Inhoudsopgave
- Wat betekent de wegwerpfase?
- De wegwerpfase komt zelden uit het niets
- Hoe herken je de wegwerpfase?
- Waarom voelt de wegwerpfase zo traumatisch?
- De wegwerpfase en traumabinding
- Waarom gooit een narcist iemand weg?
- De stilte na de wegwerpfase
- De wegwerpfase als machtsmiddel
- Wat doet de wegwerpfase met je zelfbeeld?
- Waarom je geen afsluiting krijgt
- Wat helpt na de wegwerpfase?
- Geen contact of beperkt contact
- De wegwerpfase bij co-ouderschap
- De verleiding om jezelf te bewijzen
- Wanneer professionele hulp belangrijk is
- De wegwerpfase is niet het einde van jou
- Veelgestelde vragen over de wegwerpfase
- 1. Wat is de wegwerpfase bij narcisme?
- 2. Waarom doet de wegwerpfase zo veel pijn?
- 3. Komt een narcist terug na de wegwerpfase?
- 4. Is de wegwerpfase altijd definitief?
- 5. Waarom krijg ik geen afsluiting?
- 6. Wat is het verschil tussen een normale breuk en de wegwerpfase?
- 7. Waarom mis ik iemand die mij zo behandelde?
- 8. Wat moet ik doen na de wegwerpfase?
- 9. Helpt geen contact na de wegwerpfase?
- 10. Waarom vervangt een narcist je zo snel?
- 11. Is de nieuwe partner beter dan ik?
- 12. Kan de wegwerpfase ook gebeuren in familiecontact?
- 13. Hoe bescherm ik mijn kinderen tijdens de wegwerpfase?
- 14. Hoe weet ik dat ik herstel?
De wegwerpfase is een van de meest pijnlijke fases binnen narcistisch misbruik. Niet omdat een relatie eindigt. Dat kan op zichzelf al zwaar genoeg zijn. Maar omdat het vaak voelt alsof jij ineens wordt uitgewist.
Gisteren was je nog belangrijk.
Vandaag ben je lastig.
Gisteren zei iemand misschien nog dat jij alles betekende.
Vandaag krijg je stilte, minachting, afstand of een kille boodschap alsof jij nooit werkelijk hebt bestaan.
Dat is verwarrend.
En precies die verwarring maakt de wegwerpfase zo ontwrichtend.
Want je probeert te begrijpen hoe iemand die eerst zo intens aanwezig was, zo plots zo koud kan worden. Je zoekt verklaringen. Je herleest berichten. Je vraagt je af wat jij verkeerd deed. Je probeert opnieuw contact te maken met de persoon die er in het begin leek te zijn.
Maar vaak loop je niet achter liefde aan.
Je loopt achter de herinnering aan liefde aan.
Wat betekent de wegwerpfase?
De wegwerpfase is de fase waarin iemand met sterke narcistische trekken jou emotioneel, relationeel of sociaal aan de kant schuift. Dat kan gebeuren na een periode van idealisering, controle, spanning, kritiek, devaluatie of emotionele uitputting.
De term wordt vaak gebruikt binnen gesprekken over narcistisch misbruik. Hij verwijst naar het moment waarop de narcistische persoon jou behandelt alsof je geen waarde meer hebt voor hem of haar.
Niet als mens.
Maar als bron van aandacht, bevestiging, controle, status, zorg, seks, bewondering, loyaliteit of emotionele energie.
Dat klinkt hard.
Maar voor veel slachtoffers voelt het precies zo.
Alsof ze niet worden losgelaten met respect, maar weggegooid zodra ze niet langer bruikbaar lijken.
De wegwerpfase komt zelden uit het niets
Voor de buitenwereld lijkt de breuk soms plots.
Maar meestal is er al veel aan voorafgegaan.
Eerst was er misschien love bombing. Je kreeg aandacht, complimenten, intense nabijheid, toekomstplannen en het gevoel dat je eindelijk écht gezien werd.
Daarna kwam er iets anders.
Kleine opmerkingen.
Kritiek verpakt als grap.
Afstand.
Onvoorspelbaarheid.
Jaloezie.
Schuldgevoel.
Gaslighting.
Projectie.
Stiltebehandelingen.
