Waarom heeft de narcist niet de middelen om voor jou te zorgen?

De  kwelling stoppen dat ze niet door de narcist verzorgd worden.

Deze vraag wordt de laatste tijd zo vaak gesteld.

Het is zeker altijd een heel groot thema in misbruik forums.

Het is één van de meest invasieve redenen waarom mensen verslaafd kunnen blijven aan narcisten.

Het is vaak ook een reden waarom ze de Geen Contact regel blijven breken, omdat ze proberen de kwelling te stoppen dat ze zich niet verzorgd voelen, en niet kunnen stoppen met proberen de narcist voor hen te laten zorgen.

Of ze geven toe aan de enorme emotionele opluchting wanneer de narcist, na afschuwelijk gedrag tekenen maakt dat hij toch nog voor hen gaat zorgen.

Wat we gaan doen is een diepgaand onderzoek naar de reden waarom de narcist niet de middelen heeft om te ‘zorgen’ voor een ander. We doen hier een diepgaand onderzoek hoe we het trauma en de verwoesting daarvan kunnen overwinnen.

Onze menselijke wens om te zorgen en verzorgd te worden.

Verschillende mensen hebben me bericht dat ze steeds weer opnieuw diezelfde vragen in hun achterhoofd herhalen.

Waarom kon je niet van me houden? Waarom kon je niet voor me zorgen?

Als individu is het normaal dat we voor iemand willen zorgen en iemand voor ons willen laten zorgen daar draait het bij liefde om, menselijkheid en menselijke verbinding.

Wat zo pijnlijk is aan narcistische relaties, is in het begin dat ze de uitersten kenmerken van het gevoel volledig verzorgen (verafgoding) en dan veranderen ze in niet verzorgd te worden (gedevalueerd en weggegooid).

In het geval van familieleden gaan de pijnlijke gevoelens over het weten dat het soms lijkt dat deze persoon niets om je geeft, maar die persoon is dan net zo goed in staat om het kleed onder de veronderstelde geliefde uit te trekken. Zo kunnen ze je aanklagen of uitsluiten op de meest onverwachte manier.

Wanneer de schakelaar wordt omgedraaid, door een narcist, getuigen we van woorden, daden en straffen die het overduidelijke bewijs leveren dat niet alleen onze emoties volledig onbelangrijk zijn voor de narcist.

Er is ook geen compassie of zorg voor ons ‘zelf’. Helemaal niet.

Het wrede gedrag kan zelfs onze veiligheid en overleving zelfs in gevaar brengen via emotioneel, fysiek en / of financieel misbruik.

De meeste mensen vinden dit onbegrijpelijk, schokkend en verwoestend. Het is ondoorgrondelijk voor individuen wier eigen inherente menselijke codering er is om voor het welzijn van andere mensen te zorgen.

Het is ook erg pijnlijk wanneer we ontdekken dat narcisten, helaas”, zorg” veinzen.

Voor sommige narcisten, bekend als “altruïstische narcisten“, is “zorgen voor iemand” hun krachtigste wapen om narcistische toevoer van mensen te extraheren, wat betekent de aandacht, waardering en betekenis krijgen waarmee ze emotioneel kunnen “bestaan”.

Verwoestend genoeg hebben veel mensen vastgesteld dat zelfs genetische verbanden — zoals de eigen kinderen van de narcist — niet meetellen wat betreft de zorgzaamheid, zelfs in tijden van nood.

Dat kinderen in de eerste plaats als pionnen worden gebruikt in de oorlogvoering tussen relatiebreuk en machtsspel, zoals verlengstukken van de narcist om aan betekenis en bijval te winnen, of helemaal te worden weggegooid.

Dit is wat mensen schreven over narcisten en hun kinderen.

“Ik denk dat het moeilijk is om te zien dat ze niet om hun kinderen geven. Het is heel moeilijk om dat te proberen te begrijpen.”

“Het wordt nog moeilijker wanneer de kinderen het merken en vragen of papa wel van hen houdt.”

“Zijn vader verafgoodt zijn zoon en heeft onrealistische doelen en verwachtingen die gaan over onze zoon die een ster is! 

Het komt over als een snob of elitair. 

Dus ik zie mijn zoon druk op zichzelf uitoefenen om aan de verwachtingen van papa te voldoen. ‘

“Hij vertelt mensen voortdurend hoe ongelooflijk zijn zoon is.

Hij zet hem op een voetstuk.

Echter, gaat  het erom dat hij er als vader goed uitziet. 

Ik weet dat onze zoon op een dag zal neerstorten, omdat dienen als object van bewondering voor zijn vader niet gezond is. “

“Wanneer de kinderen volwassen worden, zien ze duidelijk het gebrek aan karakter en integriteit van een narcistische ouder.

Bovendien had het gebrek aan karakter het effect van geheime, achterbakse wreedheid op iedereen in het gezin, inclusief zichzelf en hun andere ouder.

Het is een zware, zware strijd. ‘

Maar zelfs als we dit ontdekken, waarom houden velen van ons dat dan vol met een narcist?

Waarom blijven we, terwijl we smachten naar de ‘zorg’ waarvan we oorspronkelijk wilden geloven dat die zo echt was?

Waarom kunnen we niet gewoon loslaten?

Waarom voelen we ons zo verslaafd, hoe slecht de narcist ons en onze kinderen ook misbruikt met acties die nul zorg laten zien?

De ondraaglijke pijn om niet verzorgd te worden.

Velen reageerden op de verwoesting door te ontdekken dat de narcist niet om hen gaf.

