Wat we misschien niet zien (of omdat we oogkleppen dragen), is dat onze kindertijd onze volwassen levens kleurt. Onze kindertijd markeert en brengt schaduw op meer manieren dan we ons bewust zijn.We trekken als kind gemakkelijk conclusies en vergelijken gemakkelijk. Daardoor komen we tot een veralgemening dat we niet goed genoeg zijn.
Gelukkige ervaringen in de kindertijd leren ons dat de wereld veilig is. Het leert dat mensen in wezen goed zijn en dat relaties gebaseerd zijn op echte verbinding.
Gehechtheidstrauma, giftige ervaringen of misbruik/verwaarlozing in de kindertijd planten het zaad dat we niet “goed genoeg” zijn.
Dit zijn de ervaringen die ons leven beginnen te overschaduwen, die onbewust onze overtuigingen en onze gevoelens vormen… en ons gedrag.
Als we met nalatigheid zijn opgevoed, hebben we misschien een verzorger gehad die zich geen zorgen maakte over onze behoeften. Ze hebben misschien hun ouderschapstaken overgedragen aan onze oudere broer of zus. Of ze hebben de opdracht gegeven aan een ander familielid om voor ons te zorgen.
Ouders die niet emotioneel betrokken zijn bij hun kinderen, kunnen overkomen als onverschillig voor onze pijn. Ze kunnen ook proberen om ons ‘van de zonnige kant te laten kijken’ of gewoon de problemen ontkennen.
Als we ons volwassen leven ingaan kunnen deze berichten “van niet goed genoeg zijn” blijven hangen.
Ook al hebben onze ouders dat misschien met een goede intentie, onbewust gedaan of omdat ze van niet beter weten, en ook zo werden opgevoed, hun manier van doen leidt tot veralgemeningen over wie we zijn.
We kunnen onze eigen behoeften opzij schuiven waar we denken dat we op de een of andere manier ‘fout’ zijn om gevoelens te hebben. Daarbij kunnen we merken dat we op zoek zijn naar bevestiging van de ene giftige relatie naar de andere. Het lijkt alsof we altijd proberen de aandacht te trekken van iemand die er niets om geeft, of die luchtig de ene relatie verwerpt voor een andere.
Aan de andere kant kan het opgroeien in misbruik of een wrede omgeving ons boos maken. Daardoor kunnen we ons afsluiten omdat we ons niet gehoord voelen. We kunnen reactief, waakzaam of vermijdend worden in de buurt van onze partners als we geen stem mochten hebben of onze gevoelens niet bevestigd kregen in de kindertijd.
Ik ben opgegroeid in een zeer deprimerende omgeving en had weinig anderen in de buurt. Opgroeien in een narcistische omgeving waar de emoties en behoeften van een kind worden afgewezen, beïnvloedt meestal onze keuzes in onze volwassen relaties.
We kunnen narcistische relaties aantrekken omdat ze ‘vertrouwd’ aanvoelen, of we kunnen partners vinden die resoneren met ons niet-genezen gehechtheidstrauma.
Genezing begint wanneer we beginnen de rol die we kregen te scheiden van de richting die we kiezen.
Alles op onze blog is voor Zelfzorg en solidariteit, vaardigheids- en reflectiepraktijk, groei en bewustwording met psycho-educatieve informatie over individu en samenleving.
Op geen enkele manier is dit een aanzet tot haat of geweld, discriminatie of racisme.
✨ Jouw volgende stap naar heling begint hier
Voel je dat dit artikel je raakte? Dat het iets in beweging zette? Laat dat moment niet verloren gaan.
Sluit je aan bij onze online community – een warme, veilige plek waar gelijkgestemden elkaar begrijpen en ondersteunen.
👉 Doe een groeitaak die bij dit artikel hoort. Kleine stappen, grote transformaties.
Laat een reactie achter. Jouw stem kan iemand anders precies de herkenning geven die ze vandaag nodig heeft.
👉 Deel dit artikel met een vriend(in) die worstelt of twijfelt. Soms is één doorstuuractie het verschil tussen vastzitten en vooruitkomen.
🌿 Samen bouwen we aan herstel, kracht en emotionele vrijheid. Steun ons zonder extra kosten door aankopen bij bol. klik op onderstaande afbeelding.
Steun ons zonder extra kost door uw aankopen bij :
Liefs Annemie
Lees ook