Je ging jezelf aanpassen. Je werd voorzichtiger. Je probeerde conflicten te voorkomen. Je hield rekening met stemmingen die je niet kon voorspellen. Je begon jezelf af te vragen of jij te gevoelig was.
En dan, op een dag, lijkt de ander klaar met jou.
Niet op een volwassen manier.
Niet met eerlijkheid.
Maar met kilte, minachting, verdwijnen, vernederen of vervangen.
Dat is de wegwerpfase.
Hoe herken je de wegwerpfase?
Je herkent de wegwerpfase vaak aan een plotselinge emotionele omslag. De narcistische persoon lijkt ineens geen toegang meer te hebben tot de warmte die er vroeger was.
Wat eerst intens voelde, wordt leeg.
Wat eerst intiem leek, wordt zakelijk.
Wat eerst liefdevol klonk, wordt vijandig of ijskoud.
Soms merk je dat iemand je negeert. Berichten blijven onbeantwoord. Gesprekken worden kort. Je krijgt alleen nog contact wanneer het de ander uitkomt.
Soms komt er een nieuwe persoon in beeld. Jij voelt dat je wordt vergeleken, vervangen of publiekelijk vernederd. De ander toont ineens overdreven geluk, alsof jouw pijn deel wordt van zijn of haar overwinning.
Soms word jij beschuldigd van alles wat de ander zelf deed. Jij zou moeilijk zijn. Jij zou ondankbaar zijn. Jij zou te afhankelijk zijn. Jij zou de relatie kapotgemaakt hebben.
En soms gebeurt de wegwerpfase niet met stilte, maar met chaos. Ruzies, dreigementen, juridische druk, emotionele chantage of lastercampagnes kunnen allemaal deel uitmaken van deze fase.
De kern blijft dezelfde: jij wordt niet benaderd als mens met gevoelens, maar als object dat zijn functie verloren heeft.
Waarom voelt de wegwerpfase zo traumatisch?
De wegwerpfase raakt niet alleen je hart.
Ze raakt je zenuwstelsel.
Wanneer je lange tijd in een onvoorspelbare relatie leeft, leert je lichaam voortdurend scannen op gevaar. Je probeert stemmingen te lezen. Je zoekt signalen van afwijzing. Je past je toon, timing en gedrag aan om escalatie te voorkomen.
Daarom kan de wegwerpfase voelen als emotionele onthouding.
Je lichaam mist niet alleen de persoon.
Het mist ook de spanning, de hoop, de adrenalinerush, de tijdelijke opluchting na verzoening en het verlangen naar herstel.
Dat is geen zwakte.
Dat is een stresssysteem dat te lang in overleving heeft gestaan.
Vanuit orthopedagogisch perspectief kijken we daarom niet alleen naar de vraag: “Waarom blijf je eraan denken?”
We kijken ook naar: “Wat heeft jouw systeem geleerd over liefde, veiligheid, afwijzing en bestaansrecht?”
Want als liefde lang gekoppeld wordt aan spanning, kan rust in het begin vreemd of zelfs bedreigend voelen.
De wegwerpfase en traumabinding
Veel slachtoffers voelen na de wegwerpfase een sterke drang om opnieuw contact te zoeken. Niet omdat de relatie gezond was. Maar omdat het brein naar afronding zoekt.
Je wilt begrijpen.
Je wilt een gesprek.
Je wilt erkenning.
Je wilt dat de ander eindelijk zegt: “Ik zie wat ik je heb aangedaan.”
Maar bij narcistisch misbruik komt die erkenning vaak niet.
Of ze komt tijdelijk, strategisch en half.
Precies daardoor kan traumabinding ontstaan. Je raakt gehecht aan de cyclus van pijn en opluchting. De ander verwondt je, trekt zich terug, komt terug, geeft even warmte en verdwijnt opnieuw.
Je gaat verlangen naar de persoon die ook de pijn veroorzaakt.
Dat maakt loskomen zo moeilijk.
Niet omdat jij dom bent.
Niet omdat jij zwak bent.
Maar omdat jouw hechtingssysteem, stresssysteem en hoop tegelijk worden geactiveerd.
Waarom gooit een narcist iemand weg?
Niet elke relatiebreuk is narcistisch. Mensen kunnen uit elkaar groeien. Mensen kunnen fouten maken. Mensen kunnen onhandig, angstig of vermijdend reageren.
