Pro-Palestijns protest in Antwerpen: waarom greep de politie zo hard in tegen ongeveer 600 aanwezigen?
Waarom solidariteit met de Palestijnen nog altijd broodnodig is
Om te beginnen is solidariteit met het Palestijnse volk vandaag urgenter dan ooit. Enerzijds blijven onschuldige burgers dagelijks lijden onder bombardementen. Ze worden ook beïnvloed door blokkades en vernielingen. Anderzijds blijft de Israëlische regering onder leiding van Benjamin Netanyahu internationale wetgeving openlijk negeren.
Bovendien weigert diezelfde regering een duurzaam staakt-het-vuren te respecteren. Dit gebeurt ondanks herhaalde oproepen van de Verenigde Naties en talloze mensenrechtenorganisaties. De kolonisatie gaat verder. Het doden en het uithongeren blijft doorgaan. Kortom: de nood aan rechtvaardigheid en menselijkheid is groter dan ooit.
Ten eerste moeten we erkennen dat de bezetting van Palestijns grondgebied niet tijdelijk of toevallig is, maar structureel en systematisch. Dag na dag worden nieuwe nederzettingen gebouwd, grond in beslag genomen en gezinnen verdreven. Daardoor groeit een systeem dat alle kenmerken draagt van een apartheidsregime. Dit regime scheidt bevolkingsgroepen, discrimineert en onderdrukt op basis van afkomst en identiteit.
Daarnaast moeten we onder ogen zien dat internationale verontwaardiging niet volstaat zolang er geen concrete actie volgt. De regels van het internationaal recht worden telkens opnieuw overtreden. Mensenrechten worden geschonden. Humanitaire hulp wordt geweigerd. Collectieve bestraffing blijft schering en inslag. Tegelijkertijd blijft de wereld te vaak zwijgen, of erger nog, wegkijken.
Fiscale Fraude: 30 Miljard Jaarlijks Verlies
Verder gaat solidariteit met Palestina niet over partij kiezen in een conflict. Het gaat over rechtvaardigheid kiezen boven onverschilligheid. We moeten de genocide doen stoppen.
Met andere woorden: het gaat niet om imperialistische politiek, maar om menselijkheid. Bovendien betekent solidariteit luisteren naar de stemmen van gewone mensen die elke dag de prijs betalen voor politieke machtsspelletjes. Het betekent samen opkomen voor universele waarden zoals vrijheid, gelijkheid en waardigheid.
Tenslotte, zolang er sprake is van bezetting, apartheid en straffeloosheid, blijft solidariteit geen optie, maar een morele plicht. Want alleen door onze stem te verheffen, kunnen we bijdragen aan verandering. Anders gezegd: wie zwijgt, kiest de kant van de onderdrukker. Daarom is het vandaag, meer dan ooit, onze verantwoordelijkheid om niet weg te kijken. We moeten samen blijven spreken – luid, helder en vastberaden – in naam van recht, vrede en menselijkheid.
Cirkels en asymmetrisch geweld: stille kracht, morele helderheid en belichaamde solidariteit
Antwerpen 10 november 2025 – Vreedzaam protest met harde afloop
Op maandag 10 november 2025 verzamelden opnieuw honderden mensen in Antwerpen voor een pro-Palestijns protest. Enerzijds heersten hoop, saamhorigheid en vastberadenheid, anderzijds hing er spanning in de lucht. De betoging, georganiseerd door de Antwerpse Coalitie voor Palestina (ACP), verliep aanvankelijk vreedzaam. Er waren gezangen, kaarsen en spandoeken. Maar het eindigde anders dan verwacht.
De politie zette waterkanonnen en honden in om de menigte uiteen te drijven. Daardoor ontstonden verwarring, paniek en verontwaardiging. Sommige ouders probeerden hun kinderen in veiligheid te brengen, terwijl de druk van het water de groep uit elkaar dreef. Wat begon als een oproep tot vrede, eindigde met een harde afloop.
Deze gebeurtenis roept vragen op over de proportionaliteit van het politieoptreden. Er zijn ook vragen over het respect voor het recht op vreedzaam protest in België. Bovendien past dit incident in een bredere trend van verharding bij openbare manifestaties in de stad.
De samenstelling van de Antwerpse Coalitie voor Palestina
De Antwerpse Coalitie voor Palestina is een structureel samenwerkingsverband.
