Christelijke spiritualiteit gaat over de betekenis van geloof in het dagelijks leven. Op narcisme.blog onderzoeken we hoe gebed, Bijbellezen, stilte en gemeenschap kunnen aansluiten bij menselijkheid, hoop en zelfreflectie. Geloofsbeleving is persoonlijk. Je mag vragen stellen, twijfelen en zoeken naar woorden die bij jouw ervaring passen. Een moeilijke periode maakt jou niet minderwaardig of tekortschietend als gelovige.
De artikelen bieden ruimte om jouw overtuigingen te onderzoeken. Welke gedachte geeft rust en welke roept vooral angst of schuldgevoel op? Kijk ook naar de manier waarop mensen over geloof spreken. Kun je een andere mening geven? Wordt jouw grens gerespecteerd? Een beroep op religieuze taal maakt vernedering, dwang of misbruik niet aanvaardbaar en ontslaat niemand van verantwoordelijkheid.
Na een pijnlijke ervaring kunnen vertrouwde teksten nieuwe vragen oproepen. Je hoeft verdriet niet weg te bidden of snel een betekenis te vinden. Misschien helpt een kort moment van stilte, een gesprek of juist tijdelijk afstand nemen van bepaalde activiteiten. Kies wat past bij jouw draagkracht. Spirituele steun kan naast persoonlijke begeleiding bestaan en hoeft die niet te vervangen.
Vanuit een orthopedagogische blik kijken we naar jouw omgeving. Een geloofsgemeenschap kan nabijheid bieden wanneer er ruimte is voor verschillende ervaringen en behoeften. Onderzoek wat jij werkelijk nodig hebt: iemand die luistert, praktische hulp of vrijheid om een bijeenkomst over te slaan. Respectvolle betrokkenheid laat jou zelf bepalen wat je wilt delen en welke stap nu haalbaar is.
Onze missie verbindt spiritualiteit met solidariteit en geweldloze communicatie. De vraag blijft hoe we elkaar menselijk behandelen, ook bij verschil in overtuiging. Gebruik deze categorie om geloof en verantwoordelijkheid zorgvuldig met elkaar te verbinden. Welke gewoonte helpt jou aandachtig te leven? Waar wil jij meer vrijheid ervaren? Je mag zoeken naar vertrouwen zonder jouw eigen stem of grenzen op te geven.
Patrick Perquy, een Vlaamse priester, stierf op 29 mei 2018. Hij deelde met paus Franciscus een visie op een inclusieve kerk die sociale rechtvaardigheid en menselijke waardigheid bevordert. Beiden benadrukken de noodzaak van een actieve kerk die kwetsbaren ondersteunt en zich inzet voor maatschappelijke verandering, geïnspireerd door dialoog en verzoening.
Patrick Perquy (1942–2018) was een Vlaamse priester en theoloog die een mensgerichte benadering van geloof promootte. In zijn boek “Stem die mij roept” koppelde hij Bijbelse verhalen aan dagelijkse ervaringen en psychologische inzichten. Zijn aanpak inspireerde velen om geloof en gemeenschap te verbinden met zorgzaamheid, rechtvaardigheid en vergeving.
‘Stem die mij roept’ is een uitnodiging om geloof te herontdekken als een dynamisch gesprek, niet als dogma. Priester Patrick Perquy bood mensen een veilige ruimte, waarin zorgzaamheid en gemeenschap centraal stonden. Zijn teksten en liturgie verbinden Bijbel, psychologie en maatschappelijke vragen, en blijven inspireren na zijn overlijden in 2018.
In dit persoonlijke verhaal deelt de auteur hoe Patrick, zijn collega en vriend, hen inspireerde in het Bijbels geloven. Begin jaren ’70 werkten ze samen aan een seminarie, waar Patrick zich inzette voor studenten die verloren liepen in hun geloof. Hij interesseerde zich voor de theologie van Romano Guardini en benaderde geloof als een ervaringsgerichte zoektocht. Patrick benadrukte de betekenis van barmhartigheid en rechtvaardigheid, en pleitte voor een vernieuwende interpretatie van de Bijbel die voorbij fundamentele en kritische tegenstellingen gaat.
Patrick Perquy (1942–2018) was een invloedrijke figuur in de Vlaamse theologie, die gemeenschap, engagement en liturgische vernieuwing combineerde. Zijn dialogische benadering bevorderde verbinding tussen geloof en menselijk leven. Postuum eerbetoon en zijn werk inspireren tot reflectie en sociale integratie van geloof, met nadruk op relationele verantwoordelijkheid en creativiteit.
Een christelijke reflectie over genade en persoonlijke groei, met ruimte voor twijfel, grenzen, praktische betrokkenheid en een kleine groeitaak.