Bij de wegwerpfase binnen narcistisch misbruik zie je echter vaak een patroon van instrumenteel contact. De ander zoekt nabijheid zolang jij iets levert.
Aandacht.
Bewondering.
Zorg.
Status.
Seks.
Geld.
Beschikbaarheid.
Emotionele opvang.
Controle.
Wanneer jij grenzen begint te stellen, minder beschikbaar wordt, kritische vragen stelt of niet meer dezelfde narcistische levering geeft, kan de ander jou als bedreiging ervaren.
Niet omdat jij gevaarlijk bent.
Maar omdat jij niet langer meebeweegt in het script.
Dan kan de narcistische persoon jou devalueren, vervangen of afstoten om opnieuw controle te voelen.
Soms gebeurt dat omdat er een nieuwe bron van bevestiging is. Soms omdat jij te veel ziet. Soms omdat de ander geen echte verantwoordelijkheid wil nemen. Soms omdat het beeld van zichzelf belangrijker blijft dan de relatie met jou.
De stilte na de wegwerpfase
Een van de zwaarste delen van de wegwerpfase is de stilte.
Niet alleen de stilte van de ander.
Maar ook de stilte in jezelf.
Want plots valt de chaos weg. En dan komt alles binnen.
Je lichaam trilt misschien. Je slaapt slecht. Je voelt paniek. Je mist iemand die je tegelijk heeft beschadigd. Je schaamt je omdat je terugverlangt. Je voelt woede, verdriet, opluchting en verlangen door elkaar.
Dat is normaal na relationele ontregeling.
Je bent niet gek.
Je bent aan het landen na een periode waarin je systeem voortdurend op scherp stond.
Daarom is het zo belangrijk om jezelf niet te veroordelen om wat je voelt.
Herstel begint niet met jezelf uitschelden omdat je nog rouwt.
Herstel begint met erkennen dat jouw lichaam en hart iets proberen te verwerken wat te veel, te lang en te verwarrend was.
De wegwerpfase als machtsmiddel
Soms gebruikt een narcistische persoon de wegwerpfase niet als definitief einde, maar als straf.
Dan betekent “weggooien” eigenlijk: “Voel maar hoe het is zonder mij.”
De stiltebehandeling wordt dan een vorm van controle. De ander trekt liefde, aandacht of contact terug om jou angstig te maken. Je moet voelen dat jouw veiligheid afhankelijk is van zijn of haar goedkeuring.
Daarna kan de persoon terugkeren alsof er niets gebeurd is.
Of met een kleine opening.
Een bericht.
Een herinnering.
Een like.
Een zogenaamd toevallige ontmoeting.
Een emotionele boodschap.
Dat wordt vaak hoovering genoemd: opnieuw aanzuigen nadat je afstand begon te nemen.
De wegwerpfase en hoovering kunnen elkaar afwisselen. Je wordt afgestoten en weer binnengehaald. Daardoor raak je nog sterker verward.
Je vraagt je niet meer af: “Is dit goed voor mij?”
Je vraagt je af: “Hoe krijg ik de oude versie terug?”
Maar die oude versie was vaak geen veilige basis.
Het was het begin van de cyclus.
Wat doet de wegwerpfase met je zelfbeeld?
De wegwerpfase kan je zelfbeeld diep aantasten.
Je kunt beginnen geloven dat je niet goed genoeg was. Niet mooi genoeg. Niet interessant genoeg. Niet rustig genoeg. Niet sterk genoeg. Niet liefdevol genoeg.
Maar de manier waarop iemand jou wegwerpt, zegt niet automatisch iets over jouw waarde.
Het zegt iets over de relationele capaciteit van de ander.
Een volwassen einde bevat eerlijkheid, verantwoordelijkheid en respect.
Een narcistische wegwerpfase bevat vaak kilte, straf, ontkenning, vervanging, vernedering of manipulatie.
Dat verschil is belangrijk.
Want anders ga jij jouw waarde meten aan de manier waarop iemand met weinig empathie jou behandelde.
En dat is precies waar herstel begint: bij het terugnemen van je interpretatie.
Niet alles wat iemand over jou uitstraalt, is waarheid.
Soms is het projectie.
Soms is het controleverlies.
Soms is het schaamte die wordt doorgeschoven.
Soms is het onvermogen tot echte wederkerigheid.
Waarom je geen afsluiting krijgt
Veel slachtoffers blijven zoeken naar closure.