Het bestaat sinds december 2024 uit zestien organisaties:
Pax Christi Vlaanderen, Hart boven Hard, INTAL, Handala, Antwerp for Palestine, Extinction Rebellion Antwerpen, Jong Groen, Comac, UA for Palestine, Workers for Palestine, Masereelfonds, Hand in Hand tegen Racisme, Vredesactie, Vrede vzw, Beitna en Palestina Solidariteit.
info democratie onder druk
Deze organisaties bundelen hun krachten rond drie hoofddoelen:
Solidariteit met de Palestijnse bevolking.
Vredesopbouw en naleving van internationaal recht.
Bescherming van het democratisch recht op manifestatie in Antwerpen.
De coalitie benadrukt dat haar leden niet uit zijn op conflict, maar op bewustwording. Ze willen bruggen bouwen tussen gemeenschappen en roepen Antwerpenaars op niet weg te kijken van onrecht. “We willen niet polariseren,” zegt een van de woordvoerders. “We willen de stem van menselijkheid laten weerklinken. Dit gebeurt in een politiek klimaat dat steeds repressiever wordt.”
“We zijn geen dreiging,” verklaarde een van de organisatoren. “Integendeel, we zijn burgers die opkomen voor rechtvaardigheid. Wij willen gehoord worden, niet gestraft.”
De opkomst en samenstelling van het protest
De Antwerpse politie heeft geen officiële cijfers vrijgegeven. Getuigen en media wijzen erop dat er honderden deelnemers aanwezig waren. Volgens sommige schattingen waren er tussen de 400 en 700 mensen. De menigte bestond uit een brede mix van studenten, gezinnen met kinderen, ouderen en jongeren. Sommigen kwamen rechtstreeks van hun werk of school, anderen reisden speciaal naar Antwerpen om hun steun te betuigen.
Waarom België de genocide op Palestijnen niet mag steunen
Velen droegen Palestijnse sjaals (keffiyehs), vredesvlaggen of borden met boodschappen als “Ceasefire Now”, “Human Rights Aren’t Optional” en “Stop de bezetting, red levens.” De sfeer bleef aanvankelijk vreedzaam, met gezangen, toespraken en momenten van stilte. Toch besloot de politie plots het waterkanon in te zetten, wat paniek veroorzaakte onder aanwezige gezinnen. Kinderen huilden, ouderen struikelden en velen probeerden zich vast te klampen aan elkaar.
“Elke maandag herhalen we hetzelfde ritueel: wij komen met bloemen, zij met waterkanonnen,” vertelde een vertegenwoordiger van Antwerp for Palestine. “Het is ontmoedigend, maar we blijven komen. Want zwijgen is geen optie.”
De organisatoren spraken later van een “onsmakelijke vorm van machtsvertoon”. Ze benadrukten dat de politieactie een poging leek om solidariteit te ontmoedigen. Volgens hen worden burgerprotesten te vaak gelijkgesteld aan wanorde, terwijl ze in werkelijkheid een teken zijn van democratische betrokkenheid.
De controverse rond het waterkanon
De politie beweert dat de betoging zich buiten de toegelaten route verplaatste. De ordediensten moesten ingrijpen om de verkeersveiligheid te bewaren. Mensenrechtenorganisaties, waaronder Amnesty International België, noemen de inzet van waterkanonnen en honden echter disproportioneel. Zij stellen dat dit soort politieoptreden indruist tegen internationale richtlijnen over proportioneel geweld en de vrijheid van meningsuiting.
De herhaaldelijke inzet van zware middelen geeft de indruk. Het stadsbestuur onder burgemeester Bart De Wever (N-VA) lijkt vooral te focussen op ordehandhaving boven dialoog. Critici menen dat dit beleid de polarisatie versterkt in plaats van te streven naar wederzijds begrip. Sommigen spreken zelfs van een “criminalisering van solidariteit.”
Een jurist van de Universiteit Antwerpen schreef in een opiniestuk. Hij stelde dat “het inzetten van dwangmiddelen tegen vreedzame demonstranten ondermijnt de legitimiteit van het openbaar gezag.” Hij voegde eraan toe dat “het de kloof tussen burgers en bestuur vergroot.” Deze analyse vindt weerklank bij vele Antwerpenaren die de beelden van het waterkanon als pijnlijk en buitensporig ervaren.
