Theorie van de ontwikkeling van Jean Piaget.
Jean Piaget richtte zijn onderzoek op de productie van kennis bij kinderen, gebruikmakend van de ‘klinische methode’, waarbij hij vragen stelde die voortvloeiden uit hun reacties. Hij ontdekte dat jonge kinderen anders denken en dat ze door ontwikkeling complexe cognitieve structuren opbouwen. Piaget definieerde intelligentie als een proces van aanpassing aan de omgeving, met schema’s die helpen om ervaringen te begrijpen. Belangrijke processen zijn organisatie van schema’s en aanpassing door assimilatie en accommodatie, ondersteund door biologische rijping die meer geavanceerd denken mogelijk maakt.