Een laatste gesprek.
Een eerlijke uitleg.
Een erkenning.
Een excuus.
Een moment waarop alles eindelijk logisch wordt.
Maar bij narcistisch misbruik komt afsluiting vaak niet van de ander. Dat is pijnlijk, maar ook bevrijdend om te beseffen.
Want zolang jouw herstel afhankelijk blijft van de erkenning van degene die jou verwondde, blijft die persoon macht houden over jouw innerlijke rust.
Echte afsluiting begint soms met een andere zin:
“Ik hoef niet alles te begrijpen om mezelf te beschermen.”
Dat is geen nederlaag.
Dat is volwassen zelfbehoud.
Wat helpt na de wegwerpfase?
Herstel na de wegwerpfase begint vaak klein.
Niet met een grote verklaring.
Niet met perfecte rust.
Maar met één dag zonder contact.
Eén gesprek met iemand die jou gelooft.
Eén wandeling.
Eén nacht waarin je je telefoon weglegt.
Eén bladzijde waarin je opschrijft wat er echt gebeurde.
Eén grens die je niet opnieuw uitlegt.
Eén moment waarop je jezelf niet langer beschuldigt voor de kilte van een ander.
Het helpt om de cyclus helder op papier te zetten. Wat gebeurde er in het begin? Wanneer begon de kritiek? Welke grenzen werden overschreden? Wanneer voelde je je klein? Welke woorden gebruikte de ander om jouw waarneming te verdraaien?
Schrijven helpt tegen gaslighting.
Niet omdat papier alles oplost.
Maar omdat het jouw werkelijkheid weer zichtbaar maakt.
Ook helpt het om je zenuwstelsel veiligheid te geven. Regelmaat, slaap, beweging, ademhaling, zachte sociale steun en voorspelbare routines zijn geen oppervlakkige tips. Ze vormen een nieuwe leeromgeving voor een lichaam dat te lang onveiligheid heeft verwacht.
Geen contact of beperkt contact
Bij narcistisch misbruik kan geen contact een belangrijke herstelgrens zijn. Niet als wraak. Niet als spel. Maar als bescherming.
Geen contact betekent dat je stopt met uitleggen, bewijzen, verdedigen en onderhandelen met iemand die jouw kwetsbaarheid tegen je gebruikt.
Soms is volledig geen contact niet mogelijk. Bijvoorbeeld bij co-ouderschap, werk, familiebanden of juridische situaties. Dan kan beperkt contact nodig zijn.
In dat geval helpt zakelijke, korte en schriftelijke communicatie. Je houdt het bij feiten. Je vermijdt emotionele discussies. Je reageert niet op provocaties. Je bewaart bewijs. Je laat je ondersteunen door veilige mensen of professionele hulp wanneer dat nodig is.
Het doel is niet om de ander te veranderen.
Het doel is om jezelf niet opnieuw te verliezen.
De wegwerpfase bij co-ouderschap
Wanneer er kinderen betrokken zijn, krijgt de wegwerpfase een extra laag.
De narcistische persoon kan jou als partner wegduwen, maar tegelijk via de kinderen controle blijven zoeken. Dat kan gebeuren via beschuldigingen, wisselende afspraken, emotionele druk, juridische dreiging of pogingen om het kind in een loyaliteitsconflict te trekken.
Blijf dan zo veel mogelijk uit de emotionele strijd.
Kinderen hebben geen perfecte ouder nodig.
Ze hebben een veilige ouder nodig.
Een ouder die voorspelbaar blijft. Die niet meedoet aan moddergooien. Die de werkelijkheid rustig benoemt zonder het kind te belasten. Die grenzen bewaakt. Die hulp zoekt wanneer de druk te groot wordt.
Vanuit orthopedagogisch perspectief staat het kind centraal als ontwikkelend mens, niet als boodschapper, bondgenoot of bewijsstuk.
Dat vraagt veel zelfbeheersing.
En vaak ook ondersteuning.
Je hoeft dat niet alleen te dragen.
De verleiding om jezelf te bewijzen
Na de wegwerpfase kun je de neiging voelen om jezelf te bewijzen.
Je wilt laten zien dat je wél waardevol bent. Dat je wél aantrekkelijk bent. Dat je wél sterk bent. Dat de ander ongelijk had.
Dat is begrijpelijk.
