Categorieën
Onderzoek en bronnen beoordelen ouderschap

Opvoeding en narcistische trekken: wat onderzocht Brummelman?

Warmte, overwaardering en zelfwaardering zijn verschillende begrippen. Deze onderzoeksbespreking helpt ze uit elkaar houden, zonder kinderen te diagnosticeren of ouders schuld te geven.

Onderzoek naar opvoeding en narcistische trekken geeft geen recept waarmee je narcisme bij een kind kunt voorkomen. Het kan wel helpen om begrippen en conclusies zorgvuldiger te gebruiken. Liefde tonen, gedrag bespreken en iemand boven anderen plaatsen zijn geen uitwisselbare dingen.

Welke oorspronkelijke studie bedoelen we?

In Origins of narcissism in children van Brummelman en collega’s (2015) deden 565 kinderen en hun ouders mee. De kinderen waren bij de eerste meting 7 tot 11 jaar; meisjes én jongens namen deel. De onderzoekers verzamelden vier keer vragenlijstgegevens, telkens met zes maanden ertussen, via Nederlandse basisscholen.

Kinderen rapporteerden over narcistische trekken, zelfwaardering en ouderlijke warmte; ouders onder meer over overwaardering. Het ging om vragenlijstscores, niet om vastgestelde persoonlijkheidsstoornissen. Het onderzoek volgde samenhangen door de tijd en was geen willekeurig toegewezen opvoedingsprogramma.

Onze vaste leeswijzer helpt bij onderzoek lezen zonder individuele oorzaken te beloven. De methodepassages maken hier duidelijk waarom de oude belofte “voorkom narcisme bij jongens” te ver ging.

Overwaardering is iets anders dan warmte

Met overwaardering onderzochten de auteurs opvattingen dat het eigen kind bijzonderder is dan andere kinderen of speciale behandeling verdient. Hogere overwaardering voorspelde in hun statistische modellen latere narcismescores. Warmte hield verband met latere zelfwaardering; gebrek aan warmte voorspelde in deze studie geen narcisme.

Een toekomstgericht verband is nog geen individuele oorzaak of preventiegarantie. Je kunt uit deze metingen niet bepalen welke ouder één kind “narcistisch heeft gemaakt”. Voor de begripsafbakening blijft de gids over narcistische trekken en een persoonlijkheidsstoornis de hoofdroute.

Wat betekent dit voor een gewoon gesprek?

Je kunt als ouder vragen wat je precies wilt zeggen wanneer je trots bent. Gaat het om een concrete handeling, jouw genegenheid of een vergelijking waarin jouw kind boven anderen komt te staan? Die leesvraag hoeft geen voortdurende controle op elk compliment te worden.

Fictief voorbeeld: na een spel zegt een ouder: “Ik zag dat je opnieuw naar de ander luisterde toen jullie het niet eens waren.” Wanneer het kind iemand uitscheldt, kan de ouder daarnaast zeggen: “Je mag teleurgesteld zijn. Uitschelden doen we niet; we zoeken een andere manier om dat te zeggen.”

Dit is een redactioneel gespreksvoorbeeld, geen uit de studie bewezen preventiemethode. Het stelt bij het kind geen diagnose. Je hoeft warmte niet weg te nemen of ieder gedrag aan een toekomstige persoonlijkheid te koppelen om een grens duidelijk te maken.

Een kind is meer dan één reactie

Boos worden na verlies, aandacht vragen of een compliment prettig vinden is geen grond om een kind een persoonlijkheidslabel te geven. Kijk naar de concrete situatie en wat het kind nodig heeft om mee te kunnen doen. Bij aanhoudende zorgen kun je die met een passende professional bespreken, zonder vooraf de oorzaak vast te leggen.

De oude voorbeelden werden als praktijkverhalen voorgesteld terwijl hun herkomst niet vaststond. Ze zijn hier vervangen door één expliciet fictief gesprek. Ook de vroegere zekerheid over latere empathie, emotieonderdrukking en volwassen relaties wordt niet uit deze studie afgeleid.

Neem één vraag mee, geen schuldvraag

Je kunt een recente reactie van jezelf bekijken en vragen: wat wilde ik overbrengen en hoe zou ik dat concreter kunnen zeggen? Je hoeft er geen volledige opvoedingsstrategie van te maken. Liefde en respect verdienen ruimte zonder dat je een onderzoeksuitkomst bij jouw kind moet bereiken.

Deze bijdrage bespreekt één publicatie. De uitgeverspagina was bij rechtstreeks openen beperkt toegankelijk; de geïndexeerde oorspronkelijke methode- en samenvattingspassages konden worden gelezen. Ze biedt geen volledige nieuwe literatuurreview en voorspelt geen individuele ontwikkeling.

Deze bijdrage biedt algemene uitleg en zelfreflectie, geen persoonlijke diagnose of behandeling. Een vraag of fout melden kan via onze contactpagina; dit is geen crisisdienst. Lees onze publicatieprincipes en Annemies auteursprofiel.


Ontdek meer van

Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.

We zijn benieuwd naar je reactie hieronder!

Schakel JavaScript in om een reactie achter te laten.

Ontdek meer van

Abonneer je nu om meer te lezen en toegang te krijgen tot het volledige archief.

Lees verder