Opmerkingen zoals …

“Ik ervoer mijn meest primitieve wonden toen hij geen vermogen had om me te kalmeren na het activeren ervan. Hij kon me op geen enkel niveau ‘bereiken’ — zelfs niet toen ik totale wanhoop vertoonde. ‘

“Oh mijn God, je hebt gewoon dingen voor me samengevat! VOORAL toen mijn wanhoop werd veroorzaakt door zijn manier van doen! In dat geval zou hij gewoon dingen omdraaien en zijn acties tot mijn schuld maken! “

“Ik zag niet wie hij nu is totdat het te laat was.

En ik wil dat gevoel terug — zoals toen hij deed alsof  en me een koningin liet voelen.

Ik kreeg het gevoel alsof hij dat deed en toen liet ik het tapijt onder me wegtrekken. ‘

Deze vrouwen bleven allemaal gehecht — zeker lang genoeg om aan een opvallende relatiepijn te lijden.

In feite kan het mannen en vrouwen jaren kosten om te herstellen, als ze dat ooit doen (als ze niet een genezingsmethode zoals die van Melanie  gebruiken), zelfs na het beëindigen van de relatie.

De realiteit van niet geliefd en verzorgd te worden, en een leugen geleefd te hebben met een narcist, kan je begrijpelijkerwijs voor onbepaalde tijd achtervolgen.

En dan zijn er natuurlijk de vrouwen en mannen die tien jaar lang met narcisten waren getrouwd, die opeens op een dag op pad gingen en door iemand anders vervangen werden zonder achterom te kijken en alsof ze nooit hebben bestaan.

Veel van deze vrouwen en mannen brachten vele emotionele offers door tientallen jaren met narcisten door te brengen, maar dachten dat dit hun leven was.

En na zoveel lang lijden waren ze geschokt over hoe hun loyaliteit aan de narcist werd terugbetaald met totale onverschilligheid en zonder een achterwaartse blik na het weggooien.

“Ik zou graag willen weten hoe ze een langdurige relatie kunnen hebben bijvoorbeeld 30 plus jaren en dan verdwijnen en alleen maar zeggen: “Ach ja, jammer!”

Het is meer dan twee en een half jaar geleden. Ik kan niet eens iets zeggen over een andere relatie. Hoe kunnen ze dit doen en doen alsof je leven samen niets betekende? ‘

Mijn narcistische relaties waren lang niet zo lang.

ik kan me niet eens voorstellen hoe dat voor deze mensen zou zijn.

Uit ervaring weet ik voor mezelf dat ‘niet verzorgd worden’ een enorme kwelling en haak was met narcisten.

De narcisten in mijn leven leken in het begin ongelooflijk zorgzaam te zijn — volledig ondersteunend, liefhebbend, toegewijd en zulke ongelooflijke bijdragers aan mijn leven.

Niets was teveel moeite.

Ze waren ‘lovebombers‘.

Dit paste perfect bij mij.

Mijn wonden hadden meer te maken met een onbegrijpelijk kluwen dan wat dan ook. Overbetrokkenheid in mijn leven was heel comfortabel voor mij. Het voelde normaal.

Sterker nog, mannen die zich terugtrokken, geen interesse toonden en geen moeite deden en zich niet ‘vastlegden’,  waren nooit mijn ding.

Narcisten leken ongelooflijk vriendelijk en zorgzaam te zijn en deden hun uiterste best om “voor mij te zorgen”. Dit beviel me ook perfect.

Ik had een ‘grote, sterke man’ gezocht om me te beschermen.

Narcisten gingen natuurlijk van “zorgen en aanbidden” tot doen wat de meeste narcisten doen — het uitvoeren van daden van gemeen, wrede en criminele straffen.

In het algemeen kan een altruïstische narcist tussen narcistische woede  weer liefdevol en zorgzaam worden.

Dit maakt het in het begin erg verwarrend, want normaal gaat het masker van narcist alleen maar lager en lager met steeds zeer zeldzame tijden van “fatsoen”.

Vaak wordt dan precies over het hoofd gezien dat de aanvallen steeds slechter werden.

Wat de overeenkomsten tussen de meeste narcisten is dat als ze niet in de “verleidende fase zijn”  dat ze afschuwelijk doen, namelijk dingen die zouden moeten een reden zijn om de relatie te stoppen.

Je kunt ook onthouden dat narcisten geen vermogen hebben om spijt te tonen en verantwoordelijkheid te nemen op dat moment, of binnen een korte tijd na de gewelddadige narcistische woede.

Ze tonen alleen spijt wanneer niets anders werkt om je gebonden te houden.

Voordat je in staat bent om de stukjes in jezelf te genezen kunnen narcisten die al iemand anders als hun ‘verzorger’ aan het toewijzen waren, kunnen ze je verder verwoestend aanvallen.

De meeste mensen raken dan vaak in paniek en proberen toch nog te relatie te repareren.

Dikwijls nemen ze volledig de schuld op zich om de relatie te kunnen behouden. Ook op het moment dat slachtoffers van narcisten echt gebroken zijn, kunnen ze pleiten om niet weggegooid of achtergelaten te worden.

Op momenten dat je denkt dat de narcist in je macht is, wat alles behalve het geval is, denk je dat je de narcist  moet overtuigen.

Je denkt ze te kunnen bijbrengen om hen te dwingen om ‘het te snappen’ over hoe vreselijk het ‘niet-zorgzame’ gedrag was.

