Ibogaïne: Effecten op Verslaving en Traumaherstel
Ibogaïne als medicijn tegen verslaving
In de Westerse wereld staat iboga vooral bekend als hulpmiddel om een drugsverslaving snel en effectief te kunnen helpen genezen. Behandelingen met ibogaïne zijn echter controversieel. Uitsluitend wetenschappelijk bewijs is er (nog) niet.
Momenteel wordt er veel onderzoek gedaan naar de anti-verslavende werking van ibogaïne. Dit onderzoek vindt plaats, onder andere, in het Radboud Medisch Centrum in Nijmegen.
Ibogaïne tegen heroïne en opioïde verslaving
Anekdotisch bewijs laat zien dat er aanwijzingen zijn. Ibogaïne wordt vooral gebruikt bij verslavingen aan sterke pijnstillers. Deze pijnstillers vallen in de categorie opioïden. Er zijn aanwijzingen dat ibogaïne vooral bij verslavingen aan sterke pijnstillers wordt gebruikt. Deze pijnstillers vallen in de categorie opioïden. Het kan ook effectief zijn. Je kunt hierbij denken aan stoppen met een geneesmiddel als morfine, oxycodon, tramadol, methadon of fentanyl. Ook de straatdrug heroïne, wat chemisch gezien nauwelijks verschilt van morfine, valt in de categorie opioïden.
Schoonspoelen van opioïde-receptoren
Het idee is dat ibogaïne de receptoren in de menselijke hersenen die opioïden hun werk laten doen, ‘schoon spoelt’. Deze opioïde-receptoren zijn door langdurig gebruik van slag. Zodra er onvoldoende stimulatie plaatsvindt, ontstaan er heftige ontwenningsverschijnselen. Dit gebeurt tijdens een afkickproces.
Tijdens een (vaak meerdaagse) iboga ceremonie wordt het proces versneld doorlopen. Tijdens dit proces worden de opioïde-receptoren schoongespoeld. Ze nemen weer hun normale, natuurlijke functie aan.
Het komt er op neer dat het ontgiftingsproces tijdens de ceremonie helemaal voltooid wordt, zonder langdurige ontwenningsverschijnselen.
Effect van visioenen op verslavingsgedrag
Naast deze fysieke uitwerking van ibogaïne, heeft men een sterk vermoeden. De visioenen en hallucinaties van een iboga-ervaring hebben ook een sterke uitwerking. Ze beïnvloeden vooral het bewustzijn van mensen.
Gebruikers geven regelmatig aan dat ze door de ervaring een andere kijk op het leven hebben gekregen. Ze ontvangen inzichten waarmee ze de periode van verslaving makkelijker achter zich kunnen laten.
Het effect van psychedelica (waar iboga onder geschaard wordt) op de menselijke psyche wordt de laatste jaren flink onderzoek gedaan. Zo zijn er inmiddels al psychotherapieën ontwikkeld. Door middel van het gebruik van MDMA of psilocybine . Deze stoffen zijn de werkzame stof in ‘magische’ paddenstoelen en truffels. Er worden indrukwekkende resultaten behaald.
Is er een effect voor traumaherstel?
Ibogaïne is een psychoactieve stof die wordt gewonnen uit de schors van de wortels van de Afrikaanse plant Tabernanthe iboga. Er is enig onderzoek gedaan naar de potentiële therapeutische effecten van ibogaïne op verslavingen. Er is echter momenteel weinig wetenschappelijk bewijs. Dit bewijs wijst niet op de effectiviteit ervan bij traumaherstel.
Er zijn echter enkele rapporten en anekdotisch bewijs dat suggereren dat ibogaïne een diepgaande spirituele ervaring kan veroorzaken. Sommige individuen hebben deze ervaring beschreven als therapeutisch en genezend voor emotionele trauma’s. Deze ervaring wordt vaak gekenmerkt door introspectie, emotionele verwerking en het herbeleven van traumatische herinneringen.
Het is belangrijk op te merken dat ibogaïne een potentieel gevaarlijke stof is. Het kan ernstige bijwerkingen veroorzaken, waaronder hartritmestoornissen, neurologische complicaties en zelfs de dood in sommige gevallen. Daarom wordt het gebruik ervan sterk afgeraden buiten gecontroleerde medische omstandigheden en onder toezicht van ervaren professionals.
Voor traumaherstel zijn er andere, meer gevestigde en evidence-based benaderingen beschikbaar. Deze omvatten therapieën zoals cognitieve gedragstherapie (CGT), Eye Movement Desensitization and Reprocessing (EMDR) en traumagerichte therapieën. Andere vormen van psychotherapie zijn ook beschikbaar om mensen te helpen bij het verwerken van traumatische ervaringen. Ze zijn er ook om mensen te helpen hun leven opnieuw op te bouwen.
