Hallo iedereen. We zijn hier samen om te hebben over de rechten van een groep mensen. Deze groep wordt vaak over het hoofd gezien. Ze strijden voor gelijke behandeling met een vurigheid die inspirerend is voor ons allemaal. Ik wil het hebben over de LGBTQ+-gemeenschap in Europa.
Nog niet zo lang geleden moesten ze leven in de schaduw. Gezinnen werden niet erkend. Tieners werden gepest en waren alleen. Werknemers durfden niet zichzelf te zijn. Mensen waren bang voor geweld. Maar vandaag roepen we luid: genoeg!
Telkens wanneer we denken dat we vooruitgang boeken, zien we weer een stap terug.
In het ene land vieren homostellen het ene huwelijk na het andere. Aan de andere kant van de grens ontvangen mensen geen sterf- of geboortebewijs. Dit gebeurt onder een naam die hun gender reflecteert. In ons Europa van nu hebben we gezien hoe Europese premiers van topfuncties openlijk homo zijn. Denk aan Luxemburgs premier Xavier Bettel en Iers premier Leo Varadkar. We weten dat het kan, en moet! Maar zijn we echt gelijk? Het antwoord is: nee. Nog altijd zijn er enorme ongelijkheden.
Denk aan een jong koppel in Slovenië of Italië. Het kan zijn dat zij hun liefde niet eens formeel kunnen vastleggen. Of ouders in Bulgarije: 18 landen in Europa hebben geen enkele vorm van wettelijk geregistreerd partnerschap voor gelijke paren. Hoe kan dat eerlijk zijn? Terwijl de wetboekparagrafen soms verschillen, blijft de grondwet van de menselijke waardigheid overal hetzelfde. Het is geen privilege, maar een recht dat twee mensen van liefde kunnen genieten.
Op de werkvloer hoor ik verhalen van getalenteerde mensen die hun identiteit moeten verbergen.
“Durf jij jouw partner op het werk te noemen?” vraag ik. Nog altijd zegt een te groot aandeel: nee. Uit enquêtes blijkt dat zo’n 18% van LGBTI-werknemers zich gediscrimineerd voelt op het werk fra.europa.eu – zelfs 30% onder trans personen fra.europa.eu. Denk je in: bijna een derde van je collega’s weet niet of zijn manager hem wel zal begrijpen. Zij aarzelen om te vertellen wie ze zijn. Dat is geen inclusie; dat is angst.
Op school groeien onze kinderen op in haat.
Volgens de Verenigde Naties ondervindt meer dan de helft van LGBTQI-leerlingen pesterijen op school unesco.org. Ruim twee derde wordt bedreigd of geïntimideerd fra.europa.eu. Stel je voor: kind na kind die naar huis gaat met littekens van woorden – littekens die nooit meer weggaan. Hoeveel talenten verliezen we als we zulke kids laten vallen? We weten dat in een veilige klas elk kind bloeit.
Daarom is het onacceptabel. In bijna de helft van de Europese landen komt seksuele geaardheid nog helemaal niet aan bod in de lesprogramma’s. Dit moet veranderen unesco.org. Wij eisen dat leraren de tools krijgen om inclusief te zijn. Elk kind moet een rolmodel kunnen zien. Ze mogen niet steeds voorhoofdgestreken worden.
De gezondheidszorg zou een veilige haven moeten zijn, maar dat is het nog niet.
Nog steeds durft bijna de helft van de LGBTQ+-patiënten hun dokter niet in te lichten over hun geaardheid. Ze zwijgen ook over hun identiteit coe.int. De cijfers liegen niet: 16% is wel eens ronduit slecht behandeld in de zorg vanwege hun geaardheid coe.int, en onder trans personen is dat zelfs 34% coe.int. Denk even aan de consequenties: sommige mensen blijven weg bij dokters. Anderen melden zich ziek met andere klachten, omdat ze niet durven zeggen wat er werkelijk speelt. We kennen allemaal emoties rond ziekte; voor de LGBTQ+-gemeenschap komt daar de schaamte nog bij, onterecht en pijnlijk. Dat laten we niet langer gebeuren.
Voorts willen we veiligheid.
Nog altijd zegt meer dan één op de tien LGBTI’ers dat ze de afgelopen jaren zijn aangevallen fra.europa.eu! Dat in Europa, anno 2025. Vertaald naar Nederland: 12% van onze LGBTQ+-broeders en zusters gaf vorig jaar aan fysiek te zijn mishandeld nos.nl. En verbaal geweld? De fractie die in Nederland daarop viel, was 53% nos.nl. Als dit in geen ander mensenleven acceptabel zou zijn, waarom dan voor sommige? Wij willen dat elke aanval als landelijk delinquentie wordt gezien, óók tegen homo’s, lesbiennes, transgenders en intersekse personen. Love is no crime, haat wel!
Laten we eerlijk zijn: regeringen spelen een grote rol.