Het kostte de meeste slachtoffers van narcisten verschillende maanden en soms jaren om te beseffen dat zijzelf de eerste persoon zijn die verantwoordelijk is voor zichzelf als een volwassen persoon.

Dan moeten ze bereid zijn om los te laten en voor zichzelf te zorgen voor ze opnieuw worden verlaten in uiterst precaire posities.

Ik heb ook geleerd dat de grootste pijn, wrok en zorgen die we ooit hebben over andere mensen ontstaat, omdat ze ons niet voorzien van wat we nodig hebben, omdat we tot nu toe niet weten hoe we voor onszelf kunnen zorgen.

Ik realiseerde me niet dat ik nog steeds een gebroken kind was in een volwassen lichaam dat een zorgzaam rolmodel wilde.

In plaats van voor mezelf te zorgen  koos ik een andere gebroken volwassen kind die geen middelen hadden om gezond voor me te zorgen.

We kunnen denken dat we voor onszelf opkomen en niet beseffen dat we toch macht weggeven. Dit is het geval als we proberen om er voor te zorgen dat iemand om ons geeft.

Narcisten hebben geen zorg voor uw gezondheidsproblemen.

Een veel voorkomend handelsmerk van narcisten is hun rare, onmenselijke gedrag wanneer iemand anders een gezondheidsprobleem heeft.

Ze maken zich  los.

Ze verlaten je.

Ze zijn volledig niet beschikbaar.

Ze kunnen woede projecteren, of “tit voor tat” spelen — wat betekent dat hun problemen / gezondheid belangrijker is dan waar je doorheen gaat.

Verwar alsjeblieft niet waar de altruïstische narcist heel goed toe in staat is — dat is ongelooflijk “zorgzaam” en “ondersteunend” bijna tot het punt van het belachelijke.

De redenen hiervoor zijn:

1), omdat het aandacht, betekenis en bijval van mensen krijgt

2) het de persoon waarvoor ze het doen, afhankelijk maakt van de narcist en nog hulpelozer om zelfstandig hun eigen leven te maken.

3) het geven komt later met een fors prijskaartje.

Je wordt dan verantwoordelijk gehouden voor alle dingen die de narcist van je eist, evenals je schuldig of bestraft voor het niet doen.

De redenen voor het “zorgzaamheid” zijn van de narcist zijn absoluut niet gezond.

Wanneer de schakelaar in een narcistische woede wordt omgedraaid, zie je “alle zorg” de afvoer in gaan. We noemen dit type de altruïstische narcist.

Dan gaat hij je straffen, en doen wat elke narcist doet in een narcistische woede — wanneer hij je zonder een tweede gedachte wegwerpt.

Dit is wat een Facebook-lid schreef over haar ervaring met een altruïstische narcist.

‘Hij komt eruit als de meest gulle zorgzame man. 

Hij is de man die iedereen belt als ze ziek zijn, of in nood zijn, hulp nodig hebben, enz.

Van buitenaf is hij de meest goddelijke, opofferende martelaar.

Hij zorgt prachtig, gracieus voor zoveel mensen.

 In feite, als ik niet de meest strikte vorm van weinig Contact was gegaan en de haken had weggenomen, zou hij nog steeds voor me zorgen, nadat hij bij zijn vriendin was ingetrokken, tegen de prijs van mezelf, mijn lichaam, mijn geest en mijn ziel.

 Zorg wordt gedefinieerd (werkwoord) om bezorgdheid of interesse te voelen; belang hechten aan iets en zorgen voor en voorzien in de behoeften van. 

Ik zou zeggen dat hij altijd voor me heeft gezorgd. 

Maar zijn zorg is kwaadaardig en komt als een prijs.

De definitie van zorg (zelfstandig naamwoord) de bepaling is die nodig is voor de gezondheid, het welzijn, het onderhoud en de bescherming van iemand of iets en serieuze aandacht of overweging om iets correct te doen of om  schade of risico te vermijden.

Als een zelfstandig naamwoord of staat van zijn, als je wilt, is de belichaming van zijn zorg uitsluitend voor zichzelf en zijn reputatie. ‘

Dit is wat andere Facebook-leden te zeggen hadden over het rare, totale gebrek aan empathie en onbeschikbaarheid dat narcisten vaak vertonen als mensen gezondheidsproblemen hebben.

“Ik zou graag willen weten waarom, toen we lichamelijk ziek waren, de narcist het niet wilde weten en ons verder liet worstelen.”

“De dag dat ik een miskraam deed toen ik het hem vertelde, was zijn onmiddellijke reactie: “Waarom gebeuren deze dingen mij altijd? En hij bleef doorgaan over hoe oneerlijk dit voor hem was. Hij vroeg helemaal niet hoe ik was. Uiteindelijk troostte ik hem in het gesprek. Ik vond dat zo vreemd en voelde me er echt door gekwetst.”

“De narcist schopte me uit MIJN huis, terwijl ik na een operatie in het ziekenhuis lag.

Natuurlijk zweeg hij nadat ik was hersteld en het misbruik duurde nog een jaar.

Ik wil het verhaal van een vriendin van mij met je delen, die de geleidelijke blootstelling van het gebrek aan zorg van haar narcist voor haar belicht.

Ze heet Angela.

Angela was opgegroeid in een familie van vrouwenhaters die weinig respect hadden voor vrouwen.

Toen Angela Mark ontmoette, was ze dol op aandachtig.

Hij trok stoelen voor haar uit, hij hield de deur open.

Ze voelt zich belangrijk. 

Ze ervoer mannelijke zorg op een manier die ze begeerde.

Ze voelde zich echt gesteund en beschermd.

