Sta op je eigen benen – het is een motto dat elke jongere uiteindelijk moet omarmen. Toch valt het op hoeveel twintigers en zelfs dertigers financieel leunen op hun ouders. Ondertussen bekritiseren ze hun ouders achter hun rug om. Deze tegenstrijdigheid veroorzaakt frustratie bij alle betrokkenen.

Het is hoog tijd om kritisch te kijken naar deze dynamiek. Waarom blijven zoveel jongvolwassenen in “Hotel Mama”? Hoe kunnen we jongeren zelfstandig laten worden vanuit een orthopedagogische én oplossingsgerichte benadering? En hoe kunnen we dit doen zonder de relatie met hun ouders te schaden?

In deze blog duiken we diep in de kwestie. Je ontdekt praktische tips voor zowel ouders als begeleiders. Deze tips helpen jongeren om sta op je eigen benen te realiseren.

Sta op je eigen benen voor zelfrespect en geluk

Ten eerste is op eigen benen staan essentieel voor de persoonlijke groei, het zelfrespect en het geluk van jongeren. Wie zelf zijn rekeningen betaalt en keuzes maakt, ontwikkelt trots en eigenwaarde. Uit onderzoek blijkt dat langdurig thuis blijven wonen over het algemeen een negatieve invloed heeft op de geestelijke gezondheid. Het leidt vaak tot een verslechtering. Langdurig thuis blijven wonen heeft negatieve effecten op de mentale gezondheid. Deze keuze heeft negatieve gevolgen voor de mentale toestand.scientias.nl

Jongvolwassenen die noodgedwongen bij hun ouders blijven, rapporteren vaker een slechter humeur. Ze ervaren ook minder mentaal welzijn. Dit gebeurt vooral naarmate ze richting de 30 jaar gaan scientias.nl. Het gevoel afhankelijk te zijn kan knagen aan het zelfvertrouwen.

Bovendien, in de opvoedkunde geldt als uitgangspunt dat kinderen en jongeren moeten loskomen van hun ouders. Ze moeten een passend niveau van autonomie ontwikkelen nji.nl. Met andere woorden: uiteindelijk is iedereen gebaat bij zelfstandigheid.

Daarnaast geeft financiële onafhankelijkheid jongeren de vrijheid om hun eigen leven vorm te geven. Ze hoeven geen verantwoording af te leggen over elke uitgave. Niemand heeft controle over hen. Dit betoogde ondernemer Gary Vaynerchuk ook in zijn pleidooi voor zelfredzaamheid. Ja, misschien moet je een luxe reisje laten schieten. Misschien moet je ook designerspullen laten schieten als je op eigen benen staat.

Maar de “luxe” van zelfrespect en onafhankelijkheid is elke cent waard. Wie de sprong waagt, ontdekt al snel hoeveel voldoening het geeft om iets zelf te bereiken. Je leert budgetteren, plannen en oplossingen zoeken voor uitdagingen. Die vaardigheden dragen bij aan een stabiele volwassen identiteit. Ook onderzoek naar empowerment onderstreept dit. Echte empowerment begint wanneer de ouderlijke steun voorzichtig wordt afgebouwd. De zelfredzaamheid neemt dan toe nji.nl. Zelfstandigheid werkt dus als een katalysator voor persoonlijke groei en mentaal welzijn.

De keerzijde van financiële afhankelijkheid

Echter, voortdurende financiële afhankelijkheid van ouders heeft duidelijke schaduwzijden. In de praktijk zien we vaak dat ouders en kinderen in een vicieuze cirkel van wederzijdse ergernis belanden. De jongere geniet van gemak. Soms geniet de jongere van luxe, zoals een vakantie naar Ibiza op kosten van ouders. Tegelijkertijd voelt hij zich beknot of ongemakkelijk.

