Heb jij ooit gedacht: “Waarom vecht Oekraïne nog?”

Misschien hoorde je iemand zeggen: “Kunnen ze niet gewoon wat land opgeven?” Dus alsof vrede een soort vastgoeddeal is. Daardoor lijkt het soms alsof grond zonder mensen gewoon aarde is. Maar er zijn hier mensen. Families, scholen, levens, dromen – alles wat vrede juist waard maakt om voor te vechten.

Daarom schreef Olya Burlyuk haar nieuwe essay De mythe van de ‘lege steppe’: hoe Europa Oekraïne verkeerd inschat (RaamopRusland). Want juist daardoor begrijpen we beter hoe het beeld van Oekraïne als lege vlakte diep in onze cultuur zit verankerd. We begrijpen ook waarom dat nu nog altijd gevolgen heeft.

Een vrouw met bruin haar in een zwart jasje geeft een verklaring, met haar handen bewegend als onderdeel van haar uitleg.  Oekraïense politicoloog Kateryna Zarembo spreekt over vrede.

Bovendien vertelt Kateryna Zarembo, Oekraïense politicoloog en moeder van vier, over een Italiaanse talkshowhost. Deze host vroeg haar herhaaldelijk of Oekraïners uit “de aan Rusland over te dragen gebieden” al geëvacueerd waren. Toen Kateryna verbaasd antwoordde: “Welke overdracht? Mensen daar bereiden hun kinderen voor op een nieuw schooljaar. In Oekraïne, niet in Rusland.”, bedankte de presentatrice haar voor een “alternatieve kijk”. Kortom: alsof feiten en menselijke waardigheid slechts meningen zijn.

De obsessie met landverlies – een Westerse illusie

Wat Kateryna meemaakte, is dus geen uitzondering. Integendeel, het is symptomatisch voor een bredere denkfout: de “pornografie van landconcessies.” Dat klinkt brutaal, en dat is het ook. Het zegt veel over ons. We raken opgewonden bij het idee van vrede ten koste van andermans thuis.

We kennen het bovendien uit andere contexten: de pornografie van pijn (Susan Sontag) of de pornografie van armoede. Daardoor leren we hoe menselijk leed vaak wordt gereduceerd tot spektakel. En nu herhaalt dat patroon zich, maar dan met land in plaats van lichamen. Er ontstaat daardoor een geopolitieke fascinatie: Hoeveel zullen ze verliezen? Hoe snel?

Het idee dat Oekraïne “toch wat land kan missen” is niet alleen moreel failliet, maar ook historisch blind. Oekraïne heeft al 7% van zijn grondgebied verloren sinds 2014 – méér dan heel Nederland. En juist daardoor weten we: het heeft de agressie niet gestopt, het heeft ze gevoed.

Waarom zoveel mensen dit tóch geloven

Misschien komt het omdat velen Oekraïne niet écht zien. Niet op de kaart, en daardoor ook niet in hun hart.
Het is het bekende “Westsplaining”: experts die over Oekraïne praten zonder Oekraïners te horen. Bovendien vergeten velen – door wat we het “goudvisgeheugen” kunnen noemen – dat elke concessie Rusland alleen maar gretiger maakt.

Daar komt nog iets bij. Zoals de filosoof Volodymyr Yermolenko schrijft, beeldt de Westerse cultuur Oekraïne al eeuwen af als een lege steppe. Het wordt gezien als een plaats zonder mensen. Het is een plaats zonder geschiedenis.

Daardoor lijken de schilderijen van Delacroix of Liszt’s symfonie Mazeppa opeens geen kunst meer. Ze worden gezien als conditionering: eindeloze leegte, woeste natuur. Er is geen enkel dorp of gezicht te zien. En als er niemand is, wat kan er dan verloren gaan?

Toch is dat beeld niet onschuldig. Integendeel: het voedt een onbewust idee dat Oekraïens land geen thuis is. En daardoor wordt het makkelijker om vrede te verwarren met overgave.

Oekraïne ís geen lege steppe

Daarom is het belangrijk te begrijpen dat het Westen Oekraïne anders afbeeldt dan andere regio’s. Het Oosten was altijd Europa’s “ander” – exotisch, mysterieus. De Balkan werd gezien als het chaotische broertje. En Rusland? Groot, machtig, bedreigend, maar respectabel. Oekraïne daarentegen werd voorgesteld als het land zonder “ander”: leeg, stil, niet-rouwbaar.