Het kwam als een vreselijke schok voor haar toen ze op een dag ziek was — en ze zag Mark zichtbaar krimpen.

Hij begon meteen te praten over hoe hij zich niet goed voelde, ook al wist ze dat hij nu niet ziek was.

Hij was totaal niet beschikbaar voor haar en bood haar niet aan haar te helpen.

Toen een andere keer toen ze een blessure opliep en een ernstig nekprobleem had, werd hij boos op haar en vertelde haar dat het haar eigen schuld was.

Waar is deze mooie man die zoveel voor haar zorgde gebleven?

Wat was er mis met hem?

Angela kropte het op.

Ze wilde de boot niet doen  schommelen.

Toen gebeurde er een gebeurtenis die haar deed wankelen.

In het midden van een ruzie zei Mark tegen Angela om ‘weg te gaan’.

Ze was met hem in de stad, hij had haar gebracht en hij liep weg en liet haar achter om voor zichzelf te zorgen.

Angela had wijn gedronken, ze had tijdens het eten een fles met hem gedeeld en ze voelde zich aangeschoten, gedesoriënteerd en doodsbang dat ze achterbleef in een deel van de stad dat ze niet kende met beperkt geld, helemaal alleen.

Angela kwam gevaarlijk thuis en was er kapot van dat hij haar dat had aangedaan.

Zij besefte toen dat hij zich geen zorgen maakte over haar welzijn en veiligheid.

De volgende dag, nadat hij urenlang geen contact met haar had gehad, nam ze contact met hem op.

Hij was niet berouwvol.

Hij had eigenlijk geen idee dat wat hij deed verkeerd was.

Angela raakte in paniek en voelde de gruwel en angst van “Waarom geef je niet om mij?”

En in plaats van dit te kunnen herkennen als de deal-breaker was het, weg te trekken van hem en voor zichzelf te zorgen, bleef ze gehecht.

Ze klampte zich aan hem vast en wilde dat haar oorspronkelijke man zou terugkeren.

Op dit punt, voordat Angela het innerlijke werk deed aan WAAROM ze zich vastklampte, besefte ze niet dat dit het kleine meisje in haar was dat haar vader en broers wilde verzorgen.

En helaas en tragisch nu het voorbeeld was ingesteld, gebeurden er steeds meer gebeurtenissen waarbij het duidelijk was dat Mark helemaal geen zorg of respect voor Angela had.

Ze bleef proberen hem ertoe te brengen respect te tonen.

Ze werd meer gestoord, meer gekwetst en meer “hopeloos verslaafd” aan hem als dingen verslechterd.

Godzijdank deed Angela het innerlijke werk om zichzelf te genezen en zichzelf te redden voordat ze in  haar totale ondergang ging.

Ze verliet Mark, ging No Contact en werkte aan haar innerlijk proces.

Dat is het ontwikkelen van haar innerlijke middelen om voor zichzelf te zorgen en zichzelf te waarderen.

Het verhaal van Angela is het verhaal van zoveel mensen zowel vrouwen en mannen die verbonden zijn met narcisten die proberen te veranderen en niet de diepere redenen beseffen waarom we dit doen.

Als u de aandacht krijgt, krijg ik er geen.

Dus wat is het dan aan narcisten dat hun vreemde gedrag veroorzaakt tegenover iemand die ze nodig heeft in tijden van gezondheid of stress?

En waarom hebben ze zo’n ongelooflijk onvermogen om echt medeleven en empathie te ervaren als mensen in de problemen zijn?

En het is belangrijk dat we heel duidelijk worden over het woord “echt”, omdat narcisten empathie kunnen hebben die ze veinzen, wanneer er winst kan meegeboekt worden.

Dus voor externe mensen en vrienden, kan de narcist ongelooflijk meegaand zijn,  haard en huis openen om anderen te helpen.

Dit is echter voor de schijn.

Dit is om narcistische voorraad te verdienen en mensen te laten zeggen: “Wat een fantastische kerel / vrouw — hij of zij is zo geweldig.”

Maar met nauwe intimi achter gesloten deuren (anders dan de altruïstische narcist die vaak ook erg ‘zorgzaam’ is voor de partner) is het een heel ander verhaal, omdat deze intimiteit verondersteld wordt de narcist erkenning, betekenis en energie te geven en NIET weg te nemen.

De narcist heeft altijd weinig energie om te verlenen.

Er is geen innerlijke volheid die voor jezelf kan worden ervaren.

Als het aanbod (van slachtoffers) niet komt als gevolg van het krijgen van seks, bijval of betekenis (ik moet HEEL belangrijk zijn om zo veel effect op iemand te hebben) — dan begint de narcist heel laag te doen op zijn slachtoffers.

Wanneer dit gebeurt, dreigt de pijn van de gapende innerlijke niet-genezen wonden van de narcist hem of haar onder water te zetten.

Narcisten positioneren zichzelf altijd om dit koste wat kost te vermijden.

Je ziek zijn, of verdiepen in een probleem, of je depressief voelen of ondersteuning nodig hebben, is een enorm gevaar voor de narcist.

Hij of zij beseft misschien niet eens bewust wat er aan de hand is … wat dit is … aan de binnenkant is er een klein gewond kind dat schreeuwt: “Oh nee! Als je de aandacht krijgt, is er niets voor mij! Ik zal verhongeren van energie en ik zal niet langer bestaan! ”

Nodig zijn om te dienen, zonder uitbetaling, zou de narcist zo weinig narcistische voorraad kunnen geven dat hij of zij letterlijk de angst voelt voor mogelijke emotionele vernietiging.