De ouder wil helpen uit liefde, maar ervaart op den duur frustratie als er ondankbaarheid of gebrek aan inzet terugkomt. Niet zelden ontstaat er wrevel aan beide kanten – ouders voelen zich forenzenportemonnee en kinderen voelen zich gecontroleerd. Uit een peiling bleek dat de meerderheid van de ouders bereid is hun volwassen kind te steunen. Toch worstelt één op de vijf ouders met de mate waarin hun kind een beroep op hen doet socialevraagstukken.nl. Die emotionele belasting kan de ouder-kindrelatie flink onder druk zetten.

Bovendien kan te veel hulp averechts uitpakken voor de jongere zelf.

Kinderen die steeds terugvallen op hun ouders, krijgen geen grip op hun leven socialevraagstukken.nl. Deze rake uitspraak van opvoeddeskundige Marina van der Wal laat zien dat jongeren verantwoordelijkheid mislopen. Het laat ook zien dat ze veerkracht mislopen wanneer ouders altijd het vangnet spannen.

Jongeren die nooit leren omgaan met teleurstellingen of financiële krapte, ontwikkelen al gauw een houding dat alles vanzelf geregeld wordt. Expert Justine Pardoen waarschuwt dat overbeschermde jongeren vaak opgroeien met het idee dat problemen altijd voor hen worden opgelost. Dit is een direct gevolg van al dat “gehelikopter” door ouders ad.nl. Zo’n mentaliteit ondermijnt de zelfredzaamheid. En als er dan tóch iets misgaat, komen ze keihard zichzelf tegen.

Daarbij komt dat financiële afhankelijkheid de ontwikkeling van gezonde gewoontes in de weg kan staan. Een jongvolwassene krijgt maandelijks hulp van papa en mama. Daardoor heeft hij weinig prikkel om zijn uitgavenpatroon aan te passen. Zoals budgetcoach Betty Maloncy opmerkt: vaak biedt geld toestoppen op lange termijn geen uitkomst. Het houdt de ellende juist in stand. Haar advies: “Stel daarom een grens… de kans is groot dat je als goedwillende ouders met je financiële hulp de ellende alleen maar in stand houdt.”plusonline.nl.

Met andere woorden: als ouders altijd de tekorten aanvullen, leert de jongere niet zelf om financiële verantwoordelijkheid te nemen. Hij leert niet om zijn uitgaven aan te passen aan zijn inkomsten. Een praktijkvoorbeeld: In een geval beschreven door PlusMagazine bleef een moeder haar volwassen zoon telkens uit de schulden helpen. Uiteindelijk besefte ze dat het een bodemloze put was. Pas toen ze stopte met bijpassen en hem begeleidde naar een schuldhulpverlener, kon hij echt werken aan een oplossing plusonline.nl plusonline.nl. Kortom, blijvende afhankelijkheid kan leiden tot uitstelgedrag, schulden en het uitblijven van noodzakelijke gedragsverandering bij de jongere.

Ook kunnen er gevoelens van entitlement (rechtvaardigheidsgevoel) ontstaan.

Als ouders jarenlang alles betalen, kan een jongere gaan denken dat dit normaal is. Andere gezinsleden merken dit ook op: in een gezin uit hetzelfde artikel voelde de broer zich achtergesteld. Zijn zus werd altijd financieel verwend, terwijl híj alles zelf moest verdienen plusonline.nl.

Dit soort scheve verhoudingen voedt spanningen binnen het gezin. Ondertussen kan de financieel gesteunde jongere een vals gevoel van zekerheid ontwikkelen. Die luxe kan plots wegvallen, bijvoorbeeld als ouders het zelf moeilijk krijgen. Dan blijkt autonomie alsnog onvermijdelijk – maar nu zonder dat de jongere voorbereid is om op eigen benen te staan.

Realistisch en kritisch: verschillende contexten begrijpen

Aan de andere kant moeten we de context niet uit het oog verliezen. Niet elke thuiswonende of door ouders gesponsorde jongere is per se lui of verwend. De huidige generatie jongvolwassenen heeft te maken met een historisch moeilijke economische realiteit. De kosten van studeren zijn gestegen, vaste banen zijn schaarser en de huizenmarkt is krap socialevraagstukken.nl

Het is niet verwonderlijk dat veel jongeren langer thuis blijven wonen of terugkeren na een mislukte poging tot zelfstandig leven. Factoren als hoge huurprijzen spelen een grote rol. Flexcontracten dragen ook bij aan het uitstellen van de stap naar zelfstandigheid socialevraagstukken.nl. Soms moeten ouders bijspringen omdat het alternatief is dat hun kind in de kou komt te staan. Die nuance is belangrijk: niet elke “nestblijver” is een gemakzuchtige profiteur.

