In naam van het kind: 4. Tien weken opgesloten in coronatijd

In een afgelegen jeugdinstelling ervaart de 19 maanden oude Noah de impact van de covid-epidemie. Twaalf kinderen, elk met een eigen verhaal, voelen de isolatie intens. De routine wordt verstoord, en verdriet neemt toe. Noah probeert contact met zijn familie te maken via videochat, maar wordt geconfronteerd met het gemis van liefde en nabijheid. Terwijl begeleiders hun best doen om steun te bieden, blijft de emotionele pijn aanwezig. Na tien weken van schijnbare gevangenschap, herkent hij zijn moeder en vindt liefdevolle connectie, maar de littekens van deze periode blijven.
In naam van het kind 3. Rechtbank zonder Recht
Het is een grauwe ochtend. Jonas en Mira worden voor het eerst telefonisch uitgenodigd voor een zitting bij de jeugdrechtbank. Het voelt als een rechtbank zonder recht. Niet per e-mail. Niet via een aangetekend schrijven of een deurwaarder. Maar gewoon, op een doordeweekse donderdagavond, via een kort telefoontje. Ze zijn op reis. Niemand vraagt waar […]
In naam van het kind 2. Het machtsspel van een pleegzorgbegeleidster die het netwerk miskent
In een gespannen gesprek met pleegzorgbegeleidster mevrouw D. bespreken Mira en Jonas de zorg voor pleegkind Noah. Ze benadrukken hun sterke band met hem en zijn moeder, maar mevrouw D. uit bezorgdheid over te veel betrokkenheid, wat volgens haar de objectiviteit schaadt. Mira, als orthopedagoge, pleit voor nabijheid en continuïteit als essentiële elementen voor Noah’s welzijn. Ondanks hun ervaring en positieve evaluaties wordt hun netwerkplaatsing afgewezen, wat Mira en Jonas als een schending van Noah’s rechten beschouwen. Ze blijven vechten voor wat zij geloven is het beste voor het kind.
Inleiding op de novelle In naam van het kind: Een literaire aanklacht tegen een falend pleegzorgsysteem
De novelle “In naam van het kind” biedt een emotioneel pleidooi voor pleegouders die vaak onbegrepen en gemarginaliseerd worden door bureaucratische systemen binnen de jeugdzorg. Het verhaal, geïnspireerd door echte ervaringen, roept op tot transparantie en benadrukt het belang van kindgerichte zorg, met aandacht voor echte betrokkenheid en veiligheid.
De stille kracht van heling: Hoe oorlogskinderen opnieuw leren lachen
Oorlogskinderen ervaren intens trauma en angst door geweld, maar hebben de veerkracht om te helen. Gen.Camp biedt deze kinderen een veilige omgeving, waar structuur en liefde cruciaal zijn voor herstel. Kleinschalige interventies tonen aan dat psychosociale steun en creatieve expressie helpen bij het verminderen van trauma-symptomen en het bevorderen van sociale cohesie.
Groepstherapie voor kinderen met trauma: Waarom samen helen zo krachtig is
Groepstherapie voor kinderen biedt een veilige omgeving voor het verwerken van trauma. Het helpt kinderen verbinding te voelen, hun ervaringen te delen en nieuwe sociale vaardigheden te ontwikkelen. Dit proces van erkenning en acceptatie bevordert hun heling, waardoor ze zich weer mens voelen en sterker worden in de toekomst.