Dit is de reden waarom wanneer je ziek bent of in nood bent, de narcist moet uitschakelen, wegtrekken en op zijn minst doen alsof het niet gebeurt.

Of de tactiek van de narcist kan zijn om wraak te nemen met zijn of haar eigen kwalen (in proportie opgeblazen of verzonnen), of je ronduit aan te vallen en je te kleineren, omdat je ‘een berg uit een molshoop’ hebt gemaakt — of wat dan ook om je ervaring te minimaliseren en hopelijk stop je ermee.

Onnodig — de narcist kan het niet aan wanneer u zich niet goed voelt en energie en aandacht nodig heeft en u zult versteld staan ​​van wat de narcist op dit moment kan doen.

 

Waarom geeft een narcistische ouder niet om hun kind?

Het is erg genoeg als het je overkomt, maar als ouder kan het een heel ander niveau van verwoesting bereiken om het gebrek aan zorg en bezorgdheid te zien die narcisten kunnen hebben voor je kinderen wanneer ze aan lichamelijke ziekten of verwondingen lijden.

Dit is wat Facebook-leden hierover schreven …

“Mijn zoon heeft een ongeluk gehad en moest een reconstructieve operatie ondergaan. Naarmate zijn operatie vorderde en hij in post ging, nam ik contact op met zijn vader (de N) om hem een ​​update te geven over hoe het met onze zoon ging. Ik sms’te hem met 3 afzonderlijke updates over zijn voortgang en ontving NOOIT een reactie?! Dit gaat niet eens over MIJ, het gaat over onze zoon. Ik was geschokt en teleurgesteld, maar ik had beter moeten weten. Hij erkent me niet meer, omdat ik hem verliet. Zoals hoe durf ik hem te verlaten. Maar echt? Dit is onze zoon! Mijn veronderstelling is dat hij me niet wilde erkennen en probeerde me te straffen door niet te reageren? ‘

“Mijn zoon was in een vreselijk ongeluk en paramedici zeiden dat ze verwachtten hem dood te vinden, omdat het ongeluk zo erg was. Hij raakte zwaargewond en kon gestorven zijn. Zijn vader zei dat hij niet naar de ER zou gaan als ik daar zou zijn. 

Het is zijn zoon. Mijn zus en ik verbleven daar de hele dag in het ER. Zijn vader belde niet eens om te vragen wat er aan de hand was.  Ik zou graag antwoorden hebben op hoe een Narcist dit zijn zoon kan aandoen? ‘

We moeten echt begrijpen dat narcisten helaas niet op dezelfde manier zijn bedraad als wij.

Ze hebben zoveel innerlijke niet-genezen trauma’s en disfunctie dat ze voortdurend in emotionele overleving zijn en proberen te leven van de afnemende narcistische voorraad die ze het laatst hebben ontvangen, en uitwerken hoe ze hun volgende dosis gaan krijgen.

Ze hebben niet de middelen om die niveaus van angst en zelfabsorptie opzij te zetten om beschikbaar te zijn voor iemand anders — zelfs hun kinderen.

Als zo hebben ze letterlijk GEEN bezorgdheid of zorg op deze momenten.

Zelfs veinzende zorg kan teveel moeite zijn — als er geen winst voor hen is.

Welke terugkeer van “toejuiching” en “betekenis” zou er zijn voor een ouder die gewoon doet wat een normale ouder zou doen?

In hoge mate betrokken zijn bij een kennis in het ziekenhuis zou een veel betere narcistische uitbetaling zijn voor een narcist -, omdat dit een “liefdadigheidsakte” “buitengewoon” en “boven de plicht” zou zijn in plaats van alleen maar saai narcistisch aanbod “verwachte gezinsplicht”.

Ik hoop dat dit je helpt te begrijpen … en je wat verlichting kan geven.

Ik weet dat het vreselijk, schokkend en onvoorstelbaar is voor een “normaal” mens.

Maar dit is niet persoonlijk en het betekent niet dat je kinderen niet waardevol zijn of het niet waard zijn om lief te hebben.

Het gedrag van de narcist bepaalt uw kinderen niet -, hoewel u misschien denkt dat dit het geval is.

Het is aan jou om er als gezonde ouder voor te zorgen dat je kinderen weten dat ze waardig en waardevol zijn, het maakt niet uit hoe iemand — zelfs hun ongeschikte ouder — hen behandelt.

Wanneer u stopt met zo ontzet te raken door het gebrek aan middelen van de narcist, zullen uw kinderen dat ook doen.

Het is wat het is … je kunt iemand niet dwingen iets te doen waarvoor hij of zij eenvoudigweg niet de middelen heeft om te doen.

Maar wat JIJ kunt veranderen, is hoe je ervoor koos om erover te voelen en dan zul je veranderen hoe je erop reageert.

Dat is het genezingsdoel voor u en uw kinderen.

 

Tot slot.

 

Ik hoop dat dit artikel heeft geholpen om uit te leggen waarom narcisten er niet omgeven, en alsjeblieft als je omstandigheden hebt over ‘niet-zorgzaam’ waarvan je denkt dat het niet afgedekt werd in dit artikel — ik heb eerdere artikelen geschreven waarvan ik denk dat die kunnen helpen.

Ik heb het al vaak gezegd en ik zal het nog een keer zeggen — dat het hele raadsel van narcistisch misbruik teruggebracht kan worden tot één bepaald feit.