Daarbij komt dat in sommige culturen en situaties het langer bij ouders blijven juist de norm is.

Gezinnen waarin wederzijdse zorg centraal staat (bijvoorbeeld meergeneratiehuishoudens) hechten waarde aan lang onder één dak wonen. Ook bij jongeren met een beperking of psychische kwetsbaarheid is het begrijpelijk dat ouders langer intensief betrokken blijven.

Vanuit orthopedagogisch perspectief kijk je altijd naar wat een individuele jongere aan kan. Soms is sta op je eigen benen een geleidelijk proces van kleine stapjes, ondersteund door begeleiders. Desalniettemin blijft ook in die situaties het einddoel dat de jongere zo veel mogelijk regie krijgt over zijn eigen leven. Zelfredzaamheid kan ook betekenen dat iemand met extra ondersteuning toch keuzes maakt en verantwoordelijkheid draagt binnen zijn of haar mogelijkheden.

We moeten dus kritisch, maar met begrip kijken.

Zoals socioloog Mieke van Stigt opmerkt, is het makkelijk om “slappe ouders” de schuld te geven. Het is ook eenvoudig om de jongere weg te zetten als lui. Maar de realiteit is genuanceerder socialevraagstukken.nl. Er kleeft bovendien een stigma aan thuiswonen. Veel jongeren schamen zich ervoor. Ze zien het als persoonlijk falen. Die schaamte is mede door de maatschappelijke druk om zelfstandig te zijn scientias.nl.

Dat gevoel van tekortschieten vreet aan het zelfbeeld. Paradoxaal genoeg kan dat weer leiden tot spanningen thuis. De jongere zit klem tussen dankbaarheid en frustratie, de ouder tussen helpen en loslaten. Daarom is open communicatie over deze gevoelens belangrijk. Begrip tonen voor elkaar’s positie is een eerste stap. Op deze manier kunnen we samen een uitweg vinden richting meer onafhankelijkheid. Dit gebeurt zonder de band te breken.

Een gezin in conflict met twee volwassenen die ruzie maken en twee kinderen in de kamer. Een jongen zit verdrietig op de grond en een meisje draagt een koptelefoon terwijl ze op haar telefoon kijkt. De tekst in het beeld zegt: 'Onze kinderen leren niet van wat we zeggen, maar van wat we normaliseren.'
info grenzen stellen als daad van liefde

Oplossingsgerichte tips voor ouders en begeleiders

Gelukkig zijn er manieren om deze impasse te doorbreken. Een oplossingsgerichte benadering houdt in dat je focust op wat wél werkt en samen kleine stappen zet naar verandering. Hieronder vind je concrete tips – sta op je eigen benen blijft het einddoel, maar de weg ernaartoe leg je stap voor stap af:

Ouders: stimuleer “sta op je eigen benen” met liefde en grenzen

Als ouder kun je veel doen om zelfstandigheid te bevorderen zonder de relatie te beschadigen.

Ten eerste, maak het onderwerp bespreekbaar zonder verwijten.

Vraag je zoon of dochter hoe hij/zij de toekomst ziet. Benoem dat je graag wilt helpen bij het op eigen benen staan. Erken ook de uitdagingen (studieschuld, woningmarkt) en benadruk dat je trots bent op elke stap richting zelfstandigheid.

Ten tweede, stel duidelijke grenzen aan financiële hulp.

Het is prima om een keer te helpen bij echte nood, maar maak helder dat structureel bijspringen geen automatisme is. Zoals de eerder genoemde budgetcoach adviseert: als ouder mag je best zeggen “tot hier en niet verder”.

