het boek is ook verkrijgbaar via Standaard Boekhandel, Bol.com of Bookspot.
Referenties
Lees de review op Yot.be
Zie ook catalogus op Uitgeverij Halewijn
Verdiep je in de boodschap van Patrick Perquy
- Welke persoonlijke ervaringen of overtuigingen roept het boek Stem die mij roept bij jou op?
- Hoe zou je de visie van Perquy op gemeenschap kunnen toepassen in jouw dagelijkse leven?
- In welke momenten van jouw leven heb je de verbinding met anderen gevoeld, zoals Perquy die beschrijft?
- Wat betekent het voor jou om geloof te ervaren in de alledaagse werkelijkheid, zoals Perquy dat uitlegde?
- Hoe kun je de inzichten van Perquy over vergeving en rechtvaardigheid toepassen in jouw relaties met anderen?
Het oneindige verlangen en de vrede van de zevende dag
Patrick Perquy schreef geregeld over het diepe, menselijke verlangen naar meer – naar betekenis, verbondenheid, gerechtigheid. Hij zag dit verlangen niet als iets dat opgelost moest worden. Hij beschouwde het als een spirituele bron. Het is een innerlijke kracht die ons voortstuwt naar het Rijk Gods. Het leidt ons naar een wereld waarin ieder mens tot zijn recht komt.
Voor Patrick was dit ‘oneindige verlangen’ een echo van Gods stem in onszelf. Het was een teken dat we gemaakt zijn voor ontmoeting. We zijn gemaakt voor liefde die reikt voorbij het onmiddellijke en het meetbare.
Tegelijkertijd vond hij inspiratie in het beeld van de zevende dag – de sabbat, de dag van rust en vrede. In die rust zag hij geen einde, maar een belofte. Een heilige ruimte waarin mensen niet presteren, maar mogen zijn. Waar zorgzaamheid, stilte en dankbaarheid de toon aangeven.
Patrick koppelde dit beeld aan zijn verlangen naar een samenleving. In deze samenleving houden mensen op elkaar te beconcurreren. Ze leren leven in vrede met zichzelf, de ander en het mysterie. De zevende dag stond voor hem symbool voor die diepe, helende rust die voortkomt uit gerechtigheid en verbondenheid.
Alles op onze blog is voor Zelfzorg en solidariteit, vaardigheids- en reflectiepraktijk, groei en bewustwording met psycho-educatieve informatie over individu en samenleving.
Op geen enkele manier is dit een aanzet tot haat of geweld, discriminatie of racisme.
✨ Jouw volgende stap naar heling begint hier
Voel je dat dit artikel je raakte? Dat het iets in beweging zette? Laat dat moment niet verloren gaan.
Sluit je aan bij onze online community – een warme, veilige plek waar gelijkgestemden elkaar begrijpen en ondersteunen.
👉 Doe een groeitaak die bij dit artikel hoort. Kleine stappen, grote transformaties.
Laat een reactie achter. Jouw stem kan iemand anders de herkenning geven die ze vandaag nodig heeft.
👉 Deel dit artikel met een vriend(in) die worstelt of twijfelt. Soms is één doorstuuractie het verschil tussen vastzitten en vooruitkomen.
🌿 Samen bouwen we aan herstel, kracht en emotionele vrijheid. Steun ons zonder extra kosten door aankopen bij bol. klik op onderstaande afbeelding.
Geef het artikel een dikke duim!
Steun ons zonder extra kost door uw aankopen bij :
Liefs Annemie