Narcisten ontdekken onze zwakke plekken en ze spreken ons aan alsof ze ons van deze angsten gaan bevrijden, en uiteindelijk leveren ze nog meer pijn op die oorspronkelijke wond.

En er gebeurt een heel vreemd fenomeen bij ons dat NIET logisch is.

In plaats van weg te trekken van iemand die meer levert van wat ons altijd heeft pijn gedaan, zijn onze onbewuste neigingen om harder te blijven proberen.

Wat we ons niet realiseren dat we doen, is DEZE TIJD proberen om de oorspronkelijke persoon het anders te laten doen.

We proberen onbewust onze pijnlijke geschiedenis te  herschrijven.

De waarheid voor ons allemaal is — als we verslaafd zijn aan iemand, terwijl alle logica zegt dat we dat niet zouden moeten zijn — is er een diepere reden.

Dit zijn niet-genezen wonden in ons, die precies overeenkomen met wat de narcist ons bezorgt (het misbruik).

Totdat we deze wonden oplossen, zijn we verslaafd aan de narcist die hem / haar probeert te dwingen het op te lossen. Dit gebeurt natuurlijk allemaal onbewust en is ongelooflijk krachtig.

Dit is wat proberen om het cognitief uit te werken niet kan aanpakken of bereiken op een manier die ons bevrijdt van de oorspronkelijke wond en vervolgens de narcist.

Pas als we de oorspronkelijke wond oplossen, komen we uit de trance en de krachtige emotionele drijfveren die ons verslaafd houden.

 Ik kijk ernaar uit om je opmerkingen en vragen te beantwoorden zoals altijd!

Het is zo, dus het is aan ons om een ​​positieve bron van licht en genezing te zijn — om te overwinnen wat niet is.

Het heeft geen zin om te investeren in iemand die niet om je geeft – helemaal niet.

En dat betekent echt niet dat we geen zorg waard zijn — dat zijn we oneindig waard — wat nog meer reden is om onze ziel niet langer te richten op mensen die daar niet over beschikken.

Dat is waar zorg voor ons allemaal om draait.

De waarheid is dat mensen wier leven “treinwrakken” zijn, meestal geen verantwoordelijkheid nemen voor hun leven en anderen dan de schuld geven als zij dat ook niet doen.

En geen enkele hoeveelheid van ons die iemand voorschrijft, zal een klein verschil maken over hen die ons waarderen wanneer ze daar niet de middelen voor hebben.

Onze les in dit alles is niet mensen verantwoordelijk te houden voor het waarderen van ons, en onszelf waarderen door mensen zoals deze alleen te laten.

Het feit dat we iemand hebben “gekozen”, betekent niet dat ze van ons zouden moeten houden of zelfs van ons zouden kunnen houden als ze niet de middelen hebben om ons lief te hebben — van ons houden is eigenlijk eerst ons eigen werk.

En dat is de genezingsrichting die nodig is — anders blijven we echt boos, wrokkig en in doodsangst over wat mensen ons niet hebben verstrekt dat we nog niet in onszelf hebben genezen of aan onszelf hebben verstrekt.

Maar als we dat doen — realiseren we ons VOLLEDIG waarom deze mensen in ons leven zijn gekomen en we gaan verder dan de noodzaak om een ​​dergelijke ervaring ooit nog een keer te herhalen.

We zijn afgestudeerd van de narcisme school en gaan naar gezondere velden, keuzes en manieren waarop we verschijnen en met wie we wel of niet nauw contact zullen maken.

We zullen NOOIT mensen in ons leven tolereren die ons een niveau van liefde en respect bieden dat minder is dan het vermogen dat we hebben om van onszelf te houden.

Wanneer we het gevoel hebben dat we iets van andere mensen verlangen, is dat, omdat we nog geen partner zijn voor onszelf en het onszelf nog niet verlenen.

Dat is echt de enige simpele waarheid die we moeten weten — en de chemische reactie is eigenlijk het VERLICHTING van … even ontsnappen aan de pijn van NIET-zelfpartner en heel in onszelf te zijn.

Dat is wat verslavingen doen — het hoogtepunt van tijdelijke verlichting bieden — zonder natuurlijk ooit het probleem op te lossen.

Wat ons natuurlijk weer terugbrengt bij de eerste — en een nog slechtere situatie  waar we meer en meer externe goedkeuring nodig hebben  van valse vervangers, iemand anders dan wijzelf.

Andere mensen kunnen alleen maar “toevoegen” aan zelf-goedkeuring — ze kunnen het nooit verlenen om zelfmedicatie  om te proberen de “high” van de verlichting van onze interne pijn te krijgen.

Dit is hoe alle verslavingscycli gebeuren.

Dus de enige WARE oplossing is het vinden en helen van de delen van onszelf die zijn losgekoppeld van onszelf, zodat we authentiek zelfpartner kunnen zijn — dan hebben we geen externe goedkeuring nodig en zullen we het toestaan ​​en aantrekken en accepteren — en het is waarschijnlijk echt — het komt overeen met de echte samenwerking tussen ons en onszelf.

1) Onze grote dingen kunnen aanwezig zijn — en dit is, omdat naarmate we evolueren en ons bewustzijn verhogen, diepere delen van onszelf de dichtheid in ons lichaam ontgrendelen om te worden vrijgegeven.

Dit is waar het bij onszelf om gaat en om op te stijgen. Dus maak je geen zorgen. Vertrouw gewoon op wat er opkomt, ga er naar toe in je lichaam, volg het terug naar oorsprong, laad het op en laat het los en vervang het … zonder dat je geest dat proces van denken dat je iets verkeerd doet, censureert.