Bijvoorbeeld: spreek af dat dit de laatste keer is dat de telefoonrekening wordt betaald. Zeg dat je kind voortaan zelf de verzekering en benzine van de auto moet bekostigen. Leg uit waarom: je doet dit uit liefde, omdat je wilt dat je kind leert omgaan met geld en verantwoordelijkheden.

Een vader uit een praktijkvoorbeeld durfde dit gesprek aan te gaan met zijn 25-jarige dochter. Hij stopte met klakkeloos geld toestoppen – tot onbegrip van zijn dochter (“Moet ik dan in een simpele huurflat wonen?”) – maar hield voet bij stuk omdat hij inzag dat hij haar anders financieel afhankelijk maakte plusonline.nl. Uiteindelijk zag zijn dochter in dat haar levensstijl moest veranderen. Het was geen gemakkelijke overgang, maar wel nodig voor haar eigen groei.

Ten derde, leer je kind de nodige vaardigheden in plaats van problemen over te nemen.

Heeft je zoon geldnood halverwege de maand? Ga samen rond de tafel zitten om de uitgaven te bekijken (zoals die moeder deed die met haar zoon de hele administratie doorspitte plusonline.nl).

Laat hém zoveel mogelijk zelf oplossingen bedenken. Misschien kan hij extra uren werken, abonnementen opzeggen of een budgetapp gebruiken. Ondersteun bij het opstellen van een plan. Doe dit desnoods met hulp van een budgetcoach of schuldhulpverlener als het uit de hand is gelopen. Zo ervaart je kind zelf de consequenties en ook de opluchting als het beter gaat.

Daarnaast kun je stap voor stap verantwoordelijkheden overdragen:

laat je dochter bijvoorbeeld kostgeld betalen als ze werkt en nog thuiswoont. Al is het een klein bedrag, ze leert er enorm van. Je kunt het altijd opzij zetten voor haar toekomst. Ook kun je afspreken dat ze bepaalde rekeningen volledig zelf regelt. Dit soort oefensituaties bereiden voor op het echte werk, met de veiligheid van thuis als vangnet zolang dat redelijk is.

Tegelijk is het belangrijk om waardering te blijven uitspreken. Iedere vooruitgang, hoe klein ook, verdient een schouderklopje. Heeft je zoon eindelijk zelf zijn zorgverzekering uitgezocht en betaald? Geweldig – benoem dat je ziet dat hij een stap maakt richting sta op je eigen benen.

Hierdoor voelt hij zich serieus genomen als volwassene. Oplossingsgericht werken betekent ook: focus op successen in plaats van telkens het falen uitvergroten. Zie je dat je kind een maand geen beroep op je heeft gedaan? Zeg dat het je opvalt en dat je blij bent dat hij/zij het zelf redt. Dit positieve bevestigen werkt motiverend.

Begeleiders: coach jongeren naar zelfstandigheid

Ben je een mentor, coach, hulpverlener of docent? Dan kun je eveneens een cruciale rol spelen bij het stimuleren van sta op je eigen benen bij jongeren. Oplossingsgerichte coaching houdt in dat je samen met de jongere kijkt naar wensen en uitzonderingen. Je onderzoekt wanneer het hém al lukt om zelfstandig iets te doen. Daarna kijk je hoe hij dat kan uitbreiden.

Allereerst, creëer een veilige ruimte om over dit thema te praten. Jongeren schamen zich soms voor hun afhankelijkheid van ouders. Laat merken dat hij niet de enige is en dat veel leeftijdgenoten hiermee worstelen in deze tijd. Normaliseer het gesprek: “Stel, je woont over een jaar op jezelf – wat zou er dan anders zijn? Wat zou er beter voor je zijn?” Zulke vragen laten de jongere in oplossingen denken. Misschien zegt hij: “Dan heb ik rust en geen geruzie meer over geld.” Dat wordt een mooi doel om naartoe te werken.

Vervolgens, maak een plan in kleine haalbare stappen.

Als begeleider kun je praktische doelen afspreken. Bijvoorbeeld: een jongere wil graag uit huis maar durft de stap niet.

