Dit is een persoonlijk pleegzorgverhaal over troost, gemis en een witte beer. De beschreven ervaringen zijn geen algemeen bewijs dat een voorwerp kindertrauma behandelt. De passages over bezoek en coronamaatregelen horen bij de toenmalige situatie.
Een paar dagen na dat Sinterklaas gekomen was, gingen H. en ik naar de winkel om kerstgerief en een echte kerstboom te kopen. Ik was voortdurend aan het denken over veerkracht ontwikkelen bij kindertrauma. We begonnen vroeg aan de kerstversiering in 2019, omdat L. eerst naar de instelling zou vertrekken op 18/12.
Toch wilden we nog aan hem tonen wat het was om een huiselijke sfeer te maken rond de kerstperiode. We wilden vooral dat hij dit zou herinneren.
H. zag een mooi wit ijsbeertje in de winkel. Zoals je weet is ze gek op dieren en ze wou dit echt. In het begin gaf ik niet toe. Ik zag dit toen niet zo echt als ‘de kerstversiering’. Ik beschouwde het eerder als een commercieel prul. Uiteindelijk ben ik dan toch bezweken aan haar blik. Die oogjes he.
En het werd een goede aankoop. De witte beer kreeg een aantrekkelijke plaats op onze zwarte piano. L. werd er eveneens onmiddellijk gek op. En ik moet toegeven, hij heeft wel iets, die beer. Zacht, wit en onschuldig net als een kind.
Zo deed de witte beer zijn intrede in ons huis.
L. begon in deze periode ook z’n eerste woordjes te zeggen. Dankzij Febe werd “beer” ook één van die woordjes die hij zei. Hij begon ook “dedé” te zeggen. O.a. deze 2 woorden behoorden dan ook bij zijn slaapritueel. “Dedé beer”. Ook als hij wat lastig had van buikkrampen gaf die beer hem wat troost. Hij werd afgeleid van z’n probleem.
Uiteindelijk ging L. dan toch niet weg op 18/12. Kerstmis ging voorbij. Het nieuwe jaar kwam er aan. De 3 koningen waren intussen gepasseerd. De kerstboom had zijn beste tijd gehad. Dus besloot ik om alles op te ruimen.
Alleen kon ik het niet over mijn hart krijgen om die witte beer weg te stoppen tot het volgende jaar. Het werd voor L. een belangrijk ijkpuntje in zijn leventje bij ons. Iets wat hij zag als een houvast. Toen kwam het verdict dat L. effectief zou vertrekken naar de instelling begin maart. Een laatste keer zei hij “dédé beer” op 18/3. En de beer blijft staan, omdat hij weet dat L. zal terugkeren.
We hadden nog een troostprijs gekregen van pleegzorg. Joepie. Na 9 maanden voltijds voor hem gezorgd te hebben, konden we knuffelen en hem graag zien. Daarna kon hij elke 14 dagen een weekend en de helft van de vakanties bij ons komen.
De betekenis van troost en nabijheid krijgt meer context in de blogs over troost en verbinding met dieren bij kindertrauma, een traumasensitieve omgeving voor kinderen en veilige hechting en veerkracht.
De corona lockdown stak hier echter een grote stok in de wielen.
Het werd absoluut niet duidelijk wanneer we L. zouden kunnen terugzien die op dat moment nog geen 3 jaar is. Kijkende op de website van opgroeien.be, was er op 4 april sprake van een éénmalige transfer. Deze kon toegestaan worden om kinderen uit een voorziening voor eventjes bij het pleeggezin te laten. Dit mocht tot de maatregelen konden versoepeld worden.
Dit werd op hun website gemeld bij de start van de paasvakantie. Remember de troostprijs? We stuurden opnieuw een mail met de vraag om dit toe te passen. Pleegzorg en JRB gingen niet akkoord. De overgang van L. naar de loods zou dan opnieuw te groot zijn. Blij dat ze z’n gedachten en z’n gevoelens kunnen lezen. Alsof de loods de ideale warme gezinssfeer is.
In deze herinnering uit de coronaperiode voelden wij onzekerheid over het contact en over hoe het met het pleegkind ging. Wij konden zijn gevoelens en behoeften niet rechtstreeks beoordelen. Een beslissing over contact of zorg vraagt professionele afwegingen en de context van dat moment; onze beleving alleen maakt die beslissing niet aantoonbaar juist of onjuist.
Het uitblijven van gewoon contact raakte ons. We herinneren ons verdriet, gemis en vragen over de situatie, zonder daaruit conclusies te trekken over wat het kind dacht of welke gevolgen het later zou ondervinden. De witte beer blijft in dit verhaal een symbool van onze verbondenheid.
Toch geven we niet op. Wekelijks hebben we een videochat met hem. Pijnlijk natuurlijk, maar toch nog altijd een moment van herkenning, blijdschap, vreugde en verdriet.
We volgen alles heel goed op de voet rond versoepeling maatregelen. Wekelijks vul ik ook de enquête in van het UZA welke invloed corona heeft op de eigen levenssituatie.
Wekelijks geef ik aan dat het lastig is voor kinderen of jongeren in jeugdinstellingen. Voor de zoveelste keer worden die kinderen opnieuw gestraft. Heb je hier vragen of opmerkingen rond, laat het ons weten in de commentaren.
Boeken bij troost en veiligheid voor kinderen
De huiselijke herinneringen en de witte beer raken aan verbinding, gemis en emoties; deze boeken zijn bedoeld voor volwassenen die een kind ondersteunen. Deze drie boeken sluiten aan bij die thema’s. De links naar bol.com zijn affiliatelinks.
Voor verhalen over kindertrauma en steun vanuit de omgeving: ** De jongen die opgroeide als hond van Bruce Perry en Maia Szalavitz geeft inzicht via casussen uit de kinderpsychiatrie.
Voor aandacht voor de emoties en ontwikkeling van kinderen: ** Het hele brein, het hele kind (e-book) van Daniel J. Siegel en Tina Payne Bryson biedt opvoedkundige voorbeelden rond contact en emotieregulatie.
Voor ruimte voor verlies en verdriet: ** Helpen bij verlies en verdriet van Manu Keirse verkent hoe je rouw kunt begrijpen en mensen in verdriet kunt ondersteunen.
Zoek je een volgende stap die aansluit bij wat je nu nodig hebt? Op Start hier bij narcisme.blog: veiligheid, herstel en verbinding vind je onze hoofdgidsen bij elkaar. Kies jouw route en lees op jouw tempo verder.
Welke kleine stap past vandaag bij jou?
Neem mee wat je helpt. Je kunt één inzicht laten bezinken, iets opschrijven of steun vragen. Kies wat bij jouw mogelijkheden past; ook rust nemen mag.
Wil je verder lezen? Kies via Start hier een gids die bij jouw vraag past.
Goed om te weten: onze informatie ondersteunt inzicht en zelfreflectie en vervangt geen persoonlijke diagnose, behandeling of professioneel advies.
Een vraag of fout melden? Neem contact op met ons. Vermeld bij een fout de link en de betrokken passage. Dit contactkanaal is geen crisisdienst.
Lees in onze publicatieprincipes hoe we werken meer over onze achtergrond, bronnen, correcties en commerciële verwijzingen.
Liefs,
Annemie Persyn-Declercq en Johan Persyn
Wij vallen. Wij staan op. Wij groeien.
Steun ons door uw aankopen:
Lees meer over kindertrauma
Ontdek meer van
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.