Dan blijf je er doorheen bewegen — alles op schema!

2) Oké, er is GEEN einddoel … echt waar.

Wat er is, is een constante staat van onszelf ontwikkelen en groeien en steeds vrijer worden.

Ik zal je helpen begrijpen hoe dat eruit ziet … meer en meer ruimte, vrijheid en vreugde in je leven. Meer vermogen om vreugde en creativiteit te voelen en te zijn en HOUDT van dat”,

En dan wanneer een trigger toeslaat dat je naar beneden slaat, je mouwen oprollen en het werk doen en het op een hoger niveau brengen …, omdat je elke keer weet dat je dat doet … dat je naar EEN ANDER hoger, vrijer deel van jezelf stijgt.

Zouden we het op ENIGE andere manier willen?

Goh nee!

Dat is de oriëntatie waar ik dol op ben.

Ik heb een trigger om vanavond bij te wonen, iets wat in mijn bewustzijn is opgekomen. Ik ben er zo opgewonden over, na het werk en na een diner zal ik eraan toekomen. Immers ik ken de expansie die aan de andere kant van elk hoger niveau.

Triggers negeren werkt niet …

Onszelf van hen afleiden werkt niet.

Anderen de schuld geven (projecteren) werkt niet …

Alleen als ze genezen aan de bron door het verkeerde geloof of trauma te veranderen werkt het!

Ja, je kunt genezen wat de pijn met je doet.

100% Zeker! Maar je moet bereid zijn om er in je lichaam naartoe te gaan en het volledig te ontmoeten, te omhelzen en te verschuiven.

Dan zul je verder gaan dan dat traumagevoel dat altijd (helemaal) een niet-genezen wond uit ons verleden is die de narcist onder de aandacht brengt.

Ik nam aan dat je met het NARP-programma werkt, maar doe je dat?

Er is echt maar één oplossing:  verplaats de pijnlijke gevoelens daarover uit je lichaam en dat is het!

Omdat je hem niet kunt veranderen, of mensen in het systeem kunt krijgen. Je kunt alleen de innerlijke creatie (vibratie) veranderen, zodat de uiterlijke kan verschuiven om dit te matchen.

Neem alles en alles van “dat” naar de module Doel instellen.

Gebruik “De brongenezing en oplossing daarvan …” als het doel en verplaats de pijn dan verschijnt er een oplossing.

Verwijder alle “verwarring” uit je lichaam en je zult PRECIES weten wat je moet doen.

Misschien komt het goed in de “tegen-opvoeding”, omdat je energie zo solide en gezond is. Nu dat hij niet in staat is om zijn invloed te hebben bestaat hij gewoon niet.

Verschuif gewoon en je zult zien.

Vorige week hebben we diep ingegaan op de vraag waarom narcisten niet echt kunnen zorgen als we in tijden van nood zijn.

En waarom ze uitschakelen, zich losmaken, boos worden, raar doen of de mensen verminderen waarvan ze verondersteld worden dat ze het meest om hen geven, wanneer ze ziek zijn of in uitdagende tijden.

Deze week, deel 2, gaat over het besef dat we de narcist niet kunnen dwingen om te zorgen.

En hoe we hiermee voor onszelf kunnen leren zorgen.

Onze woede en ongeloof.

Dit is moeilijk, niet om emotioneel ontspoord te raken.

Het is moeilijk om niet te verwachten dat iemand het juiste doet.

We zijn tenslotte opgevoed met de overtuiging dat zorg en compassie voor anderen normale menselijke componenten zijn.

Het kan ons echt vergeven worden te denken dat beschikbaar zijn voor anderen in nood ‘normaal’, fatsoenlijk ‘en een’ basisvereiste ‘is.

Het komt als een schok wanneer we ontdekken, voor zover het bepaalde mensen betreft dat dit de relatie niet is.

Of, voor degenen die zijn opgegroeid in families met narcisten, kan het een verwoestende realiteit zijn om te accepteren dat de mensen die geacht worden te zorgen, niet doen — of alleen deden wanneer het hen uitkwam.

Als kinderen waren we totaal niet in staat om een ​​gezond niveau van liefde, goedkeuring, veiligheid en overleving voor onszelf te zijn. We waren volledig afhankelijk van onze rolmodellen voor deze behoeften.

Voor degenen die wel narcistisch misbruik hebben gemaakt als kinderen, of ouders die op een onbewuste manier ouderschap hebben opgedaan die onze innerlijke identiteit in gevaar heeft gebracht, kunnen de wonden van het niet gezond te werden verzorgd een erfenis zijn die zich als kind tot aan de volwassenheid heeft uitgebreid — meer van hetzelfde van anderen hebben ervaren van — niet beschikbare anderen.

En misschien als kind, was de gebrekkige emotionele zorg die je ontving het gevolg van het feit  dat je rolmodellen zelf-geabsorbeerd en narcistisch waren.

Misschien waren ze te druk bezig om te overleven en te voorzien. Misschien waren er andere familieleden die speciale behoeften hadden die de aandacht weghaalden.

Misschien was je rolmodel zelf ziek en beschikte het simpelweg niet over de middelen, energie of kracht om essentiële emotionele zorg en beschikbaarheid aan je te bieden.

Misschien waren je verzorgers opgevoed met het stoere “opstaan ​​en doorgaan  model” en dachten ze dat het beste dat ze konden doen, dit ook bij jou in te planten.

We kunnen allemaal vast komen te zitten in het proberen anderen verantwoordelijk te houden voor “niet zorgen”.

