Wanneer je als kind en later als vrouw volledig wordt geïsoleerd…

Reading Time: 3 minutes

 

 

Sommigen hebben het gevoel dat ze een probleem hebben met dit “verantwoordelijkheid nemen voor wat er met me is gebeurd”, een deel van het programma van Melanie.

“Persoonlijke verantwoordelijkheid gaat over erkennen en willen genezen. Het betekent identificeren en accepteren: wat is het met mij dat dit misbruik in mijn leven heeft aangetrokken, onderhouden en toegestaan? “

“Wat is het over mij dat dit misbruik heeft aangetrokken?”

Een dame vertelt haar geschiedenis:

Nu was mijn misbruik niet zozeer een narcist die ik in mijn leven ontmoette. Het waren mijn ouders en mijn broers en zussen. Niet iemand waar zij zich ik tot  aangetrokken voelde, het was waar ik in geboren was.

“Wat was het met mij dat dit misbruik in mijn leven heeft laten voortduren en toegestaan ​​heeft?”

Toen hebben mijn ouders mij  gehersenspoeld en geprogrammeerd (ook over God en mijn religie) en de wonden in mij gecreëerd.

Eerst als een moslimkind dan later als een vrouw die in een Arabische, islamitische samenleving woont, klaagt niemand  over zijn ouders, je moet naar je ouders luisteren en ze kunnen geen kwaad doen.

Ondersteun je hun lastercampagne?

Maar ik klaagde en ik vocht terug wat gewoon hun lastercampagne van mij ondersteunde dat ik een onbeschoft, opstandig en problematisch kind was en later een problematische vrouw.

Je paspoort naar de hemel staat onder hun voeten. Je bent meteen slecht in de ogen van iedereen als je iets slechts zegt over je ouders.

De religie waarop deze maatschappij is gebaseerd, zegt dat je je ouders moet gehoorzamen.

En narcisten zijn goed, al hun vrienden en mensen die zij mij toestonden om in contact te komen waren hun narcistische vrienden of bedrogen elkaar.

Ze hebben me helemaal geïsoleerd gehouden van de buitenwereld. Ik mocht nooit een vriend hebben! Ik kreeg geen enkele kans om hulp of validatie te krijgen en ze slaagden erin om overuren te maken om me te breken.

Zelfs hier in het VK heb ik veel moslimmoefti’s (islamitische versie van priester) gezien.

Ik kreeg van geen één van hen steun. Ze zullen het niet begrijpen. Je moet op zijn minst je ouders bellen en met ze praten, zeggen ze. Je ouders houden van je.

Het is alsof ze doof zijn.

Een paar maanden geleden ging ik naar een seminar en ontmoette een jonge moslimgeleerde die de spreker was.

Ik stelde hem wat vragen over mijn misbruik en als ouders je kwaad deden en proberen je te vernietigen.

Islam ondersteunt dit normaal en deze jonge kerel was de eerste moslim wie zei neen dat kan niet wat ze met je doen.

Had je een kans om te beseffen wat er gaande was?

Hoe ik het ook bekijk, ik geloof dat ik geen kans heb gehad om te beseffen wat er gaande was of om eruit te komen.

Elke poging die ik deed om te ontsnappen werd op velerlei manieren vakkundig gesaboteerd. Al mijn familieleden zijn deze karakterloze mensen; sommige zijn erg verborgen.

Ik had geen bondgenoot om me heen. Mijn realiteit was volledig onder controle en ik werd gegaslight. Onmogelijk om de waarheid te zien of iets te begrijpen. Ik kan  geen details over deze situatie geven, dus ik wil alleen maar zeggen dat mijn hele leven een hel was en ik niet kon achterhalen waarom of hoe ik het moest oplossen hoewel ik alles probeerde wat ik kon.

De meeste mensen, die professioneel zijn geweest, onafhankelijk leven en voor zichzelf zorgen met vrienden in hun leven, zijn verwoest en op de knieën gevallen door een narcist die ze hebben ontmoet en waarin ze romantisch zijn verstrikt geraakt.

Dus kun je je voorstellen hoe het voor mij was, omringd door hen allemaal van kindsbeen af ​​door met gas verlicht en misbruikt, allemaal in een samenleving die hen helpt een vrouw volledig geïsoleerd en gecontroleerd te houden?

Lijden of geestelijk ziek worden.

De meeste kinderen om me heen die als zondebok werden beschouwd zoals ik toen ik in deze gemeenschap was, lijden er onder. Ofwel zijn ze nog steeds zonder enig idee van wat er met hen gebeurt of ze zijn geestelijk ziek geworden of hebben zelfmoord gepleegd (zelfs mannen in deze maatschappij worden gecontroleerd en sommige mannen plegen zelfmoord)

Ik ben een wonder. Ik ben gelukkig. Maar nadat ik op mijn 45e wist te ontsnappen, lijd ik aan de gevolgen van het misbruik, waaronder aangeleerde hulpeloosheid.

Ik werk hard om te herstellen en nu krijg ik te horen dat ik niet zal kunnen herstellen als ik geen verantwoordelijkheid neem voor mijn aandeel daarin.

Kan iemand me alsjeblieft helpen om te begrijpen welk deel “ik” in mijn mishandeling had en wat ik deed om het te “onderhouden”.

 

Heb je enige suggesties of antwoorden hierop dan hoor ik ze graag van jou in de commentaren.

Liefs xx

 

 Johan en Annemie Persyn Declercq

Als je open staat om meer te leren

schrijf je dan in op onze nieuwsbrief en krijg ons 21 — daagse programma “Leren omgaan met narcisme.”

 

Deel uw gedachten met ons want samen kunnen we opzettelijk de wereld verrijken door waarde bij elkaar toe te voegen.