Maar wees voorzichtig.
Want ook jezelf bewijzen kan een verlengstuk worden van de oude dynamiek. Dan blijft de narcistische persoon het centrum van jouw herstel.
Je hoeft niet te bewijzen dat jij waarde hebt.
Je mag leren leven alsof jouw waarde niet ter discussie staat.
Dat is iets anders.
Veel rustiger.
Veel dieper.
Veel vrijer.
Wanneer professionele hulp belangrijk is
Zoek professionele hulp als je merkt dat je vastloopt in paniek, depressieve gevoelens, herbelevingen, slaapproblemen, zelfverwijt, dwangmatig controleren, suïcidale gedachten of voortdurende angst.
Een trauma-sensitieve therapeut, psycholoog, orthopedagoog, huisarts of gespecialiseerde hulpverlener kan helpen om opnieuw veiligheid op te bouwen.
Zeker wanneer er sprake is van dreiging, stalking, fysiek geweld of escalerende controle, is veiligheid prioritair. Neem signalen ernstig. Zoek steun bij mensen die je vertrouwt en bij professionele diensten in jouw regio.
Je hoeft niet eerst helemaal kapot te zijn om hulp te mogen vragen.
De wegwerpfase is niet het einde van jou
De narcistische wegwerpfase kan voelen alsof iemand jouw verhaal abrupt heeft afgeknipt.
Maar jouw verhaal eindigt daar niet.
Misschien voelt het nu nog alsof je in stukken ligt.
Misschien mis je iemand die je tegelijk beschadigde.
Misschien twijfel je nog.
Misschien hoop je nog op erkenning.
Dat maakt jou niet zwak.
Dat maakt jou menselijk.
Herstel betekent niet dat je op een dag niets meer voelt. Herstel betekent dat je langzaam opnieuw aan jouw kant leert staan.
Je leert herkennen wat liefde niet is.
Je leert luisteren naar je lichaam.
Je leert je grenzen serieus nemen.
Je leert dat intensiteit geen veiligheid is.
Je leert dat stilte soms bescherming is.
Je leert dat iemand jou kan weggooien, zonder dat jij wegwerpbaar bent.
En misschien is dat de belangrijkste zin van deze hele tekst:
De wegwerpfase zegt niet dat jij geen waarde hebt.
Ze toont dat jij te lang probeerde waarde te vinden bij iemand die jouw menselijkheid niet kon dragen.
Wij vallen.
Wij staan op.
Wij groeien.
Jouw verhaal telt.
Veelgestelde vragen over de wegwerpfase
1. Wat is de wegwerpfase bij narcisme?
De wegwerpfase is de fase waarin iemand met sterke narcistische trekken jou plots of geleidelijk aan de kant schuift. Je wordt genegeerd, vervangen, vernederd of emotioneel losgelaten alsof je geen waarde meer hebt. Binnen narcistisch misbruik volgt deze fase vaak na idealisering en devaluatie.
2. Waarom doet de wegwerpfase zo veel pijn?
De wegwerpfase doet zo veel pijn omdat ze vaak abrupt, koud en verwarrend verloopt. Je rouwt niet alleen om de relatie, maar ook om het beeld dat je had van de ander. Daarnaast kan traumabinding ervoor zorgen dat je blijft verlangen naar iemand die jou beschadigde.
3. Komt een narcist terug na de wegwerpfase?
Dat kan. Sommige narcistische personen keren terug via hoovering. Ze sturen een bericht, zoeken zogenaamd toevallig contact of doen alsof ze veranderd zijn. Dat betekent niet automatisch dat er echte verantwoordelijkheid of duurzame verandering is.
4. Is de wegwerpfase altijd definitief?
Nee. De wegwerpfase kan tijdelijk of definitief zijn. Soms gebruikt de narcistische persoon afstand als straf of controlemiddel. Soms is er al een nieuwe bron van aandacht. In beide gevallen blijft het belangrijk om naar het patroon te kijken, niet alleen naar de woorden.
5. Waarom krijg ik geen afsluiting?
Bij narcistisch misbruik blijft echte afsluiting vaak uit omdat de ander geen volledige verantwoordelijkheid neemt. Je krijgt misschien stilte, schuldverschuiving of halve excuses. Daarom begint herstel vaak wanneer je stopt met wachten op erkenning van degene die jou pijn deed.