Als iemand overweegt om ibogaïne te gebruiken als onderdeel van hun traumaherstelproces, is het van vitaal belang. Ze moeten eerst een grondige evaluatie uitvoeren. Men moet eerst een grondige evaluatie uitvoeren. Het is ook belangrijk om professioneel advies in te winnen. Daarnaast moeten zorgvuldig de risico’s en voordelen worden afgewogen.
Referenties
1. Alper KR, Lotsof HS, Kaplan CD (2008). De ibogaïne medische subcultuur. J. Ethnopharmacol. 115 9–24. 10.1016 / j.jep.2007.08.034 [PubMed] [Google Scholar]
2. Bastiaans E. (2004). Leven na ibogaïne: een verkennend onderzoek naar de langetermijneffecten van ibogaïne-behandeling op drugsverslaafden. Doctorandus scriptie, Vrije Universiteit Amsterdam; Amsterdam. 10.1002 / 14651858.CD004147.pub3. [Google Scholar]
3. Belgers M., Leenaars M., Homberg JR, Riskes-Hoitinga M., Schellekens AF, Hooijmans CR (2016). Ibogaïne en verslaving in het diermodel, een systematische review en meta-analyse. Vert. Psychiatrie 6:e826. 10.1038 / tp.2016.71 [PMC gratis artikel] [PubMed] [Google Scholar]
4. Lijm P., Lockhart M., Lam F., Hung N., Hung CT, Friedhoff L. (2015a). Oplopende dosis-studie van noribogaïne bij gezonde vrijwilligers: farmacokinetiek, farmacodynamiek, veiligheid en verdraagbaarheid. J. Clin. Pharmacol. 55 189-194. 10.1002 / jcph.404 [PubMed] [Google Scholar]
5. Kubiliene A., Marksiene R., Kazlauskas S., Sadauskiene I., Razukas A., Ivanov L. (2008). Acute toxiciteit van ibogaïne en noribogaïne. Geneeskunde 44 984-988. [PubMed] [Google Scholar]
6. Mash DC, Kovera CA, Pablo J., Tyndale RF, Ervin FD, Williams IC, et al. (2000). Ibogaïne: complexe farmacokinetiek, bezorgdheid over de veiligheid en voorlopige maatregelen voor de werkzaamheid. Ann. NY Acad. Sci. 914 394–401. 10.1111/j.1749-6632.2000.tb05213.x [PubMed] [Google Scholar]
7. Staley JK, Ouyang Q., Pablo J., Hearn WL, Mash DC (1996). Farmacologische screening voor activiteiten van 12-hydroxyibogamine: een primaire metaboliet van de indoolalkaloïde ibogaïne. Psychopharmacology 127 10-18. 10.1007 / BF02805969 [PubMed] [Google Scholar]
Alles op onze blog is voor Zelfzorg en solidariteit, vaardigheids- en reflectiepraktijk, groei en bewustwording met psycho-educatieve informatie over individu en samenleving.
Op geen enkele manier is dit een aanzet tot haat of geweld, discriminatie of racisme.
Zie je een fout of heb je een vraag?
We doen ons best om de informatie op narcisme.blog zo zorgvuldig, correct en actueel mogelijk te houden. Toch kan er altijd ergens een fout, onduidelijkheid of verouderde informatie staan.
Merk je een onjuistheid op, heb je een inhoudelijke vraag of denk je dat bepaalde informatie moet worden aangepast? Laat het ons dan gerust weten via het daarvoor voorziene contactkanaal.
We bekijken meldingen zo zorgvuldig mogelijk en passen informatie aan wanneer daar een gegronde reden voor is. Ook verzoeken om bepaalde inhoud te corrigeren, aan te vullen of te verwijderen worden ernstig genomen en individueel beoordeeld.
Om je vraag efficiënt te kunnen behandelen, vragen we om dezelfde melding niet via verschillende kanalen tegelijk te versturen. Eén duidelijke boodschap met de link naar de betreffende pagina en een korte toelichting helpt ons het snelst verder.
Betrouwbare informatie, transparantie en respect voor onze lezers staan voor narcisme.blog centraal. Daarom waarderen we het wanneer je ons attent maakt op mogelijke fouten of verbeterpunten.
✨ Jouw volgende stap naar heling begint hier!
Voel je dat dit artikel je raakte? Dat het iets in beweging zette? Laat dat moment niet verloren gaan. Like, comment en share!
Sluit je aan bij onze online community – een warme, veilige plek waar gelijkgestemden elkaar begrijpen en ondersteunen.
👉 Doe een groeitaak die bij dit artikel hoort. Je vindt de groeitaken bovenaan de blog. Kleine stappen, grote transformaties.
Jouw stem kan iemand anders de herkenning geven die ze vandaag nodig heeft.
👉 Deel dit artikel met een vriend(in) die worstelt of twijfelt. Soms is één doorstuuractie het verschil tussen vastzitten en vooruitkomen.
Liefs Annemie en Johan Persyn-Declercq