De tekst is een getuigenis van Annemie over haar relatie met Patrick Perquy, een priester die haar begeleidde in de Jonge Kerk en later in De Lier. De tekst beschrijft hoe Patrick Annemie hielp om haar kritische stem te ontwikkelen, haar sociaal engagement te stimuleren en haar geloof te verdiepen. De tekst vertelt ook over de kwetsbare kant van Patrick, zijn lef en zijn humor. De tekst eindigt met een dankwoord van Annemie aan Patrick, die ze als een vader beschouwt.