De waarheid is de enige manier om nu de niveaus van zorg die we in ons leven ontvangen te veranderen, is door te STOPPEN met proberen niet-beschikbare anderen verantwoordelijk te houden.

Omdat …

Mensen die pijn werden gedaan, mensen pijn doen.

Zieke mensen, maken mensen ziek.

En als ze de middelen hadden om het beter te doen en “te verzorgen”, zouden ze dat doen.

Als we begrijpen dat we geen macht hebben om iemand te veranderen of te repareren die NIET wij zijn, om te proberen een ander leven te creëren, dan is er maar één manier om “verzorgd” te worden — onszelf ontwikkelen en een hoger niveau geven om een generatieve kracht van authenticiteit — een persoon die weet hoe om gezonde zorg te vragen, te creëren en te ontvangen, en degenen die ons op dit niveau niet kunnen ontmoeten met rust te laten.

Als kind waren we machteloos om dit te doen, als volwassene niet.

Onze vrijheid en kracht houdt in dat we de woede en het ongeloof over mensen die het niet kunnen en niet kunnen schelen, loslaten.

Omdat wanneer we dat soort dingen nog steeds spelen — het is altijd, omdat we nog steeds  anderen verantwoordelijk houden, in plaats van verantwoordelijk te zijn voor onszelf.

Voor iedereen die iemand tegenkomt die er niet om geeft, die niet over de middelen beschikt en die je letterlijk kan schoppen als je in de problemen bent of je in de steek laat in tijden van nood, kunnen dit op twee manieren.

De eerste versie is: we worden allemaal eisers van rechtvaardigheid en verontwaardigd.

We geven lezingen, we schrijven voor en we proberen deze persoon te dwingen het te ‘krijgen’, terwijl we diep in angst, wanhoop en vaak Woede zijn dat deze persoon ons niet voorziet wat een NORMALE mens zou moeten of kunnen.

Maar narcisme is dan ook een persoonlijkheidsstoornis.

De tweede versie is dat we gericht zijn op en doelgericht zijn om onze eigen innerlijke identiteit te helen en te ontwikkelen.

We zijn er op gericht om een solide en kalme generatieve kracht voor onszelf worden — niet precair geplaatst op een specifieke persoon die dat voor ons biedt — en we zijn vastbesloten om trouw te blijven aan onze waarden en toch lopen we weg.

 

Onze gerechtigheid over hoe zorgzaam we zijn en hoe ze niet zijn.

Het is zo gewoon om in de greep van “gerechtigheid” te zijn. We denken steeds opnieuw wat we voor hen deden en wat zij niet voor ons deden of niet deden.

Ik weet hier alles van. Ik deed hetzelfde.

Dit is wat sommige Facebook-leden hierover schreven.

“Ik gaf steun, vriendschap, loyaliteit, liefde, mededogen enz. En veranderde mijn manieren om te passen bij wat mijn vriend me vertelde dat haar comfortabeler zou maken. In ruil daarvoor kreeg ik minachting, onverschilligheid, gedevalueerd, de stille behandeling en vertelde dat ik dingen persoonlijk opvat, ik ben te intens en veeleisend enz. En ze keerde me de rug toe toen mijn moeder in april overleed. Toch is ze zo ondersteunend en zorgzaam voor anderen. Ik ben de vriendin die voor haar is opgekomen en ik ben degene die ze als onzin behandelt. ‘

“Ik wachtte, terwijl de mijne in de gevangenis zat. Ik deed alles voor hem, de lijst is eindeloos. Hij stapte uit en misbruikte me, bedroog me en liet me achter. Ik had geen steun en geen zorg toen ik de lijm was die hem bij elkaar hield toen hij voorwaardelijke vrijlating doorbrak en naar de gevangenis ging. ‘

Rechtvaardigheid eisen” is echt één van de meest destructieve emoties die we kunnen ervaren. Je kunt immers geen rechtvaardigheid krijgen van een narcist.

Het dient alleen om ons vast te houden aan pijn. Dus aan de narcist!

Rechtvaardigheid eisen en gelijk krijgen van een narcist maakt ons doelen om meer pijn te ontvangen en te lijden door anderen die niet om ons geven.

Heb je vragen? Ik antwoord graag.

Veel liefde,

 

Annemie Persyn Declercq

Orthopedagoge

Hoe ons terug verbinden met onszelf? De lichaam-ziel connectie. Deel 1

Wat zijn de 5 illusies van “ik ben een slachtoffer” of slachtofferschap? Deel 1

Kun je jezelf radicale vergeving bieden dat je een relatie begon met een narcist?

Wat is quanta freedom healing? Deel 1

Techniek om je beter te voelen. deel 1

Hulpverlening en hulpverleningsmogelijkheden Deel 1

Zijn we in harde narcistische tijden beland?

Drie manieren waarmee je als overlevende van misbruik jezelf kunt helpen.

Moet ik eerst geestelijk voor mezelf zorgen en dan voor een ander?

Hoe jezelf genezen van narcistische ouders?

NARP Herstelprogramma voor narcistisch misbruik.

Advertenties

1 Feedback on “Waarom heeft de narcist niet de middelen om voor jou te zorgen?”

  1. Ik heb 17j met een altruïstische narcist geleefd. Nu 1,5 jaar uit elkaar maar ik heb het nog steeds moeillijk. Als ik in nood zit , blijf ik nog steeds bij hem aankloppen. Niemand snapt me, ik snap mezelf niet…

Deel uw gedachten met ons om waarde toe te voegen.