Een paar dagen na dat Sinterklaas gekomen was, gingen H. en ik naar de winkel om kerstgerief en een echte kerstboom te kopen. Ik was voortdurend aan het denken over veerkracht ontwikkelen bij kindertrauma. We begonnen vroeg aan de kerstversiering in 2019, omdat L. eerst naar de instelling zou vertrekken op 18/12.
Toch wilden we nog aan hem tonen wat het was om een huiselijke sfeer te maken rond de kerstperiode. We wilden vooral dat hij dit zou herinneren.
H. zag een mooi wit ijsbeertje in de winkel. Zoals je weet is ze gek op dieren en ze wou dit echt. In het begin gaf ik niet toe. Ik zag dit toen niet zo echt als ‘de kerstversiering’. Ik beschouwde het eerder als een commercieel prul. Uiteindelijk ben ik dan toch bezweken aan haar blik. Die oogjes he.
En het werd een goede aankoop. De witte beer kreeg een aantrekkelijke plaats op onze zwarte piano. L. werd er eveneens onmiddellijk gek op. En ik moet toegeven, hij heeft wel iets, die beer. Zacht, wit en onschuldig net als een kind.
Zo deed de witte beer zijn intrede in ons huis.
L. begon in deze periode ook z’n eerste woordjes te zeggen. Dankzij Febe werd “beer” ook één van die woordjes die hij zei. Hij begon ook “dedé” te zeggen. O.a. deze 2 woorden behoorden dan ook bij zijn slaapritueel. “Dedé beer”. Ook als hij wat lastig had van buikkrampen gaf die beer hem wat troost. Hij werd afgeleid van z’n probleem.
Uiteindelijk ging L. dan toch niet weg op 18/12. Kerstmis ging voorbij. Het nieuwe jaar kwam er aan. De 3 koningen waren intussen gepasseerd. De kerstboom had zijn beste tijd gehad. Dus besloot ik om alles op te ruimen.
Alleen kon ik het niet over mijn hart krijgen om die witte beer weg te stoppen tot het volgende jaar. Het werd voor L. een belangrijk ijkpuntje in zijn leventje bij ons. Iets wat hij zag als een houvast. Toen kwam het verdict dat L. effectief zou vertrekken naar de instelling begin maart. Een laatste keer zei hij “dédé beer” op 18/3. En de beer blijft staan, omdat hij weet dat L. zal terugkeren.
We hadden nog een troostprijs gekregen van pleegzorg. Joepie. Na 9 maanden voltijds voor hem gezorgd te hebben, konden we knuffelen en hem graag zien. Daarna kon hij elke 14 dagen een weekend en de helft van de vakanties bij ons komen.
De betekenis van troost en nabijheid krijgt meer context in de blogs over troost en verbinding met dieren bij kindertrauma, een traumasensitieve omgeving voor kinderen en veilige hechting en veerkracht.
De corona lockdown stak hier echter een grote stok in de wielen.
Het werd absoluut niet duidelijk wanneer we L. zouden kunnen terugzien die op dat moment nog geen 3 jaar is. Kijkende op de website van opgroeien.be, was er op 4 april sprake van een éénmalige transfer. Deze kon toegestaan worden om kinderen uit een voorziening voor eventjes bij het pleeggezin te laten. Dit mocht tot de maatregelen konden versoepeld worden.
Dit werd op hun website gemeld bij de start van de paasvakantie. Remember de troostprijs? We stuurden opnieuw een mail met de vraag om dit toe te passen. Pleegzorg en JRB gingen niet akkoord. De overgang van L. naar de loods zou dan opnieuw te groot zijn. Blij dat ze z’n gedachten en z’n gevoelens kunnen lezen. Alsof de loods de ideale warme gezinssfeer is.
Pleegzorg en justitie hebben hem gedurende het ganse traject geen enkele keer gezien. Toch kunnen ze een inschatting maken hoe hij zich voelt. Ook in die 6 weken dat hij daar intussen is, hebben ze hem nog niet gezien. Ze weten het toch.
Supermensen zijn het om in zo’n pijnlijke situatie om te kunnen gaan met z’n gevoelens. Tenslotte zijn wij het die hem daar afgezet hebben, de 18° maart en hij heeft ons nog niet teruggezien.
Het zal wel aan mij liggen, want ik ben niet goed in wiskunde, logica …
Toch geven we niet op. Wekelijks hebben we een videochat met hem. Pijnlijk natuurlijk, maar toch nog altijd een moment van herkenning, blijdschap, vreugde en verdriet.
We volgen alles heel goed op de voet rond versoepeling maatregelen. Wekelijks vul ik ook de enquête in van het UZA welke invloed corona heeft op de eigen levenssituatie.
