Vreedzaam ontmoeten van de zondebok is wat moet gedaan.
René Girard’s mimetische theorie stelt dat menselijke verlangens worden aangeleerd door anderen, wat leidt tot rivaliteit en conflicten. Dit resulteert in de aanstelling van zondebokken door gemeenschappen, wat geweld perpetueert. Girard past deze theorie toe op christelijke theologie, waar verzoening en genade centraal staan, en benadrukt hoe belangrijk begrip en verandering zijn in gemeenschappen.
René Girard en de diepere lagen van Perquy’s denken
Patrick Perquy beschouwt René Girard als een belangrijke inspiratiebron, vooral zijn theorie van mimetisch verlangen, die inzichten biedt in menselijk gedrag en conflicten. Perquy ziet parallellen tussen Girards zondebokmechanisme en Bijbelse verhalen die oproepen tot compassie en inclusiviteit. Hij integreert deze theorieën in zijn eigen leven en werk, vooral in sociale betrokkenheid en liturgieën, die ruimte creëren voor slachtoffers en zoekenden. Gevoed door denkers zoals Auerbach en Oosterhuis, campagneert Perquy voor een dynamisch geloof in gemeenschap, gerechtigheid en verzoening.
Verzoening : Een viering die je op weg zet.
De viering richt zich op verzoening en verbinding binnen de gemeenschap, met een nadruk op het aansteken van kaarsen ter nagedachtenis aan overledenen. Door muziek, gebeden en rituelen wordt de boodschap van vertrouwen en nieuwe beginnen benadrukt, evenals de noodzaak voor inclusiviteit en begrip in relaties, ondersteund door de teksten van Huub Oosterhuis.