De politieke en maatschappelijke context in Antwerpen
Antwerpen is een stad met een complexe samenstelling. Joodse en Arabische gemeenschappen leven er naast elkaar. Elk heeft zijn eigen geschiedenis, emoties en gevoeligheden. In dat spanningsveld probeert de ACP ruimte te creëren voor vreedzame solidariteit en bewustwording.
Toch lijkt het vertrouwen tussen burgerbewegingen en politie steeds verder af te nemen. De voortdurende aanwezigheid van zwaar bewapende ordediensten bij kleine manifestaties versterkt dat gevoel van afstand en wantrouwen.
Sinds juni 2025 worden de maandagprotesten vaak verstoord door politieoptredens, zelfs wanneer de betogers vreedzaam blijven. Volgens de coalitie is dit een systematische beknotting van het recht op vreedzaam protest. Daarom dienden ze klacht in bij de federale ombudsman en het Agentschap Binnenlands Bestuur. Ondertussen hebben ook juristen, academici en kunstenaars zich aangesloten bij hun oproep tot meer transparantie en proportioneel optreden.
“Wanneer vreedzaam protest wordt behandeld als een bedreiging, verliest een democratie haar kompas,” stelt een woordvoerder van Vredesactie. “We willen dat onze stad opnieuw luistert, niet enkel reageert.”
Waarom de aantallen en organisaties ertoe doen
Het ontbreken van officiële cijfers over de omvang van het protest maakt het moeilijk. Het is lastig om de proportionaliteit van het politiegeweld objectief te beoordelen. Daardoor blijft een belangrijke vraag hangen. Werd het waterkanon ingezet uit noodzaak? Of was er sprake van een politiek motief om de beweging te ontmoedigen?
Ondertussen groeit de bezorgdheid bij burgers en organisaties die pleiten voor transparantie, proportionaliteit en respect voor fundamentele rechten. Meer openheid zou het vertrouwen tussen burgers en bestuur kunnen herstellen, maar voorlopig blijft de onduidelijkheid bestaan.
De brede samenstelling van de coalitie toont aan dat het niet om een marginale groep gaat. De verscheidenheid aan deelnemers bevestigt dit. Het gaat om studenten, gezinnen, ouderen, arbeiders, leerkrachten en kunstenaars — mensen die vreedzaam hun stem willen laten horen. Juist die diversiteit maakt de harde reactie van de politie moeilijk te verantwoorden.
Conclusie – De strijd om gehoord te worden
Het protest van 10 november 2025 toont dat de Antwerpse Coalitie voor Palestina een diverse beweging is. Deze beweging is goed georganiseerd en principieel vreedzaam. Hun doel is niet provoceren, maar pleiten voor menselijkheid, rechtvaardigheid en vrede. Toch wordt die boodschap steeds vaker overschaduwd door beelden van waterkanonnen, politiehonden en repressie. De gevolgen reiken verder dan één avond: ze raken aan het hart van wat democratie betekent.
De vraag blijft overeind: hoeveel ruimte laat Antwerpen nog voor echte burgerlijke expressie? Of scherper gesteld: willen we een stad die protest toestaat, of een stad die het tempert met waterdruk?
Alles op onze blog is voor Zelfzorg en solidariteit, vaardigheids- en reflectiepraktijk, groei en bewustwording met psycho-educatieve informatie over individu en samenleving.
Op geen enkele manier is dit een aanzet tot haat of geweld, discriminatie of racisme.
€1 per maand… geef je een Oekraïens weeskind opnieuw hoop
✨ Jouw volgende stap naar heling begint hier
Voel je dat dit artikel je raakte? Dat het iets in beweging zette? Laat dat moment niet verloren gaan.
Sluit je aan bij onze online community – een warme, veilige plek waar gelijkgestemden elkaar begrijpen en ondersteunen.
👉 Doe een groeitaak die bij dit artikel hoort. Kleine stappen, grote transformaties.
Laat een reactie achter. Jouw stem kan iemand anders precies de herkenning geven die ze vandaag nodig heeft.
👉 Deel dit artikel met een vriend(in) die worstelt of twijfelt. Soms is één doorstuuractie het verschil tussen vastzitten en vooruitkomen.
🌿 Samen bouwen we aan herstel, kracht en emotionele vrijheid. Steun ons zonder extra kosten door aankopen bij bol. klik op onderstaande afbeelding.
Steun ons zonder extra kost door uw aankopen bij :