Wekelijks geef ik aan dat het lastig is voor kinderen of jongeren in jeugdinstellingen. Voor de zoveelste keer worden die kinderen opnieuw gestraft. Heb je hier vragen of opmerkingen rond, laat het ons weten in de commentaren.
Boeken bij troost en veiligheid voor kinderen
De huiselijke herinneringen en de witte beer raken aan verbinding, gemis en emoties; deze boeken zijn bedoeld voor volwassenen die een kind ondersteunen. Deze drie boeken sluiten aan bij die thema’s. De links naar bol.com zijn affiliatelinks.
Voor verhalen over kindertrauma en steun vanuit de omgeving: ** De jongen die opgroeide als hond van Bruce Perry en Maia Szalavitz geeft inzicht via casussen uit de kinderpsychiatrie.
Voor aandacht voor de emoties en ontwikkeling van kinderen: ** Het hele brein, het hele kind (e-book) van Daniel J. Siegel en Tina Payne Bryson biedt opvoedkundige voorbeelden rond contact en emotieregulatie.
Voor ruimte voor verlies en verdriet: ** Helpen bij verlies en verdriet van Manu Keirse verkent hoe je rouw kunt begrijpen en mensen in verdriet kunt ondersteunen.
Zoek je een volgende stap die aansluit bij wat je nu nodig hebt? Op Start hier bij narcisme.blog: veiligheid, herstel en verbinding vind je onze hoofdgidsen bij elkaar. Kies jouw route en lees op jouw tempo verder.
Welke kleine stap past vandaag bij jou?
Misschien gaf dit artikel woorden aan iets wat je al langer voelde. Misschien roept het vragen op, of wil je één inzicht verder onderzoeken.
Sta even stil bij deze vraag:
Wat wil ik meenemen uit dit artikel, en welke kleine stap past bij mijn mogelijkheden van vandaag?
Je kunt één gedachte opschrijven, een groeitaak uit het artikel proberen, steun vragen of bewust tijd nemen om alles te laten bezinken. Je hoeft niets te forceren. Ook rust nemen kan een passende stap zijn.
Van overleven naar leven. Van verdoving naar verbinding. Op jouw tempo.
Vind jouw volgende stap
Wil je verder lezen, maar weet je niet waar te beginnen? Onze startpagina helpt je een gids te kiezen rond narcisme begrijpen, herstel, trauma, zelfreflectie, grenzen, communicatie, kritisch denken of solidariteit.
Start hier: vind de gids die bij jouw vraag past.
Herkenning en uitwisseling
Soms helpt het om te lezen hoe anderen met vergelijkbare vragen omgaan. In onze Facebookgroep vind je ruimte voor herkenning en uitwisseling.
Je kiest zelf of je meeleest of deelneemt aan een gesprek, en wat je over jezelf wilt delen. Je hoeft je verhaal niet te vertellen om erbij te mogen horen.
Was dit artikel waardevol voor jou? Bewaar het gerust om later opnieuw te lezen, of deel het met iemand voor wie het steun of inzicht kan bieden.
Zelfzorg en solidariteit vormen onze basis
Op narcisme.blog verbinden we persoonlijke groei met zorg voor elkaar. We bieden psycho-educatieve informatie, reflectievragen en praktische oefeningen om jezelf, relaties en maatschappelijke patronen beter te begrijpen.
We willen bijdragen aan meer bewustwording, gezonde grenzen, verbinding en menselijk handelen. Daarbij kijken we zowel naar wat iemand zelf kan oefenen als naar de steun en omstandigheden die daarvoor nodig zijn.
Menselijke waardigheid, respect en geweldloze communicatie staan centraal. We wijzen haat, geweld, discriminatie en racisme af.
We bespreken schadelijk gedrag en maatschappelijke mechanismen zonder mensen tot een etiket te reduceren. Onze informatie ondersteunt inzicht en reflectie en vervangt geen persoonlijke diagnostiek of behandeling.
Zie je een fout of heb je een inhoudelijke vraag?
We streven naar zorgvuldige, begrijpelijke en actuele informatie. Toch kan er een fout, onduidelijkheid of ontbrekende nuance in een artikel staan.
Meld een fout of stel je vraag via het contactformulier. Vermeld de link naar het artikel, de passage waarover het gaat en een korte toelichting. Voeg gerust een relevante bron toe als die je melding verduidelijkt.
Eén duidelijke melding via dit formulier helpt ons je vraag overzichtelijk te behandelen. We beoordelen meldingen zorgvuldig en corrigeren of vullen informatie aan waar nodig. Verzoeken om inhoud te verwijderen bekijken we individueel.
Dank je dat je meedenkt en helpt onze informatie te verbeteren.
Liefs,
Annemie en Johan Persyn-Declercq (auteurs)
update : 09102026
Wij vallen. Wij staan op. Wij groeien.
Je kunt ons gratis steunen door uw aankopen bij bol.com
Lees meer over kindertrauma