Stap 1 kan zijn dat hij zelf elke maand een vast bedrag spaart voor een huurdeposito.

2: oriënteren op woningen of kamers met begeleiding.

Stap 3: misschien eerst een paar weken op zichzelf proefwonen. Doe dit bijvoorbeeld tijdens een stage of project in een andere stad. Dit helpt om vertrouwen op te bouwen. Ook kun je vaardigheden trainen: van koken tot met geld omgaan. Er zijn bijvoorbeeld trainingen financiële zelfredzaamheid voor jongeren die weinig geldvaardigheden van huis uit hebben meegekregen. Niet voor niets blijkt: Een kind dat niet leerde met geld omgaan, heeft later vaker betalingsachterstanden. Twee keer zo vaak komt dit voor nemokennislink.nl. Zulke inzichten kun je inzetten om zowel ouders als jongeren te overtuigen van het belang van financiële opvoeding.

Daarnaast kun je als begeleider een brug vormen tussen ouder en kind. Merk je dat ouders te veel pamperen? Ga het gesprek aan (met toestemming van de jongere). Luister naar hun perspectief. Leg uit wat je samen met de jongere probeert te bereiken. Ouders handelen vaak uit liefde en angst. Door hen te betrekken, kun je ze geruststellen én instrueren. Dan kun je uitleggen hoe ze geleidelijk kunnen loslaten zonder dat het kind valt.

Soms kan een externe stem, zoals die van een coach, ouders helpen inzien. Ouders hoeven niet meer alles op te lossen.

Hierdoor maken zij hun kind sterker. Voorbeeld: een begeleider in de jeugdhulp merkt dat een 20-jarige cliënt geen enkel huishoudelijk klusje kan omdat moeder alles doet. De begeleider stelt voor om samen met de jongere te koken als vaardigheidstraining.

Hij moedigt de moeder aan dit thuis voort te zetten. Ze kan hem één vaste kookavond per week geven. Na wat aarzeling stemt moeder in. Resultaat: de jongere leert koken. Dit is een stap richting zelfstandigheid. Moeder ziet dat hij competenter is dan gedacht. Dit geeft haar het vertrouwen om meer los te laten.

Tot slot: vier samen mijlpalen.

Als een jongere eindelijk op kamers gaat of die eerste baan te pakken heeft, benoem hoe trots je bent. Benoem dit als ouder én als begeleider. Ze hoeven niet langer om zakgeld te vragen. Het moment dat ze echt “staan op hun eigen benen” is goud waard. Niet alleen voor de jongere is dit waardevol. Ook voor de ouder die ziet: mijn kind redt het. Ik mag een stap terug doen. Die nieuwe balans zal in het begin wennen zijn, maar leidt op termijn tot een volwaardiger, meer gelijkwaardige relatie.

info Voorafgaande wilsverklaring euthanasie

Conclusie: zelfstandigheid als gezamenlijke overwinning

Samenvattend, sta op je eigen benen is meer dan een motto. Het is een cruciale levensles voor jongeren. Het is ook een uitdaging voor ouders. Zelfstandig worden gaat met vallen en opstaan, maar het brengt zelfrespect, geluk en groei. Vanuit orthopedagogisch oogpunt weten we dat het losmakingsproces een normaal en noodzakelijk onderdeel is van volwassen worden nji.nl.

Vanuit een oplossingsgerichte benadering zien we dat iedereen hierbij gebaat is:

ouders ontlasten zichzelf en hun kinderen, terwijl jongeren hun eigen kracht ontdekken. Natuurlijk spelen omstandigheden als economische tegenslag of persoonlijke beperkingen een rol. We moeten daarmee rekening houden. We moeten ook vermijden in de valkuil van eindeloze afhankelijkheid te trappen. Uiteindelijk doet een ouder er goed aan zijn kind liefdevol naar zelfstandigheid te begeleiden. In plaats daarvan moeten we voorkomen dat we alle obstakels uit de weg ruimen.