Terwijl sommige landen vooruitgaan met regenbooggezinnen en Pride, klinken er in andere landen schokkende woorden. In Polen spreken politici bijvoorbeeld openlijk over “LGBT-ideologie” als een gevaar hrw.org. Niet alleen woorden: meer dan 90 Poolse regio’s hebben zichzelf uitgeroepen tot zogenoemde “LGBT-vrije zones” hrw.org. Dat betekent: wij willen geen liefde, geen diversiteit. Als we zulke uitspraken horen, moeten we alarm slaan. Gaan we dat accepteren, dat haters hun campagne voeren op onze staatsomroepen? Nee! We zeggen luid en duidelijk: laat dít stoppen. Ons EU-lidmaatschap staat voor mensenrechten, niet voor praatjes over haat.
Ik weet dat jullie net als ik dromen van een Europa waar seksuele oriëntatie of genderidentiteit geen achterhaald probleem is.
Het is een vanzelfsprekend onderdeel van de diversiteit om ons heen. Er zijn lichtpuntjes. We hebben gezien dat waar mensen opstaan – op straat, in gebouwen, in het parlement – verandering kan ontstaan. In meer en meer landen hebben LHBTI-politici het lef om zichzelf te zijn en toch de hoogste rangen te bereiken. Denk aan Luxemburgs premier Xavier Bettel reuters.com en Ierlands Varadkar theguardian.com. Denk aan de regenboogvlag die elk jaar fier wappert in de straten van Madrid. In Amsterdam, Bergen, Athene en talloze andere steden wappert hij eveneens. Deze voorbeelden geven kracht.
Toch is strijd nooit voorbij. Vandaag roepen we op tot actie.
We roepen op om niet te zwijgen als een vriend of buurman wordt gepest. Om niet weg te kijken als er een Haithaat-propagandawet wordt voorgesteld. Om te stemmen en te lobbyen voor leiders die gelijkheid durven uitspreken. “Eén stap achteruit is er al één te veel,” zeggen we. Iedere kleine overwinning – een nieuwe wet hier, een beleidsmaatregel daar – vieren we, maar we blijven ook kritisch. De strijd voor veiligheid, gelijkheid en waardigheid is een gezamenlijke opdracht.
Laten we afsluiten met dit sentiment: Europese waarden zijn vrijheidswaarden. Vrijheid om te houden van wie je wilt. Vrijheid om jezelf te zijn, zonder angst. Wij zijn Europa; wij zijn wiens rechten met voeten worden getreden als zij een regenboog pakken. En wij zullen spreken voor hen die dat niet mogen.
FAQ LGBTQ+ rechten in Europa 2025
Hoe staat het met de LGBTQ+ rechten in Europa in 2025?
Hoewel er vooruitgang is in landen zoals Nederland, Spanje en Duitsland, blijven er grote ongelijkheden. In 18 Europese landen is er nog steeds geen wettelijk partnerschap voor gelijke paren, en in Oost-Europa heerst structurele discriminatie.
Welke landen erkennen nog geen LGBTQ+ huwelijken of partnerschappen?
Onder andere Bulgarije, Roemenië, Polen en Letland weigeren nog steeds het homohuwelijk of gelijke partnerschappen te erkennen. In sommige regio’s bestaan zelfs zogenaamde ‘LGBT-vrije zones’.
Hoe ervaren LGBTQ+ personen discriminatie op het werk?
Uit cijfers van FRA (fra.europa.eu) blijkt dat 18% van LGBTI-werknemers discriminatie ervaart, oplopend tot 30% bij transpersonen. Velen verbergen hun identiteit uit angst voor pesterijen of uitsluiting.
Hoe worden LGBTQ+-leerlingen behandeld op school?
Meer dan de helft van de LGBTQI-leerlingen ervaart pesterijen of bedreigingen. In bijna de helft van de Europese landen komt seksuele geaardheid nog niet aan bod in het onderwijs. Dit draagt bij aan angst en uitsluiting.
Wat kan er verbeterd worden voor LGBTQ+ inclusie in Europa?
Er is nood aan sterker beleid rond gelijke rechten, bescherming tegen haatmisdrijven en onderwijs over diversiteit. Ook de gezondheidszorg moet inclusiever worden, zodat LGBTQ+-patiënten zonder angst hulp kunnen zoeken.
Alles op onze blog is voor Zelfzorg en solidariteit, vaardigheids- en reflectiepraktijk, groei en bewustwording met psycho-educatieve informatie over individu en samenleving.
Op geen enkele manier is dit een aanzet tot haat of geweld, discriminatie of racisme.
✨ Jouw volgende stap naar heling begint hier
Voel je dat dit artikel je raakte? Dat het iets in beweging zette? Laat dat moment niet verloren gaan.
Sluit je aan bij onze online community – een warme, veilige plek waar gelijkgestemden elkaar begrijpen en ondersteunen.
👉 Doe een groeitaak die bij dit artikel hoort. Kleine stappen, grote transformaties.
Laat een reactie achter. Jouw stem kan iemand anders de herkenning geven die ze vandaag nodig heeft.
👉 Deel dit artikel met een vriend(in) die worstelt of twijfelt. Soms is één doorstuuractie het verschil tussen vastzitten en vooruitkomen.
🌿 Samen bouwen we aan herstel, kracht en emotionele vrijheid. Steun ons zonder extra kosten door aankopen bij bol. klik op onderstaande afbeelding.
Geef het artikel een dikke duim!
Steun ons zonder extra kost door uw aankopen bij :
Liefs Annemie