6. Wat is het verschil tussen een normale breuk en de wegwerpfase?
Bij een normale breuk is er meestal meer ruimte voor eerlijkheid, verdriet en respect. Bij de wegwerpfase zie je vaker kilte, manipulatie, vernedering, vervanging, stiltebehandeling of schuldverschuiving. Het gaat vooral om het patroon en de manier waarop iemand met jouw menselijkheid omgaat.
7. Waarom mis ik iemand die mij zo behandelde?
Dat komt vaak door traumabinding. Je zenuwstelsel raakte gewend aan de cyclus van spanning, hoop, pijn en tijdelijke opluchting. Daardoor kun je verlangen naar de persoon die ook de onveiligheid veroorzaakte. Dat is geen zwakte, maar een begrijpelijke stressreactie.
8. Wat moet ik doen na de wegwerpfase?
Begin met veiligheid en stabiliteit. Beperk contact waar mogelijk, schrijf op wat er gebeurde, zoek steun bij veilige mensen en geef je lichaam rust. Bij ernstige angst, stalking, dreiging of trauma is professionele hulp belangrijk.
9. Helpt geen contact na de wegwerpfase?
Geen contact kan helpen wanneer contact jou telkens opnieuw ontregelt. Het geeft je zenuwstelsel ruimte om te herstellen. Als volledig geen contact niet mogelijk is, bijvoorbeeld door kinderen of werk, kan beperkt en zakelijk contact een veiliger alternatief zijn.
10. Waarom vervangt een narcist je zo snel?
Soms zoekt iemand met narcistische trekken snel nieuwe bevestiging, aandacht of status. Dat betekent niet dat jij niets betekende. Het kan wijzen op een patroon waarin mensen vooral worden gebruikt als bron van narcistische levering.
11. Is de nieuwe partner beter dan ik?
Niet noodzakelijk. De nieuwe partner kan in een idealiseringsfase zitten. Wat jij op sociale media ziet, is vaak geen betrouwbaar beeld van de werkelijkheid. Vergelijk jouw binnenkant niet met de buitenkant van hun nieuwe verhaal.
12. Kan de wegwerpfase ook gebeuren in familiecontact?
Ja. De wegwerpfase kan ook voorkomen bij narcistische ouders, familieleden, vrienden of collega’s. Je wordt dan buitengesloten, genegeerd, zwartgemaakt of alleen benaderd wanneer je nog nuttig bent.
13. Hoe bescherm ik mijn kinderen tijdens de wegwerpfase?
Blijf zo voorspelbaar en rustig mogelijk. Gebruik je kind niet als boodschapper. Praat niet vernietigend over de andere ouder, maar benoem wel veilig en leeftijdsgericht wat klopt. Zoek professionele ondersteuning als er sprake is van manipulatie, dreiging of ouderverstoting.
14. Hoe weet ik dat ik herstel?
Je merkt herstel wanneer je minder de drang voelt om jezelf te bewijzen, sneller signalen herkent, je grenzen serieuzer neemt en opnieuw rust kunt verdragen. Herstel verloopt niet rechtlijnig. Terugval betekent niet dat je opnieuw bij nul begint.
Alles op onze blog is voor Zelfzorg en solidariteit, vaardigheids- en reflectiepraktijk, groei en bewustwording met psycho-educatieve informatie over individu en samenleving.
Op geen enkele manier is dit een aanzet tot haat of geweld, discriminatie of racisme.
✨ Jouw volgende stap naar heling begint hier
Voel je dat dit artikel je raakte? Dat het iets in beweging zette? Laat dat moment niet verloren gaan. Like, comment en share!
Sluit je aan bij onze online community – een warme, veilige plek waar gelijkgestemden elkaar begrijpen en ondersteunen.
👉 Doe een groeitaak die bij dit artikel hoort. Je vindt de groeitaken bovenaan de blog. Kleine stappen, grote transformaties.
Laat een reactie achter. Jouw stem kan iemand anders de herkenning geven die ze vandaag nodig heeft.
👉 Deel dit artikel met een vriend(in) die worstelt of twijfelt. Soms is één doorstuuractie het verschil tussen vastzitten en vooruitkomen.
🌿 Samen bouwen we aan herstel, kracht en emotionele vrijheid.
Liefs Annemie en Johan Persyn-Declercq
Steun narcisme.blog door aankopen bij bol.