Zoals de Amerikaanse filosoof Judith Butler uitlegt, telt in onze beeldvorming niet elk leven even zwaar. Sommige levens zijn – letterlijk – minder rouwbaar. Daardoor blijken Oekraïense levens in de Westerse verbeelding vaak minder waard om te rouwen. En dat bepaalt weer hoe we reageren op oorlog.

Daarom is het tijd om die leegte te vullen – met waarheid, empathie en aanwezigheid. De Oekraïense kunstenaar Bogdana Chilikina spreekt in haar werk TUT LYUDY over iets belangrijks. Het is een eenvoudige, maar essentiële herinnering aan menselijkheid.

Hoop, veerkracht en verantwoordelijkheid

Wij – als burgers, als mediagebruikers, als mensen – hebben dus een keuze. Blijven we toekijken, of spreken we eindelijk uit dat vrede geen ruil is, maar recht? Geen landruil, maar menswaardigheid. Geen leegte, maar leven.

Dus: wij vallen. Wij staan op. En wij groeien. 🌻

info kruisweg voor Oekraïne

Zelfzorg & Reflectie

🕊️ Sta even stil bij wat echte vrede betekent, want bewustwording begint bij aandacht.
💪 Wees kritisch bij nieuwsconsumptie, zodat manipulatie geen kans krijgt.
🌺 Steun stemmen die ter plekke leven en lijden, want solidariteit is heling in actie.

Linkse Sociale Bewegingen in Oekraïne (2022–2025)

Slot – Onze stem telt

Oekraïne is geen leeg landschap. Het is een land van mensen, van hoop, van licht. En zolang we blijven herhalen: Hier zijn mensen, kunnen geen enkele concessies dat wissen.

Daarom geldt: Onze stem kan gedempt worden, maar nooit verstommen.

➡️ Wat denk jij? Deel je gedachten hieronder of steun een Oekraïense organisatie die ter plaatse hulp biedt.

info Geopolitieke veranderingen in Europa

Socialmediaposts om te delen

1️⃣ “Kunnen ze niet gewoon wat land opgeven?” – Die vraag verraadt meer over óns dan over Oekraïne. Lees waarom in ‘De pornografie van landconcessies’. 🌻🇺🇦 #Oekraïne #Vrede #Menselijkheid
2️⃣ Oekraïne is geen lege steppe. Er zijn hier mensen. 🕊️ #KaterynaZarembo #RAAM #Empathie
3️⃣ Wat zegt het over ons als vrede voelt als voyeurisme? Lees het verhaal achter de ‘pornografie van landconcessies’. 💭 #Reflectie #Zelfzorg #Europa

Alles op onze blog is voor Zelfzorg en solidariteit, vaardigheids- en reflectiepraktijk, groei en bewustwording met psycho-educatieve informatie over individu en samenleving.

Op geen enkele manier is dit een aanzet tot haat of geweld, discriminatie of racisme.

€1 per maand… geef je een Oekraïens weeskind opnieuw hoop

✨ Jouw volgende stap naar heling begint hier

Voel je dat dit artikel je raakte? Dat het iets in beweging zette? Laat dat moment niet verloren gaan.

Sluit je aan bij onze online community – een warme, veilige plek waar gelijkgestemden elkaar begrijpen en ondersteunen.

👉 Doe een groeitaak die bij dit artikel hoort. Kleine stappen, grote transformaties.

Laat een reactie achter. Jouw stem kan iemand anders precies de herkenning geven die ze vandaag nodig heeft.

👉 Deel dit artikel met een vriend(in) die worstelt of twijfelt. Soms is één doorstuuractie het verschil tussen vastzitten en vooruitkomen.

🌿 Samen bouwen we aan herstel, kracht en emotionele vrijheid. Steun ons zonder extra kosten door aankopen bij bol. klik op onderstaande afbeelding.

Steun ons zonder extra kost door uw aankopen bij :

https://www.steunfondsvooroekraine.be/donatiepagina

Meer info over Johan Persyn
Meer info over Annemie Declercq

Liefs Annemie

Gebruik het contactformulier!

We zijn benieuwd naar je reactie hieronder!Reactie annuleren