De eerste stap is simpel maar doeltreffend:

ga in gesprek en zeg eigenlijk tegen de jongere: “Ik geloof in jou. Sta op je eigen benen en laat zien wat je kunt. Ik sta achter je, niet voor je.” Geef die boodschap mee, steeds weer, en handel ernaar. Laat merken dat falen oké is, als je maar weer opstaat. Zo ontstaat er geleidelijk een nieuwe generatie volwassenen die weet hoe het is om iets zélf te bereiken. En die generatie zal hun ouders dankbaar zijn.

Ze zullen hun ouders dankbaar zijn dat ze hen het belangrijkste duwtje gaven. Dat is het duwtje naar onafhankelijkheid. Kortom, gun je kind de kans om te groeien. Gun jezelf als ouder de trots om te zien hoe hij of zij het uiteindelijk helemaal zelf redt. Dat is de beloning voor allebei.

Sta op je eigen benen. Ontdek hoeveel sterker jullie band wordt wanneer hij niet langer gebaseerd is op moeten. De band is sterker wanneer hij gebaseerd is op kunnen. 💪

info Narcistisch leiderschap

Bronnen:

De inzichten in dit artikel worden ondersteund door onderzoeksbevindingen. Daarnaast zijn experts op het gebied van jeugd en opvoeding betrokken. Een voorbeeld is een Australische studie over de mentale impact van lang thuiswonen scientias.nl. Andere bronnen zijn adviezen van financieel hulpverleners plusonline.nl, pedagogische uitgangspunten van het Nederlands Jeugdinstituut nji.nl en praktijkvoorbeelden uit PlusMagazine plusonline.nl. Deze bronnen benadrukken allemaal één kernboodschap. Zelfstandigheid en leren op eigen benen staan is onmisbaar voor een gezonde ontwikkeling. Dit geldt zowel voor het kind als voor de ouder.

Vijf Vragen voor Zelfreflectie: Sta op je Eigen Benen

  1. Hoe kijk jij naar je eigen financiële onafhankelijkheid? Welke stappen heb je al gezet om op eigen benen te staan?
  2. Welke rol spelen jouw ouders in jouw zelfstandigheid? Voel je je gesteund of dieper afhankelijk van hen?
  3. Wat zijn de grootste obstakels die je ervaart bij het bereiken van je onafhankelijkheid? Hoe zou je deze kunnen overwinnen?
  4. In hoeverre ben je bereid om je verantwoordelijkheid voor je financiële situatie op je te nemen? Welke vaardigheden wil je daarvoor verder ontwikkelen?
  5. Hoe kun je open communicatie met je ouders bevorderen om samen aan jouw zelfstandigheid te werken?

Alles op onze blog is voor Zelfzorg en solidariteit, vaardigheids- en reflectiepraktijk, groei en bewustwording met psycho-educatieve informatie over individu en samenleving.

Op geen enkele manier is dit een aanzet tot haat of geweld, discriminatie of racisme.

€1 per maand… geef je een Oekraïens weeskind opnieuw hoop

✨ Jouw volgende stap naar heling begint hier

Voel je dat dit artikel je raakte? Dat het iets in beweging zette? Laat dat moment niet verloren gaan.

Sluit je aan bij onze online community – een warme, veilige plek waar gelijkgestemden elkaar begrijpen en ondersteunen.

👉 Doe een groeitaak die bij dit artikel hoort. Kleine stappen, grote transformaties.

Laat een reactie achter. Jouw stem kan iemand anders precies de herkenning geven die ze vandaag nodig heeft.

👉 Deel dit artikel met een vriend(in) die worstelt of twijfelt. Soms is één doorstuuractie het verschil tussen vastzitten en vooruitkomen.

🌿 Samen bouwen we aan herstel, kracht en emotionele vrijheid. Steun ons zonder extra kosten door aankopen bij bol. klik op onderstaande afbeelding.

Steun ons zonder extra kost door uw aankopen bij :

https://www.steunfondsvooroekraine.be/donatiepagina

Meer info over Johan Persyn
Meer info over Annemie Declercq

Liefs Annemie

Gebruik het contactformulier!

We zijn benieuwd naar je reactie hieronder!Reactie annuleren