Een wetenschappelijk stukje over glimmers
Stephen Porges’ Polyvagal-theorie, geïntroduceerd in 1995, onderzoekt het autonome zenuwstelsel en de impact van “glimmers” op ons welzijn. Glimmers zijn kleine, positieve momenten die vreugde brengen, in tegenstelling tot triggers die stress veroorzaken. Deb Dana, een expert op dit gebied, benadrukt dat het bewust zoeken naar glimmers helpt bij het reguleren van ons zenuwstelsel en ons een gevoel van veiligheid biedt. Het vergroten van de aandacht voor deze glimmers kan de dagelijkse kwaliteit van leven verbeteren en een gevoel van verbinding bevorderen.
Hoe je je glimmers kunt omarmen?
‘Glimmers’ zijn, in tegenstelling tot ‘triggers’, korte momenten die vreugde of vrede teweegbrengen, waardoor ons zenuwstelsel zich veilig of kalm voelt. Ontwikkeld binnen de Polyvagal-theorie, kan het focussen op deze micromomenten een verschuiving naar autonome regulatie bevorderen, wat gunstig is voor onze gezondheid en welzijn. Praktische manieren om glimpjes in het dagelijks leven op te nemen zijn onder meer luisteren naar kalmerende muziek, verbinding maken met de natuur en interactie hebben met ontspannende sociale feeds.
Uw glimmers leren kan helpen als je getriggerd bent.
De Polyvagaaltheorie, ontwikkeld door Dr. Stephen Porges, introduceert de concepten van ‘triggers’ en ‘glimmers’. Triggers zijn ervaringen die angstgevoelens oproepen en de vecht-, vlucht- of bevriezingsreactie activeren. Aan de andere kant zijn glimpjes ervaringen die je een veilig gevoel geven, waardoor je in een ‘sociale betrokkenheid’-modus terechtkomt. Het herkennen van uw unieke triggers en glimpen is een cruciale levensvaardigheid die uw geestelijke gezondheid aanzienlijk kan beïnvloeden, waardoor u de hele dag veiligheidssignalen kunt creëren en u kunt voorbereiden op reacties op bedreigingen.
Polyvagaaltheorie: wetenschappelijke zelfhulp bij traumaverwerking
De polyvagaaltheorie, ontwikkeld door Stephen Porges, biedt inzicht in hoe ons zenuwstelsel reageert op trauma en veiligheid. Het legt uit dat ons lichaam automatisch schakelt tussen verschillende reacties, afhankelijk van de waargenomen veiligheid. De theorie biedt praktische zelfhulptechnieken, zoals ademhalingsoefeningen en sociale verbinding, om trauma te verwerken en het zenuwstelsel te kalmeren.